Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 5, 2018 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Meningenmoe: mag het een opinietje minder zijn?

In kranten, via social media en op tv, overal worden we met meningen om te oren geslagen. Maar veel mensen zijn meningenmoe. ‘Ik pleit voor een oordeel-detox.’

Meestal gaat het zo: iemand heeft op social media ergens een mening over. Iemand anders heeft weer een mening over die mening. Weer iemand anders heeft een mening over die mening over die mening. Dat gaat een tijdje zo door totdat ook mensen hun mening gaan uiten over alle meningen die worden geuit en voor je het weet noemt iemand het ‘ophef’ en mag de eigenaar van de ene mening samen met de eigenaar van de andere mening aanschuiven bij een talkshow om over hun meningen in discussie te gaan, terwijl mensen thuis op social media daar weer hun mening over geven. Met een beetje mazzel zijn die meningen zo uitgesproken, dat daar in de uitzendingen van morgen ook weer een itempje van kan worden gemaakt, waar mensen op social media vervolgens dan weer hun mening over geven. En zo worden we in de greep gehouden van een onvermoeibare meningenmachine die zichzelf continu draaiende houdt en geen uit-knop lijkt te hebben.

'De 'meningenindustrie' loopt tegen haar grenzen aan'

Maar volgens trendwatcher Lieke Lamb is een tegenbeweging op handen. In de TrendVerwachting die ze elk jaar samen met haar man en mede-trendwatcher Richard Lamb uitbrengt, kondigt ze een collectieve ‘meningen-moeheid’ aan. "In de strijd om lezers, kijkers en clicks zijn media steeds meer gaan inzetten op het tegenover elkaar zetten van uitgesproken meningen. Want scherpe meningen zijn goed voor ophef en opheft levert aandacht op. Die ontwikkeling is ergens ook wel begrijpelijk, want redacties worden vaak op kijk- en clickcijfers beoordeeld. Maar mensen zijn er wel een beetje klaar mee", zegt Lamb. "Vooral met wat wij in het trendrapport van vorig jaar al ‘Raaskallende Roeptoeters’ of ‘Opiniestokers’ noemden: columnisten die hun mening steeds een stukje extremer maken, alleen omdat het scoort. Als de hele wereld A vindt, dan schrijven zij B. Omdat ze weten omdat ze daarmee het nieuws kunnen halen." Maar volgens Lamb loopt de ‘meningenindustrie’ tegen haar grenzen aan. "Men wordt er immuun voor. Kijkers en luisteraars hebben steeds minder behoefte aan ongefundeerde meningen van een klein groepje en juist meer aan authentieke deskundigen die zo feitelijk als mogelijk hun verhaal doen in een programma."

Giulia Califano (25, blogger) heeft gemengde gevoelens over de zogenaamde meningenmachine. "Ik maak er zelf natuurlijk deel vanuit, want als blogger is het geven van mijn mening in feite mijn verdienmodel. Bovendien vind ik het leuk en uitdagend om mijn mening zo goed mogelijk onder woorden te brengen, dat is ook de reden dat ik een blog ben begonnen. Tegelijkertijd ervaar ik ook de keerzijden. Zodra ik ergens een standpunt over inneem, moet ik me aan alle kanten verantwoorden. Als ik schrijf dat ik  fan ben van vitaminesnoepjes, waar toevallig wel suiker in zit, word ik bestookt met vragen of ik het wel verantwoord vind om producten met suiker te promoten. Maar ik pretendeer helemaal niet perfect te zijn. Ik geef gewoon mijn persoonlijke mening."

'Ik ben wel gevoelig voor andermans mening. Best lastig als je blogger bent'

Om als blogger te kunnen slagen moet je je volgens Califano niet teveel uit het veld laten slaan door wat anderen vinden. Maar dat blijft lastig, zegt ze. "Ik ben best gevoelig voor het oordeel van anderen. Dat is weleens moeilijk in dit vak. Toch probeer ik zoveel mogelijk te schrijven wat ik vind, zonder bang te zijn wat anderen ervan zullen zeggen." Dat iedereen tegenwoordig via internet gemakkelijk zijn mening kan geven, vindt Califano al met al een positieve trend. "Juist als je verschillende meningen tot je neemt, word je nog weleens op andere gedachten gebracht. Vroeger kon maar een select groepje mensen in de media hun mening geven. Sinds internet en social media kan iedereen van zich laten horen. Als we er op de juiste manier mee omgaan, kunnen we daar zeker de vruchten van plukken."


Gerlinde van der Struijk (37, personal coach) vindt dat al die meningen in de media vooral veel negativiteit opleveren. Daarom volgt ze al een tijdje geen nieuws meer. Ook mijdt ze online platforms waarop in de reacties vooral het conflict wordt opgezocht. "Ik realiseerde me dat het lezen van al die negativiteit me alleen maar onnodig energie kostte. Zeker online zie je dat mensen zo snel hun oordeel klaar hebben. De ene aanpak of mening wordt vaak tegenover de andere geplaatst, waardoor een continue strijd ontstaat. Ik vind dat jammer en zonde van de energie."

'Mijn ervaring is dat oordelen over anderen voortkomen uit eigen angst en onzekerheid'

"Mijn ervaring is dat oordelen over anderen vaak voortkomt uit eigen angst en onzekerheid. Ik heb in mijn leven zelf ook gemerkt dat de periodes dat ik harder over anderen oordeelde, vaak de periodes waren dat ik zelf even wat minder lekker in mijn vel zat. Als iemand een andere aanpak of mening heeft dan jij, kan dat je onzeker maken. Afgeven op die ander geeft dan even een lekker gevoel. Maar uiteindelijk los je er die onzekerheid niet mee op. Inmiddels weet ik dat als ik de neiging voel om over een ander te oordelen, dat meestal meer met mezelf te maken heeft dan met die ander."

Zelf is Gerlinde dan ook een groot voorstander van wat ze zelf een ‘oordeel-detox’ noemt. "Ik ben bewust gaan oefenen om minder over anderen te oordelen en heb gemerkt hoeveel positiefs me dat oplevert." Wat dan bijvoorbeeld? "Ik heb gemerkt dat als je niet meteen oordeelt, je meer van anderen kunt leren, maar ook veel dichterbij ze kunt komen. Als mensen zich op een andere manier gedragen dan jij zou doen of een andere mening hebben dan jij, is het verleidelijk om daar een oordeel over te hebben. Maar daarmee plaats je die ander ook meteen op een afstand. Bovendien: wat weet je nou echt van die persoon en zijn verhaal? Als iemand je iets vertelt, is het heel menselijk om je meteen af te vragen ‘wat vind ik hiervan?’, maar ik probeer dat juist bewust niet meer te doen en gewoon nieuwsgierig te zijn en te luisteren." Zelf minder oordelen, maar je ook minder aantrekken van het oordeel van anderen, dat is wat ze cliënten in haar coachingspraktijk probeert te leren. "Zodra je stopt je energie te steken in wat anderen van je denken, kun je die energie stoppen in de dingen die je gelukkig maken. En daar schiet je uiteindelijk veel mee mee op."

Ook Floor Koomen (54, filmmaker en schrijver) ervaarde onlangs dat het opzij schuiven van de zijn eigen mening, hem meer kon brengen dan hij ooit had gedacht. "Als documentairemaker en reisfanaat wist ik al dat het uitstellen van een oordeel je vaak veel oplevert. Als je je niet laat hinderen door je eigen mening, kom je meer te weten over andere mensen en de wereld om je heen." Maar toen de man van Floors zus ongeneeslijk ziek werd, werd zijn vermogen om zijn mening opzij te schuiven op de proef gesteld. "Mijn zwager, van wie ik zielsveel hield, wilde op een eigen gekozen moment uit het leven stappen. Dat vond ik aanvankelijk heel moeilijk. Niet alleen omdat ik hem gewoon niet kwijt wilde, maar ook omdat ik geen voorstander van euthanasie ben. Ik zie het leven als het meest waardevolle dat we hebben. Als iets dat waard is om beschermd te worden. Die mening had het afscheid van mijn geliefde zwager in de weg kunnen staan, maar gaandeweg besefte ik dat mijn liefde voor hem als persoon groter en belangrijker was dan mijn overtuiging."

'Meningen en oordelen staan vaak in de weg bij ons contact met anderen'

Floor zette zijn mening opzij en stelde zich open voor de laatste wil van zijn zwager. "Doordat ik mijn eigen oordeel naar de achtergrond schoof, heb ik op een hele mooie manier afscheid kunnen nemen van iemand die heel belangrijk voor me was. Door niet vast te houden aan wat ik vond, heb ik bovendien kunnen ervaren hoe mooi het kan zijn als iemand afscheid van het leven mag nemen op zijn eigen voorwaarden." Het heeft zijn kijk op euthanasie veranderd. "Ik vind nog altijd dat het leven het waard is om beschermd te worden. Maar het afscheid van mijn zwager heeft me doen inzien dat er één ding boven de bescherming van het leven gaat en dat is de liefde voor de mens."

Deze ervaring heeft Floor opnieuw doen inzien dat meningen en oordelen vaak in de weg staan van ons contact met anderen. "Een mening is tegenwoordig vaak een manier om te laten zien wie je bent en waar je staat. Maar het vasthouden aan een mening beperkt je ook in wie je kunt worden. Als ik had vastgehouden aan mijn mening had ik bijvoorbeeld nooit op zo’n mooie manier afscheid van mijn zwager kunnen nemen. Dat had ik nooit willen missen. Mijn motto is nu dan ook: als je minder dingen vindt, vind je meer dingen."

Door Floor Bakhuys Roozeboom

Een cadeautje van Mart

Van onze partner Mart Visser

Kan je wel een mooie nieuwe lente outfit gebruiken? De nieuwe collectie van Mart Visser is online verkrijgbaar en kijk eens wat een pareltjes! Nog mooier: wij mogen drie keer een combinatie van de Jade jurk en de Vaya legging weggeven. Lees hieronder hoe je daar kans op maakt.


Jade & Vaya

Stijlvol en praktisch, dat is Jade. Perfect te combineren met een paar mooie pumps of juist zachte witte gympies. En met de Vaya legging erbij geeft het niks als er een keer een fris lentebriesje staat. Ken jij iemand die zo'n mooie set echt verdiend heeft? Stuur ons dan een e-mail met de naam van je vriendin, buurvrouw of collega en vertel ons waarom juist zij weleens in het zonnetje mag worden gezet. Wij mogen drie keer een Jade + Vaya weggeven. Zelf shoppen? Jade is verkrijgbaar in maat 34 tot en met 48 en kost €119.95. Vaya is er in Navy, Zwart en donkergroen, maat 34 tot en met 48 en kost €69.95

Florence

Over lentebriesjes gesproken: er komen weer van die dagen aan dat het verleidelijk is om zonder jas de deur uit te gaan, maar dat je er toch warmpjes bij wil lopen. Dan is Florence je nieuwe beste vriendin: zacht, warm en makkelijk te combineren. Verkrijgbaar in de kleuren koraal en zand, €99,95.


Baylor & Gaby

Instant chic in deze vrolijke streepjes. En ideaal voor een dagje shoppen of een gezellig tuinfeestje: niemand zal je over het hoofd zien. De Baylor broek valt wijd en heeft een nonchalante ceintuur, de Gaby tuniek heeft een prachtige taille en kan net zo goed naar je werk als naar het strand. Beiden zijn verkrijgbaar in maat 34 tot en met 48. Baylor kost €99.95, Gaby €119.95.

Wilson

Zin in een beetje va-va-voom? De Wilson jurk flatteert zo'n beetje iedereen. Het mooie lijnenspel accentueert precies je sterke punten, of dat nou bij je borsten, taille of heupen ligt. Op de rug zit nog een mooi sleutelgat-detail, een extra traktatie voor iedereen die z'n hoofd omdraait als je voorbij loopt. Ook Wilson is er in maat 34 tot en met 48 en kost €109.95.


Nora & Nadine

Leer en suède lijken misschien typische wintermaterialen, maar zijn deze lente en zomer ook mateloos populair. En kijk maar naar deze prachtige jas: door de openvallende hals en de zachte kleur, kan je er prima de lente mee door. En al draag je je pyjama eronder, je komt nog steeds stijlvol voor de dag. Hij is verkrijgbaar in twee verschillende lengtematen: Nora is de lange versie, haar zusje Nadine is wat korter. Beiden zijn verkrijgbaar in maat 34 tot en maat 50. Nora kost €259.95, Nadine is verkrijgbaar voor €199.95.


Bendigo

Ciao bella! Deze mooie Bendigo broek laat zien dat basic makkelijk hand in hand kan gaan met prachtig. Door de mooie pasvorm en de enorme stretch, zit Bendigo als een tweede huid. En hij is altijd goed te combineren met wat je al in je kast hebt hangen, want verkrijgbaar in navy, zwart, zand en donkergroen. Voor €79.95, is-ie van jou, in maat 34 tot en met 48.

Kaalheid bij mannen: nog steeds een taboe? 'Op mijn 23ste zag ik eruit als Gargamel'

Mannen en kaalheid, volgens visagist en stylist Leco van Zadelhoff is het nog steeds een ‘taboedingetje’. Terwijl 7 op de 10 mannen er vroeg of laat mee te maken krijgen. Tijd om die kaalheid te omarmen, vindt de Alopecia Vereniging.

Een wijkende haarlijn. Inhammen. Een kruin die steeds meer aan een monnik doet denken. Veel mannen hebben er moeite mee. “Alles was goed, tot ik 23 werd. Toen werd ik Gargamel.” Jef (36) gaat al jaren kaal door het leven. “In mijn studententijd begon zich langzaam maar zeker een eilandje te vormen op mijn hoofd. Mijn haar werd dunner en dunner, die inhammen almaar dieper. Het was echt niet leuk. Zeker omdat ik de enige in mijn familie was bij wie dat speelde. Mijn neven, vader en opa zijn allemaal oud geworden met een volle bos haar. Ik heb het genetisch minder getroffen.”

Hij ging naar de huisarts om te informeren naar zijn opties, maar die lachte hem nog net niet uit. “Ik was even vergeten dat die man zelf zo kaal is als een biljartbal. Hij zei dat er weinig aan te doen was, op haartransplantatie na. Als student kun je dat niet betalen, dus dat was voor mij geen optie.”

De eerste paar jaar probeerde hij zijn beginnende kaalheid nog te verdoezelen met haarproducten en creatief gekam, maar dat maakte het eigenlijk alleen maar erger. “Ik voelde me daar onzekerder over dan over het feit dat het dunner werd. Je bent de hele dag bezig met hoe je haar zit. Daar was ik op een gegeven moment klaar mee.”

Hij besloot alles eraf te laten halen bij de kapper. “Daar reageerden de dames bezorgd. ‘Zou je dat nou wel doen? Weet je zeker dat je standje 1 wilt? Dat wordt wel héél kaal hoor.’” Jef hield voet bij stuk, en het resultaat viel niet tegen. “Sommige mensen hebben een rare schedel, gekke moedervlekken of een maanlandschap met van die kraters in hun achterhoofd, maar ik ben egaal. Die mazzel heb ik dan nog net.”

In het begin was het wel confronterend, zegt hij. “Het was absoluut niet leuk. Dan ben je 25 en kaal. Echt kaal. Voor je gevoel val je heel erg op. Je bent er onzeker over. Zie ik er niet raar uit? Zou ik niet aantrekkelijker gevonden worden mét haar? De eerste jaren had ik er moeite mee om mezelf op datingprofielen te vertonen zonder hoedje of petje op. Maar waar ben je dan mee bezig? Op een date moet je zo’n ding toch een keer afzetten. Bovendien: met iemand die afknapt op mijn gebrek aan haar, zou het sowieso niets worden. Het is wat het is.”

Achteraf noemt hij de keuze om alles eraf te halen een bevrijding. “Je hoeft niets meer uit te leggen, hooguit een knikje geven, ‘ja het is eraf’, en door.” Bijkomend voordeel: je lijkt veel minder snel oud te worden. “Haarstijlen veranderen enorm, de huidige look is over vijf jaar totaal passé, maar kaal is kaal. Ik zie er sinds 2009 ongeveer hetzelfde uit, los van die paar kilo’s meer of minder.”

Nu hij zich wel een haartransplantatie zou kunnen veroorloven, is er geen haar op zijn hoofd – kuch – die dat nog overweegt. “Het ziet er nooit helemaal natuurlijk uit, vind ik.” Ook de levensechte haarwerkjes die Leco onlangs aanprees bij RTL Boulevard, ziet hij zichzelf niet dragen. “Best leuk, maar iedereen kent me nu al zo lang zonder haar, dat het gek zou zijn als ik ineens weer met een bos krullen loop. Je kunt beter accepteren dat sommige dingen niet meer zo zijn, dan krampachtig moeite doen om het te verhullen.”

Voor Eddie (39)* was het toch een ander verhaal. Zijn haar werd in een rap tempo dunner en daar baalde hij van. In de spiegel kijken vond hij lang niet altijd leuk meer. Maar ja: als hij weleens iets opzocht over haartransplantaties bleken die nogal aan de prijs. “Ik wilde er geen 6000 euro voor betalen. Maar toen vertelde mijn kapper over de mogelijkheid het in Turkije te laten doen. Dan zou het nog maar 1500 euro kosten.” Dat was het zetje dat hij nodig had.

En dus boekte hij de reis naar Istanbul. “Van tevoren had ik gebeld met een man die zich ook bij die kliniek had laten behandelen. Die was heel tevreden.” Tegenover zijn vrienden en collega’s hield hij het zoveel mogelijk geheim. “Niet omdat ik me ervoor schaamde, maar omdat ik geen zin had me te verantwoorden. Mijn vriendin zei: ‘Dat heb je toch helemaal niet nodig? Ik vind je zo ook leuk’, maar daar ging het niet om. Ik wilde dit gewoon voor mezelf.”

De uiteindelijke behandeling duurde lang, maar was alleen aan het begin even pijnlijk. “En daarna heb ik nog een dag met verband om m’n kop en een hoed op door Istanbul gelopen. Een heel rare ervaring.” Maar wel een die de moeite loonde. “Ik ben er achteraf heel blij mee, hoewel het niet overal even goed gepakt heeft. Ik heb in ieder geval weer haar. Het is donkerder dan eerst, maar ziet er toch heel natuurlijk uit.”

Al met al vond het Eddie het een grappig avontuur. “En nu kan ik ’s ochtends lekker met gel en wax in de weer. Dat vind ik leuk. Het geeft toch net wat meer zelfvertrouwen, ik heb ook vaker sjans. Aan wie ernaar vraagt, vertel ik er nu open over. Er zijn ook mannelijke collega’s die komen informeren of het niet ook iets voor hen zou zijn.”

En als die goedkope variant er nou niet was geweest? “Dan was ik waarschijnlijk gewoon steeds kaler geworden. Maar wie weet. Uiteindelijk is het toch gewoon een beslissing uit ijdelheid.”

Patrick (31) heeft zijn kaalheid juist omarmd. Hij werd er al op jonge leeftijd mee geconfronteerd. “Het lag in de lijn der verwachting, want mijn vader en andere familieleden waren ook vroeg kaal. Al was ik wel wat eerder: mijn haarlijn begon te wijken toen ik begin twintig was.” Net als Jef probeerde hij de eerste jaren ‘tegen beter weten in’ zijn kale plekken te bedekken door middel van een combover. “De zijscheiding was toen heel erg in. Kon je het mooi naar de zijkant kammen, dan viel het niet zo op.”

Maar na een paar jaar kon het echt niet meer, zegt Patrick. “‘Het wordt nu toch eens tijd dat je de tondeuse eroverheen haalt’, zei mijn toenmalige vriendin. Dat hebben we toen maar gedaan.” Alles eraf, dat was wel even slikken. “Het was een dingetje. Op het moment dat die tondeuse eroverheen gaat, voelt dat toch raar. Je moet echt over een drempel heen. Vanaf dat moment ben je kaal. Dat is best confronterend. Ik was de eerste in mijn vriendengroep die kaal werd.”

Inmiddels zijn ze met velen. Dat zijn vrienden hem al tijden ‘kale’ noemen, trekt hij zich niet aan. “Ik heb vrienden van 2 meter, die heten ook ‘lange’. Dat vat ik niet negatief op.” Met de vriendin van toen is Patrick inmiddels getrouwd. “We waren 16 toen we verkering kregen, dus zij heeft het hele proces meegemaakt. Zij was eerder klaar met mijn overgebleven haar dan ik. Als het weer een beetje begint te groeien, is ze nu nog degene die als eerste zegt: ga je haar eens doen. Volgens mij vindt ze het mooi, kaal.”

Patrick heeft nooit overwogen om iets tegen zijn kaalheid te doen. “Ik zag laatst op tv nieuwe technieken voorbijkomen, maar ik zou niets meer laten doen. Die kale kop hoort bij me. Iedereen is eraan gewend, ikzelf ook. Het zou gek zijn als je ineens wel weer met haar verschijnt. Die behoefte voel ik helemaal niet. Het is nu eenmaal zo.”

‘Absoluut nog een taboe’

De meest bekende vorm van kaalheid is alopecia androgenetica. Dat is de ‘mannelijke kaalheid’, waarbij erfelijkheid een grote rol speelt. Bij mannen wordt het veroorzaakt door de gevoeligheid van de haarzakjes voor het mannelijke hormoon DHT (dihydrotestosteron). Ook bij vrouwen komt deze vorm van alopecia voor, maar bij hen spelen mannelijke hormonen geen rol en uit de kaalheid zich anders. Waar het haar bij mannen vaak op bepaalde plekken uitvalt – de inhammen, de kruin – , wordt bij vrouwen het haar dunner en gebeurt dat meer verspreid over het hoofd. In Nederland krijgt naar schatting ruim 70 procent van de mannen vroeg of laat te maken met deze vorm van kaalheid. Bij vrouwen is dat ruim 40 procent.

Marion Kremer van de Alopecia Vereniging signaleert dat mannen steeds vaker iets laten doen aan hun kaalheid. “De meeste mannen willen niet kaal worden en staan open voor oplossingen. Over toupetten werd altijd lacherig gedaan, maar de haarstukjes van nu zijn zo goed, dat mannen er niet meer zo voor terugdeinzen. Ook haartransplantatie is veel bereikbaarder geworden.”

Toch zou de Alopecia Vereniging veel liever zien dat mensen hun kaalheid niet bedekken en het als normaal gaan beschouwen. Volgens Marion Kremer is kaalheid nog lang niet maatschappelijk geaccepteerd. “Een groeiende groep mannen kiest ervoor om het helemaal af te scheren en het wordt steeds normaler, maar we zijn er nog lang niet. Wat dat betreft hebben we nog een lange weg te gaan. Kaalheid is absoluut nog een taboe. Mensen blijven haar associëren met schoonheid, met kracht. Verlies je je haar, dan word je oud en takel je af, is het idee. Terwijl het ook op jonge leeftijd voorkomt.”

Zelf heeft Marion alopecia universalis, ze is helemaal kaal. “In de zomer draag ik geen haarwerk, dan heb ik altijd veel bekijks. Mensen denken dat je kanker hebt, of ze vinden het raar. In die oordelen heb je niet altijd zin. Ik heb mijn kaalheid jarenlang verborgen gehouden. Ik droeg altijd een haarwerk en durfde dat niet meer af te zetten. Dat is enorm belastend, om zo’n geheim bij je te dragen. Nu zie ik een haarwerk meer als een accessoire, dat ik draag als ik uitga. Maar ik moet hem de volgende dag wel weer af kunnen doen.”

Door Roxanne Vis

*De naam en leeftijd van Eddie zijn gefingeerd.

Clubsandwich gezond

In samenwerking met Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Nederland is een boterhammenland, maar de Engelsen hebben de boterham der boterhammen bedacht: de sandwich. Het was lord Sandwich die in de 18de eeuw het idee kreeg om meerdere ingrediënten tussen twee boterhammen te stoppen. De Amerikanen vonden vervolgens dat die sandwich wel wat groter kon en de clubsandwich was geboren. En die is inmiddels niet meer weg te denken van menig lunchkaart in Nederland. Wil je een gezonde variant maken? Maak dan deze heerlijke vegan clubsandwich met tempébacon, aubergine & avocado.

Ingrediënten voor 2 personen:

  • 200 g tempé
  • 1 el sojasaus
  • 1 el ahornsiroop
  • 1 tl paprikapoeder
  • 3 el vegan mayonaise
  • 1 tl sambal
  • 1 aubergine
  • zout
  • 1 el milde olijfolie
  • 6 boterhammen
  • 1 avocado, in plakken
  • plakjes komkommer, tomaat of sla (optioneel)

Extra nodig: sandwichprikkers

Zo maak je het:

Snijd de tempé in dunne plakken. Meng in een kommetje de sojasaus, ahornsiroop, olijfolie en paprikapoeder. Leg de tempé in een schaal en giet de dressing erover. Laat minimaal 10 minuten marineren.

Meng in een klein bakje de mayonaise en sambal. Snijd de aubergine in dunne plakken. Bestrooi daarna met zout en laat 5 minuten intrekken. Dep dan droog met keukenpapier.

Verhit twee bakpannen. In de ene bak je de aubergine in een halve el olie. Ongeveer 5 minuten per kant, tot ze mooi zacht is geworden. In de andere pan bak je op redelijk hoog vuur de tempé goudbruin, ongeveer 3 minuten per kant.

Rooster de boterhammen. Besmeer een boterham met mayonaise, leg er wat tempé, aubergine, avocado en eventuele andere toppings op. Leg er een boterham bovenop en beleg die ook weer. Leg er een laatste boterham bovenop, steek er twee prikkers in en snijd de sandwich overdwars door.

Vegan smaaksouvenirs
Plantaardig eten wordt steeds populairder. Wie om zich heen kijkt, vindt overal inspiratie voor de lekkerste gerechten zonder dierlijke ingrediënten. Jolijn Pelgrum, bekend van vegadutchie.nl, en haar vriend Sjoerd Schotten, bekend van samgreens.com, hebben de fijnste recepten uit hun reizen gebundeld. In hun boek Vegan smaaksouvenirs staan 75 vegan wereldrecepten, waarvan de ingrediënten gewoon in de supermarkt te koop zijn.

Titel: Vegan smaaksouvenirs
Auteurs: Jolijn Pelgrum & Sjoerd Schotten
Prijs: € 22,99
ISBN: 9789046822326
Uitgever: Nieuw Amsterdam

 

 

 

 

 

 

 

Op je lijf geschreven

Onlangs nog in het nieuws: de jongen die de laatste hartslag van zijn overleden moeder liet tatoeëren. Bij het kiezen van een tatoeage gaan mensen vaak voor een afbeelding of tekst die voor hen persoonlijk betekenis heeft. Toch zijn er in de wereld van de tattoos ook zeker trends te ontdekken. Anno 2018 zal je in de tattooshop niet zo snel meer iemand horen vragen om een grote tribal of een ring van prikkeldraad om de bovenarm, terwijl dat in de jaren negentig populaire plaatjes waren. Wij vroegen tatoeëerders Jeffrey en Ksenija wat de trends van dit moment zijn.

Jeffrey is mede-eigenaar van Ink District en vindt het lastig om te spreken van trends, juist omdat tattoos zo ontzettend persoonlijk zijn. Je kiest iets wat je in principe voor de rest van je leven bij je draagt en dat moet je vooral zelf mooi vinden. Jeffrey: “Wij zijn een jonge shop en wat bij ons populair is, kan bij een andere zaak weer totaal anders zijn. Wij zien vooral klanten die voor het fijne, gedetailleerde werk willen gaan. Maar voor ander soort tatoeages gaan mensen naar een andere shop die meer bedreven is andere stijlen. Het is tegenwoordig heel makkelijk om vooraf via social media te kijken welke zaak het beste bij jouw smaak past.”

Ksenija van Walls and Skin sluit zich daarbij aan: “Iedere artiest heeft zijn of haar eigen stijl. Je kunt vaak aan die stijl zien hoe lang iemand al tatoeëert. Iemand die al twintig jaar bezig is, zie je niet snel bezig met de geometrische stijl, waar veel jonge artiesten nu mee werken. Datzelfde geldt voor de klanten: waar je voor kiest, is deels afhankelijk van de generatie waar je bij hoort. Meiden van nu willen vooral kleine, sierlijke tatoeages, terwijl mensen uit de jaren negentig eerder voor de old school stijl gaan.”

 Dit zijn de tatoeages die bij Jeffrey en Ksenija op het moment populair zijn.


Artiest: Mark Ostein

Geometrische stijl
Dit is misschien wel de meeste populaire stijl van het moment. Het kunnen simpele lijnen en figuren zijn: een rechte lijn over je onderarm, of een enkele driehoekjes in je nek. Ook in trek zijn dieren in geometrische stijl, vertelt Ksenija. "Daarbij wordt het dier vormgegeven in geometrische figuren. Een variatie daarop die je ook veel ziet is dat de helft van zo’n dier in 3D stijl is en de andere helft geometrisch." Helemaal hip nu, maar hoe is dat over twintig jaar? Is dit iets wat altijd blijft? Ksenija: “Dat is moeilijk te zeggen. Zelf denk ik dat er wel weer wat anders komt. Want straks komt er weer een nieuwe generatie artiesten aan. En ook die ontwikkelen een eigen stijl, waarbij ze op zoek gaan naar vernieuwing.”

Mandala
Een mandala staat symbool voor eenheid en repetitie en is als figuur een metafoor voor het leven. Jeffrey: "Symmetrische figuren met veel ornamenten zijn de laatste jaren populair. De mandala is als een soort bloem die wordt ingevuld met een patroon." Het woord komt uit het Sanskriet en betekent cirkel. In het Tibetaanse boeddhisme wordt de symmetrische figuur ook wel gebruikt om tijdens de meditatie de aandacht op te richten. De mandala helpt iemand concentreren. Je kan er inderdaad uren naar kijken en dat is een goede eigenschap voor een tattoo.

Teksten
Een zin uit je lievelingsliedje, een romantische dichtregel of iets liefs in het handschrift van je ouders. Heel wat mensen kiezen ervoor om een stukje tekst te laten vereeuwigen op hun huid. De populariteit hiervan is geen modeverschijnsel, maar komt vooral omdat dergelijke tatoeages steeds beter gezet kunnen worden. Jeremy: “Dit heeft met de technologische vooruitgang te maken. Als iemand iets in het handschrift van een dierbare wil laten zetten, scannen we die tekst in en gaan van daaruit verder. Door verbetering van de machines kunnen we veel fijner te werk gaan.” Handen en voeten worden afgeraden, omdat daar kans op uitlopen bestaat, maar een veel geziene plek voor dun geschreven teksten is langs de ribben of op de onderarm.

Oneindigheidssymbool
Ksenija ziet dat veel meiden en jonge vrouwen warm lopen voor een kleine tatoeage. Heel populair bij deze groep is het symbool voor een oneindigheid, een soort achtje op zijn kant. Ksenija: "Van dat symbool zijn er allerlei variaties. Veelgevraagd zijn infinity symbols die uitlopen met een veer, wat kleine vogeltjes of met het woord love." Sommigen nemen deze tatoeage simpelweg omdat ze hem mooi vinden, anderen besluiten het symbool te laten zetten als herinnering aan een bijzonder moment of een persoonlijke overwinning.

Iets wat je zelf mooi vindt
Er zijn nu ongetwijfeld mensen die denken: 'Zoek het effe lekker uit met je geometrische wolvenkop en je oneindigheidssymbool met veertjes.' En dat is nu precies het leuke aan tatoeages: iedereen is anders en alles is mogelijk. Trends komen en gaan, maar die tatoeage blijft. Dus heb je toch liever een hartje met mama op je bovenarm of een dolfijntje in je decolleté, ga er dan vooral voor. Van top tot teen vol gezet, of juist iets subtiels op een plek die alleen zichtbaar is voor jou en je partner? Jij vraagt, de tattoo-artist draait. Dus laat je fantasie gaan en kies wat bij jou past.

Door Kita van Slooten

Social kids: wat mag wanneer?

Sociale media zijn niet meer weg te denken, ook niet uit het leven van je kinderen. Maar hoe ga je daar nu mee om als ouder? Vanaf welke leeftijd vind je het als ouder oké als je kind op Snapchat, Instagram of Facebook zit? En hoe zorg je ervoor dat je dit als ouder het beste kunt begeleiden? Techredacteur Nina zoekt het uit. 

Eind vorig jaar kondigde Facebook een speciale chat app voor kinderen aan: Facebook Messenger Kids. Dat was bedoeld om zorgen van ouders te ondervangen, want op de reguliere sociale media moeten mensen weliswaar officieel 16 of ouder zijn om een account aan te maken, maar dat omzeilden kinderen met gemak door simpelweg een oudere leeftijd in te vullen. Met de messenger voor kids van 6 tot 12 jaar zouden ouders meer controle moeten hebben.

Maar dat was volgens een groep van bijna 100 experts in Amerika juist geen goed plan. Zij riepen deze week Facebook-oprichter Mark Zuckerberg op om de chat service voor kinderen helemaal te stoppen. De reden: kinderen van onder de 13 zouden überhaupt geen eigen account op sociale media moeten hebben. Facebook heeft nog niet op de oproep gereageerd. In Nederland hoeven we ons gelukkig sowieso nog geen zorgen te maken over Facebook Messenger Kids: de app is voorlopig alleen nog maar beschikbaar in Amerika.

Vanaf welke leeftijd geef je je kind een smartphone?

Want het blijft lastig: vanaf welke leeftijd is het juist om je kinderen op social media te laten? Vroeger gaf je kinderen op een vrij vroege leeftijd een telefoon. Deze telefoons waren niet zo geavanceerd zoals ze tegenwoordig zijn. Je kon er een sms'je mee sturen en er een paar nummers in opslaan. Voor ouders was dit een prettig gevoel omdat het kind dan kon laten weten waar hij of zij was of wanneer hij of zij thuis kwam. Tegenwoordig kunnen smartphones alles. "Je gaat er mee op internet en je zet de deur open naar de hele wereld", vertelt Justine Pardoen van Bureau Jeugd & Media. Veel ouders hanteren de leeftijd van 12 of 13, de leeftijd dat kinderen naar de middelbare school gaan. 

"Het beste is om al in groep 3 tijdens een ouderavond op school met de andere ouders te bespreken vanaf welke leeftijd je een kind de smartphone geeft. Op deze manier kun je het als ouder goed begeleiden", zegt Pardoen. "Momenteel wordt er op landelijk niveau gewerkt aan een nieuw curriculum​ om hierover na te denken. Niet alleen over de veiligheid van internet en smartphones, maar ook over informatica in het algemeen." 

Bepaal regels vooraf

Zodra ze een smartphone hebben, is de kans groot dat kinderen direct alle apps op hun smartphone willen hebben. Toch is dat geen goed idee. Niet alle sociale media zijn geschikt. Bovendien moeten de kinderen nog leren wat de consequenties kunnen zijn als ze bepaalde informatie, filmpjes of foto's zomaar op internet zetten. Dit begrijpen de meeste kinderen pas vanaf de middelbare school. Maar goed niet elk kind is hetzelfde, de een zal dingen sneller begrijpen dan de ander. Als ouder is het verstandig om bepaalde regels op te stellen voordat je de smartphone geeft. Wat mogen ze wel delen en wat absoluut niet? Op deze manier kun je het als ouder nog makkelijk terugschroeven en hoef je later niet noodgedwongen afspraken te maken. Regels kunnen zijn: geen smartphone ’s avonds, geen naaktfoto’s maken, geen adresgegevens delen en geen ruzies uitpraten via WhatsApp.

Als ouder is het natuurlijk hartstikke lastig om te controleren wat er allemaal online wordt gezegd en gedaan. Wanneer je jouw kind op een jongere leeftijd een smartphone geeft (denk rond de leeftijd van 9 of 10 jaar) dan is het vrij normaal om hier en daar nog mee te kijken wat het kind allemaal met z'n smartphone uitspookt. Op een latere leeftijd, het moment dat ze naar de middelbare school gaan, moet je kinderen vrijer laten. Op deze manier kunnen ze hun eigen identiteit beter ontwikkelen.

"Je moet dit mentaal begeleiden. Gesprekken voeren met je kind. Waarom willen ze die app? Wat is er zo leuk aan? Wie van de vrienden gebruikt ook deze app? Dit kun je doen uit interesse, maar op deze manier kun je ook het een en ander controleren", vertelt Justine Pardoen. "Daarnaast moet het niet alleen over het rationele gedeelte gaan maar ook over het emotionele gedeelte." 

Cyberpesten, hoe ga je daar mee om?

Want wat moet je doen als je kind in aanraking komt met cyberpesten? Cyberpesten kan erg intens zijn. Slachtoffers van online pesten worden door de smartphone continu achtervolgd door de pesters. Vervelende foto’s en filmpjes die geüpload worden naar het internet zullen daarnaast altijd blijven rondzwerven op het wereld wijde web, wat erg confronterend kan zijn voor het slachtoffer. Pesten (zowel offline als online) blijft lastig om te herkennen. Je zou het als ouder kunnen herkennen wanneer je kind zich anders gaat gedragen. Er over praten is het beste wat je als ouder kunt doen. Samen kun je bespreken wat de volgende stappen kunnen zijn. Daarnaast is het belangrijk om foto’s en  screenshots van gesprekken te bewaren als bewijsmateriaal. Vervolgens kun je er als ouder mee naar de school of de pesters stappen om samen tot een oplossing te komen. 

Help mijn kind wil vloggen, wat nu?

Vloggen is tegenwoordig ontzettend populair. Als ouder moet je dit niet direct per definitie ontmoedigen. Je kan beter stimuleren dat je kind dit wil. Een kind mag best ambities hebben. Maar ook in dit geval is het belangrijk om het goed te begeleiden, zegt Pardoen. "Stel je kind wil profvoetballer worden. Dan stimuleer je dit door je kind naar een voetbalclub te brengen en 'm daar te laten trainen. Je gaat daarna vragen stellen: 'Waarom wil je dit? Waarom vind je het leuk?' Ook over vloggen kan je dit soort gesprekken voeren. Je vertelt het kind wat hij of zij er allemaal voor moet doen. Het zijn reëele ambities en dat moet je als ouder zeker stimuleren." 

Alles op privé en tweestapsverificatie

Een andere tip die ik als techredacteur nog zou willen meegeven, is dit: zorg ervoor dat wanneer er een Facebookprofiel wordt aangemaakt, je kind zorg dat alle instellingen op privé staan. Het is slim om dit gezamenlijk te doen en uit te leggen wat bepaalde gevolgen kunnen zijn. Om hacken te voorkomen, kan je op alle accounts tweestapsverificatie doorvoeren. Op deze manier is het account dubbel beveiligd. 

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen! 

The Post: Meryl Streep flikt het weer

Film van de week: The Post
Regie: Steven Spielberg
Met: Tom Hanks, Meryl Streep, Bradley Whitford
Waardering: 3,5 sterren

Geen enkele acteur of actrice wist in de geschiedenis van de Oscars meer nominaties binnen te harken dan Meryl Streep. Vorige week ontving de Hollywoodveterane alweer haar 21ste Oscarnominatie, waarmee ze haar eigen record verbrak. Dit keer kreeg ze de erkenning voor haar rol in het op feiten gebaseerde drama The Post, over de journalistieke dilemma's die vooraf gingen aan de onthullingen van de Pentagon Papers: strikt geheime overheidsdocumenten over de oorlog in Vietnam.

Streep speelt Katharine Graham, een keurige dame in keurige jurken, met keurig geföhnd jaar. Halverwege de jaren zestig werd ze de eerste vrouwelijke krantenuitgever van Amerika. Niet uit ambitie, maar uit noodzaak: ze kreeg de touwtjes in handen nadat haar man zelfmoord pleegde. Tijdens de vergaderingen met het volledig mannelijke bestuur, klapt Graham met regelmaat dicht. Kennis van zaken heeft ze absoluut, maar in een kamer vol testosteron neemt vrijwel niemand haar serieus.

Des te ingewikkelder wordt de situatie voor Katharine wanneer er in 1971 een groot besluit genomen moet worden. Hoofdredacteur Ben Bradlee en zijn team zijn namelijk fanatiek op jacht naar een geheim rapport over de Vietnam-oorlog. The New York Times plaatste al een deel op hun voorpagina, maar een woeste president Nixon eist meteen een publicatieverbod. Ben wil de onderste steen boven en zodra hij de documenten heeft, wil hij ze openbaar maken, omdat het Amerikaanse volk verdient te weten dat ze jarenlang zijn voorgelogen over een oorlog die nodeloos veel slachtoffers heeft gemaakt.

De toekomst van de krant staat op het spel, maar inbinden is volgens Ben geen optie. Persvrijheid is van levensbelang en hij is bereid zijn nek ervoor uit te steken. Maar die kerels kunnen eisen wat ze willen, het is uiteindelijk aan Katharine om de knoop door te hakken. Zij is de baas. Meryl Streep speelt zoals gewoonlijk fantastisch. Van een veel te bescheiden vrouw die langs de zijlijn staat mee te knikken, verandert Katharine langzaam in een krachtige dame die haar mening laat gelden. Een vrouw die weinig stampij maakt, maar op een rustige, weloverwogen manier uit haar keurslijf stapt.

Steven Spielberg boft met zijn grandioze hoofdrolspelers, want ook Tom Hanks is als bevlogen hoofdredacteur Ben weer heel prettig om naar te kijken. Het is ergens jammer dat de regisseur de behoefte voelde zijn film dicht te plakken met muziek en overdreven dramatische momentjes. Zeker in de scènes die over persvrijheid gaan. Zo subtiel als zijn acteurs zijn, zo dik legt Spielberg zijn boodschap er bovenop. Alsof we zonder toeters en bellen niet zouden inzien hoe belangrijk goede journalistiek is in tijden van een schreeuwerige president. Maar het is logisch: wie in een land woont waar de leider continu de strijd met vooraanstaande nieuwsorganisaties aanbindt en daarbij zelfs fake new awards uitreikt, kan er in zijn film ook maar beter geen doekjes om winden.

Door Kita van Slooten

Weekendagenda

IFFR

Het Internationale Filmfestival Rotterdam (IFFR) is vorige week geopend en loopt tot en met dit weekend door. Van opkomend talent tot gevestigde namen, korte films, workshops, lezingen en veel meer: het filmfestival trekt daardoor ieder jaar meer dan 300.000 bezoekers. In Groningen is woensdag een 'pocketeditie' van het filmfestival begonnen: een dwarsdoorsnede van al het moois van het IFFR met meer dan 50 films. Leuk weetje: de NS heeft een speciale bioscooptrein ingezet voor bezoekers van het filmfestival in Rotterdam. Zo kun je een korte film kijken op weg naar het festival. www.iffr.com.

Wandeltochten

Ieder jaar lijkt het wandelseizoen vroeger te beginnen. Een van de eerste grote 'tochten' is de Westduin Parkentocht. De route gaat van Scheveningen naar de chique parken rondom Den Haag: Park Ockenburg en het Westduinpark. Prachtige en afwisselende natuur zijn gegarandeerd. Er zijn verschillende afstanden (5, 10, 15, 20 en 25 km) en leeftijdscategorieën en ook nordic walkers zijn welkom. Goed om er voor 2018 een beetje 'in te komen'. www.wandel.nl.

Stalinistische landschappen

In het fotomuseum Huis Marseille in Amsterdam is een uitgebreide tentoonstelling te zien van het werk van Eddo Hartmann over zijn reizen naar Noord-Korea. Tijdens zijn verschillende bezoeken heeft hij niet alleen de bizarre en vervreemdende architectuur van de steden vastgelegd maar ook geprobeerd de bevolking zelf een gezicht te geven. Zeer de moeite waard om even naar binnen te lopen, al is het alleen maar om het mooie 17e-eeuwse grachtenpand vanbinnen te kunnen zien. www.huismarseille.nl.

Dutch Open Darts

Het grootste dartsevenement ter wereld vindt dit weekend plaats in Assen. Misschien loop je tijdens dit open dartstoernooi wel jouw favoriete darter tegen het lijf, want ook wereldtoppers doen hieraan mee. En meestal niet voor het prijzengeld, maar vooral vanwege de gezellige sfeer. Een mooi dagje uit! www.dutchopendarts.nl

Bye bye

Het jubileumjaar voor 100 jaar De Stijl wordt in het Centraal Museum in Utrecht afgesloten met de tentoonstelling Bye Bye De Stijl. Het uitgangspunt van de tentoonstelling is de invloed die de kunstenaars van de Stijl, zoals Mondriaan en Rietveld, hebben op hedendaagse kunst. Hedendaagse kunstenaars als Erik van Lieshout, Barbara Visser of Reinier Lucassen reageren op of zetten zich af tegen deze in Nederland zo dominante kunststroming. En zo wordt De Stijl in een breder perspectief gezet en het heden ingetrokken. Een mooie afsluiting en interessante tentoonstelling. centraalmuseum.nl.

 

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Quinten Lange is schrijver, reiziger en bon vivant. Al zijn beste tips deelt hij graag met je, hier in Weekend Magazine.

 

 

 

 

 

 

On demand: de leukste films en series

Wat is er nou fijner dan een goede serie of een spannende film kijken? Even jezelf verliezen in het verhaal, of wat opsteken van een mooie docu. Maar het aanbod on demand is overweldigend groot. Wij helpen je een beetje bij de keuzestress: wat is de moeite waard en wat eigenlijk niet?

THE GOOD DOCTOR

Wanneer kijken: als je Grey's Anatomy goed vond
Wanner niet: als je hoopt op een serie als House
Naast je op de bank: wat alcohol (om onverwachte verwondingen mee te ontsmetten natuurlijk!)
Waar: Videoland

​Toen The good doctor afgelopen najaar voor het eerst op televisie kwam in Amerika, werd de serie direct een hit. En sinds deze week is-ie dus ook hier te zien, bij Videoland. Het gaat over een autistische, maar briljante jonge dokter, Shaun Murphy, die wordt aangenomen bij een prestigieus ziekenhuis, om daar chirurg-in-opleiding te worden. Dat ziet een deel van het personeel niet zitten natuurlijk. Hij communiceert namelijk nogal ongewoon. Maar onderwijl weet hij - je verwacht het niet - wel iedere aflevering weer levens te redden.

In opzet verschilt het allemaal maar weinig van andere ziekenhuisseries: strijd en romance onder de collega's, extreem zeldzame aandoeningen, bloederige operaties. The good doctor komt uit de koker van de schrijver van House, maar is niet per se grappig. Het heeft meer gemeen met het romantische drama van Grey's Anatomy. Het is vaak sentimenteel en zoetsappig, dat geeft het een hoog guilty pleasure-gehalte - wij zaten in ieder geval zó in aflevering 4, zonder er erg in te hebben. En wat voor de serie spreekt: acteur Freddie Highmore kreeg alom lof voor zijn evenwichtige en oprechte portret van de autistische dr. Murphy - juist ook uit de hoek van mensen die zelf autisme hebben.  

THE FALL

Wanneer kijken: als je zin hebt om te bingen
Wanner niet: als je een vrouw bent met lang, donker haar en alleen thuis bent
Naast je op de bank: toch maar een knuppel, voor de zekerheid
​Waar: Netflix

Voor een misdaadserie is The fall bijzonder sexy. Dat komt niet in de laatste plaats door de verleidelijke Stella Gibson, gespeeld door Gillian Anderson, een rechercheur die net zo afstandelijk en doelgericht als sensueel en inlevend is. Dat de seriemoordenaar die ze wil pakken ook niet bepaald lelijk is, helpt ook mee: Paul Spector wordt gespeeld door Jamie Dornan, die de meesten kennen als de aantrekkelijke Christian Grey uit Fifty shades of grey. Maar naast sexy is The fall vooral alles wat je ervan hoopt: ongelofelijk spannend. En dat is grappig, want je weet eigenlijk al van meet af aan wie de engerd is.  

Het draait om het psychologische en fysieke kat-en-muisspel tussen Gibson en Spector. Zij zit hem op de hielen, maar hij haar ook. En dat is natuurlijk doodeng, want hij is van het engste type seriemoordenaar: overdag liefhebbende vader en echtgenoot, 's nachts bloeddorstige stalker en sadist. En dit tegen de toch al broeierige achtergrond van de Ierse hoofdstad Belfast, met al z'n spanningen. Omdat het eerste seizoen maar 5 afleveringen behelst, kan je er zo in een dagje doorheen zijn. Het tweede en derde seizoen werden door de pers eensgezind de grond in geschreven, dus dat is op eigen risico.

ROKJESDAG

Wanneer kijken: als je je verheugt op de lente
Wanner niet: als je je buik vol hebt van Nederlandse romkoms
Naast je op de bank: je recept voor de liefde
​Waar: Videoland

​Een paar weken terug hadden we het op deze plek over Toscaanse bruiloft. Conclusie: doe maar niet. Misschien leerde regisseur Johan Nijenhuis in de tussentijd veel over de liefde of over het maken van een film - of misschien hadden we zulke lage verwachtingen dat het alleen maar mee kon vallen. Maar: Rokjesdag, die twee jaar later uitkwam, is echt een stuk leuker. Het heeft alleen heel weinig met rokjesdag te maken, maar dat mag de pret niet drukken. 

De film is herkenbaar voor iedereen die ooit ongewenst single is geweest. Want daar draait het natuurlijk om: allerlei verschillende mensen die liefde zoeken, maar het nog niet gevonden hebben. Als ze met elkaar op een kookcursus speciaal voor singles belanden, blijkt dat wat je denkt dat je zoekt, niet altijd is wat het beste bij je past. Waarheid als een koe, maar leuk uitgewerkt, hoewel niet altijd even geloofwaardig. Dat vergeven we de makers gauw, alleen al omdat de film zo veel grappiger is dan Toscaanse Bruiloft.

SOMEBODY FEED PHIL

Wanneer kijken: als je reislustig bent
Wanner niet: als je een kookprogramma verwacht
Naast je op de bank: je culi trip-verlanglijstje (een echte reistrend dit jaar)
​Waar: Netflix

Phil Rosenthal is geen bekend gezicht, maar als je de serie Everybody loves Raymond kent, ken je wel zijn gevoel voor humor: hij is de bedenker van de comedy. Dat dat gevoel voor humor niet iedereen's pakkie an is, blijkt wel uit de wisselende recensies op bijvoorbeeld imdb.com. Maar één ding is zeker: Phil is tomeloos enthousiast. Hij durft alles te proeven, vindt alles lekker, interesseert zich voor elke cultuur en wil iedereen die hij tegenkomt knuffelen. 

Eigenlijk is Somebody feed Phil eerder een reisprogramma waarin veel gegeten wordt, dan een programma over eten. Of beter: het laat zien dat eten en cultuur onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Dat levert gezellige, kabbelende televisie op. Phil proeft lokale lekkernijen - pastéis de nata in Portugal, pho in Saigon - gaat ook naar een sterrenrestaurant, laat zich rondleiden door een gids en bezoekt nog wat culturele trekpleisters. Een beetje van alles wat dus, met veel geknuffel tussendoor. En je raakt ongetwijfeld geïnspireerd om zelf weer eens iets nieuws te proberen, of dat nou in de keuken, in een restaurant of op reis is.