Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 31, 2018 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Ander geslacht, ander gesprek?

Van man naar vrouw of andersom: voor veel transgenders is een geslachtstransitie een lastige, maar logische stap. Maar hun omgeving moet ook omschakelen. Wordt een andere sekse door de buitenwereld meteen geaccepteerd? En reageren mensen anders op vrouwen dan op mannen? Drie ervaringsdeskundigen vertellen.

Wie geboren wordt in het verkeerde lichaam, heeft vaak een lange, moeilijke weg te gaan. Uiterlijke kenmerken drukken je automatisch in een rol waarin je je niet thuisvoelt en dat betekent voor veel transgenders een jarenlange (innerlijke) strijd. Een transitie biedt hen in veel gevallen uitkomst, om de buitenwereld te kunnen laten zien wie ze écht zijn. Maar hoe die buitenwereld reageert op deze transitie, is afwachten. Zijn vrienden, familieleden en collega’s in staat om de man die zij kenden, voortaan als vrouw te zien? Word je nu als jongen anders behandeld dan vroeger als meisje? Transgenders Emma, Gido en Manon vertellen over hun ervaringen.

Emma Voerman (56) gaat nog maar kort als vrouw door het leven. Pas vorig jaar viel, na jaren van innerlijke onrust, bij haar ineens het kwartje: ze is transgender. Haar eerste ingeving was om daar niets mee te doen, omdat transgenders volgens haar op oudere leeftijd minder passabel zijn: ze worden sociaal niet zonder meer geaccepteerd als een ander geslacht, omdat hun omgeving ze al zo lang op deze manier kent. “Maar dat kon me uiteindelijk niets meer schelen, het móest gebeuren. Daarom heb ik vorig jaar via het transgendertraject bij het VUmc mijn transitie in gang gezet.

De momenten dat ik volledig als vrouw word gezien, ontroeren me iedere keer. Laatst werd bij de autogarage heel lief behandeld toen ik - heel oenig- niet wist hoe ik een koplamp moest verwisselen. Als man voelde ik me door hun reactie altijd een kneusje, maar als vrouw vond ik die betutteling juist fijn - al vond ik dat weinig feministisch van mezelf. En onlangs kreeg ik verbaasde reacties toen ik na mijn eerste dag als invalleerkracht op een basisschool vertelde dat ik transvrouw ben: “Dat hadden we niet gedacht!”

Als ik voel dat het kan, maak ik er een les over. Kinderen reageren daar met zoveel mooie nieuwsgierigheid op, dat ik echt geloof dat het wel goed komt met de tolerantie in Nederland.”

Brutale berichten
Als vrouw wordt Emma via social media tegenwoordig overspoeld met brutale berichten van mannen, vooral Amerikaanse militairen. En ook op straat en in winkels heeft ze nu veel meer leuke, luchtige contacten. “Als man kreeg ik nooit zoveel aandacht. Maar dat komt denk ik vooral doordat ik nu zelf veel beter in mijn vel zit. Vroeger liep ik letterlijk met mijn hoofd gebogen, maar als Emma kijk ik recht de wereld in. De energie die ik nu uitstraal, krijg ik ook weer terug. Ik krijg überhaupt weinig negatieve opmerking of scheve gezichten, maar dat komt denk ik door hoe positief ik er zelf inzit.”

'De kinderen noemen me nog steeds papa, en daar ben ik trots op'

De meeste vrienden en familieleden van Emma hebben haar transitie direct geaccepteerd, ook al moesten ze er natuurlijk wel aan wennen. Haar huwelijk heeft het helaas niet overleefd en ook sommige goede vrienden lieten het afweten. Haar vier kinderen stonden wel meteen achter haar. “Die zijn zo gigantisch geweest. Ze noemen me nog steeds papa, en daar ben ik trots op. We vieren ook nog gewoon Vaderdag. Maar vanaf dag één gingen ze gewoon met mij als vrouw de stad in. Vorige week zijn we samen dezelfde kleren gaan kopen, dat was zo gaaf. We knuffelen nu ook meer en hebben mooiere gesprekken, op een dieper niveau. Een van mijn kinderen zei laatst dat ze nu met mij als Emma veel beter contact heeft, dan ooit met mij als man.”

Bevestiging niet nodig
In haar nieuwe flat heeft ze bij alle buren een brief in de bus gedaan: ‘Ik ben transgender, stel gerust vragen, want ik moet er zelf ook nog aan wennen!’ “Het ontroerde me enorm hoeveel lieve brieven ik terugkreeg. Maar nu ik mezelf heb geaccepteerd, heb ik ook minder bevestiging van de buitenwereld nodig. Ik vind het niet erg als mensen mij meneer noemen of mijn oude naam gebruiken. Iedere keer dat iemand mij wel als vrouw benadert, neem ik als cadeautje.”

Gido Krom (18) was een jongensachtig meisje: hij heeft altijd kort haar gehad en droeg kleren van de jongensafdeling. “Toch was ik geen typisch transgenderkind, ik vroeg voor mijn verjaardag bijvoorbeeld poppen. Maar die gaf ik dan wel jongensnamen en ik speelde dat het superhelden waren.”

Toen Gido (toen nog Godelieve) zijn ouders vertelde dat hij zich meer een jongen voelde dan een meisje, accepteerden zij dat direct. Maar omdat Gido een tweelingzusje heeft dat vlak na de geboorte overleed, kreeg zijn transitie binnen hun gezin wel een verdrietige lading: nu waren zijn ouders beide dochters kwijt. “Daar hadden ze veel moeite mee. Dat maakt de gesprekken erover soms best zwaar.”

Operatie
Maar Gido wist het heel zeker: hij is een jongen. Op zijn vijftiende begon hij daarom met puberteitsremmers, op zijn zestiende met hormonen. Vorig jaar onderging hij een borst- en buikoperatie, maar een operatie om een penis te laten construeren wil hij niet. “Dat vind ik alleen maar meer verminking. En ik loop toch nooit in mijn blootje over het strand.

De maatschappij verwacht van jongens en meisjes een bepaalde houding, maar bij mij loopt dat een beetje door elkaar heen. Ik zie eruit als een jongen, maar ben ook zo homo als maar kan, met vrouwelijke trekjes. Dat vinden mensen soms verwarrend. Gelukkig word ik sinds mijn transitie wel altijd echt als man benaderd. In het begin vond ik het heel spannend om een kledingzaak binnen te lopen, dan dacht ik: ‘zouden ze me doorhebben?. Maar inmiddels durf ik wel te zeggen dat mensen het niet zien, als ik het niet zou vertellen. Dat vind ik heel fijn, ook al ben ik er heel open over.

Op Gido’s werk, waar ze hem alleen kennen als jongen, doet niemand er raar over. “Ze weten wel van mijn transitie, maar het speelt geen rol. En thuis zeggen ze gewoon: “Gido, help even mee tillen, je bent toch een kerel!” Ik ben inderdaad sterker geworden door de hormonen, maar ik ben ook nog steeds een beetje lui. Wat dat betreft had ik het als meisje makkelijker, haha!”

'Mensen weten niet of ze me nu drie zoenen moeten geven of een hand'

'Je bent toch een kerel!'
Voor mijn gevoel ben ik als persoon niet veranderd na mijn transitie, maar mensen zíen natuurlijk wel iemand anders. De mensen die mij nog als meisje hebben gekend, vinden het bijvoorbeeld soms lastig hoe ze me nu moeten begroeten. Vroeger met drie zoenen, nu een hand? Mij maakt dat niets uit, doe waar je je comfortabel bij voelt. Als het aan mij ligt, geef ik iedereen een knuffel.”

Manon Hoogenraad (48) wist als vijfjarig jongetje al dat ze liever een meisje wilde zijn, maar ze stopte haar gevoelens jarenlang diep weg. Ze leefde verder als man. “Ik studeerde verpleegkunde en ontmoette mijn huidige vrouw. We trouwden, kregen drie zoons en ik ging werken als leidinggevende in de zorg. Met zoveel vrouwen om me heen waar ik stiekem jaloers op was, vluchtte ik onbewust in compensatiegedrag: ik ging me nog mannelijker voordoen dan ik was. Daardoor verwachtte mijn baas van mij dat ik stevig optrad tegen mijn team. En zo zagen zij mij ook: als een heel mannelijke manager die keihard werkte en een no-nonsense-aanpak had.

Daarmee voldeed ik aan de verwachtingen die ik van mezelf had als man, en waarvan ik dacht dat ook de omgeving die zou hebben. Maar liever wilde ik een zachter iemand zijn. Iemand die een arm op je schouder legt, begrip en aandacht heeft voor alle omstandigheden en je begeleidt bij eventuele problemen. In mijn ogen was dat het - zeer stereotype, en eigenlijk onwerkelijke - beeld van een vrouwelijke leidinggevende, van een vrouw. Als man speelde ik in feite een toneelstuk.”

In 2000 vertelde Manon voor het eerst aan haar partner over haar gevoelens. “Mijn vrouw schrok, maar stond er heel open in. In de jaren daarna hebben we er veel over gesproken, maar ik ondernam geen verdere stappen.” In 2010 ging het mis: Manon stortte in en kwam thuis te zitten. Tijdens haar herstel werd haar duidelijk dat ze er niet meer omheen kon: ze is transgender. In 2012 begon Manon daarom aan hormoontherapie en lichtte ze de kinderen in, toen nog in de basisschoolleeftijd. “Ze zeiden: “We vinden het wel een beetje gek, maar als jij je zo prettig voelt, vinden wij het oké”. Voor jongens van die leeftijd, vind ik dat een ongelooflijk groot gebaar.”

'Sta ik daar in m'n badpak, roepen de jongens "Hee pap!"'

Papadingen
Inmiddels heeft Manon haar transitie achter de rug en gaat ze volledig als vrouw door het leven. Ze krijgt ook geen meer vragen over haar geslacht, in winkels krijgt ze vrouwenkleding aangereikt. Toch zijn haar zoons haar altijd ‘papa’ blijven noemen. “Ik ben hun vader en dat zal ik altijd blijven. We doen ook nog steeds ‘papadingen’ met elkaar: klussen aan een oude brommer, fikkie stoken in de bossen en waterpoloën. Als ik daar sta in mijn badpak en de jongens roepen “Hee pap!”, zie je al die mensen kijken. Maar daar heb ik totaal geen moeite mee, ik vind het geweldig dat wij dit samen doen.” En ook haar huwelijk heeft het proces overleefd. “Mijn vrouw en ik zijn nog altijd gelukkig getrouwd, al hebben we daar wel de nodige professionele hulp voor ingeroepen.”

Manon merkt, door de vrouwelijke hormonen die ze slikt, wel een duidelijke omslag in haar persoonlijkheid. “Door de afname van testosteron, kwam er een enorme rust over me heen. Ik ben zachter en empathischer geworden. Omdat ik het al langer oneens was met de ontwikkelingen in de zorg, ben ik gestopt als leidinggevende en heb ik me laten omscholen tot coach. In plaats van complimenten over mijn harde aanpak of strak geleide project, krijg ik nu te horen: “Wat fijn dat je me zo goed begrijpt”, of “Wat prettig dat je het zo rustig kunt uitleggen”.

Masker
Ondanks de ‘mannenrol’ die ik jarenlang - naar mijn idee - overtuigend speelde voor de buitenwereld, hebben mijn gezin en goede vrienden altijd door dat masker heengeprikt. Zij zagen toen al hoe warm en liefdevol ik eigenlijk was. Voor hen is er na mijn transitie op dat gebied dus niet zoveel veranderd. Maar ik ben heel gelukkig dat ik nu pas echt mezelf kan zijn.” 

Ook transgender? Praat erover

Manon begeleidt als coach ook transgenders en hun partners, omdat ze tijdens haar eigen proces merkte dat er voor deze doelgroep weinig professionele begeleiding was. Ze heeft eigenlijk maar één advies: praat erover. “Hoe eng het ook is als je ontdekt dat je transgender bent, neem iemand in vertrouwen. Het is een enorme last die je niet alleen kunt dragen, en als je wil dat mensen je helpen en begrijpen, moet je open durven zijn. Jij voelt je misschien allang Jeanet, maar de buitenwereld ziet je nog als Jan. Neem ze daarom mee in jouw proces.

En voor de omgeving geldt hetzelfde: ga het gesprek aan, stel je open op. Het is voor een partner, ouder of kind net zo ingewikkeld als voor de transgender zelf, maar als je het bespreekbaar maakt, voorkom je pijnlijke situaties. Vraag of iemand over zijn of haar transitie wil vertellen, of je vragen mag stellen en wat diegene van jou verwacht. En beloof dat je je best zult doen om de nieuwe situatie te accepteren, ook al gaat het soms nog mis. Het kan gebeuren dat je iemand per ongeluk bij de oude naam blijft noemen, maar als je daar samen om kan lachen, kom je veel verder.”

Door Ronne Theunis

Nooit meer alcohol: 'Als ik in de verleiding kom, denk ik aan mijn dochter'

‘Nog eentje dan. We zijn er nou toch.’ ‘Kom, op vakantie telt het niet.’ ‘Een wijntje heb ik wel verdiend.’ Niemand kijkt er vreemd van op als je een drankje bestelt en zeker met het mooie weer is het de normaalste zaak van de wereld om een alcoholische versnapering of twee te nuttigen op een terras. Maar voor je het weet zit je elke dag te drinken. En zie er dan nog maar eens af te komen. Twee ex-drinkers over de valkuilen en wat stoppen hen heeft opgeleverd.

Oud-Rad van Fortuin-presentator Hans van der Togt worstelde jarenlang met een alcoholverslaving. Hij heeft nu al anderhalf jaar geen druppel meer gedronken, vertelde hij afgelopen week. Veel RTL Nieuws-bezoekers maakten eenzelfde worsteling door, bleek na een oproepje op onze Facebookpagina. We kregen een stortvloed aan reacties, onder anderen van Menno en Jeannette. In onze maatschappij wordt veel te makkelijk gedacht over drank, vinden zij.

Menno (38) stopte zes jaar geleden abrupt met drinken. Een auto-ongeluk dat hem bijna fataal werd, was de druppel. Daarvoor dronk hij jarenlang veel. Veel te veel. “Een krat bier per dag was lange tijd normaal voor me”, vertelt hij. “En vaak ging ik als dat leeg was nog naar de shoarmazaak om een sixpack halve liters bij te halen.”

Tot die ene avond in november 2012. Menno was naar een hardcorefeest geweest en stapte, zoals wel vaker, beschonken in de auto. Met 3,6 promille alcohol in zijn bloed, bleek later - het wettelijk toegestane promillage is 0,5. Dit keer ging het mis. “Ik weet nog dat ik onderweg sigaretten heb gehaald bij een tankstation. Het volgende moment lag ik in het ziekenhuis met achttien botbreuken, een geperforeerde galblaas en een afgeslagen heupkom. Ik bleek achterop een vrachtwagen te zijn geknald.” 19 dagen moest hij in het ziekenhuis blijven. Dat was voor Menno het keerpunt. “Die blik van mijn dochter – toen 9, nu 15 jaar – toen ze me daar zag liggen... Doodsbang kwam ze naar mijn bed lopen. Ik lag er echt heel beroerd bij. Toen besefte ik hoe egoïstisch ik bezig was, met mijn gezuip.”

Menno is stratenmaker. Een biertje drinken na afloop van een klus was eerder regel dan uitzondering. “Dat hoorde er gewoon bij, dat was normaal. En het bleef bij mij nooit bij één of twee biertjes, ik bleef tot het laatste biertje op was. Ik stapte regelmatig strontlazarus in de auto.” Drinken had hij van jongs af aan als iets normaals beschouwd. “Mijn opa en vader dronken ook veel, daar groei je mee op. Ik dronk mijn eerste biertje toen ik een jaar of 14 was. In mijn geboortedorp kunnen ze zich niet voorstellen dat iemand niet drinkt. Het is zo gewoon. Als ik nu een biertje afsla omdat ik ben gestopt met drinken, word ik raar aangekeken. Mensen geloven het niet.”

'Heel af en toe zou ik nog wel een bacootje lusten. Maar dan denk ik aan mijn dochter en dan ebt dat gevoel gelijk weer weg'

In een bepaald opzicht is het ongeluk het beste dat hem is overkomen. “Als dat niet was gebeurd, weet ik niet of ik tot het besef was gekomen. Vanaf dat moment was ik in één keer genezen van de drank. Heel af en toe zou ik nog wel een bacootje lusten, maar dan denk ik aan mijn dochter en ebt dat gevoel gelijk weer weg. Ik was mijn hele leven aan het verkloten door mijn verslaving, alles draaide om dat drinken. Het is niet oké als je in de kroeg bent geweest en de volgende dag niet meer weet hoe je bent thuisgekomen. Of als je zondagochtend een biertje opentrekt om even bij te komen van het doorzakken van zaterdagavond. Het maakt alles om je heen kapot.”

Toen hij stopte met drinken, ging er een wereld voor hem open, zegt hij. “Ik kan het iedereen aanraden. Alleen al omdat je een heel andere kijk op het leven gaat krijgen. Dat klinkt overdreven, maar het is echt zo. Er is veel meer in het leven dan jezelf helemaal klem zuipen. Ik merk nu ook dat ik mijn werk voorheen halfbakken deed. Sinds ik niet meer drink, draai ik een veel hogere omzet. Ik ben veel productiever. Ik verdien nu soms in een kwartaal wat ik toen ik nog dronk in een heel jaar verdiende.”

Dat drank niet goed voor je is, staat voor Menno als een paal boven water. “Ik ben niet anti-drank, maar ik denk dat er in onze maatschappij wel iets te makkelijk over wordt gedacht. In tv-series en films zie je het ook: er wordt een borrel gepakt als het slecht gaat, maar ook als er iets te vieren is. Als kind al krijg je het idee dat het normaal is. Kinderen zitten op verjaardagen net te doen alsof ze bier drinken, met Radler 0,0. Dat is dan grappig, vroeger moest ik daar ook om lachen. Terwijl dat een eerste aanzet is tot drinken. Het is echt vergif. Waar zijn we nou mee bezig? ‘Sociaal drinken’ vind ik een vreemd begrip, volgens mij is het gewoon een term waarmee mensen hun gedrag goedpraten. Drank brengt niets dan ellende.”

Jeannette (53) was zo’n ‘sociale drinker’. Althans, daar overtuigde ze zichzelf lange tijd van. “Ik ging een paar keer per week met collega’s borrelen na het werk. Daar zag ik geen kwaad in. Het was gewoon gezellig, we dronken allemaal veel.” Maar het bleef niet bij sociale gelegenheden. Jeannette dronk op een gegeven moment anderhalve fles wijn per dag, ook als ze alleen thuis was. In het weekend kon dat zelfs oplopen tot twee, tweeënhalve fles. “En op feestjes raakte ik helemaal de tel kwijt, dan stond ik gewoon aan één stuk door te drinken. Niet met één, maar met twee glazen in de hand.”

'Ik kon prima een paar weken niks drinken en overtuigde mezelf daarmee dat ik geen probleem had. En vervolgens haalde ik de achterstand in' 

Dat excessieve sloop erin tijdens haar huwelijk. “Ik was niet gelukkig met mijn ex-man, maar durfde de stap niet te zetten om bij hem weg te gaan. Daardoor ging ik steeds meer drinken. Ik vluchtte voor mijn problemen.” Ze stopte weleens voor korte perioden. “Dan dronk ik vier tot zes weken niet en dat ging me dan prima af. Maar het gevaar daarbij is dat je jezelf er dan van overtuigt dat je dus niet verslaafd bent. En vervolgens ga je die achterstand inhalen door extra veel te drinken. Zo ging het bij mij.”

De ommekeer kwam toen het huwelijk uiteindelijk toch op de klippen liep en Jeannette op zichzelf ging wonen. “Ik moest ineens al mijn drank zelf gaan halen en merkte dat ik dan steeds naar een andere winkel ging omdat ik niet herkend wilde worden. Flessen bracht ik niet meer naar de glasbak, maar stopte ik gewoon in de kliko. Dat soort dingen doe je niet als je geen verslaving hebt. Toen ik op een ochtend wakker werd en mijn eerste gedachte was: wijn, besefte ik dat er echt iets moest veranderen. Als ik ’s ochtends al ga drinken dan is het einde zoek, dacht ik, dan kan ik het schudden. Toen heb ik me aangemeld bij Jellinek en sindsdien heb ik geen druppel meer gedronken. Tot op de dag van vandaag ben ik daar heel blij om. Ik weet niet hoe het anders met me afgelopen was.”

Jeannette gaat nu regelmatig naar AA-meetings. “Ik heb er veel baat bij, maar ik vind dat die anonimiteit het probleem wel een beetje in stand houdt. Daardoor blijft het taboe. Er is veel verborgen alcoholisme, daar ben ik van overtuigd. Ik probeer er juist open over te zijn.” Ook op haar werk. “Toen ik mijn collega’s vertelde dat ik stopte met drinken, zeiden ze: jij?! Maar je bent toch helemaal geen probleemdrinker? Dat waren vooral mensen met wie ik naar borrels ging. Ik vermoed dat zij dachten: als jij een probleem hebt, dan heb ik het ook, en dat ze daardoor liever ontkenden dat ik een probleem had.”

'Zolang je maar naar je werk gaat en geen schulden hebt, vinden mensen het geen probleem. Maar dat is het wel' 

Nu ze is gestopt met drinken, beleeft ze de ooit zo gezellige werkborrels heel anders. “In het begin meed ik borrels. Ik was bang dat ik niet meer gezellig zou zijn als ik niet meer zou drinken, maar dat valt gelukkig heel erg mee. Nu vind ik borrels wel weer leuk, maar ik zie hoe het bij sommigen uit de hand loopt, zoals het bij mij ook altijd ging. Ik stapte laveloos in de trein naar huis. Ik verbaas me er nog steeds over dat ik nooit van een perron gelazerd ben als ik weer eens ladderzat naar de trein zwalkte.”

Het is in onze maatschappij veel te gewoon om te drinken, vindt Jeannette. “Bij de kapper kan je al wijn of bier bestellen, waar gaan we heen met z’n allen? Ik zie om me heen veel mensen die net als ik alcoholist zijn, maar die het zelf niet onderkennen omdat hun omgeving er geen kwaad in ziet. Zolang je maar normaal blijft functioneren, gewoon naar je werk gaat en geen schulden hebt, vinden mensen het geen probleem. Maar dat is het wel. Dat besef ik des te meer nu ik gestopt ben.”

Jeannette zit nu veel beter in haar vel dan vroeger. “Ik ben 18 kilo afgevallen en presteer veel beter op mijn werk, ik doe nu dingen die ik niet had gekund toen ik nog dronk. Ik voel me ook gewoon veel beter. Niet alleen lichamelijk, ook geestelijk. Je voelt je waardeloos als je drinkt. Toen ik veel dronk ging ik veel om met mensen die ook veel dronken. Daar voelde ik me veilig, want niemand zeurde erover. Nu heb ik een heel andere vriendenkring. Ik heb een veel betere kwaliteit van leven gekregen. Het oppervlakkige is eraf. De verhouding met mijn dochters is nog steeds precair. Je scoort er geen punten mee als je na elk feestje ladderzat naar huis gaat en onderweg moet stoppen om over te geven. Ze schaamden zich kapot voor me. De oudste, nu 27, neemt me nog steeds dingen kwalijk van toen. Ik heb veel beschadigd. Ik was er gewoon niet voor ze, ik was alleen maar bezig met drinken. Ik vind het nog steeds vervelend dat ik heb gedaan wat ik heb gedaan, maar ik kan er nu niets meer aan veranderen. Het enige wat ik kan doen, is laten zien dat ik nu anders leef.”

Stoppen, hoe doe je dat?

11,6 miljoen Nederlanders drinken alcohol, volgens het CBS. 1,3 miljoen daarvan zijn zware drinkers en 82.400 zijn afhankelijk van alcohol. Alcoholproblematiek neemt vooral onder 55-plussers fors toe, meldt Jellinek, maar tegelijkertijd merkt de verslavingsinstelling dat steeds meer mensen alcoholvrije periodes inlassen, zoals Dry January, zegt preventiewerker Judith Noijen.

Drink jij te veel? Check het met deze test, die is ontwikkeld door de Wereldgezondheidsorganisatie. Noijen: “Ons gezondheidsadvies is: drink niet meer dan 1 glas per dag en drink minimaal 2 dagen in de week niet. Voor drinken tijdens uitgaan geldt: drink niet meer dan 5 eenheden per keer, en maximaal 1 keer per week.”

Wat is volgens Jellinek een goede manier om te stoppen of te minderen voor wie dat wil?

* Leer je risicomomenten kennen en zorg dat je op die momenten een alternatief hebt. De digitale zelfhulp kan je daarbij helpen.
* Zet voor jezelf op een rijtje wat de voordelen van minder dan drie glazen drinken zijn voor jou. Doe dit ook met de nadelen van meer dan twee glazen drinken. Zowel op de korte als op de lange termijn.
* Spreek met jezelf af hoeveel glazen je maximaal wilt drinken. Haal niet meer alcohol in huis of neem niet meer geld mee naar de kroeg. Zo kom je niet snel in de verleiding om meer te drinken dan je plan was.
* Heb je zin om meer te drinken, probeer die behoefte dan een half uur uit te stellen. Ga in dat half uur iets doen om je af te leiden, zoals slapen, lezen, muziek luisteren, sporten, iemand bellen, tv-kijken, gamen, een ommetje maken. Meestal is de trek daarna verdwenen.
* Beloon jezelf als je je aan je voornemen hebt gehouden. Trakteer jezelf bijvoorbeeld op een goed boek of een leuk uitje.

Door Roxanne Vis

Slechte adem? 'Breek die gasfabriek af'

Zo’n een op de acht mensen heeft een slechte adem, maar nog altijd heerst er een taboe op het bespreekbaar maken. 'Zonde', vind halitoloog Edwin Winkel. 'Het probleem is voor het merendeel van de patiënten eenvoudig te verhelpen.' En dat is natuurlijk ook fijn voor de mensen om hen heen.

Na een avondje flink stappen met als klapstuk een broodje shoarma met knoflooksaus, houdt iedereen liever afstand tijdens een praatje. Maar zo’n 8 procent van de Nederlanders ruikt chronisch uit zijn mond, ook wel halitose genoemd. Deze aandoening is geen pretje. Het lijkt misschien vooral zwaar voor omstanders van mensen met een onwelriekende adem - er bestaat zelfs een Dag van de Frisse Adem: op 6 augustus worden we allemaal aangemoedigd pepermuntjes uit te delen en elkaar vriendelijk en subtiel op enige mondgeur aan te spreken.

Maar patiënten zelf lijden er het meest onder. "Je schaamt je zo erg", zegt Sietske Kasje in een uitzending van EenVandaag. "Je bent altijd bang dat een ander je ruikt." Haar kinderen en man attendeerden Sietske op haar slechte adem. "Zonder kauwgom durfde ik de deur niet uit. Ik heb alles geprobeerd; van peterselie tot mondwater. Maar niets hielp. Ik werk in de ouderenzorg. Op een dag zei een dame tegen mij: 'Sietske, je ruikt uit je mond.' Ik kon wel door de grond zakken."

Slechte-ademspreekuur
Voor mensen als Sietske heeft halitoloog Edwin Winkel, verbonden aan de Kliniek voor Parodontologie in Amsterdam, twintig jaar geleden het slechte-ademspreekuur opgericht. "Ik krijg wekelijks huilende patiënten in mijn stoel. Ze zijn ten einde raad. Ze durven niet meer met mensen te praten of een relatie aan te gaan."

Het spreekuur is volgens de deskundige hard nodig, want er zijn nog steeds veel misverstanden over een slechte adem. Zelfs onder artsen. "Een slechte adem zou afkomstig zijn uit de maag, omdat het maagklepje zogenaamd niet werkt. Maar dat kan helemaal niet. De slokdarm ligt lekker dicht." Door deze misvatting krijgen patiënten ten onrechte maagzuurremmers voorgeschreven of zelfs een darmspoeling. Nog een vastgeroest idee: slechte adem komt uit de keelholte of de longen. "Dat kan, maar het zijn echt uitzonderingen", zegt Winkel.

Ademtest

Tijdens het slechte-ademspreekuur doet halitoloog Winkel drie metingen om te signaleren óf iemand uit zijn mond ruikt en waar de geur vandaan komt. Een juiste diagnose is bepalend voor de behandeling.

De neus – Door te ruiken, signaleert de deskundige of iemand uit de neus en/of mond of beide ruikt. Is de geur uit de neus afkomstig, dan betreft het meestal een KNO-probleem. Een riekende geur uit neus én mond wijst op een probleem in de longen.

Halimeter – Dit apparaat verzamelt alle zwavelgassen. De uitslag geeft een indicatie van de mate van slechte adem.

Oral Chroma-meter – Dit apparaat meet alle gassen apart. Zo kun je signaleren waar het probleem zit.

Scheten uit je mond
Een riekende adem ontstaat bijna altijd in de mond zelf, de zogenoemde intra-orale halitose. Een deel van de oorzaak kan gezocht worden bij ontstoken tandvlees en onverzorgde tanden. Maar de grootste boosdoener is bacteriële tandplak op het achterste deel van de tong.  Winkel: "Zo’n vijftig procent van de mondbacteriën zit op je tong. In een soort wit gele plak ofwel tongcoating zitten bacteriën die de stinkende gassen produceren, je moet dit zien als een gasfabriek. Net als in de darmen zorgen deze ‘goede’ bacteriën voor de spijsvertering en zetten ze etensresten om in gassen zoals zwavelwaterstof. Die gassen geven - net als scheten - een penetrante rotte-eierengeur."

Tegen de scheten van deze gasfabriek is een smintje kansloos. Winkel ergert zich dan ook rot aan reclames voor mondverfrissers. "Het geeft een vertekend beeld dat een lekkere smaak gelijk staat aan een frisse adem. Maar die twee dingen hebben niets met elkaar te maken. Je kunt een heerlijke smaak hebben en toch uit je mond stinken. En visa versa." Winkel raadt het gebruik van mondverfrissers dan ook af. "Er zitten vaak suikers in die de groei van bacteriën stimuleert."

Breek de gasfabriek af

Wat helpt dan wel? Als je weet waar je slechte adem vandaan komt (zie kader hierboven), kun je een plan van aanpak maken.

Tanden – Tandplak en gaatjes kunnen verholpen worden door de tandarts en mondhygiënist. Daarna is het zaak trouw te reinigen tussen de tanden, poetsen en de tandarts bezoeken.
Tandvlees – Laat ontstoken tandvlees (parodontitis) door een tandarts of mondhygiënist behandelen.
Tong – Behandel de tongcoating met een tongschraper.
Longen - Laat je doorverwijzen naar een specialist.
Bijholtes zoals neus of keel – Een KNO-arts kan je verder helpen.

Winkel stelt dat het grootste gedeelte van halitosepatiënten geholpen is met een tongschraper. "Schraap de tong ’s ochtends en ’s avonds vijf keer. Daarmee breek je de gasfabriek af en zal de nare mondgeur verdwijnen." Daarnaast is het belangrijk om veel water te blijven drinken; een hoge speekselproductie houdt de gasfabriek in toom. Bij een klein percentage volstaat schrapen en water drinken niet en is aanvullend gorgelen met een mondspoeling nodig. "Gebruik geen mondspoelingen met alcohol, maar bijvoorbeeld een bewezen werkend middel als Halita." Gorgel terwijl je je tong uitsteekt. Zo bereikt het mondwater de gehele tongcoating.

Zeg het gewoon
Een slechte adem is dus relatief eenvoudig te verhelpen, maar halitosepatiënten zijn zich meestal niet bewust van hun eigen mondgeur. Winkel: "Je kunt dit vergelijken met het dragen van een trouwring; na zes weken voel je deze niet meer. De prikkel wordt uitgedoofd. Hetzelfde geldt voor lichaamseigen geuren zoals je adem of zweet." Alleen iemand anders kan jou attenderen op je mondgeur. En dat is een probleem, want dat durven we vaak niet. We voelen ons ongemakkelijk of zijn bang een ander te kwetsen. Winkel vindt dat zonde. "Je kunt alles over seks vertellen, maar een slechte adem is taboe. Maar zeg nou zelf: zou je het niet vreselijk vinden als mensen jou meden om je mondgeur zonder dit zelf te weten? Gewoon zeggen en een oplossing aandragen."

En dat kan prima werken, bleek ook toen we op sociale media vroegen of iemand ervaring had met anderen aanspreken op een slechte adem. We kregen antwoord uit onverwachte hoek. Marike van der Velden is oprichtster en eigenaar van escortbureau Society Service. “We bieden een Ontknaapservice aan voor mannen met weinig tot geen seksuele ervaring. Ondanks duidelijke instructies op het gebied van hygiëne komt het soms toch voor dat zo’n man uit zijn mond ruikt. Niet heel prettig voor de dame in kwestie. Maar óók niet voor de man zelf die via zo’n ervaring probeert bij te leren. Ons beleid is dan ook dat de dame hem hierop aanspreekt.” Dat blijft volgens Van der Velden even zoeken naar de juiste vorm. Bij de een volstaat een subtiel grapje, bij de ander moet het nieuws heel voorzichtig maar duidelijk gebracht worden. “Niemand vindt het leuk om te horen, maar over het algemeen nemen de aangesproken mannen het advies graag ter harte. Ze weten het echt niet van zichzelf. We adviseren ze de tong te schrapen en vaker te flossen, tanden te poetsen en goed water te drinken. En dat helpt! Bij het volgende bezoek ruik je aanzienlijk verschil. Dat geeft zo’n man ook zelfvertrouwen.”

Ook Sietske is nog steeds dolblij dat ze iets aan haar adem heeft kunnen doen. “Ik heb zes jaar in onzekerheid geleefd. Door het schrapen van de tong ruik ik niet meer uit mijn mond. Dat voelt geweldig. Het bracht veel spanning teweeg in mijn huwelijk en mijn sociale leven. Nu denk ik er niet meer aan.”

Goed schrapen doe je zo

* Schraap je tong niet vaker dan voorgeschreven: “Daarmee maak je de tong alleen maar ruwer, met snellere opbouw van tongcoating tot gevolg.” 

* Maak je na het schrapen geen zorgen over opbouw van nieuwe coating. “Patiënten zijn bang uit hun mond te ruiken zodra er weer plak op de tong verschijnt. Maar de fabriek is nog kapot, daar komen geen gassen uit zolang je die ’s ochtends en ’s avonds afbreekt met een tongschraper.”

* Denk aan het midden van de tong. “Van de meeste tongschrapers kun je een kokhalsfreflex krijgen. Dit resulteert in het overslaan van het midden van de tong, ook wel ‘the valley of death’ genoemd, waardoor je nog steeds een slechte adem hebt.” Winkel adviseert als tongschraper de Scrapy, waarmee je zonder kokhalzen ook de doodsvallei schoon krijgt.

Door Rachel van de Pol

De kekste kiekjes maak je met deze apps

Laat die enorme spiegelreflexcamera deze zomer maar thuis, want met deze vijf fotobewerking-apps maak je van alle foto's die je met je smartphone schiet unieke plaatjes. Zo kun je ze tot in de puntjes bewerken, unieke filters toepassen of je kiekjes een nostalgisch tintje geven. 

Enlight

De fotobewerking app die ik al jaren op mijn telefoon heb staan, en waar ik ook absoluut niet meer zonder kan, is de app Enlight. Enlight won in 2017 zelfs de Apple Design Award omdat-ie bomvol functionaliteiten zit en er ook nog eens hartstikke fijn uitziet. De app biedt allerlei handigheden waarmee je elke foto tot in de puntjes kunt bewerken. Van snelle correcties (doei andere toeristen!) tot meestwerkjes met dubbele belichting. Zo plaats je jouw zeefoto bovenop een selfie voor een dubbele exposure als uniek effect. Bovendien zitten er talloze pre-set filters in die je nog meer creatieve mogelijkheden geven. Je kunt namelijk elke filter nog helemaal fine-tunen hoe jij dat zelf wil. Denk dan aan bijvoorbeeld het veranderen van de luchtkleur van helderblauw naar lichtroze of de foto toch meer helderheid geven of een beetje scherper maken. Kom je er niet uit? Dan biedt de app meerdere gratis tutorials aan die je stap voor stap door de bewerkingen heen nemen, zodat jij je foto nog mooier kan maken. 

Prijs: 4,49 euro
Beschikbaar voor: iOS
Pluspunten: Zoveel mogelijkheden
Minpunten: Het gaat helaas niet allemaal vanzelf. Je moet eerst heel veel dingen uitproberen, wil je de app onder de knie krijgen.
Waar voor je geld: Absoluut. 

Afterlight (2)

Misschien dat je weleens van de app Afterlight hebt gehoord. De app bestaat al jaren en staat vooral bekend om de hoeveelheid filters. Zo kun je elke foto voorzien van een unieke filter waarmee je foto nog warmer wordt of juist koeler. Net dat waar jij naar op zoek bent. Daarnaast kun je met Afterlight je foto’s ook een nostalgisch tintje geven. Denk aan ‘ruis’ over de foto of ‘gekleurde lichtinvallen’. Ook kun je in de app alle basis bewerkingen terugvinden zoals contrast, helderheid en scherper stellen.

Afterlight en Afterlight 2 zijn praktisch hetzelfde, alleen is de nieuwste app wat strakker qua interface en ziet de vormgeving er iets moderner uit.

Prijs: 3,49 euro
Beschikbaar voor: iOS & Android
Pluspunten: Super uitgebreide app met allerlei leuke mogelijkheden, waaronder de lichtinvallen.
Minpunten: Voor Android is er helaas nog geen strakkere en nieuwere interface.
Waar voor je geld: Als je jouw foto’s wil bewerken met allerlei filters, korrels en lichtinvallen, absoluut. Wil je de basis bewerkingen? Dan zit je met gratis app Snapseed (Android & iOS) ook goed.

Huji(film)

Helemaal nieuw op social media is het plaatsen van foto's alsof ze door een analoge camera zijn gemaakt. Met favoriet: de wegwerpcamera. Alleen hoef je niet per se naar de fotowinkel om een wegwerpcamera te scoren en deze achteraf weer te laten ontwikkelen. Deze keer zie je direct hoe je foto er uit komt te zien dankzij de Huji(film) app. Je klikt op het knopje en voilà, je foto wordt ontwikkeld. De filters, tijdstip in de hoek en polaroid-frames worden automatisch toegevoegd. Extra leuk aan deze app is dat je nadat je de foto hebt gemaakt, nog geen idee hebt hoe-ie er uit is gekomen en ook dat geeft weer een lekker nostalgisch gevoel.

Prijs: gratis, maar wil je geen advertenties zien en alle unieke functies ontgrendelen? Dan betaal je eenmalig 3,49 euro. Bij Android ontgrendel je voor 0,99 euro nieuwe features.
Beschikbaar voor: iOS & Android
Pluspunten: Geinig dat het ondanks dat het een digitale app is, je toch dat nostalgische gevoel krijgt
Minpunten: De app loopt geregeld vast en is niet super duidelijk wat je krijgt als je de betaalde versie koopt.
Waar voor je geld: Niet nodig om te upgraden, naar mijn mening.

Photable

Wil je jezelf iets slanker maken op een foto? Of jezelf in een vakantiefoto buikspieren geven? Of misschien een selfie voorzien van een perfecte make-up look? Dan is Photable iets voor jou. De app staat bomvol allerlei plaatjes van bijvoorbeeld buikspieren, snorren, baarden, brillen of kapsels die je op je eigen foto's kunt plakken. Behalve dit soort gekkigheden, heeft de app ook allerlei geinige fontjes, stickers en teksten waarmee je elke foto kunt voorzien van een tekstje of grappige stickers. Qua bewerkingen van je foto's is de app best beperkt als je die vergelijkt met Enlight. Maar voor wat betreft unieke filters zit je met Photable helemaal goed.

Prijs: Eerste drie dagen kun je de app uitproberen, daarna kost-ie 4,99 euro per maand
Beschikbaar voor: iOS & Android
Pluspunten: Als je jezelf buikspieren wil geven zonder ervoor naar de sportschool te gaan, is de app top. Behalve foto’s bewerken, kun je ook posters maken of collages.
Minpunten: Alle functies in de app waarmee je jezelf dus kunt omtoveren, zijn wat mij betreft absoluut voor niemand nodig.
Waar voor je geld: Ja, de app doet wat-ie moet doen. Maar zoals ik al zei: apps waarmee je jezelf kunt omtoveren of slanker kunt maken, hebben wat mij betreft geen enkele zin. Waarom zou je, je bent prima zoals je bent! 

Kira Kira

Wil je jouw foto’s en video’s voorzien van een sparkle? Dan heb je de Kira Kira-app nodig. Misschien heb je ’t wel eens eerder op Instagram gespot. Dat mensen iets filmen en alles in de foto helemaal glinstert... dat kan je dus bewerkstelligen met Kira Kira. Zo kun je de zee op je vakantiebetemming nog meer laten schitteren. Met de app creëer je op alles een laagje blingbling. 

Prijs: 0,99 euro voor iOS, gratis voor Android
Beschikbaar voor: iOS & Android
Pluspunten: Super simpel in gebruik.
Minpunten: Er hadden wat mij betreft wel wat meer effecten in gemogen.
Waar voor je geld: Ja.

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen, Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen.

4 x internetrages

Eén iemand doet iets, anderen raken geïnspireerd en doen het na. Zo simpel is het en voor je het weet is een internetrage geboren. Vooral onder jongeren gaat het razendsnel, vertelt Joris Gruiters, head of strategy bij reclamebureau N=5. "Eer dat de meesten van ons in de gaten krijgen dat iets een rage is, zijn jongeren alweer door naar iets nieuws."

Vloggers staan vaak aan de start van het ontstaan van een internet challenge, want zij houden online alles met arendsogen in de gaten. "Youtubers hebben continue behoefte aan content voor hun kanaal en pikken daardoor snel iets op. Dat zien hun volgers en die willen vervolgens ook weer de eerste zijn." En zo kan het gebeuren dat een vreemd dansje ineens een wereldwijde trend wordt. Of dat mensen uit het niets in een bevroren houding staan.

Naast vrolijke hypes kunnen ook uitdagingen voor een goed doel zeer succesvol zijn. Paul van Lange, Hoogleraar psychologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam, legt uit waarom: "Zeker als het aankomt op de strijd tegen armoede en ziekten, willen we iets doen om het leed van anderen te verzachten. Onderzoek laat zien dat mensen veel behulpzamer zijn dan we van elkaar denken. Niet alles draait om eigenbelang. Maar het kan lastig zijn om de ander te helpen, want in je eentje sta je vaak machteloos. Het effect is veel groter wanneer je als groep in actie komt."

Dus wanneer er via social media een bepaalde challenge wordt verspreid, zijn veel van ons geneigd daaraan mee te doen. Van Lange: "Via social media kan heel snel een grote groep bereikt en geraakt worden. En mensen willen deelnemen als ze ze zien dat het gaat om iets dat betekenisvol is én snel wat oplevert." Als een uitdaging eenmaal succes heeft, wordt het nog waarschijnlijker dat mensen aanhaken en zie je iedereen in actie komen: familie, vrienden, maar ook politici." Als iedereen om je heen mee doet, wordt de norm steeds sterker. Dan is het haast sociaal onwenselijk om niets te doen."

Ice Bucket Challenge
Een emmer ijswater over jezelf heen gooien, drie andere mensen uitdagen en daarnaast een donatie maken aan een ALS-organisatie. Het was een enorme internethype in de zomer van 2014. Eentje die héél veel geld opbracht. Stichting ALS Nederland moest zelfs extra vrijwilligers inzetten om de hoeveelheid donaties te verwerken. Van Lange: "Dit initiatief zag je met de dag groeien. Dat motiveert mensen om zelf mee te doen, want het effect is meteen duidelijk. Er is ook sprake van groepsdruk, want als je niet meedoet ben je al snel de uitzondering. Je wordt hoe dan ook aangezet tot nadenken. Mooi om te zien hoe zoiets een inspirerende werking heeft. Het is goed mogelijk dat zelfs mensen die niet meededen aan de challenge meer geneigd waren om een goed doel te steunen."

Harlem Shake
Het is heel bevrijdend: samen met je vrienden op een technobeat zo maf mogelijk bewegen. Dat is wat jongeren begin 2013 deden toen de Harlem Shake een internethype werd. Op het gelijknamige nummer van Baauer maken mensen een filmpje van zichzelf waarin te zien is hoe ze eerst rustig ergens staan of zitten, terwijl één persoon danst. Na 15 seconden doen plots ook de anderen mee en staat iedereen met zijn armen te ziweren of op een andere overdreven manier te dansen.

Er werden duizenden van zulke video's per dag op Youtube geplaatst, maar zoals elke hype waaide ook deze weer over. Gruiters: "Vooral jongeren vinden iets leuk als ze de eerste zijn of als ze een bijzondere manier hebben om zoiets uit te voeren." Maar op een gegeven moment is de rek eruit en is het niet cool meer. "Zodra je moeder eraan meedoet, is het wel uit met de rage."

Movember
Dit is een jaarlijks terugkerende uitdaging, waarbij de stichting Movember mannen vraagt om tijdens de maand november hun snor laten staan om aandacht te vragen voor prostaatkanker, teelbalkanker en de gezondheid van de man meer in het algemeen. De besnorde mannen laten zich sponsoren en zamelen zo geld in voor het goede doel. De groei van de snor wordt gedeeld op social media en daarmee komt een ander motief om mee te doen aan een goede-doelen-uitdaging om de hoek kijken.

Van Lange: "De macht van reputatie wordt vaak onderschat, maar het speelt wel degelijk mee. Als je omgeving ziet dat jij met iets positiefs bezig bent, geeft dat een goed gevoel. Zeker op social media, waarbij heel snel heel veel mensen bereikt worden, is dat reputatie-effect heel sterk." En op je gedeelde selfies is zo'n snor natuurlijk niet te missen. Lastige van deze uitdaging is wel dat als je het als man een keer hebt gedaan, dat het daar wel bij blijft. Van Lange: "Het is vooral leuk om aan iets mee te doen als het nieuw is." De movember-snorren zijn dan ook al enkele jaren over hun piek heen. Tijd voor een nieuwe challenge.

Mannequin Challenge
Gruiters: "Meedoen aan een internet challenge is een manier om jezelf te etaleren. Zo bouw je een bepaalde status op en geef je vorm aan je eigen merk. Mensen zijn voortdurend bezig met sociale erkenning en het hebben van interactie. Via Facebook en Instagram wordt dat gedrag versterkt." Bij de Mannequin Challenge beeldt je met een groep vrienden een bepaalde situatie uit, waarbij iedereen een houding aanneemt en deze 'bevriest'.

Dat wordt natuurlijk gefilmd en gedeeld op social media, waarbij de uitdaging erin zit anderen te overtreffen. Net zoals de Harlem Shake wist je met deze challenge uit 2016 vooral indruk te maken als je met iets creatiefs kwam. En dat is volgens hoogleraar Van Lange zo leuk aan dit soort rages: "Mensen zien iets en willen dat zelf ook gaan proberen. Zo vormen social media een bron van inspiratie." Met als positief effect dat je wordt uitgedaagd om al je creativiteit ergens op los te laten.

En nu maar afwachten wat de volgende rage wordt...

Door Kita van Slooten

 

Lommerrijk loungen: maak je eigen boombankje

Samen met Eigen Huis & Tuin

Heb jij een boom in je tuin staan? Geluksvogel! Met een beetje creativiteit klus je er in een middag een gezellige bank omheen. Eindeloos hangen in de schaduw van je eigen peren-/appel-/eiken-/beukenboom, wie wil dat nou niet? In een kleine tuin is dit bankje ook ideaal, want het neemt weinig ruimte in beslag. Laat die bloedhete zomer maar komen!

Tom van Eigen Huis & Tuin laat hier zien hoe het moet, daaronder lees je wat je ervoor nodig hebt en de stapsgewijze beschrijving:

Benodigdheden:

douglas houten palen 15 x 15
20 douglas planken 14.5x 2.8 x 400
Lange schroeven
Stoeptegels of bakstenen voor 4 poten

Gereedschap:

Potlood
Centimeter
Decoupeerzaag
Afkortzaag
Accuschroeftol
Schuurmachine
Waterpas

Stap 1

Begin met het opmeten van je materiaal. De boombank die Tom maakte, is 2 bij 2 meter. Uiteraard kun je voor jouw tuin, voor een andere maat kiezen, afhankelijk van de ruimte die je hebt en de grootte van de stam van boom. Ook laat Tom de bank onbehandeld, omdat douglas op den duur mooi zal vergrijzen, maar je kunt er ook voor kiezen om de bank zwart te beitsen, of bijvoorbeeld in de white wash te zetten.

Stap 2

Zaag de planken en balken op maat.

Stap 3

Begin met het gedeeltelijk in elkaar zetten van het frame. Schroef deze uiteindelijk OM DE BOOM in elkaar met lange schroeven in de kopse kanten. Boor alles voor, om het splijten van hout te voorkomen. Maak nog dwarsverbindingen tussen het frame en rondom de boom, dit is je uitsparing, hierop steunen straks de uiteinden van de planken.

Stap 4

Zaag vier poten op de juiste hoogte en schroef die onder het frame. Stel vervolgens je frame waterpas. Om ervoor te zorgen dat je poten niet verzakken plaats je een stoeptegel of een baksteen onder je 4 poten als fundering. Nu kun je je bank gaan bekleden met de douglas planken. 

Stap 5

Omdat de zijkanten ook afgewerkt worden met douglas planken moet je twee keer de plankdikte extra nemen om het zitvlak mooi te laten overlappen. Bekleed de hele bovenzijde van het frame met hout. 

Stap 6

Maak de uitsparing voor de boom met de decoupeerzaag. Let er hierbij op, dat je voldoende ruimte overlaat voor de stam om te kunnen blijven groeien. 

Stap 7

Daarna de zijkanten met planken afwerken, schuren de boel goed op om splinters te voorkomen, kussentjes erop en klaar is je boombank. Eventueel stapje extra: Uiteindelijk heeft Tom met een gatenboor, uitsparingen voor verlichting gemaakt. Zo wordt het bankje nog mooier!

Mission: Impossible - Fallout: de grote Tom Cruise show

Film van de week: Mission: Impossible - Fallout
Regie: Christopher McQuarrie
Met: Tom Cruise, Simon Pegg, Rebecca Ferguson
Waardering: 3,5 sterren

Wie deze week het komische filmpje zag waarin Tom Cruise gaat skydiven met James Corden, weet dat de 56-jarige acteur geen krimp geeft wanneer hij uit een vliegtuig springt. Voor de opnames van dit zesde deel uit de Mission Impossible-reeks deed hij het meerdere keren. Ook zijn andere stunts voerde Cruise zelf uit, wat hem na een gevaarlijk sprong zelfs een gebroken enkel opleverde. De boel werd zes weken stil gelegd, maar daarna ging de acteur onvermoeibaar door.

Dat doorzetten, úren trainen en vervolgens zelf stunten, is inmiddels het handelsmerk van Cruise geworden, die als geheim agent Ethan Hunt de ene na de andere onmogelijke missie aanneemt. Dit keer moet hij samen met zijn trouwe collega's van Impossible Mission Force voorkomen dat een oude vijand drie plutonium kernkoppen in handen krijgt, want een psychopaat met een massavernietigingswapen, dat is natuurlijk nooit goed nieuws.

Na een mislukte start - de loyale Hunt laat het plutonium gestolen worden, omdat hij zijn team wil redden - is het de bekende race tegen de klok. Mission: Impossible - Fallout is in feite niks meer dan een aaneenschakeling van vechtscènes, schietpartijen en achtervolgingen.

Zo wordt er fanatiek gevochten in herentoiletten van een hippe nachtclub, maar ook aan de rand van een duizelingwekkend diep ravijn. Achtervolgingen zijn er per auto door smalle steegjes, te voet over hoge daken, te motor door de binnenstad van Parijs en per helikopter zwenkend tussen de bergtoppen. Een door Cruise zelf bestuurde helikopter uiteraard.

Tussen alle actie door blijkt zowel de CIA als MI6 zich met de missie te bemoeien en dat maakt het voor Hunt alleen maar complexer. Voor de kijker trouwens ook, want tijdens een sleutelscène in een ondergronds hol is het haast onmogelijk om bij te houden wie er nou wie voor de gek aan het houden is.

Tijd om daar bij stil te staan, is er gelukkig niet, want voor je het weet sprint Cruise weer weg. Door het goede camerawerk en de retestrakke vechtchoreografie geeft de film je van begin tot eind de ene adrenalinestoot na de andere. Met als middelpunt Tom Cruise die de lat voor zichzelf alsmaar hoger legt en daarmee de Mission: Impossible-reeks steeds verbluffender maakt.

Door Kita van Slooten

Zomer op tafel

In samenwerking met Kosmos Uitgevers

Zet de zomer op tafel met dit vrolijke recept met tartaar van dorade en ananas. Supersimpel en zo klaar!

Ingrediënten:

  • 2 kleine victoria-ananas
  • 4 doradefilets (zonder vel)
  • 1 bosje koriander
  • 2 eetlepels olijfolie
  • 2 limoenen
  • zout, peper

Bereiden:

Snijd de ananassen door. Haal het vruchtvlees eruit en snijd het in stukjes.

Snijd de doradefilets in blokjes. Pers de limoenen uit. Was en hak de koriander. Roer dit alles samen met de ananasblokjes door elkaar en laat 20 minuten staan. Het zuur in het limoensap werkt in op de eiwitten in de vis en gaart het op die manier. 

Breng het mengsel op smaak met zout en peper, vul de ananashelften ermee en dien ze meteen op.

Het allermakkelijkste kookboek ter wereld
In Het allermakkelijkste kookboek ter wereld light! staan 185 recepten waarmee je in maximaal 4 stappen en met 5 ingrediënten heerlijke dingen op tafel kunt zetten. Ideaal voor kinderen, beginners en studenten... ofwel iedereen die wil leren koken en wel wat inspiratie kan gebruiken!

Titel: Het allermakkelijkste kookboek ter wereld light
Auteur: J.F. Mallet
Prijs: € 25,-
ISBN: 9789021565545
Uitgever: Kosmos Uitgevers

 

 

 

 

 

 

 

Weekendagenda

De Geheime Tuin

Het klinkt spannend, maar het is vooral heel ontspannend... Op dit kleinschalige festival gaat het om relaxed een avond doorbrengen met vrienden, fijne muziek luisteren en dansen in de silent disco, voorstellingen zien en lekker eten. Een echte hidden treasure, nou ja, na dit artikel natuurlijk niet meer. www.ontdekdegeheimetuin.com.

Sneekweek

Voor de 83e keer wordt komend weekend de Sneekweek geopend. Met veel live muziek, zeilwedstrijden – ook 's nachts –, een straattheaterfestival en natuurlijk de kermis. Toch gaat het in Sneek vooral om biertjes drinken en gezellig kletsen, zingen en dansen op straat! www.sneekweekgids.nl.

Film in de open lucht

Er is weinig leuker – en romantischer – dan in de open lucht naar een film te kijken. Met de auto, per boot of gewoon met een ligstoeltje in een park. Het Pluk de Nacht-festival, komend weekend in Utrecht, vanaf de 15e in Amsterdam, zorgt voor een afwisselend programma met arty films. Interessant zijn de short nights – korte films van jonge regisseurs. Voor meer info: www.plukdenacht.nl.

Boulevard

Op de Parade in Den Bosch vindt het theaterfestival Boulevard plaats. Naast bekende gezelschappen en experimenteel toneel is er veel aandacht voor theater voor en door kinderen. Voor kinderen vanaf 6 jaar zijn er iedere dag voorstellingen, zoals de spannende performance Pink for girls & blue for boys. Voor alle voorstellingen en het programma: www.festivalboulevard.nl.

De zwoelste party's

Komend weekend gaat het er zeker zwoel aan toe tijdens de vele pride party's. Van de Zeedijk tot de Westermarkt: overal is muziek, wordt gedanst, gedronken en gesjanst. Vooral de streetparty's zijn erg leuk! De grootste afsluiting vindt plaats op de Dam met een enorm spektakel. Voor het hele programma: pride.amsterdam.

Quinten Lange is schrijver, reiziger en bon vivant. Al zijn beste tips deelt hij graag met je, hier in Weekend Magazine.