Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 22, 2018 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Hè getver, de zon schijnt: ‘Hoe langer het duurt, hoe chagrijniger ik word’

"Heerlijk hè, die zon?" Je hoort het de afgelopen dagen overal. Nou, daar is niet iédereen het mee eens. Sylvia en Michelle bijvoorbeeld, die veel liever sneeuw of regen hebben dan die aanhoudende, plakkerige hitte. Wat is dat toch?

Vraag je buurman of hij een hekel heeft aan vrieskou en een snijdende oostenwind en de kans is groot dat hij instemmend knikt. Vraag hem of hij de zomerhitte momenteel net zo verschrikkelijk vindt en de kans is groot dat hij je ongelovig aankijkt.

'Een dagje strand? Alleen in de winter, als het waait' 

Want ja, waarom zou iemand een hekel hebben aan de zon? Aan lekker warm weer, waardoor je zonder jas naar buiten kunt? Aan stranddagen en lange avonden op foodfestivals, ook al is het nog lang geen zomervakantie? Het is toch het ultieme weer om van te genieten?

Alleen valt er voor sommige mensen weinig te genieten nu het – dankzij een fors hogedrukgebied – al dagen tropisch warm is in Nederland. Zoals voor Sylvia (40, wilde liever niet op de foto). Ze heeft heel haar leven al last van warmte. “Ik weet niet goed hoe ik ermee om moet gaan. Toen ik jonger was, verzette ik me ertegen. Dan zat ik te puffen en te steunen, maar ja, daar gaat het niet van weg. Een zonnetje met 16 graden, prima, maar deze hitte vind ik oncomfortabel.”

Hoewel het 30 graden is in Limburg, waar ze woont, zit ze zelf op de bank met de ramen dicht een ventilator. “Ik blijf echt zoveel mogelijk binnen. Als ik toch naar buiten moet, zoek ik zoveel mogelijk de schaduw op. Een dagje strand met dit weer doe ik dus ook niet, dat gaat nooit gebeuren. In de winter als het waait, oké.”

Naast het oncomfortabele gevoel dat de warmte haar geeft, krijgt Sylvia er sinds een paar jaar ook migraine van. “Doe mij maar drie maanden lang een meter sneeuw. Dan ben ik gelukkig. Maar als ik op een feestje zeg, ‘doe mij maar winter’, dan kijken ze me aan met een blik van ‘jij bent echt niet goed’.”

Dat is niet zo gek, zegt mediapsycholoog Mischa Coster. “Voor mensen die wel van warm weer houden, is dit het ultieme genieten. Hoe kun je dat nou níet leuk vinden, is de algemeen heersende gedachte.” Dat zorgt voor – bijvoorbeeld – bagatelliserende opmerkingen als je niet goed tegen de hitte kunt: gewoon je eraan overgeven, lekker op het terras gaan zitten, het is toch lekker buiten nu?

'De sociale druk om te genieten van de zon is enorm' 

Coster: “Dat is net als tegen een klinisch depressief iemand zeggen dat hij gewoon even een paar daagjes weg moet gaan of lekker een stukje moet wandelen om zich weer beter te voelen. Het biedt geen oplossing.”

Wat ook niet helpt, zegt Coster, is dat je op social media ook nog eens aan de lopende band wordt geconfronteerd met het mooie weer. “Met Kerstmis zie je ook iedereen gezellige dagen hebben, daar vergelijk je je eigen feestdagen mee. Maar dat blijft nog binnenshuis en vaak is het geen keuze om de feestdagen alleen te (moeten) vieren. In de zomer gaat iedereen naar buiten en wordt de sociale druk om te genieten nóg groter, je móet naar buiten. En mede omdat het hier veel meer het gevoel geeft van een bewuste keuze om daar wel of niet in mee te gaan in vergelijking met bijvoorbeeld de feestdagen, zal deze druk extra groot zijn.”

Ontzettend herkenbaar vindt Michelle (26) dat. Net als Sylvia heeft ze he-le-maal niks met hitte. “Die druk. Als het mooi weer is MOET je naar buiten, MOET je ervan genieten. ‘Je gaat toch niet de hele dag binnen zitten met dit weer’ wordt dan gezegd. Nou ja, wel dus.”

Vorig jaar sliep ze zonder moeite buiten bij -25 graden, onder het noorderlicht in Noorwegen. Nu ligt ze nachten wakker van de warmte in haar Utrechtse appartement. “Mijn vriend wordt snel wakker van geluiden, dus de ramen zijn dicht. Dan is er al een mug binnen en lig ik vervolgens te loeren waar dat kreng is, ik word prikkelbaar, chagrijnig, ik mopper een eind weg, werken wil niet meer lekker. Stuur ijs! is het enige dat ik dan nog denk.”

Waarom ze niet goed tegen de hitte kan, weet ze niet precies. Ze vermoedt dat het rond haar 14e is begonnen, toen ze voor het eerst last kreeg van zonneallergie. “Van de zon krijg ik blaasjes en jeuk. Een dag op het strand is een straf, ik moet me om het halfuur insmeren en afkoelen. Iedereen op de terrasjes met een witbiertje: prima met 20 graden, maar niet met 29.”

'Hoe langer het duurt, hoe chagrijniger ik word' 

Niet alleen de zonneallergie speelt haar parten. “Ik weet niet wat het is, mijn lichaam kan niet zo goed met de warmte omgaan. Ik zorg dan ook niet goed voor mezelf, ik drink veel te weinig, dat helpt ook niet.”

Hoe langer het warme weer duurt, hoe chagrijniger ze ervan wordt, zegt Michelle. “Geen airco in mijn auto, beestjes in mijn huis, slecht slapen. En ik loop de hele dag te mopperen.” Net als Sylvia probeert ze met deze temperaturen dan ook zoveel mogelijk binnen te blijven. “Ik heb zo’n torenventilator, mijn appartement op de 4e verdieping is echt te klein voor een airco. Helaas.” En net als Sylvia doet Michelle het een stuk beter op temperaturen onder nul. “Geef mij maar -25. Tegen de kou kun je je kleden, tegen deze warmte niet.”

Later deze week gaat ze naar een groot muziekfestival in Duitsland. De voorspellingen zijn redelijk: 20 graden met een spatje regen en kans op onweer. Toch kun je je afvragen waarom iemand zichzelf zo’n festival nog aandoet, als je niet tegen de hitte kunt.

Ook dat is niet zo gek, zegt Coster. “De sociale component van, bijvoorbeeld, festivals, het feit dat je met een groep vrienden een uitje hebt, weegt zwaarder dan eventuele ongemakken die je dan hebt. Die neem je op de koop toe.” En omdat de sociale druk zo groot is, bestaat de kans dat mensen hun ook hun minder leuke ervaringen achteraf vertalen als ‘genieten’, voegt hij toe.

'Als je al die gezelligheid niet kan waarderen, is dit een hels seizoen'

Hij kan zich ook goed voorstellen dat het zomerse weer een helletocht is als je bijvoorbeeld wat introverter bent. “Een kenmerk van dit weer is dat iedereen onder zijn steen vandaan komt. De zomer is gezellig, want er zijn meer mensen op straat. Als je die gezelligheid niet kunt waarderen, dan is het een hels seizoen.”

Voor Michelle is de kwelling van de benauwde Nederlandse hitte over een paar jaar hopelijk verleden tijd: ze wil met haar vriend verhuizen naar Noorwegen. Hoe gaat ze het doen met die befaamde hete houten huisjes in Scandinavië? “De sauna vind ik heerlijk. Als ik daarna maar in de sneeuw kan duiken. Of in een fjord.”

En Sylvia heeft gelukkig weinig last van sociale druk om toch mee naar buiten te gaan als de zon schijnt. “Mijn vrienden accepteren dat ik zo ben, ze vragen me al niet eens meer hahaha. Al heb ik wel een tuinset. In de schuur. Dus als visite erop staat om buiten te zitten, trek ik die tevoorschijn.”

Door Malin Kox

De zon te lijf: 5 apps & gadgets voor verantwoordelijk smeren

Zonaanbidder of niet, dat je je maar beter een beetje kan beschermen tegen de zon, weten de meeste mensen inmiddels wel. Want de gevolgen kunnen groot zijn als je dat niet doet, ondervond ook redacteur Nina Verberne aan den lijve. Daarom zet ze handige apps en gadgets op een rij die je helpen verantwoord te zonnen.

Je hebt misschien afgelopen week gelezen dat zonnebrandcrèmes niet altijd even goed hun werk doen. Ook al staat er factor 30 op de verpakking, het kan zomaar zijn dat de crème maar beschermt met een factor 15. En dat terwijl jezelf goed insmeren hartstikke belangrijk is. Je zal én minder snel verbranden én je beschermt jezelf op deze manier tegen huidkanker.

Dat dat laatste misschien nog wel het allerbelangrijkste is, kan ik je uit eigen ervaring vertellen. Een aantal jaar geleden was ik wat naïever met insmeren. Als ik verbrand was, dacht ik bij mezelf ‘ach, morgen ben ik bruin’. Totdat ik een moedervlek op mijn rechterarm kreeg die ik niet zo vertrouwde. Hij had een vreemde grijsachtige kleur en ging wel eens open.

Toen ik op een zonnige dag met mijn moeder buiten in de tuin zat en haar vroeg wat zij van mijn moedervlek vond, vertelde ze dat ze had gelezen over een app waarmee je kunt checken of je moedervlek kwaadaardig is. Ik heb die toen gedownload - SkinVision heet-ie, een app die ik overigens nooit zou aanraden - en mijn moedervlek gescand. De app geeft met een stoplicht aan of het goed of slecht is. Bij mij kwam er groen uit. Goed dus. Toch bleef ik met een naar gevoel zitten. Dus was het tijd om de moedervlek bij de huisarts te laten checken.

Ook die vond het niet per se nodig om mij door te sturen naar de dermatoloog in het ziekenhuis. Maar omdat ik het toch allemaal niet meer zo vertrouwde - het is heel gek, maar mijn lichaam vertelde dat het niet goed was - heb ik alsnog gevraagd of de huisarts een verwijsbrief voor mij kon schrijven. Better safe than sorry. Ik zou dan ook altijd íedereen aanraden om naar de dokter te gaan als je iets niet vertrouwt. Doen! Want als ik niet naar mijn lichaam had geluisterd, had het wel eens anders met mij kunnen aflopen.

Eenmaal bij de dermatoloog in het ziekenhuis werd de moedervlek weggesneden en opgestuurd naar het lab voor onderzoek. Een week later zat ik opeens tegenover een hele serieuze dokter die vertelde dat het niet goed was. Een melanoom, een van de meest agressieve vormen van huidkanker. Nou, dat slaat in als een bom, kan ik je vertellen. Opeens kwam het woord kanker heel erg dichtbij.

Gelukkig was ik er op tijd bij en met het weghalen van de tumor was ik direct schoon. Voor de zekerheid werden er ook nog wat klieren in mijn rechter oksel weg gehaald om te checken of er niks was uitgezaaid. Ik ben gedurende dit proces altijd heel erg positief geweest. Nadat ik het nieuws te horen had gekregen, ben ik zelfs nog op een sollicitatiegesprek gegaan. Gewoon doorgaan hielp voor mij het beste, maar dat is natuurlijk voor iedereen anders.

Ik heb er een ontzettend groot litteken aan overgehouden op mijn rechterarm. En juist dát wil ik mensen vertellen die klakkeloos gaan zonnen (of onder de zonnenbank gaan) omdat ze graag bruin willen zijn. Wat heb je liever? Een mega litteken op je arm - en de kans op erger - omdat je onbeschermd zont? Of ben je liever iets minder bruin omdat je jezelf goed beschermd? Ik zou het wel weten!

Dit alles heeft mij doen inzien hoe belangrijk het is dat we goed met de zon omgaan. Dat insmeren noodzakelijk is en dat het advies om tussen 12 en 15 uur uit de zon te blijven (want dan is-ie op z'n sterkst) echt geen fabeltje is. Je hoeft niet direct binnen te blijven en je helemaal in te pakken, maar je gezonde verstand gebruiken kan echt geen kwaad.

Gelukkig zijn er een aantal handige gadgets en apps die je kunnen helpen en seintjes kunnen geven wanneer het verstandig is om de schaduw op te zoeken of een nieuwe laag zonnebrandcrème op te doen.

Slimme armbandjes als insmeerwekker

Mijn favoriete wearable ooit was de June van Netatmo (afbeelding hierboven). Dit was een armbandje dat de UV-straling meette terwijl jij in de zon zat. Via je smartphone kreeg je vervolgens een seintje dat je genoeg in de zon had gezeten of dat het slim was om een petje of zonnebril op te zetten. Helaas wordt de June niet meer verkocht, maar inmiddels zijn er genoeg andere wearables die ongeveer hetzelfde doen.

Zoals de QSun. Behalve dat dit slimme apparaatje je een seintje geeft als het tijd wordt om de schaduw op te zoeken, laat het je ook weten wanneer je naar buiten moet gaan. Zonlicht is namelijk echt niet alleen maar slecht voor je. Je dagelijkse dosis vitamine D haal je uit het daglicht (UV-stralen). Het apparaatje verzamelt een hoop data voor je, en geeft je met zijn kunstmatige intelligentie ook een persoonlijk advies. Zo kan de bijbehorende app op je smartphone je precies vertellen wanneer het voor jouw huidtype tijd is voor een nieuwe laag zonnebrandcrème. Het slimme apparaatje clip je op je bikini, t-shirt, pet of aan je broeksriem en kost op dit moment 60 dollar, zo'n 50 euro.

UV-pleisters

Je kunt ook een speciale pleister van La Roche-Posay op je huid plakken. Deze pleister blijft ongeveer 5 dagen zitten en is in de vorm van een hartje. De kleur van de pleister verandert wanneer deze blootgesteld wordt aan te veel UV-straling. Als je vervolgens een foto maakt van deze speciale patch en ‘m upload in de app, krijg je te zien hoeveel schade je huid je hebt opgelopen of aan het oplopen bent. Een ideale manier om meer bewustwording bij jezelf te creëren en een slimme reminder om te blijven smeren. De speciale ‘My UV-patch’ werd afgelopen jaar gratis uitgedeeld. Voor dit jaar kun je je inschrijven op de website en dan wordt je vervolgens op de hoogte gehouden over de ontwikkelingen. 

Helaas zijn de patches nog niet verkrijgbaar in Nederland, maar gelukkig zijn er alternatieven. Zoals de UV Sunsence polsbandjes. Een soort van festivalbandje dat je om je pols draagt. Als de polsband van paars naar oranje/geel kleurt moet je je opnieuw insmeren. Je smeert het bandje dus ook iedere keer in. De bandjes kunnen zelfs tegen chloor en zout water, dus je kunt er prima mee zwemmen tijdens je vakantie. Wat dat kost? Voor 5,99 heb je een pakketje van 7 stuks en die koop je hier

Bikini met sensor

Vind je bovenstaande opties maar niets. Dan bestaat er ook nog zoiets als de slimme bikini die een seintje geeft wanneer je je weer moet insmeren. De Franse bikini van Spinali Design werd 2 jaar geleden al op de markt gebracht. In de bikini zit een kleine waterdichte UV-sensor verwerkt die je via de bijbehorende app tips geeft hoe je het beste en veiligste kunt zonnen, een heads-up geeft wanneer het tijd is voor de volgende laag zonnebrandcrème en je informatie geeft over het weer. De bikini’s zijn er inmiddels in 32 verschillende soorten, maten en kleuren. Goedkoop zijn overigens niet. Voor een bikini betaal je al snel 400 dollar en tja, dan gaat mijn voorkeur toch eerder uit naar een bandje om je pols of een pleister die je op je lichaam plakt als extra reminder om niet als een kreeft van het strand vandaan te komen.

UV-notificaties

Er zijn overigens ook genoeg apps in de app store die je inzicht geven over hoe sterk de UV-straling is. Een app die ik vaak gebruik is: UVLens - UV Index (iOS & Android). Voordat je de app gaat gebruiken, moet je jouw gegevens invullen. Wat is de kleur van je ogen, je huids- en haarkleur? Op deze manier kan de app je het beste voorzien van advies. Je ziet precies hoe sterk de straling is en als je de notificaties inschakelt krijg je te zien hoe snel je kunt verbranden als je jezelf niet goed beschermt.

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen, Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen.

Tweedehandsauto, eersteklas garantie

Van onze partner CarNext.com

Wie zich oriënteert op een tweedehandsauto, verdwaalt als snel op websites vol vage foto’s en mooie beloftes. Het nieuwe concept CarNext.com belooft de aanschaf makkelijk en betrouwbaar te maken, inclusief een glashelder overzicht van de onderhoudsgeschiedenis. Redacteur Matthijs van der Pol is hard op zoek naar een tweedehandsauto dus probeert het nieuwe concept graag uit.

Sales Advisor Sjoerd Kon is in alles het tegendeel van de gladde tweedehandsautoverkoper, zo blijkt als hij een rondleiding geeft door de gloednieuwe showroom in Breukelen. Hij vat rustig en nuchter de voor- en nadelen van verschillende merken samen. En passant ontkracht hij het vooroordeel dat een hoge kilometerstand altijd onvoordelig is. (‘Als een auto goed onderhouden is, dan speelt dat een minder grote rol’). Het scheelt zegt Kon, als je de zaken niet mooier hoeft te maken dan ze zijn. 

Hoe werkt CarNext.com?
Hij legt uit wat het principe is achter CarNext.com. Deze dochter van Leaseplan krijgt jaarlijks ruim vijfendertigduizend auto’s terug, ingeleverd door leaserijders. Die modellen worden stuk voor stuk gecontroleerd op technische gebreken.

Groot aanbod
Aangezien ik driftig op zoek ben naar een nieuwe auto, nemen we samen het aanbod door. Via de website kun je aangeven hoeveel kilometers je per jaar rijdt, wat je budget is en welk merk en type je voorkeur hebben. Er rollen tientallen verschillende modellen uit van een breed scala aan merken. De prijzen zijn zichtbaar scherp en worden geregeld afgezet tegen de rest van de markt.

Webshop voor auto’s
De tweedehandsautosite is opgezet als webshop. Wie geen zin heeft om voor een proefrit naar een van de vijf vestigingen van CarNext.com te gaan, kan de hele aanschaf online doen, alsof je een paar schoenen koopt. Kon: “En als je een keus hebt gemaakt, dan komen wij de auto thuis bij je afleveren.” 

Niet goed, geld terug
Wie binnen veertien dagen de auto retourneert en niet meer dan tweehonderd kilometer heeft gereden, krijgt het aanschafbedrag bovendien terug. Maar, zegt Kon: “Dat is eigenlijk nog nooit gebeurd. We hebben wel eens gehad dat iemand toch liever een ander model wilde.”. 

Geen verborgen gebreken
Kon legt uit dat het feit dat alle auto’s in onderhoud waren bij LeasePlan onzekerheid over de geschiedenis van de auto wegneemt. Hij klikt op de website: “En anders kun je hier precies zien welke reparaties en onderhoud er gepleegd is.” Twijfelaars kunnen een extra onderhoudspakket bestellen, waarbij verborgen gebreken voor de rekening van CarNext.com zijn.

Private en zakelijke lease
Hoewel de website al in de lucht is en de showroom gevuld met glimmende auto’s, worden er binnenkort nog een paar extra functionaliteiten toegevoegd. Zo komt er een module waarmee private lease en zakelijke leaseovereenkomsten kunnen worden berekend. Ook volgt er nog een financieringsmogelijkheid. Kon: “Zo kunnen zowel zzp’ers als zakelijke rijders in loondienst precies berekenen wat voor hun het gunstigste aanbod is.”

Conclusie?
CarNext.com biedt de voordelen van jonge, tweedehandsauto’s (scherpe prijs, goede kwaliteit) zonder de nadelen zoals een schimmige onderhoudsgeschiedenis en is daarmee een verfrissende welkome gast in de vaak weinig transparante wereld van tweedehandsauto’s. 

Door Matthijs van der Pol

Mama op date

Als je na bijna 20 jaar, met twee schatten van kinderen in je kielzog, ineens weer single bent, dan is opnieuw daten wel even wennen. Want, hoe pak je dat aan? Wat wil je (en wat vooral niet) en wat is de mores tegenwoordig? Redacteur Hanneke Mijnster (37) doet een verwoede poging.  

Na een lange verkering, groeiend in het moederschap en ook nog lekker een beetje zzp’en is single mijn nieuwe status. En dat betekent een zee aan mogelijkheden en een oceaan aan twijfels. Want ja: ik sta niet meer elk weekend in de kroeg, mijn lijf heeft op alle fronten zichtbaar met me meegeleefd en de meeste mannen van mijn leeftijd (of liever iets daarboven) zijn bezet. Dus met oeverloos rondjeslopen en flirten in de kroeg zoals in mijn tienerjaren kom ik er niet.

Ik ben een profiel
Hoe dan wel? Online daten? Tinder? Speeddates? De laagste drempel is Tinder en dus gooi ik een paar kiekjes en een semi-grappig tekstje in de app en voilà, ik heb een profiel. Let the matches begin! Met een soort waaiende cirkels geeft Tinder aan dat ‘ie alle mannen in de buurt van mijn huis bij elkaar vist. Best spannend nog! En dan plopt het ene gezicht na het andere op mijn scherm. Ik kijk naar ogen en lees veel dezelfde grappen (1.85 m zonder hakken, hahaha). Maar ja. Waar kijk je naar? Zie je op een foto meteen of iemand je nieuwe vaste verkering kan worden? Een potentiële stiefvader is voor mijn jongens? Of kijk je gewoon met wie je gezellig een avondje kunt borrelen? Ik ben nog nooit zo spaarzaam geweest met iets als met mijn groene hartjes. Een halve dag later heb ik drie matches en blijk ik, net als de bakvis die ik vroeger was, keurig tegen de muur te wachten tot ik ten chat gevraagd word.

'Voor je het weet gaat het over allerlei technische randvoorwaarden als de scheiding en je kinderen' 

Ha! En ik maar denken dat ik zo’n zelfstandige vrouw was. Als het op flirten aankomt blijk ik toch een voorzichtig meisje. Gelukkig blijken de mannen mondiger en voor ik het weet blijk ik ‘een leuk profiel’, een ‘mooie match’ en een ‘leuke like.’ En dan begint het pas echt. Want voor je het weet, praat je over de technische randvoorwaarden. Je kinderen, je eigen scheiding en die van hem. Of over je werk en of je van kamperen houdt.  

1 x bellen
Waar is de spanning en sensatie? Misschien zoek ik ze te oud. Of ben ik zelf te oud en te praktisch. Kan hè. Of verwacht ik gewoon te veel. Uiteindelijk zijn er de afgelopen jaren wel wat dates voorbij gekomen, is er gescharreld ook, maar bleef er niemand plakken.

Die hele nieuwe contactmores is ook fascinerend. Bij mijn eerste verkering, we hebben het hier over half jaren ’90, belde ik altijd naar zijn huistelefoon. Ik vroeg of Johan thuis was en dan kletsten we even. En in het weekend spraken we een avondje af. Met de volgende werd het pas echt serieus. We hadden net allebei een mobieltje en stuurden soms een sms. Na een jaar woonden we samen en dus was er niet echt sprake van een telefooncultuur.

Nee, dan nu. Heb je een flirt, dan kan ‘ie je bellen, WhatsAppen, Tweeten, een berichtje sturen via Messenger, volgen op Instagram, als vriend uitnodigen op Facebook enzovoorts. Bij de eerste de beste vlinders zit ik volledig aan mijn telefoon geplakt. Op elk kanaal is je object of affection te volgen, als het een beetje meezit (of tegen?). Maar goed, als werkende single moeder heb je dus helemaal geen tijd voor zo’n digitale hartstocht.   

'Leuk, die schoolpleinmoeders die in de kroeg 'Goed bezig!' naar mij en mijn date roepen' 

Goede dates
Ga je ook echt daten, dan mag je van geluk spreken als je meteen de volgende dag al een drankje kunt gaan doen. Want je zult net zien dat het jouw kinderweek is als je gezellig appt. En de zijne de week erna. Maar goed, waar een wil is, is een weg. Dus met een beetje passen en meten drink je samen een wijntje aan het strand, maak je een mooie wandeling door de stad of bezoek je een museum. Dat zijn de goede dates, weet ik inmiddels. Je doet wat, je praat over van alles en er kan voorzichtig over en weer geflirt worden. En ga vooral naar een andere stad, want niets zo ongemakkelijk als op vrijdagavond een groepje jolige wij-zijn-lekker-weer-eens-uit-schoolpleinmoeders tegen te komen die ‘Goed bezig, Han!’ naar je roepen vanaf de overkant van de straat.

Hoe zelfstandig je ook bent, zodra je gaat daten, rol je terug in allerlei ouderwetse en ongeschreven regels. Denk je als moderne vrouw de rekening te betalen, dan trap je met volle vaart op de herentenen. Nee, dat doen zij toch echt. Net als dat ze je in je jas willen helpen en bloemen voor je meenemen. Lang leve de romantiek! En ook qua contact onderhouden is het spel van vraag en aanbod er eentje om serieus te nemen. Te vroeg roepen dat je het leuk vond, blijkt killing voor hun jachtbehoefte. Je moet veroverd worden. En dat betekent: op je handen zitten en wachten tot hij een nieuwe date voorstelt.

'In de ogen van mijn kinderen zit ik iedere avond braaf thuis op de bank'

Ondertussen vragen mijn kinderen zich af waarom ik toch zo vaak zit te ‘telefonen’. En laatst vroeg de jongste: “Op wie ben jij verliefd mama?” Toen voelde ik toch een kleine opluchting dat er op dat moment niemand noemenswaardig was. Ze zijn 7 en 9 en hoeven echt nog niets te weten over hun moeders liefdesleven. Dat is het grote voordeel van co-ouderschap: in hun ogen zit ik elke avond keurig netjes thuis. Die nieuwe liefde is iets voor ooit. 

Seks na je dertigste
En dan nog iets: seks. Vroegah deed je dat sowieso niet op de eerste date. Maar nu? Ook hierin is de mores een schimmige. Tinder staat erom bekend dat het een bedvulkanaal is, maar inmiddels kent iedereen wel iemand die er zijn vaste verkering heeft gevonden. Van sommige vriendinnen hoor ik verhalen over vuurwerk op dag een, en anderen wachten minstens tot date vier voordat er ook maar een behahaakje losgaat. Voor de zekerheid heb ik dus toch mijn verwassen hemaatjes maar ingeruild voor matching setjes en wordt de boel keurig gekapt voor elk afspraakje. Je weet maar nooit.

'Een dag van tevoren zegde hij af en liet vervolgens dagenlang niets meer horen' 

Komt toch die efficiëntie weer om de hoek kijken. Want: heb je eindelijk een date, dan wil je graag snel weten wat voor vlees je in de kuip hebt (en je hebt natuurlijk niet voor niets de hele ochtend gewaxt). En ook of hij nog wel enthousiast wordt van jou post-barings-lijf. De liefde wordt praktischer lijkt het, naarmate je leven gevorderd is. Laatst sprak ik erover met een vriendin en zij riep heel bewust: “Ik hoef geen man. Mijn leven draait om mijn kind en om mij, voor een relatie heb ik nu geen ruimte. Leuk als er af en toe iemand is die me aanhaalt en mee uit neemt, maar dat is het. Ik wil mijn leven nu niet delen.” Zo kan het dus ook dacht ik. Ik merk dat ik toch wel met de Hollywoodplaatjes in mijn hoofd zit.

Een keer leek dat happy end aardig dichtbij. De aantrekkingskracht was er, de seks goddank ook, de humor en de klik. Na een paar keer daten hing het moment van wederzijdse introductie in de lucht. We zouden gaan varen op een zondag en dan zou ik het voorstellen. Leek me wel romantisch ook, the talk in een bootje. Een dag van te voren stuurde ‘ie een appje dat onze date toch niet door kon gaan en vervolgens was het dagenlang doodstil. Een paar frustrerende dagen verder bleek dat hij een weekend in de cel had doorgebracht, vanwege een vechtpartij op straat. Ik was met stomheid geslagen. Een vader van drie, serieus in zijn werk en altijd goedlachs. Wat was ik blij dat ik hem nog niet voor een gezamenlijke lasagne had gevraagd.

Bijna twintig jaar later blijkt er dus van alles veranderd in het leven van een single. En toch ook weer niet. Want, je kunt wel opdoffen, wensenlijstjes maken, agenda’s trekken en proberen, maar uiteindelijk blijkt de romkom steeds nieuwe scenes te ontwikkelen en is het einde nog niet in zicht. Vooralsnog is er niemand door de strenge casting gekomen. En heeft niemand mijn twee hoofdrolspelers ontmoet. De liefde trekt haar eigen plan.

Door Hanneke Mijnster

5 x verleid door reclame

Dat seks verkoopt weten we allang, want geef maar eerlijk toe: we kijken allemaal op naar reclameposters waarop schaars gekleede, lekkere lijven te zien zijn. Maar billen en borsten zijn zeker niet de enige manier waarop verkopers je naar hun product te lokken. Dat blijkt wel uit het boek Seks, humor en het Beloofde Land dat deze week verschijnt en waarin de 33 beste beinvloedingstechnieken besproken worden.

Gedragspsycholoog, visueel strateeg en ontwerper Marc Andrews is één van de drie auteurs van het boek. Aan de hand van vijf voorbeelden legt hij uit hoe reclamemakers te werk kunnen gaan en hoe ze daarmee (on)bewust je brein binnen dringen. Andrews: "Soms letten we gericht op de prijs van een product en maken op basis daarvan een beslissing. Bij het aanschaffen van een auto of computer bijvoorbeeld." Ook daar kan reclame je keuze beinvloeden, maar je denkt wel eerst rustig over je aankoop na. Bij heel veel andere producten doen we dat niet. "We hebben niet de tijd en energie om bij alles wat we kopen die bewuste afweging te maken. In de supermarkt gedragen we ons vaak impulsief en daar speelt het onderbewuste een grote rol."

Want wij mensen denken wel dat we zelf alle touwtjes in handen hebben en dat reclame ons niet raakt, maar het tegendeel is waar. Andrews: "We denken allemaal dat we een vrije wil hebben en zelf beslissen over ons leven, maar als je goed kijkt naar menselijk gedrag dan zie je dat 95% van wat we doen op de automatische piloot gaat." Ons onderbewuste is dus heel bepalend en kan op verschillende manieren geprikkeld worden. Een kleine greep uit de mogelijkheden.

Humor
"We worden dagelijks met zoveel reclame geconfronteerd dat we ook best wat weerstand voelen tegen die beïnvloedingspogingen. Humor neemt die weerstand weg. Net zoals we het ook leuker vinden om bevriend te zijn met iemand met wie je kan lachen, dan met iemand die altijd heel serieus is." Oftewel, je vindt een merk al snel sympathiek als je moet grinniken om de reclame. Maar ga je dan ook het product kopen? "Stel je hebt geen vast merk pindakaas en net een leuke commercial gezien. Als je dan voor de schappen staat en een positieve associatie voelt met dat merk, dan gaat dat potje eerder je winkelmandje in."

Autoriteit
In veel tandpastareclames zit een al dan niet echte tandarts een beetje knullig te vertellen waarom dat merk het beste voor je tandglazuur zorgt. De filmpjes zijn allesbehalve flitsend, maar toch werken ze, want als zo'n arts het zegt, dan zal het wel kloppen. Tenminste, dat denken we. Andrews: "Als een product aangeprezen wordt door mensen in witte jassen, roept dat het gevoel op dat die persoon een zekere expertise heeft. Ze lijken op wetenschappers en dokters, en die geloven we. Ik ben opgegroeid in Duitsland en daar hadden we vroeger reclames van tandenborstels van het merk Dr. Best. De naam is al veelzeggend en in de commercial werd je aangesproken door een man in een witte jas. Hij was helemaal geen dokter, maar zo werd hij gepresenteerd. En dan zat hij daar met die borstel op een tomaat te duwen, als bewijs dat je tandvlees goed intact bleef."

Angst
Sommige campagnes zijn erop gericht om mensen aan te spreken op hun angst. En waar zijn we nou het meest bang voor: ziek worden en doodgaan. Andrews: "Je ziet het bij overheidscampagnes over stoppen met roken. De foto's op de sigarettenpakjes bijvoorbeeld." Sommige van die plaatjes hebben het gewenste effect en zetten mensen aan het denken. Andere zijn juist te heftig en dat werkt averechts. "Als de beelden te shockerend zijn, zie je dat mensen in een vluchtmodus overschakelen. Dan wenden ze zich af van de bedreiging." In dit geval: de plaatjes worden gewoon genegeerd. "Of de rokers gaan ervan uit dat het hen toch niet overkomt. Ze kunnen zich dan niet relateren aan de gevaren en dat werkt de campagne niet."

Schaarste
Nog maar één kamer beschikbaar? Dan moeten we snel boeken. Verkopers wekken graag de indruk dat een product schaars is, zodat de consument hals-over-kop een aankoop maakt. Andrews: "Als je een vakantie aan het boeken bent en er staat in rode letters dat er nog maar een beperkt aantal kamers is of dat er tien andere mensen naar dezelfde reis aan het kijken zijn, dan levert dat stress op. Iets verliezen wat we nog niet hebben, weegt voor ons zwaarder dan iets winnen." De angst om iets mis te lopen beïnvloedt dan je keuze. "Zelfs als je je er bewust van bent dat het een marketingtruc is, blijft het steken. Want je weet niet of het klopt." Dus voel je je opgejaagd en boek je die kamer zonder er nog een nachtje over na te denken of rustig verder te zoeken.

Het Beloofde Land
'Als je dit product koopt, komen al je dromen uit.' Ook al zijn de onuitgesproken beloftes die aan een bepaald product gekoppeld je reinste onzin, ze maken tóch iets in ons los. Zoals een reclame waarin een doorsnee jongeman honderden vrouwen op zich af ziet komen, terwijl hij zijn deodorant opspuit. Dat zoiets nooit en te nimmer echt gaat gebeuren, weten we zelf ook wel, maar het raakt wel aan een fantasie en daarmee is het zaadje geplant. Dus bij de volgende aankoop van deo krijgt dat merk wellicht de voorkeur, want wie niet waagt wie niet wint.

Door Kita van Slooten

Crostini met vijg, ricotta & honing

In samenwerking met uitgeverij Good Cook

Maak dit weekend eens dit Italiaanse ontbijt. Gebruik rijpe vijgen, zodat ze goed zoet zijn. Je kunt de jam ook met bosvruchten, plakjes perzik of nectarine maken. 

Ingrediënten (voor 2 personen):

  • 2 dikke sneetjes brood
  • 125 g ricotta (of mascarpone)
  • 2 rijpe vijgen of ander zacht fruit, gewassen en schoongemaakt
  • 50 g gepelde walnoten,​ grofgehakt
  • milde vloeibare honing, zoals acaciahoning, om te besprenkelen

Bereiden:

Rooster het brood aan beide kanten. Bestrijk elk sneetje dik met de ricotta of mascarpone. Snijd de vijgen in plakjes, of prak ze als ze heel rijp zijn, en leg op het besmeerde brood. Bestrooi met de walnoten en besprenkel met wat honing.

Toscane
Giancarlo & Katie Caldesi nemen je in dit boek mee op een culinaire, Toscaanse dag. Het ritme van het dagelijks leven is gelijk aan hoe er gekookt wordt: traag en kalm. Tegen een achtergrond van glooiende heuvels neemt Toscane je mee op een culinaire reis door het diverse landschap, waarbij je tradities en kooktechnieken leert kennen die deze regio zo kenmerkend maakt.

Titel: Toscane, simpele recepten & feestmaaltijden uit Italië
Auteurs: Giancarlo & Katie Caldesi
Prijs: € 24,95
ISBN: 9789461431875 
Uitgever: Good Cook

 

 

 

 

 

Weekendagenda

Mooi Linieland

Mooi Linieland speelt zich af langs de Hollandse verdedigingslinies. Komend weekend staan niet de linies zélf centraal, maar hun plaats in het landschap. Fiets er maar eens doorheen, dan zie je een gekke bobbel of opeens een betonnen blok. Dit landschap spreekt namelijk nog steeds en laat de sporen zien van een bewogen verleden - als je maar weet waar je moet kijken. Daarom zijn er talloze fiets- en wandelroutes uitgezet: van een spionnenroute voor de kleintjes tot een fortenwandeling met een boswachter. Kijk op forten.nl wat er allemaal te doen is. 

Italië Evenement

Het jaarlijkse Italië Evenement barst komend weekend weer los bij Kasteel de Haar in Haarzuilens. Van gondelvaarten over de slotgracht en espressoproeverijen tot opera, heerlijke Italiaanse hapjes en natuurlijk allerlei workshops voor de kinderen, van kleien en sieraden maken tot graffiti spuiten. Het evenement bestaat dit jaar 15 jaar, dus er wordt extra uitgepakt! Voor informatie: www.italieevenement.nl.

Viktor & Rolf

Waarschijnlijk het beroemdste modeduo van Nederland, Viktor & Rolf, heeft een eigen tentoonstelling in de Kunsthal in Rotterdam. Hun mode zit meer aan de kant van de kunst - 'wearable art' wordt het genoemd - toch kiezen beroemdheden steeds vaker voor het ook echt dragen van hun creaties, zoals prinses Mabel tijdens haar huwelijk. Door het tonen van 60 haute-couturewerken uit hun collectie ga je steeds meer begrijpen wat hen beweegt. www.kunsthal.nl.

Taste of Amsterdam

Hét culinaire festival van Amsterdam en misschien wel van Nederland, strijkt neer in het Amstelpark. Komend weekend serveren 24 toprestaurants 100 gerechten, veelal signature dishes uit hun eigen keuken. Daarnaast is er een prachtige foodmarkt en kun je allerlei workshops en -demonstraties volgen. Gelukkig is er ook genoeg te doen voor de kinderen en wordt er ruim aandacht besteed aan de broodnodige alcoholische vesnaperingen, met natuurlijk cocktailworkshops, bierproeverijen en natuurlijk gewoon heel veel gezellige barretjes. Voor reserveringen en het programma: www.tasteofamsterdam.com.

Festival Karavaan

Opera, theater, dans, muziek, cabaret: allemaal in en om Alkmaar op bijzondere plekken als in kerken en boerderijen, op fabrieksterreinen en langs het kanaal. En natuurlijk pop-uprestaurants, tentoonstellingen, kunstzinnige fiets- en wandelroutes. De hele omgeving bruist van de cultuur en vooral op zondag want dan is de Kinderkaravaan: straattheater, acrobatiek, kinderconcerten en allerlei doe-activiteiten. www.karavaan.nl.

Lean on Pete: tiener zoekt toekomst

Film van de week: Lean on Pete
Regie: Andrew Haigh
Met: Charlie Plummer, Chloë Sevigny, Travis Fimmel, Steve Buscemi
Waardering: 4 sterren

Als kind zoek je warmte en geborgenheid bij je ouders, maar als die je dat niet (kunnen) geven, is de wereld groot en dreigend, en jouw plek daarin heel onzeker. Zo ook voor de vijftienjarige Charley, die met zijn enorme lambal van een vader naar een arme buitenwijk van Portland verhuist. De tiener is op zichzelf aangewezen en gaat op zoek naar houvast.

Die vindt hij bij rouwdouwer Del Montgomery, een paardentrainer die samen met jockey Bonnie geld probeert te verdienen met races. Het is schipperen, want zowel paard, trainer als jockey hebben hun hoogtijdagen achter zich liggen. Charley voelt zich fijn in nabijheid van renpaard Pete, maar Del wil het versleten dier verkopen aan een slachthuis. Dat kan Charley niet verkroppen en samen met Pete gaat hij er stiekem vandoor, op zoek naar zijn tante.

De zoektocht gaat door een prachtig gefilmd landschap, maar de realiteit blijkt rauw en overbiddelijk. Charley heeft geen cent te makken en komt er al snel achter dat niet iedereen te vertrouwen is. Vriendelijke mensen zijn er ook, maar de contacten zijn vluchtig. De jongen is slechts een schim voor de buitenwereld, hij hoort nergens thuis. Dat had heel sentimenteel kunnen uitpakken, maar Brits regisseur Andrew Haigh observeert vanaf een afstandje.

Charley en Pete hebben geen spectaculaire verbintenis, die met een magisch moment aan ons duidelijk wordt gemaakt. Ook klinken er geen opzwellende violen als de jongen iets heftigs meemaakt. Hij sjokt daar simpelweg met een paard, dat hem ook niet kan geven wat hij nodig heeft. Ze hebben elkaar, maar de een kan de ander niet redden. En ondertussen leert Charley harde lessen van mensen die elk zo hun redenen hebben om te zijn zoals ze zijn.

Dat is dan ook het mooie aan dit drama: niemand wordt veroordeeld. De wereld barst van de slechte voorbeelden en mislukte dromen, zeker als je opgroeit in de sociale onderklasse.  Filmmaker Haigh laat het geploeter zien, terwijl hoofdrolspeler Charlie Plummer grote indruk maakt met zijn ingetogen acteerwerk. Er is niet altijd reden voor optimisme, maar tegelijkertijd is de hoop ook niet verloren. Met die boodschap laat Lean on Pete ons kijken naar de dwalende tiener, die zichzelf dapper staande weet te houden.

Door Kita van Slooten