Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 19, 2018 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Verslaafd aan spanning: waarom we zo van thrillers houden

Thrillers zijn al jaren de meest uitgeleende boeken in de Nederlandse bibliotheken en ook in de boekhandels zijn ze niet aan te slepen. Waarom houden we toch zo van spannende verhalen?

Yvonne Iglesias-Koobs (53) verslindt bijna een thriller per week. “Als er een nieuwe uitkomt, zoals de laatste van Nicci French, lees ik die binnen twee dagen uit. En daarna heb ik een kater dat ik ‘m al uit heb. Ik ben mezelf aan het trainen om wat langzamer te lezen, zodat ik er iets langer van kan genieten. Op een gegeven moment kom je op een punt dat je niet meer terug kan. Dan zit ik er helemaal in en moet ik eerst weten hoe het afloopt voordat ik iets anders kan doen.” Ook Silvie van der Zee (32) is verknocht aan het genre. Ze recenseert spannende boeken voor Bol.com en heeft al diverse misdaadauteurs mogen ontmoeten, zoals Karin Slaughter, David Baldacci en Nicci French. “Thrillers laten je echt even ontsnappen naar een andere wereld, waar je je in kunt verliezen en even kunt loskomen van je dagelijkse dingetjes.”


Silvie met schrijversduo Nicci French

Thrillerrecensent Jos van Cann (64) verdiept zich al sinds de jaren 70 in misdaadromans en bracht er verschillende naslagwerken over uit. Dat we zo graag misdaadromans lezen, komt volgens hem omdat mensen het prettig vinden om te beseffen hoe goed ze het eigenlijk hebben. “Het gevaar wat ze soms voelen, zien ze terugvertaald in zo’n boek, maar dan op veilige afstand. Tijdens het lezen kan hen niets gebeuren.”

Angsten bezweren
Dat zegt ook thrillerauteur Michael Berg (61), pseudoniem van Michel van Bergen Henegouwen. Zijn laatste boek Broertje is genomineerd voor De Gouden Strop, de prijs voor de beste Nederlandstalige thriller. “Bij thrillers krijgen mensen een inkijkje in de grote boze wereld waarin we leven. Misschien is het om onze eigen angsten te bezweren, van: God, wat een ellende, gelukkig overkomt mij dat niet en zit ik in een Vinexwijk waar geen stalker voor het raam staat.” Hij vergelijkt het met het kijkcijfersucces van het tv-programma Ik Vertrek. “Daarbij zit je je te verkneukelen over andermans ellende. ‘Gelukkig zitten wij hier veilig op de bank’, dat. Maar je wilt het wel meemaken, daarom lezen mensen thrillers, denk ik.”

Toch weet niet elke thriller je als lezer bij de kladden te grijpen. Wat maakt een thriller goed? Voor Silvie is het allereerst belangrijk dat een personage goed wordt uitgewerkt en niet oppervlakkig blijft. “Het stereotype van de kettingrokende rechercheur die gescheiden is en leeft voor zijn werk kennen we nou wel. Ik laat me graag verrassen. De plot mag best een beetje ingewikkeld zijn. Boeken van Suzanne Vermeer vind ik te eenvoudig, dat is een format, al haar boeken lijken op elkaar. Ik wil vermaakt worden, op het verkeerde been worden gezet, worden meegesleept in een race tegen de klok, een kat-en-muisspel of in de vraag wie de moordenaar is. Ik houd ook van de psychologie achter de misdaad: wat drijft mensen tot moord? Dat vind ik interessant.”

Dat geldt ook voor Yvonne. Een thriller is voor haar geslaagd als er een onverwachte plotwending in zit, als ze niet van tevoren al kan raden wie het gedaan heeft. “Er moet bij voorkeur iets gebeuren waardoor je echt op het verkeerde been wordt gezet. Bij minder goede schrijvers zie je de afloop soms al mijlenver aankomen, dat vind ik jammer. Ik geniet het meest als het zo geschreven is dat je wordt meegezogen in het verhaal, één wordt met de hoofdpersoon en als het ware net zo bang wordt als diegene die al die ellende overkomt.” Schrijvers als Nicci French, Karin Slaughter, Saskia Noort en Simone van der Vlugt beheersen die kunst, vindt ze. “Nicci French is mijn favoriet, daar heb ik alles van gelezen.”


Yvonne met thrillerauteur Karin Slaughter

Oestrogeenthrillers
Vrouwelijke auteurs als Saskia Noort, Simone van der Vlugt, Esther Verhoef en Marion Pauw leveren bestseller na bestseller af. Een deel van hun succes is te verklaren vanuit het feit dat het merendeel van de thrillerlezers bestaat uit vrouwen, denkt thrillerauteur Michael Berg. “Vrouwen lezen sowieso meer dan mannen. En een vrouwelijk publiek kan zich makkelijker vereenzelvigen met andere vrouwen.” Zelf bedient hij ook graag een vrouwelijk publiek: in zes van de acht boeken die hij schreef, is de hoofdpersoon een vrouw. “Misschien heb ik onbewust die keuze gemaakt.”

Jos van Cann heeft juist niets met ‘oestrogeenthrillers’, zoals hij ze noemt. “Ik ben daar niet zo van gecharmeerd. De spanning die in die boeken beschreven wordt, beslaat vaak alleen maar de belevenissen van de hoofdpersoon, meestal een vrouw die iets vreselijks overkomt. Dat is voor mij niet genoeg. Ze beheersen het vak wel, maar het is niet mijn cup of tea. Wat ik dan weer wél fantastisch vond, is de serie boeken die Esther Verhoef samen met haar man schreef onder de naam Escober. Dat zijn uitstekende thrillers.”

Van Cann zit dit jaar in de jury van De Gouden Strop. Bij het beoordelen van de inzendingen let hij op drie elementen: spanning, plot en stijl. “Die drie moeten goed in balans zijn. Om die spanning te realiseren moeten de plot en de stijl van de auteur goed zijn. Maar een actiethriller moet weer aan andere eisen voldoen dan een psychologische thriller. Die eerste moet veel vaart hebben, terwijl bij de tweede de spanning zich ook onderhuids kan ontwikkelen in de psyche van de hoofdpersoon. Dat maakt het moeilijk om de verschillende boeken met elkaar te vergelijken.”

Denken als een moordenaar
Auteur Michael Berg zoekt tijdens het schrijven altijd naar iets om de situatie mee op scherp te zetten. “Dat heb je nodig, anders heb je geen thriller. Pas bij een conflict wordt het interessant.” Hij probeert, zoals Yvonne als lezer ook graag ervaart, één te worden met zijn personages. “Je moet kunnen denken als een moordenaar om een goede thriller te kunnen schrijven. Een van mijn personages was een huurmoordenaar die nog een laatste klus moest doen. Ik vond het fantastisch om in de huid van die man te kruipen en mensen om te leggen. Er was geen weg terug, ik wás hem op dat moment. Begrijp je? Het is echt een vorm van acteren.”

Zelf is hij een groot liefhebber van de boeken van René Appel, Charles den Tex en Patricia Highsmith. Een thriller is voor hem geslaagd wanneer je ‘m als lezer niet weg kan leggen. “Als het verhaal zo dwingend is dat je móét doorlezen. Idealiter blijft het verhaal nog lang in je hoofd naspoken. Daar is een bepaalde gelaagdheid voor nodig, een achterliggend thema dat goed is uitgewerkt. In een goede thriller moeten personages ook een ontwikkeling doormaken, ze moeten gaan leven. Anders zijn het poppetjes van bordkarton. Dan kan een verhaal nog zo spannend zijn, maar dan ben ik het daarna onmiddellijk vergeten. Ik moet wel het gevoel hebben dat ik met mensen te maken heb gehad.”

De whydunnit-vraag vindt hij interessanter dan whodunnit. “Waarom mensen dingen doen is voor mij veel interessanter. Bij mij ligt de focus meer op de personages dan op de plot. Spannende stukken schrijven hoort natuurlijk ook bij het ambacht, je wilt de lezer een goede tijd bezorgen. Als er een tijd lang niets gebeurt, is dat dodelijk. Je hebt als lezer toch een bepaalde verwachting van een thriller. Bij een roman weet je niet waar het heengaat, een thriller lees je om vermaakt te worden. Daar moet je ook voor zorgen als thrillerauteur.”

Minderwaardig?
Dat over misdaadromans vaak neerbuigend wordt gedaan in de literaire wereld, is veel auteurs en liefhebbers een doorn in het oog. Jos van Cann: “Misdaadromans worden weggezet als minderwaardig, maar de beste thrillers doen echt niet onder voor goede literaire romans. Met name voor auteurs is dat lastig, want daardoor kost het ze vaak meer moeite om subsidies en beurzen te krijgen.”

Berg herkent dat. “Er wordt altijd een beetje spastisch gedaan over dat onderscheid, alsof het één minder is dan het ander. Terwijl een goede thriller en een goede roman volgens mij dicht bij elkaar komen. Een goed verhaal is altijd spannend, een spanningsboog heb je in elk goed boek. Alleen drijft een thriller nog meer op die spanning. De spanning die je in een thriller per definitie hebt, is een mooi middel om de lezer van pagina naar pagina te sleuren. Tegelijkertijd schrijf je natuurlijk gewoon een roman.”

Erkenning is voor hem niet onbelangrijk. “Van mijn laatste vier boeken zijn er drie op de shortlist terechtgekomen voor De Gouden Strop, dat is toch een teken dat je boeken van niveau aflevert. Het is ontzettend eervol om door zo’n jury te worden genomineerd. Dan is dat gestoei thuis toch de moeite waard.”

In 2013 won hij zijn eerste Gouden Strop met zijn boek Nacht in Parijs. Dat betaalde zich uit in de verkoopcijfers. “De dag nadat ik won, verkocht ik drie keer zoveel boeken als in het hele jaar daarvoor. Sinds dat moment kan ik er min of meer van leven. Zo’n prijs helpt enorm. Ik ben bij het grote publiek nog niet superbekend, maar ik zou het niet erg vinden als daar verandering in komt. Als je in thrillerland een grote naam bent, dan gaat het min of meer vanzelf.”

Leestips

Jos van Cann: “De genomineerden voor De Gouden Strop zijn allemaal aan te bevelen. Het boek van Michael Berg heb ik met veel plezier gelezen, hij is een van de beteren in Nederland. Daarnaast zijn er wat trilogieën in omloop die zeker de moeite waard zijn. De Rebound van Willem Asman, de Bling Bling-reeks van de Vlaamse auteur Jan Van der Cruysse en Drie seconden, Drie minuten en Drie uur van de Zweedse schrijver Roslund Anders. Een fantastische trilogie.”

Silvie van der Zee: “Ik ben Pelgrim van Terry Hayes is een van de beste boeken die ik ooit heb gelezen. Niet gloednieuw, maar erg goed. Een debuut ook nog, heel knap als je dan gelijk zo’n goed boek schrijft. Het zit heel briljant in elkaar met veel onverwachte plottwists. Als je veel thrillers leest heb je op een gegeven moment al snel een idee waar het verhaal zich naartoe beweegt, maar dat was bij dit boek helemaal niet. Het bleef me verrassen, zit heel goed in elkaar en is ook nog lekker dik.”

De shortlist van De Gouden Strop 2018:

* Chris Houtman - Akte van Berouw
* Jan van der Cruysse - Bling Bling 2
* Michael Berg - Broertje
* Willem Asman - Enter - Rebound 1
* Eva Keuris - Over het Spoor

De winnaar wordt op 6 juni bekend gemaakt

Door Roxanne Vis

De foto van Jos van Cann (met spijkerjack) is gemaakt door Matthijs van der Meer voor het CPNB en de foto van Michael Berg door Jan Willem Kaldenbach.

Terugblikken met fans

Al negen seizoenen houdt Boer Zoekt Vrouw ons aan de buis gekluisterd. En dat zal met het komende tiende seizoen niet veel anders zijn. Zondag worden de boeren aan ons voorgesteld en dan kan het brieven schrijven beginnen. Terwijl we in spanning wachten op wat de show ons nu weer aan romantiek, ongemak en komische situaties zal brengen, blikken we met een aantal fans terug op de afgelopen jaren. Wat waren de meest gedenkwaardige momenten uit Boer Zoekt Vrouw?

Lekker direct
Frouwke uit Geertruidenberg geniet van de directheid van de boeren. "Die kerels zijn soms echt horken. Ze zijn supereerlijk en zeggen wat ze denken, maar dat komt er niet altijd even handig uit. Het is alsof sommigen van hen echt niet weten hoe vrouwen in elkaar steken. Of ze hebben gewoon geen ervaring met het uiten van emoties. Hoe dan ook, ik zit op zulke momenten echt met grote ogen te kijken naar wat er uit hun mond gerold komt." Mieke Donders weet daar wel een mooi voorbeeld van: "In het vorige seizoen had je boer Herman en die was nogal lomp toen hij een van de briefschrijfsters voor het eerst ontmoette. Zij was model en had een professionele foto meegestuurd, maar toen ze zijn caravan binnenstapte, zag ze er zonder make-up heel anders uit. En dat zei hij dus ook. Iets in de trant van: 'Echt ongelofelijk wat ze met foto's kunnen doen.' Wat moet je daar nou mee?"

Ongemakkelijke stiltes
Mieke Donders heeft in 2012 vol verbazing zitten kijken naar de ongemakkelijke liefdesavonturen van boerin Henrieke. "Dat was gewoon echt een slappe zooi daar. Het werd nooit gezellig op die boerderij. De mannen die Henrieke gekozen had, zaten aan tafel nog wel wat prietpraat met elkaar uit te wisselen, maar verder hing de boel aan elkaar van de eindeloze stiltes." Uiteindelijk bleef veearts Bert als laatste over en met hem ging Henrieke op citytrip naar Parijs. "Dat was echt verschrikkelijk. Ze hadden elkaar niks te melden en ook fysiek zag je nooit iets van toenadering. Geen handen in elkaar, geen knuffel of kusje. helemaal niks." Ook Esther uit Amsterdam zag het gebeuren: "Het dieptepunt was toen ze in Disneyland als twee quasimodo's in die theekopjes zaten. Ze zijn allebei heel lang en daar zaten ze dan in die attractie: allebei wat voorover gebogen, stoïcijns voor zich uit te staren. Het was heel gênant. Ik kreeg er gewoon plaatsvervangende schaamte van."

Brood met satéetjes
Dat smaken verschillen, weten we allemaal, maar dat neemt niet weg dat je soms vol verbazing kunt kijken naar de romantische keuzes van je medemens. Zo heeft Esther nooit begrepen waarom vrouwen brieven schreven aan bloemenboer Aad. "Dat is in mijn ogen echt geen sprankelende man. Even los van of je iemand qua uiterlijk aantrekkelijk vindt natuurlijk. Hij was allesbehalve subtiel en ook totaal niet romantisch. Boer Aad at graag brood met satéetjes en ik moest daar zo om lachen. Zo'n pakje in de magnetron en hup op zijn brood. Ik vond het allemaal fascinerend om naar te kijken. Waarom willen die vrouwen met hem samen zijn? Er werd er zelfs eentje boos toen ze werd weggestemd. 'Hoezo dan?', dacht ik alleen maar. Maar die vrouw was echt van streek."

Dierenleed
In het internationale seizoen uit 2017 leefden we mee met de in Friesland geboren veehouder die een boerderij heeft in Texas. Rosemarijn uit Rijssen keek ook en zag iets bijzonders gebeuren: "De stugge boer had nog twee vrouwen over tegen het einde van het seizoen. Eentje vond ik eigenlijk niet bij hem passen en dat werd uiteindelijk ook niks. Maar de andere vrouw - Alberdien - was heel leuk en lief, en helemaal verliefd op Olke. Er was een prachtige scène waar zij vertwijfeld stond bij kalfjes, die naar de slacht zouden gaan. Zij heeft er toen toch voor gekozen om terug te gaan naar Nederland, ondanks haar gevoelens voor Olke. Alberdien had het zware leven op de boerderij onderschat. En dan met name het dierenleed. Ik vind het mooi dat ze om die reden huilend aan hem vertelde dat ze niet met hem verder kon. Dat ze voor haar principes koos."

Boer in tranen
Ook al weten de boeren niet altijd even goed raad met emoties, dat wil niet zeggen dat ze niet van alles voelen en soms vol twijfels zitten. In seizoen acht hadden we boer Johan uit Denemarken, die voor zichzelf op relatiegebied weinig verwachtingen had en dacht dat op deze aardbol geen vrouw voor hem rondliep. Maar dat had hij mis! Hij moest zelfs kiezen tussen twee vrouwen met dezelfde naam en dat was zwaar. Voor Corine de Haan levert dat het meest gedenkwaardige moment van alle seizoenen op. "Het moment dat boer Johan moet kiezen tussen Ingrid 1 en Ingrid 2. Hij breekt en barst in tranen uit als hij kiest voor zijn favoriete Ingrid. Het was ontroerend en lachwekkend tegelijkertijd. Ik dacht toen echt: Dit is het tv-moment van het jaar! Helaas is aan hun relatie inmiddels een einde gekomen."



Opdubbelen
Boer zoekt Vrouw is niet alleen reuze vermakelijk, je kunt er ook je woordenschat mee vergroten. Zoals Paulien uit Waalwijk, die tijdens het internationale seizoen van 2013 een leuk nieuw woord leerde. "Boerin Aletta, die een geitenboerderij runt op Bonaire, kwam toen met de term 'opdubbelen'. Waarmee ze bedoelde dat je in je eentje al prima bent. En een ander is dat ook. Maar als je dan samen bent, wordt het misschien nog leuker. Dan ga je opdubbelen. Ik vond dat zo'n tof woord dat ik het nu zelf ook gebruik. Het heeft iets heel positiefs: je hebt jezelf als basis. Alles wat je erbij krijgt is mooi meegenomen." Dus bij een relatie is het mooi als je elkaar aanvult en het je leven verrijkt. Gebeurt dat niet, zoals bij Aletta die aan het einde van het seizoen toch weer alleen overbleef, dan is daar ook niks mis mee. Paulien: "Juist door de manier waarop zij in het leven staat, vond ik Aletta toen zeker niet zielig."

Emoties tussen de geiten
Snotterende boeren hebben indruk gemaakt, want ook Daisy uit Amsterdam noemt een emotioneel moment dat in haar geheugen gegrift staat. "In 2010 had je de jonge boer Frank uit Limburg, die voortdurend in huilen uitbarstte tussen zijn geiten. Dat was echt schitterend. Volgens mij was dat ook wel een van de eerste momenten dat op landelijke televisie, bij zo'n goed bekeken programma, een jonge kerel zo openlijk emotioneel was. Het was eigenlijk ook heel ontroerend en dat is me bijgebleven." Frank bleek overigens de goede keuze gemaakt te hebben: hij en zijn Anita zijn nog altijd gelukkig, samen met hun vele geitjes.

Door Kita van Slooten

Kamperen met sterren

In samenwerking met Siblu en Peugeot

Vraag twee jongens of ze mee gaan naar Frankrijk en je hoort een keiharde ‘Jaaaaaaa!’ Vraag een vriendin en haar zoon of ze ook zin hebben en je hoort ‘Ouiiiiiiiiii!’ Redacteur Hanneke Mijnster vertrok lekker last-minute met een wagen volgeladen naar Domain de Dugny, een vier-sterren-camping van Siblu in de Loire-vallei. On y va!

We zijn dus geen kampeerders, mijn vriendin Jane en ik. Vooruit, ik heb wel eens eerder in een stacaravan gezeten, vorig jaar zelfs in een volledig ingerichte tent. En die vier sterren beloven op zich veel goeds. Jane en ik vallen toch vooral in de stal van de luxepaardjes, dus dit is er een in de categorie avontuur binnen de comfortzone.

Van Peugeot Nederland lenen we een dikke vette SUV, een Peugeot 3008. Het is een mooie, met een glazen dak en genoeg ruimte voor drie jongens, vijf koffers, vier flessen wijn en 20 pakken chocomel achterin. Hij rijdt als een zonnetje en samen stralen wij ons kampeeravontuur tegemoet.

Glanzende villa’s
Vanuit Haarlem rijd je met een beetje geluk in zeven uur naar Midden-Frankrijk. Wij doen er met stops en een vleugje file een uur of negen over. Het laatste uur van de reis is overigens een feest, want gut wat is de Loire-streek mooi. We slingeren door de vallei en afgebrokkelde ruïnes, verlaten straten en glanzende villa’s wisselen elkaar af.

Domain de Dugny is een vakantiepark van Siblu en ligt precies tussen Tours en Blois. Heerlijk rustig is het er, met twee prima supermarkten op een kwartier rijden verderop. Niet dat we die meteen nodig hebben, want we hebben wijn en toast voor een hele week achterin.

Bij aankomst zijn we blij verrast. Een prachtchalet hebben we, met drie slaapkamers, twee badkamers, twee toiletten, een hoekbank, een keuken met een luxe oven en een heerlijke overdekte veranda. En een barbecue! Op tafel vinden we een welkomstpakket met rosé (hoezee!) en noodles (huh?). Dat we op Koningsdag echt nog vroeg in het seizoen zitten, is duidelijk te merken. Ons straatje is nog niet voor de helft gevuld en het buitenzwembad is nog dicht. Niet dat die jongens zich er ook maar iets van aantrekken. Zodra de blazen zijn geleegd, vertrekken zij voor hun eerste bommetje binnen. Overdekt en 29 graden Celsius. Ook lekker!

Een kwartier later zitten Jane en ik samen met een glas (redelijk) koude witte, een toastje en de voetjes omhoog in de voorjaarszon. ’s Avonds komt zelfs eigenaar Jean Jacques – althans, dat verstonden we na drie keer vragen – ons een prettig verblijf wensen. Wat hebben we het hier goed!

Tour de Tours
Dat dit meteen de warmste dag blijkt, is een tikkeltje jammer. We bewonderen de visvijver en de sportvelden, maar kiezen uiteindelijk voor even rust in de tent. Veel gezwommen wordt er dus niet – en zeker niet door ons. Maar, in deze regio hoef je je geen dag te vervelen.  Wij maken bijvoorbeeld voor een tripje naar Tours, een prachtig stadje met gezellige winkels, een mooie kathedraal en zalige kebab.

De volgende dag wordt het regenachtig, dus besluiten we een van de grootste kastelen in de buurt te bezoeken, Chateau Chambord. Je vindt er honderden in de buurt, maar deze lijkt ons het meest indrukwekkend: 440 kamers, 365 torens en een terrein van 5500 hectare groot.

En wat blijkt? Die ouwe kasteelheren zijn hartstikke met hun tijd meegegaan, want de jongens krijgen (oke, huren) gewoon een iPad mee met een Nederlandstalig spel. Op het scherm kun je in elke kamer zien hoe het eraan toe ging in het zestiende-eeuwse jachtkasteel. Verderop op het landgoed is voor een paar euro extra een show met paarden, ridders en roofvogels. Zeg daar maar ‘ns non tegen! We zijn er uren zoet en zelfs de zon laat zich nog van zijn beste kant zien.   

Terug op Domain de Dugny duiken we meteen het restaurant in. Gezien de tijd van het jaar is het rustig, maar speciaal voor ons maakt de kok een steak hachee. Vlees en frieten, meer heeft een mens niet nodig na een dag reizen. Iedereen is hier zo ontzettend aardig. De jongens krijgen een aai over hun bol en wij een vette knipoog en crème brûlée toe.

Après-ski
Ondertussen wordt het op de camping wel echt koud. ’s Nachts daalt het kwik naar een graad of drie en dat roept bij ons meer après-ski op dan waterski. Kachels aan, dikke pyjama en vroeg onder de wol. Die lange zomeravond op het terras dromen we er voor het gemak even bij. De kinderen zwemmen nog altijd vrolijk rond en spelen zelfs nog een partijtje midgetgolf tussen de regendruppels door. Ze duiken nog even de kidsclub in en komen met handen vol bijna-Rembrandts weer thuis. Het terrein van Domain de Dugny is groen en bloemrijk, en ongetwijfeld nog mooier in de volle zomerzon. De plekken zijn ruim en je kunt hier ook je eigen chalet kopen. Ieder huisje heeft zo zijn eigen uitstraling en dat ziet er gezellig uit.

“Gelukkig heeft de auto stoelverwarming” grapt Jane en zo besluiten we onze laatste dag te combineren met de terugreis. We stoppen onderweg nog even in Parijs voor een bezoek aan de Eiffeltoren. We parkeren bijna naast ingang Noord en hoeven dankzij het rotweer helemaal niet lang te wachten. Ja, het is koud, maar we genieten zo van het avontuur en de break van de lange rit, dat we het er wel voor over hebben.

“Wat vonden jullie van de camping?” roepen we naar de achterbank. “Leukkkk!!!” gillen Kwik, Kwek en Kwak. “Wat was het leukst dan?” “Allessssss!” Zij noemen duidelijk man en paard. En ook deze luxepoppetjes vonden het onvergetelijk.  

Paspoort

- De reizigers: Hanneke (37) en haar zonen Guus (9) en Freek (7), Jane (37) en haar zoon Jay (7).

- De reis: Van Haarlem naar Onzain, met een Peugeot 3008, op 1.5 tank en een paar tolwegen.

- Over de camping: Siblu Villages biedt 17 luxe familiecampings op verschillende plekken in Frankrijk. De vier-sterren-status zie je terug in de goede bereikbaarheid, de luxe chalets en –heel fijn – overal is Engels sprekend personeel. Meer informatie vind je op www.siblu.nl.

Door Hanneke Mijnster

Droom je van een drone? Let dan hier op!

Je maakt er de mooiste foto's en filmpjes mee, van je vakantie of bruiloft bijvoorbeeld, of de bouw van je huis. En het is natuurlijk ook gewoon leuk speelgoed, zo'n drone. Het besturen geeft je een enorme kick en een gevoel van vrijheid. Maar helemáál vrij ben je niet: je mag niet zomaar overal filmen en kan in het ergste geval flink in de weg vliegen. Hoe houd je het leuk? Wat voor een type drones zijn er? En als je er eentje wil kopen, welke is dan het beste? Ik zocht het voor je uit.

Wat is een drone nu precies? Wanneer je de definitie van de term ‘drone’ opzoekt, vind je de volgende uitleg: 'een onbemand luchtvaartuig zonder piloot aan boord'. Een drone is een soort van mini-helikopter, die je met een afstandsbediening kunt besturen. Voorheen waren drones niet beschikbaar voor consumenten, maar werden ze wel al jaren in het leger gebruikt. Nu zijn ze er in alle vormen, maten en prijsklassen, beschikbaar voor iedereen.

Bizarre drone functies

Een drone is voor heel veel dingen inzetbaar. Zo kan een drone helpen met een opsporingsactie of een gebouw beveiligen, kan het pakketjes bezorgen, tassen showen tijdens een modeshow of een pizza bezorgen. Maar voornamelijk worden drones door consumenten gebruikt om hele mooie video’s en foto’s vast te leggen.

Quadcompter, Hexacopter, Octocopter, 

Zoals ik al eerder al schreef bestaan er verschillende formaten drones, maar over het algemeen hebben ze altijd vier of meer propellers. Hoe meer propellers, hoe makkelijker het is om de drone te besturen: ze zijn stabieler en wendbaarder dan een drone met een lager aantal propellers.

Waar moet je opletten? Bij het aanschaffen van een drone moet je met drie dingen rekeningen houden: vluchtduur, bereik en de camera. Over het algemeen zijn kleinere drones uitgerust met een kleinere accu en is de vluchtduur ook een stuk korter. Daarnaast is het ook een beetje afhankelijk van je eigen vlieggedrag. Ga jij veel stunts met je drone maken, dan kost dat meer energie en is je accu dus sneller leeg.

Bereik

Het bereik tussen de afstandsbediening en de drone zelf bepaalt hoe hoog en ver je kan vliegen. (Maar let op: hier zitten wel regels aan verbonden, zie hieronder). Wanneer je een goedkoper exemplaar koopt, kun je meestal enkele tientallen meters hoog vliegen. Wanneer je mooie shots van bovenaf wil maken, wil je vaak wel wat hoger kunnen vliegen. Dit zijn allemaal zaken waar je rekening mee moet houden bij het aanschaffen van een drone.

Camera

Grote kans dus dat je een drone koopt, vanwege de fantastische foto's en filmpjes die je kunt maken. Het is dan ook verstandig om naar de kwaliteit van de camera te kijken. Een camera van 14 megapixels kan haarscherpe foto’s maken, maar wil je alleen filmen, dan is in principe een camera van 2 megapixels ook al prima (als je video’s met een resolutie van 720px of 1080px wil maken). Er zijn overigens ook drones waar je je eigen camera aan kunt bevestigen. 

'Moeilijker dan je denkt!'

Ook goed om te weten: het vliegen met een drone is misschien niet zo makkelijk als je denkt. Ran Hendriks, drone piloot van Drone Addicts vertelt: "Mensen moeten zich van te voren goed inlezen. Consumenten gaan vaak te snel vliegen en lopen dan tegen allerlei problemen aan. Wil je bijvoorbeeld op Curaçao een drone filmpje maken van de Pontjesbrug en er is een cruiseship in de buurt, dan kan het zijn zomaar zijn dat de verbinding wegvalt. Je moet rekening houden met allerlei verschillende factoren van buitenaf."

Voor Ran is het vliegen met een drone de ultieme vrijheid. "Ik kom op dat ene plekje waar niemand anders kan komen. Een drone biedt zoveel meer perspectief dan een gewone camera. Binnen één minuut heb ik de hele Zaanse schans vastgelegd."

Vliegregels in Nederland

En als je dan een drone hebt gekocht, mag je er dan overal zomaar mee vliegen? Helaas. In Nederland mag je volgens de regeling Modelvliegen niet in Nederland boven bebouwing, autowegen, spoorlijnen en mensenmassa’s vliegen. Heb je een drone, houd dan rekening met onderstaande regels:

  • Je moet de drone altijd kunnen zien.
  • Je moet op veilige afstand van mensen en gebouwen vliegen.
  • Je mag niet in het donker vliegen.
  • Je mag niet binnen de bebouwde kom vliegen.
  • Je mag niet hoger vliegen dan 120 meter boven de grond of het water.
  • Je kunt beter niet hoger dan 50 meter vliegen, en ook niet verder dan 100 meter. (Het advies voor de maximale hoogte en afstand wordt mogelijk verplicht.)
  • Je mag alleen met een drone vliegen als er geen andere luchtvaartuigen in de buurt zijn, zoals vliegtuigen, helikopters, luchtballonnen of zweeftoestellen. Je moet direct landen als je een ander luchtvaartuig ziet naderen. 
  • Je mag alleen foto's of film voor privégebruik maken met je drone. En je moet je houden aan de privacywetgeving als je video’s en/of foto’s maakt.
  • Je mag niet binnen een straal van drie kilometer rondom een vliegveld vliegen waar geen plaatselijke luchtverkeersleiding is, en je mag sowieso niet vliegen rond de vliegvelden Schiphol, Groningen, Rotterdam, Maastricht, Leeuwarden, Deelen, Volkel, Eindhoven, Gilze-Rijen, De Peel, Woensdrecht, Kleine-Brogel, Den Helder, Niederrhein. Hier vind je een overzicht van de no fly zones. >

Ga je op vakantie en wil je jouw drone meenemen? Ook dan moet je van te voren goed checken of je 'm kunt gebruiken. Het is verstandig om van te voren goed research te doen naar de precieze regels, omdat je natuurlijk niet wil dat je drone wordt ingenomen door de douane of dat je een fikse boete oploopt. Op deze website vind je per land of een drone is toegestaan. 

Welke drone Ran ons zou adviseren? De DJII Magic Air. "Dit is een kleine simpele drone en de kwaliteit is over de top.” Goedkoop is de drone niet. Je betaalt al snel 800 tot 900 euro voor deze drones. Maar dan heb je wel wat!"  

 Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen, Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen.

 

Moederdagcakejes

In samenwerking met Becht

Maak deze heerljike sinaasappelcakejes met lavendel voor je moeder en ze is het hele jaar zoet.

Ingrediënten (voor 8 stuks):

  • 2 grote scharreleieren
  • 100 ml olijfolie
  • fijngeraspte schil van ½ sinaasappel
  • 100 ml sinaasappelsap
  • 50 ml Cointreau of een andere sinaasappellikeur
  • enkele druppels lavendelessence (verkrijgbaar bij natuurvoedingswinkels)
  • 200 g bloem
  • 145 g fijne kristalsuiker
  • 1 theelepel bakpoeder
  • snuf zeezout
  • gesmolten boter, voor het invetten

Voor het sinaasappelglazuur:

  • 60 g poedersuiker
  • ½ theelepel sinaasappelrasp
  • 1 eetlepel sinaasappelsap
  • lavendelbloemen, voor het garneren (optioneel)

Bereiden:

Verwarm de oven voor tot 160 °C.

Klop in een mengkom de eieren met de olijfolie, sinaasappelrasp, het sinaasappelsap, de likeur en lavendel-essence lichtjes door elkaar.

Doe de bloem, suiker, het bakpoeder en zout in de kom van een mixer. Gebruik een spatelvormig hulpstuk om de ingrediënten langzaam te mengen. Laat de motor langzaam draaien en voeg het geklopte eiermengsel toe. Zet de mixer dan, zodra alles gemengd is, 3 minuten op de hoogste stand; schraap geregeld het deeg van de zijkant van de kom.

Vet de bodems en zijkanten van 8 mini-cakevormen in – of 8 holtes van een bakvorm voor grote muffins. Verdeel het deeg gelijkmatig over de vormen of holtes. Zet de cakevormen, als je die gebruikt, op een bakplaat, zodat je ze veilig in de oven kunt zetten.

Zet de cakejes in de oven en bak ze 20 minuten, of tot een prikker die je in de cake steekt er schoon en droog uitkomt. Haal de cakevormen of het muffinblik uit de oven en laat ze 10 minuten staan. Haal de cakejes er dan uit en zet ze op een taartrooster.

Zeef voor het sinaasappelglazuur de poedersuiker boven een mengkom. Roer de sinaasappelrasp en het -sap erdoor. Besprenkel de cakejes zodra ze zijn afgekoeld met het glazuur. Gebruik hiervoor een lepel. Garneer ze eventueel met lavendelbloemen.

Bewaar de cakejes in een luchtdicht afgesloten trommel; hierin kun je ze ook veilig vervoeren. Deze cakejes kunnen het best dezelfde dag nog worden gegeten.

Picknick
De allereerste zonnestraaltjes in de lente, een prachtige zomeravond of een zonnige herfstdag... Ze nodigen allemaal uit tot één ding: een verrukkelijke picknick. In Picknick staan heel veel makkelijke recepten voor een heerlijk picknickuitje. De recepten zijn ingedeeld in de categorieën snacks, gerechten om te delen, salades, zoet en drankjes.

Titel: Picknick
Auteur: Suzy Ashford
Prijs: € 9,99
ISBN: 9789023015734
Uitgever: Becht 

 

 

 

 

 

Tully: Charlize Theron als uitgebluste moeder

Film van de week: Tully
Regie: Jason Reitman
Met: Charlize Theron, Mackenzie Davis, Ron Livingston
Waardering: 3,5 sterren

Ze had ooit een wild leven in een hippe buurt in New York, maar nu woont Marlo in een buitenwijk, waar ze probeert haar twee kinderen in het gareel te houden, terwijl de derde op komst is. Een pittige klus, helemaal omdat zoontje Jonah extra aandacht nodig heeft.

Marlo wil een droommoeder zijn. Zo eentje die met de kids speelt, het huis op orde heeft en tussen de bedrijven door gezellig cupcakes bakt. Maar ze heeft amper de energie om de keuken op te ruimen, laat staan er uitgebreid in te staan koken.

Spil in dit komische drama is Charlize Theron met een fantastische hoofdrol. De superslanke actrice kwam ruim twintig kilo aan voor haar vertolking van Marlo en draagt daarnaast amper make-up. Het resultaat is een doodnormale vrouw, die je zo op het schoolplein zou kunnen tegenkomen. Met haar lege oogopslag en uitgebluste lichaamshouding laat Theron vervolgens de totale uitputting van een uitgewrongen moeder zien. Eén blik op Marlo en het is duidelijk: deze vrouw staat op instorten. Maar ze weet dat dat niet kan, want wie houdt anders de boel draaiende?

Na de geboorte van haar derde kind en bijbehorende gebroken nachten neemt de vermoeidheid toe. Liefhebbende echtgenoot Drew doet zijn best om een steentje bij te dragen, maar hij levert een kiezel, waar Marlo een rots nodig heeft. Met vrijwel al het gewicht op haar schouders, gaat Marlo overstag en belt ze de nachtnanny, die ze van haar rijke broer cadeau had gekregen. Plots staat er een energieke twintiger voor de deur, die Marlo weer helemaal op doet fleuren. Niet alleen omdat ze 's nachts voor de baby zorgt én het huis opruimt, maar ook omdat Marlo en zij al snel dikke vriendinnen worden.

Regisseur Jason Reitman en scenarioschrijfster Diablo Cody maakten eerder samen Juno en - ook met Theron in de hoofdrol - Young Adult. Hun scherpe gevoel voor humor en eerlijke kijk op dingen is ook weer terug te vinden in Tully. Het moederschap eist zijn tol en kan ronduit slopend zijn. Zeker als je als vrouw het gevoel hebt op alle vlakken in je leven tekort te schieten en worstelt met het definitieve afscheid van je jeugd. Deze gedurfde, bij vlagen zelfs confronterende film windt daar geen doekjes om en dat zal voor veel moeders herkenbaar zijn.

Door Kita van Slooten

Weekendagenda

TREK in Rotterdam

Tijdens het Hemelvaartweekend is het foodtruckfestival Trek neergestreken in het Vroesenpark in Rotterdam. Er is een Chef's Table, bijzondere gerechten en natuurlijk wereldkeuken: van sushi tot Surinaams. Een cocktailbar, winebar en speciaalbierbus zorgen voor de nodige verkoeling. Kermis, theater en muziek zorgen voor het vermaak en de avond kun je dansend afsluiten. De zomer is begonnen! www.festival-trek.nl.

Hemeltjelief

Eindelijk een festival voor iedereen, want op Hemeltjelief is er genoeg te doen van kleuter tot 65+. Maar vooral voor kinderen wordt er veel georganiseerd, van een melkpakkenrace en een rodeovarken tot een waarzeggende koe. Er zijn natuurlijk ook dj's, bandjes en singer-songwriters! Voor het programma: www.hemeltjelieffestival.nl.

Moederdag

Ontbijt op bed, versgeperste jus, tekeningen en natuurlijk zoete kinderen: aanstaande zondag is het Moederdag. Wil je iets bijzonders doen voor je mams, dan zijn er allerlei festivals speciaal voor Moederdag. Zo is er in Geleen Mama's Pride, een muziekfestival met een alternatief tintje, in Frederiksoord is de Lente Fair georganiseerd met Franse jazz en soul, standjes over tuinieren en woninginrichting en allerlei foodtrucks. In Rockanje is een speciale Mama Fair met yoga, cocktails en natuurlijk allerlei beauty- en fashionspecialisten. Kortom, genoeg te doen om je moeder te verrassen! 

Nationale Molendag

Heb je altijd al eens willen zien hoe een molen echt werkt? Hoe er papier wordt gemaakt, water wordt weggepompt, graan wordt gemalen of hout wordt gezaagd? Dit weekend krijg je de kans om heel veel molens van binnen te zien, met de molenaar te praten, te helpen met het stellen van de wieken of gewoon een van de vele mooie wandelingen te maken. Dit jaar is er een leuk boekje gemaakt voor de jeugd met puzzels, raadsels en natuurlijk alle verschillende molentypes. Kijk op www.molens.nl welke molen bij jou in de buurt meedoet. 

Drentse Wandelvierdaagse

In een van de mooiste streken van het land, Zuidoost-Drenthe, wordt komende weekend een wandelvierdaagse georganiseerd. Je kunt in 1, 2, 3 of 4 dagen 10, 20, 30, 40 kilometer lopen. Voor de die hards is er ook nog de Kennedymars van 80 kilometer. Natuurlijk zijn er ook speciale wandelingen voor jongeren. Wil je genieten van alle bloesems en bloemen, schrijf je dan in op: dw4d.nl

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

 

Quinten Lange is schrijver, reiziger en bon vivant. Al zijn beste tips deelt hij graag met je, hier in Weekend Magazine.