Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 18, 2018 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Waar anderen vluchten, rennen zij naar binnen: de helden van de brandweer

Vrijdag is het de internationale Dag van de Brandweer, een dag waarop aandacht wordt gevraagd voor het goede werk dat brandweermensen verrichten. In Nederland gaat die dag altijd stilletjes voorbij vanwege de dodenherdenking. Zonde, want juist deze helden verdienen het om eens in de schijnwerpers te staan. Drie brandweermensen over hun bijzondere vak.

Herman Jansen (51) is ploegcommandant en vrijwilliger bij de brandweer in Bennekom, veiligheidsregio Gelderland-Midden.

“Ik hou ervan om mensen te helpen. Als iemand heel dankbaar is, geeft dat een goed gevoel. Of dat nou is omdat je een poes uit de boom kan halen, of omdat je een leven redt. En eerlijk is eerlijk: de spanning, het onverwachte, vind ik ook mooi. Om dit werk te doen, moet je wel een beetje raar zijn. Toen er gasflessen ontploften op het dak van een studentenflat in Wageningen, was dat heel spectaculair en bijzonder om mee te maken, hoe gek dat ook klinkt. Een grote brand is voor ons brandweermensen soms best mooi. Daar ben je voor opgeleid. Je gunt het niemand, maar het is wel de spanning van je beroep. Bang ben ik niet gauw, wel voorzichtig. Ik heb weleens een stap teruggedaan om ik het ergens te gevaarlijk vond. Je kan niet naar binnen waar het helemaal in de gloria staat, zelfs al zou er nog iemand binnen zijn. Sommige dingen kunnen simpelweg niet meer.”

“Je wordt met veel leed geconfronteerd. Zelfs in een dorp als Bennekom gebeuren veel rare dingen. Zo stak een vrouw zichzelf eens in brand, midden in een drukke muziektent op een zonnige zaterdagmiddag. Dat zijn wel incidenten die je bijblijven. Ik lig er niet van wakker, maar ik vergeet ze nooit.”

Bekenden reanimeren
“Je maakt ook dingen mee die je raken. Reanimaties bijvoorbeeld. Dat hakt er soms best in, helemaal als het bekenden betreft. Van een van mijn brandweercollega’s moesten we de vader reanimeren, een oud-brandweerman. Hij overleefde het gelukkig, maar bij de moeder van een andere collega mocht een reanimatie niet baten. Dat heeft een enorme impact op de ploeg. Zoiets moet je echt een plekje geven. Ook de reanimatie van een baby’tje van twee maanden oud vergeet ik nooit meer. Zo’n klein hummeltje dat het niet overleeft. Dat soort zaken moet je goed verwerken. Na elk incident evalueren we. Het helpt om erover te praten met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt.”

'We kregen een melding op het adres van een vriend. Ik ben ernaartoe gegaan' 

“Eén keer kregen we een melding op het adres van een vriend. Een reanimatie. Ik had het eerst niet door en was op de kazerne gebleven omdat ik me niet zo lekker voelde. Maar toen een collega me erop wees, ben ik ernaartoe gefietst. Eenmaal daar bleek dat ze niets meer voor hem konden doen. Ik ben bij de familie gebleven tot de begrafenisondernemer kwam. Dan ben je er even niet als brandweerman, maar in een andere rol. Toch ben ik dankbaar dat ik erbij ben geweest en iets heb kunnen doen. Ik haal daar voldoening uit. Heel veel dingen waar we mee te maken krijgen zijn niet leuk, maar ze zijn al gebeurd. Misschien dat wij het leed een klein beetje kunnen verzachten door hulp te bieden. Dat is waar het om draait. We zijn allemaal helpers, en ik heb het idee dat we gewaardeerd worden. Ik heb nog nooit vervelende reacties gehad op straat. Wat ik wel vervelend vind, is filmende omstanders. Soms denk ik: hoe kom je erbij om dit te gaan vastleggen? Als wij een vrouw van 80 aan het reanimeren zijn op straat en ze ligt daar met ontbloot bovenlijf, staan er serieus mensen met kindertjes bij te kijken. Loop toch door jongens, denk ik dan.”

Francine Vooren (36) werkt sinds tien jaar bij de beroepsploeg van de brandweer in Groningen. Ze is ook duiker en vrijwilliger bij de brandweer van Drenthe.

“Als vrouw ben ik sterk in de minderheid in ons korps, maar er is geen moment dat ik daar last van heb. Ik sta er ook nooit zo bij stil. Ik word gewoon voor vol aangezien en mijn inbreng is net zo waardevol als die van ieder ander. Fysiek doe ik met mijn 1.85 m en 80 kilo ook niet onder voor mijn mannelijke collega’s, dat scheelt. De keuring is voor mannen en vrouwen gelijk. Terecht, we moeten dezelfde personen uit een brandend gebouw kunnen slepen. Als mijn collega van 100 kilo wat krijgt, kan ik niet zeggen: ik ben een meisje, dus ik doe de helft. Zo werkt het niet.”

“Het leukste aan het vak vind ik dat het zo afwisselend is en dat je altijd weer creatieve oplossingen moet bedenken. Wat ik ook mooi vind, is dat je deel uitmaakt van zo’n hecht team. Je maakt samen moeilijke dingen mee. Ongelukken met kinderen, daar heeft iedereen moeite mee. Gelukkig heb ik dat zelf niet vaak meegemaakt. Directe collega’s wel. Die moesten assistentie verlenen bij een heftig ongeval waarbij een peuter om het leven kwam. Zo’n verhaal gaat door merg en been.”

Gezonde angst

'Als je nooit angst voelt, ben je levensgevaarliijk bezig' 

“Na elke heftige inzet waarbij serieuze slachtoffers zijn gevallen, doen we direct een evaluatie met de groep die erbij was. Onder leiding van het COT, het collegiaal opvangteam, dat zijn directe collega’s die daarvoor opgeleid zijn. Daarmee ondervang je dat mensen er in hun eentje mee rond gaan lopen, of met vragen blijven zitten.”

“Ik ben weleens bang. Een bepaalde vorm van angst is goed, denk ik. Dat helpt je bij het beoordelen van je eigen veiligheid. Waar andere mensen wegvluchten, gaan wij er juist op af. Als je geen angst voelt, ben je een levensgevaarlijk brandweermens. Je moet kunnen aanvoelen als het niet pluis is. Toen er eens een Chinees restaurant in brand stond, kroop ik daar met een collega binnen, het zag zwart van de rook, we konden elkaar niet zien. Ik zei: Ed? Hij antwoordde: ja. En we liepen eruit met z’n tweeën. Zonder overleg hadden we hetzelfde gevoel: we moeten hier weg. En daarna ging het ook hartstikke fout. Ieder brandweermens komt in situaties terecht waarin je meer gevaar loopt dan je doorhebt.”

Emoties van nabestaanden
“Ik ben geen ongevoelig persoon, maar gek genoeg doet het me helemaal niets als iemand zich doodrijdt tegen een boom. Ik heb diegene nooit anders gezien dan hoe hij daar op dat moment ligt en daarom raakt het me niet. Ik denk ook dat dat komt omdat ik mentaal voorbereid ben op wat ik mogelijk ga aantreffen. Het wordt voor mij pas lastig wanneer er bekenden bij zijn van een slachtoffer, als je de emotie ziet van iemand die weet dat hij iemand verloren heeft. Dat is wat mij het meeste raakt, niet de plastische situaties zelf.”

'De man bleef maar over de rug van zijn vrouw wrijven. Maar zij had het niet overleefd'

“Ik weet nog goed dat we afgingen op een kettingbotsing. Ik ging naar een auto met daarin een oudere man. Zijn vrouw zat naast hem en was duidelijk niet meer in leven. De man had fysiek niets. Het enige wat hij deed was over haar rug wrijven: ‘Ach, hoe kan dat nou, wat is er nou gebeurd?’. Ik ben bij de man gebleven en heb bijna een uur met hem gepraat. Op een gegeven moment kun je je verplaatsen in de liefde die mensen hebben voor hun naasten. Je ziet mensen in hun kwetsbaarste emoties, dat maakt indruk.”

“Gelukkig maken we ook een heleboel mooie dingen mee. Contact met slachtoffers hebben we haast nooit na afloop van een inzet, maar soms dringen ze aan om hun dankbaarheid te tonen. Een meisje vroeg of ze mocht langskomen om taart te brengen. Ze was van vier verdiepingen hoog gevallen en lag helemaal in de kreukels. Wij dachten allemaal dat ze het niet zou gaan halen. Nu kwam ze langs om te vertellen hoe het met haar ging, vol energie en levenskracht. Ze was zo dankbaar dat ze leefde. Dat vond ik heel mooi. Je staat er niet zo bij stil dat je feitelijk echt levens redt. Als je dan ineens die dankbaarheid ervaart, word je daar een beetje verlegen van.”

Joop van Gendt (45), officier van dienst en adviseur crisisbeheersing bij de veiligheidsregio Midden- en West-Brabant.

“Bijna vijftien jaar geleden ben ik begonnen als vrijwilliger. Ik wilde iets bijdragen aan de samenleving. Ik vond het werk zo leuk, dat ik ben gaan studeren en mezelf heb opgewerkt tot beroeps. Het werk is heel divers, je weet nooit van tevoren hoe een dag eruitziet en wat je tegen gaat komen. Je kunt mensen echt helpen en ziet direct resultaat van de acties die je onderneemt. De hele organisatie is opgebouwd uit mensen die andere mensen willen helpen. Het is een hele prettige werkomgeving.”

“Natuurlijk, we maken situaties mee die verre van leuk zijn. Aan heftige dingen ontkom je niet in dit vak, die horen erbij. Als andere mensen naar buiten rennen, rennen wij naar binnen. Sommige zaken zijn heel erg vervelend. Incidenten waar kinderen bij betrokken zijn bijvoorbeeld. Die blijven je wel bij. Maar ik lig er nooit van wakker. Als ik er slechter van zou gaan slapen, zou ik of iemand anders aan de bel moeten trekken, want dat is niet de bedoeling. Je probeert een professionele afstand te bewaren, want anders wordt het heel lastig om je werk te doen. Ja, als je midden in de nacht wordt opgeroepen om iemand uit een autowrak te halen, kan dat behoorlijk heftig zijn. Dan val je niet gelijk weer in slaap als je thuiskomt.”

Leuk en vrolijk
“Toch kun je niet altijd voorkomen dat dingen je persoonlijk raken. Toen ik bij een grote brand nog drie mensen miste, greep dat me wel bij de strot. Later bleek gelukkig dat ze terecht waren, maar dat was wel even pittig om mee om te gaan. Er zijn ook momenten geweest dat ik bang was, voor mezelf en voor anderen. Een keer moesten we bij een brand op de grond duiken omdat we een situatie verkeerd hadden ingeschat. Gelukkig gebeurt dat niet zo heel vaak, omdat we goed trainen.”

'De mensen die we gered hadden, kwamen we de volgende dag tegen: gezond en wel' 

“De meeste meldingen zijn gewoon leuk en vrolijk. Als je mensen kunt helpen, geeft dat een fijn gevoel. Daar doen we het voor. De mooiste meldingen zijn als er uiteindelijk geen slachtoffers zijn en we hebben snel en effectief de klus geklaard, als een geoliede machine. We oefenen ontzettend veel en op dat soort momenten kunnen we het in de praktijk brengen.”

Bedankjes
We krijgen regelmatig kaartjes of taart van mensen die we geholpen hebben. Dat is mooi. Als brandweerman hoor je zelden hoe het afloopt met mensen die je geholpen hebt, want we kunnen zelf geen contact met hen opnemen. Ik wil er wel altijd achterkomen of mensen het gered hebben en hoe het met hen gaat. Eén keer redden we een jong echtpaar uit een brandend appartement. Een dag later kwamen we ze tegen, gezond en wel. Toen hebben we even nagepraat over wat er gebeurd was, we waren allemaal blij over de afloop. Het was zo’n nacht geweest waarop alles liep zoals het moest lopen. Dat was een mooi moment, dat vond ik echt schitterend. Aan het grootste gedeelte van ‘mijn’ incidenten heb ik een goed gevoel overgehouden. De hulpverlening wordt steeds effectiever. Mensen zijn zich bewust van de gevaren van brand, hebben vaak rookmelders in huis en weten al hoe ze moeten handelen in geval van nood. Dat maakt ons werk gemakkelijker.”

Door Roxanne Vis

Business & friends: een slechte zaak?

Een bedrijf starten met een vriend of vriendin, het lijkt zo'n goed idee. Jullie vertrouwen elkaar, je werkt goed samen. Toch is dat vaak niet genoeg, en dan zet je buiten de zaak ook gelijk de vriendschap op het spel. Dat merkte ook redacteur Hanneke Mijnster.

Twee tekstschrijvers, 10 jaar ervaring en gierend om elkaars woordgrappen de dag doorrollen. Daar moest wel iets moois uit opbloeien toch?

De droom
We ontmoetten elkaar in een garage. Eentje die werd omgebouwd tot kantoor en waar wij samen de Meisjes van Communicatie waren. We vlamden en konden niet wachten tot onze talenten ontdekt zouden worden. Later zouden we een eigen bureau hebben, zoveel was zeker.

'En zo stapten we op onze nieuwe gympies van de ene valkuil in de andere' 

Vijf jaar later gingen we ervoor. Allebei een paar jaar freelance, allebei gescheiden en allebei vol grote dromen. We wilden een corner office in Amsterdam, met een sneakerkast en de witte wijn standaard koud. We zouden toffe dingen maken voor mooie merken.

In het voorjaar van 2016 begonnen we, met meteen een eerste klus, een guitige naam en die fles wijn. Vervolgens stapten we – met onze gloednieuwe en o zo coole sneakers – van de ene valkuil in de andere.

Onze trots en ambitie was zo sterk, dat we alle adviezen vrolijk in de wind sloegen. We legden niets vast op papier, we begonnen gewoon. We maakten geen afspraken over geld, behalve dat we elke klus samen zouden doen en samen zouden delen. Dat deden we wel vaker als elkaars freelance hulplijn en dat ging prima. Eerst die grote klus doen – en goed ook – daarna zouden we verder kijken.

Die eerste opdracht ging als een zonnetje en de facturatie ervan ook. Oh, wat waren we trots. En blij. En gelukkig. Ondertussen hadden we ook allebei nog onze eigen opdrachten, want als twee alleenstaande vrouwen moest er wel brood op de plank.

De realiteit
De eerste scheurtjes kwamen toen we op zoek gingen naar een volgend project. We wilden iets conceptueels, iets creatiefs, onderscheidend zijn. We brainstormden ons een ongeluk, maar al gauw mondde iedere werksessie uit in een bijpraatsessie. Naast compagnons waren we vooral vriendinnen, dus één scheve mondhoek was genoeg voor een complete ontleding van lief en leed.

'Echte commitment aan de zaak bleef uit. En daarmee ging onze vriendschap failliet' 

Het was de gouden eeuw van onze vriendschap en tegelijkertijd was het de hongerwinter. Er gebeurde te veel in onze persoonlijke levens om de zakelijke tijd puur zakelijk te houden. We besloten de avond voor onze gezamenlijke werkdag te bellen, zodat we het vriendinnendeel afgevinkt hadden als we begonnen.

Maar we werden het ook niet helemaal eens over wat we dan precies wilden maken. En voor wie. Ja, we hadden een paar heel toffe ideeën. Maar waren die wel goed genoeg? En wilden we die kant echt wel op? Wilden we onszelf op deze manier voor de leeuwen gooien? En wat deden we eigenlijk met nieuwe opdrachten die via een van ons op ons pad kwamen? Ging alles meteen op de grote hoop (die stiekem nog best klein was)?

Misschien was het koudwatervrees, misschien was het bindingsangst. Feit is dat de echte commitment voor ons bedrijf niet kwam en daarmee onze vriendschap failliet ging. Kinderen, vakanties en eigen klussen kregen voorrang in onze agenda’s. In ons hoofd niet, maar in de praktijk wel.

Het resultaat
De twist in het plot kwam toen ik aangaf dat het me allemaal boven het hoofd groeide. We hadden allebei wat van onze eigen opdrachtgevers laten schieten om tijd voor onze droom te maken, maar in de praktijk besteedden we die tijd aan praatsessies en reservetijd voor de klussen die we nog wel hadden. We hebben een paar opdrachten samen gedaan, maar uiteindelijk bleef de zilvervloot uit.

'Verwijten werden niet gemaakt, maar wél gevoeld' 

Te veel financiële druk, te weinig tijd als net single moeder en vooral een gebrek aan structuur deden mij aan de noodrem trekken. Ik huilde uit bij mijn vriendin als vriendin. Intussen had ik te weinig oog voor de impact die dit had op haar als compagnon. Waar ik vroeg om uitstel – als ik mezelf op de rit had, wilde ik graag weer verder vlammen met onze business – voelde dat voor haar als afstel. En dat snap ik nu ook.

Onze vriendschap kreeg een flinke optater. De wil was er wel, als vriendinnen, maar er zat ook pijn en teleurstelling. Verwijten werden niet gemaakt, maar wel gevoeld. Echt uitpraten lukte ook niet, omdat we als vriendinnen zoveel begrip hadden voor elkaars standpunt. Ik zei sorry terwijl dat niet hoefde, zij zei dat het oké was, terwijl ze dat niet zo voelde. Uiteindelijk zagen we elkaar veel minder en langzaam maar zeker haperde de stroom aan appjes en telefoontjes. En als we dan toch weer een keer samen wijn dronken, stond er een olifant in de denkbeeldige corner office.

Liefdesverdriet
Het verdriet voelt als het verlies van je eerste vriendje. Diepe pijn, afgewisseld met sprankjes hoop. Misschien wil ze toch nog eens afspreken als ik zeg dat ik haar mis. Misschien moet ik haar even rust geven en mist ze mij dan ook? Ze was mijn sister from another mister en nu weet ik alleen via Facebook dat ze (bijna?) is verhuisd.

'Zaken doe met vrienden? Ik waag me er niet meer aan' 

De paralellen met liefdesverdriet zijn sowieso groot. Ik appte haar steeds op mijn zwakke momenten, of dronken, maar die gewenste afspraak kwam niet. Uiteindelijk gooide ik haar nummer maar weg, uit zelfbescherming. En ja, toen ik het maanden later ergens in een groepsapp weer tegenkwam, zette ik haar telefoonnummer ook weer terug. En appte ik weer. En was er weer even dat sprankje hoop. En daarna ook weer die teleurstelling.

De vriendschap die we hadden is voorbij. Daar is niks meer aan te doen. Sindsdien kwamen er nog andere cowboyplannen op mijn pad, met fijne vrienden en slimme mensen. Maar ik waag me er niet meer aan.

Als ik het over zou mogen doen, dan zou ik meteen aan het begin zakelijk om tafel gaan. We leunden nu vooral op ons vertrouwen in elkaar, maar als het om geld gaat, spelen er ook andere krachten. Dan blaast het ego zich op en ook die kant van elkaar moet je leren kennen. We kennen allemaal de heldenverhalen van YouTube, Google en Facebook (al was daar al flink gemor met Mark en de tweeling Winklevoss), maar voor mij is geen enkele ambitie het verlies van een vriendschap meer waard. Ik mis haar nog bij elk glas wijn en bij elk paar sneakers dat ik koop.

6 wijze lessen

Een rondje rondvragen bij andere ondernemers levert een mooie lijst met tips op. Want een hechte vriendschap kan net zo goed wel het geheim voor succes zijn! Daarom hier een overzicht van de belangrijkste do’s en dont’s.

Zorg dat je allebei een eigen expertise hebt
De een is creatief, de ander zakelijk. Of: de een doet Nederland en de ander Europa. Ligt er maar net aan in welke markt je zit en wat je talent is. Zorg voor een duidelijke rolverdeling, dan voorkom je valse verwachtingen.

Bespreek je doelen
Wat willen jullie bereiken? Zorg dat je daar allebei een helder beeld van hebt. Waar wil je staan over een jaar en wat gaan jullie daarvoor doen? Als je samen weet waar je naartoe werkt, heb je straks ook echt wat te vieren. En met wie is dat nou leuker dan met je vriend(in)?

Altijd eerlijk zijn
Hoe moeilijk ook: wees altijd eerlijk. Durf je niet eerlijk te zijn omdat je bang bent om de vriendschap te schaden? Ga dan vooral niet samenwerken (en vraag je ook eens af hoe hecht die vriendschap dan eigenlijk is).

Zet afspraken op papier
Maak concrete afspraken over investeringen, opbrengsten, uren en verantwoordelijkheden en zet ze op papier. Liever een moeilijk gesprek als het goed gaat, dan een half gesprek als het mis is.

Denk alvast aan de derde
Dat klinkt gek, want je begint pas net. Maar wat doen jullie als de zaken zo goed gaan dat jullie meer mensen nodig hebben? Een personeelslid erbij zorgt voor een andere dynamiek. Wil je dat wel? Of willen jullie juist groot worden? Ook die afspraken kun je meteen op papier zetten.

Zie discussies niet als een bedreiging
Een verschil van mening is geen persoonlijke aanval, ook niet als je samen een bedrijf runt. Het kan je best raken, als je beste vriendin het ineens hartgrondig met je oneens is. Maar zaken zijn zaken.

Door Hanneke Mijnster
Illustratie: Annet van den Ende

5 x beschonken avonturen

We hebben afgelopen week hartelijk kunnen lachen om het verhaal van de man uit Groningen die de ochtend na Koningsdag wakker werd op een Dixi-toilet. Die was zo van de wereld door de drank dat hij in slaap viel op wat waarschijnlijk een niet al te fris toilet zal zijn geweest - en het niet eens doorhad dat hij werd weggetakeld. Het zal hem vast geen tweede keer over komen. Al kunnen mensen wat alcohol betreft behoorlijk hardleers zijn.

Een biertje in de voetbalkantine, een glas wijn op een zonnig terras. Een alcoholische versnapering gaat er bij de meesten van ons goed in, ondanks de steeds feller klinkende waarschuwingen. Wie teveel drinkt loopt op den duur ernstige gezondheidsrisico's, maar ook op de korte termijn komt je lijf in opstand. Denk maar aan de kater na een avondje stevig doorhalen of je maag die ineens besluit zichzelf te willen legen.

Al na de eerste slok gebeurt er van alles in het lichaam. Alcohol komt via de slokdarm, de maag en de dunne darm in het bloed terecht. Zo wordt het verspreid over het hele lichaam. Zodra de alcohol je hersenpan bereikt, word je een tikje licht in je hoofd. Na een glas of twee vallen de remmingen weg, waardoor de meeste mensen wat vrolijker en spraakzamer worden.

Hoe meer je drinkt, hoe trager je reageert, want alcohol verdooft de hersenen. En wie teveel alcohol binnen krijgt, kan een stoornis in het korte termijn geheugen krijgen. De hersenen kunnen het dan simpelweg niet meer aan om nog nieuwe informatie op te slaan en door te geven aan het lange termijn geheugen. Daardoor weet je de volgende ochtend niet meer wat je tegen wie hebt gezegd of - in het geval van de dronken Groninger - hoe je op Koningsdag toch in die Dixi terecht bent gekomen.

Ook onderstaande zatlappen raakte in bizarre situaties verzeild.

Enkeltje Barcelona
Het had een weekend als alle andere moeten worden, toen Alex Caviel in het voorjaar van 2016 met een vriend 'even een paar drankjes' zou gaan doen. Na heel wat shotjes en een prijzige fles champagne raakte de destijds 21-jarige Alex zijn vriend kwijt, waarna hij bij een bushalte de bus richting luchthaven zag staan. Hij herinnert zich nog dat het hem wel leuk leek om spontaan ergens heen te vliegen. Daarna veranderde alles in een waas en voor Alex er erg in had, zat hij hoog in de lucht, in een vliegtuig op weg naar Barcelona. Het duurde even voor goed tot hem doordrong wat hij precies ondernomen had, maar eenmaal in de Spaanse stad maakte Alex er het beste van en beleefde hij een avontuurlijk weekend. Toch gaf hij later toe zich wel eenzaam gevoeld te hebben zo zonder zijn vrienden. Dus volgende keer is hij liever nuchter als hij een spontane vakantie boekt.

Duurste Uber-ritje ooit?
De Amerikaanse Kenneth was op bezoek bij vrienden In West Virginia, waar hij flink aan de zwier ging. Eerst bezochten ze een studentenfeestje en daarna werd er vrolijk verder gegaan in een bar. Toen Kenneth klaar was om naar huis te gaan, bestelde hij een Uber. Heel verstandig, zou je denken. Alleen woont hij bijna 500 kilometer van zijn vrienden vandaan. Kenneth kan zich van het bestellen van de Uber helemaal niks meer herinneren. Hij werd ineens wakker in de auto en de chauffeur vertelde hem dat de rit nog een maar een uurtje zou duren. Het prijskaartje had zo'n $800 kunnen zijn, maar omdat Kenneth met zijn dronken harses een Uber XL besteld had, was hij het dubbele kwijt. $1635,93 om precies te zijn.

Lekker ingestopt door de politie
De politie heeft - vooral in de weekenden - flink wat te stellen met dronken lui en alle bijbehorende overlast. Soms oervervelend, soms grappig. Op het Australische eiland Tasmanië hadden twee agenten in ieder geval een hoop lol toen ze de zwaar beschonken Reece Park in zijn bedje hielpen. De politie werd gebeld door een taxibedrijf dat wel wat assistentie kon gebruiken om Reece thuis te krijgen. De agenten die op de oproep afkwamen, ontfutseldena zijn adres, waar ze hem veilig afleverden en ook nog eens instopten. Omdat ze wel een vermoeden hadden dat de dronkaard zich verdomd weinig meer ging herinneren, besloten ze een vrolijke selfie met zijn telefoon te maken. Dus toen Reece de volgende ochtend door zijn telefoon scrollde wachtte hem daar een leuke, licht gênante verassing.

Wakker worden in een mortuarium
Dat Polen graag een glaasje wodka nemen is bekend en dat dat wel eens uit de hand kan lopen, weten we ook. Maar in 2016 maakte de destijds 25-jarige Kamil het wel heel erg bont. De man had zoveel alcohol in zichzelf gegoten dat hij bewusteloos raakte. Het ambulancepersoneel voelde geen hartslag meer en in het ziekenhuis werd Kamil dood verklaard. Niet veel later hoorde een beveiliger vreemde geluiden uit het mortuarium komen. Hij nam een kijkje en zag een spiernaakte, maar springlevende Kamil, die om een dekentje vroeg omdat hij het koud had. Na een fysieke check trok Kamil zijn kleren weer aan en vertrok weer naar de kroeg. Om te proosten op de goede afloop.

Geilen op de paashaas
De 54-jarige Ladonna Hughett is het levende bewijs dat een overdosis drank al iemands normen en waarden om zeep kan helpen. Ladonna was rond Pasen een dagje uit in een klein Amerikaans pretpark, waar kleintjes op de foto konden met de paashaas. Dat zag Ladonna ook wel zitten. Voor de ogen van kleine kinderen en hun ouders kroop ze bij de paashaas op schoot. Ze maakte onzedelijke opmerkingen en betastte de haas, die uiteraard niet wist wat hem overkwam. Omstanders belden de politie, die Ladonna arresteerde voor openbare dronkenschap. De paashaas deed geen aangifte, dus enkele uurtjes later stond Ladonna weer buiten. Of ze zich nog herinnert wat ze precies in de oren van de haas heeft gefluisterd, is niet bekend.

Door Kita van Slooten


 

I Feel Pretty: komedie met een boodschap

Film van de week: I Feel Pretty
Regie: Abby Kohn, Marc Silverstein
Met: Amy Schumer, Rory Scovel, Michelle Williams
Waardering: ★★★☆☆

Nu de zomer nadert, maken veel vrouwen zich weer druk over de eerste bikinidag. Kan dat wel, die trillende bovenbenen en dat vetrandje boven de broek? Toch maar een sarong om als we naar de bar lopen? Gelukkig zijn er ook genoeg dames die overal lak aan hebben en met zichtbaar veel plezier de zee in rennen, of er nu iets blubbert of niet. Filmmakers Abby Kohn en Marc Silverstein gunnen elke vrouw dat zelfvertrouwen en maakten een komedie over dit herkenbare én actuele onderwerp.

Want ons beeld van het ideale vrouwenlichaam is (tergend) langzaam aan het verschuiven. Er is in de modewereld en op televisie inmiddels meer ruimte voor modellen met rondingen, maar nog altijd hangen de bushokjes vol met posters van superslanke modellen, terwijl de gemiddelde Nederlandse vrouw maat 42 heeft. En wat moet je er als 14-jarige prinses van vinden wanneer mensen op social media in felle discussies uitbarsten over jouw uiterlijk? Het is een onderwerp dat leeft: waarom wordt er overal onzekerheid gekweekt en mogen we niet gewoon blij zijn met onszelf, ook als we niet de looks van Doutzen Kroes hebben.

In I Feel Pretty is Renee er heilig van overtuigd dat het leven veel makkelijk en leuker is als je bloedmooi bent. Ze ziet overal het bewijs: knappe vrouwen worden sneller geholpen aan de bar, krijgen meer hartjes op datingsites en ga zo maar door. Ze zou dolgraag een ander uiterlijk willen en na een stevige klap tegen de sportschoolvloer, lijkt die wens te zijn uitgekomen: Renee ziet een andere vrouw in de spiegel en meteen barst ze van het zelfvertrouwen.

Ze flirt met mannen, doet mee aan een bikiniwedstrijd en sleept haar droombaan in de wacht. Nu ze knap en slank is, gaan er deuren voor haar open. Tenminste, dat denkt ze zelf, maar er is helemaal niéts aan haar uiterlijk veranderd. Ze is nog steeds wie ze altijd was, met als grote verschil dat ze nu kracht en zelfverzekerdheid uitstraalt. Hoofdrolspeelster Amy Schumer maakt er een heerlijke show van. Vol overtuiging schudt ze haar cellulitis en buikvet om ons te amuseren én te overtuigen van hoe leuk het leven kan zijn als je je niet zo opwindt over een kwabje meer of minder.

I Feel Pretty begint heel sterk. Schumer speelt sympathiek en weet de lachers op haar hand te krijgen. Ook verdient de film dikke bonuspunten met de bijrol van Michelle Williams, als de chique baas van Renee: prachtig, maar met het stemgeluid van een fijngeknepen cavia. Helaas zitten alle leuke, dynamische ideeën in de eerste helft van de film gestopt en is de laatste akte bar en boos. Tijdens de teleurstellend slappe finale is de pit eruit, maar gelukkig blijft de positieve boodschap daarbij gewoon fier overeind staan. Een boodschap die Hollywood wel wat vaker zou mogen brengen.

Door Kita van Slooten

 

Lekker jammen: muzikale apps

Vind jij het leuk om muziek te maken, maar heb je echt geen idee waar je moet beginnen? Denk je dat er ergens diep in jou een potentieel wereldberoemde dj of misschien wel singer-songwriter in je schuilt? Ga dan aan de slag met deze zes apps en creëer je eigen liedjes. Wie weet sta jij volgend jaar dan wel net als Waylon op het podium tijdens het Eurosongfestival.

1. Je eigen band en orkest in je broekzak

Een van de meest ondergewaardeerde apps van Apple is misschien wel Garageband. Je kunt de app gratis downloaden en het is ontzettend eenvoudig om muziek te maken, op te nemen en vervolgens te delen, waar je ook bent. De app geeft je toegang tot verschillende instrumenten. Van piano tot drums, van snaarinstrumenten tot het opnemen van zang. Experimenteer met alle sounds en wie weet heb jij straks wel de nieuwe zomerhit in handen, gewoon met Garageband gemaakt, hoe tof zou dat zijn?

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS

2. Mix liedjes met djay 2

Schuilt er een ware dj in jou? Kom erachter met de djay 2 app. In de app kun je verschillende liedjes uit je muziekbibliotheek laden of uit Spotify. Spotify kun je wel alleen gebruiken als je op wifi zit. Onderin de app zit een crossfader waarmee je twee verschillende liedjes in elkaar kunt mixen. Ook zit de app bomvol verschillende geluidseffecten zoals bijvoorbeeld een misthoorn om je set net dat beetje extra te geven. Voor iedereen die lekker wil scratchen: ook dat kan met de app. De app is een mooie manier om te kijken of er een Martin Garrix in je zit!

Prijs: 2,29 euro of 2,99 euro
Beschikbaar voor: iOS en Android

3. Een muzikaal disco feestje met Roli Blocks

Geen app, maar een gadget die je gebruikt met een app: de ROLI Lightpad Blocks. Met dit kleine vierkante blokje maak je supermakkelijk muziek. Voordat je begint, moet je het blokje koppelen met de bijbehorende app Noise of het programma op je computer. Gekoppeld? Dan begint het muzikale feestje pas echt. Wanneer je het vierkante blokje aantikt om beats te maken, lichten er lampjes op. Heb je de smaak te pakken en wil je jouw muziek naar een hoger niveau tillen? Dan kun je de blocks uitbreiden met verschillende modulaire items waaronder een keyboard of een blocks live performer.

Prijs: 149 euro bij Bol.com

4. Jammen met Music Maker Jam

Of je nu van hiphop, dubstep, rock of popmuziek houdt: de app Music Maker Jam heeft een selectie van meer dan 100 muziekstijlen, voor ieder wat wils. Daarnaast heb je een mixer met acht kanalen zodat je helemaal los kunt gaan met je creativiteit. Lijkt het je tof om je eigen zang toe te voegen? Ook dat is mogelijk en mix je met de beats en sounds in Music Maker Jam.

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

5. Raak de juiste noten met Sing! by Smule

Is de muziek klaar, dan is het tijd voor wat vocals. Waarmee beter kun je jouw zangskills oefenen dan met een karaoke app? In de app Sing! Karaoke maak je een account aan en kies je vier muziekgenres die bij je passen. Van R&B tot popliedjes, van keiharde rock tot lekkere meezingers. Vervolgens rolt er een scala aan nummers uit die op jouw muzieksmaak zijn geselecteerd. Zet je koptelefoon op, kies een nummer uit dat je wil oefenen, press play en zing! In de app zie je of je de juiste noten haalt, en zo weet je dat je misschien bij sommige nummers nog even moet blijven oefenen. Daarnaast krijg je achteraf je score te zien en hoor je hoe je gezongen hebt - in sommige gevallen is dat een tikkeltje gênant.

Het nummer wordt daarna op je account geplaatst: voor elk gezongen lied krijg je credits waar je weer nieuwe muziek mee kan 'kopen'. Ook kun je een duet met mensen zingen. 

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

6. Voor de kleintjes: Loopimal

De app Loopimal verandert cartoondieren in muziekinstrumenten. Zo kunnen je kinderen al spelenderwijs muziek ontdekken en maken. De app geeft een simpele basisbeat om te volgen en zet automatisch alle geluiden in C-majeur voor een harmonieus resultaat. Er zijn negen dieren die allemaal vijf unieke sounds hebben. Zo maken de neushoorns het geluid van een zware bas en zijn er de vogels voor de hoge noten. Extra leuk: de dieren dansen op de beats van hun eigen muziek en daarom is muziek maken met Loopimal een klein feestje voor jong (en oud!).

Prijs: 4,49 euro
Beschikbaar voor: iOS

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen, Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen.

Venetiaans & verrukkelijk!

In samenwerking met Karakter Uitgevers

Nu ze toegangspoortjes gaan plaatsen in Venetië, gaat de stad wel héél erg op een pretpark lijken. Gelukkig hebben we de recepten nog, zullen we maar zeggen… Bijvoorbeeld uit het mooie nieuwe boek Venetië. Een heerlijk recept van gebraden varkensvlees met parmaham en knof. Deze bijzondere involtini is een aanrader als zondags braadstuk met wat aardappels erbij, maar je kunt de plakken ook als voorgerecht serveren met een simpele waterkerssalade erbij.

Ingrediënten (voor 4 personen):

  • 150 g brood van een dag oud, zonder korst, fijngesneden
  • volle melk
  • 750 g varkenslende zonder bot
  • 6 plakken parmaham
  • 8 cocktailprikkers
  • extra vergine olijfolie
  • 4 tenen knoflook, in heel dunne plakjes
  • zoutflakes 2 flinke handen vol rucola, de steeltjes verwijderd
  • versgemalen zwarte peper

Bereiden:
Doe het fijngesneden brood in een kleine kom en schenk er melk over tot het net onderstaat. Laat 10 minuten rusten, tot het brood de meeste melk heeft opgenomen.

Sla de varkenslende intussen met een houten vleeshamer of deegroller tot een dikte van 5 millimeter en snijd het stuk vlees dan in vier rechthoekige schnitzels. Zet opzij.

Snijd de plakken parmaham in reepjes. Week de houten cocktailprikkers in koud water en verwarm de oven voor op 190 ºC.

Verhit een flinke scheut olijfolie in een grote koekenpan op laag tot matig vuur. Doe de knoflook en een flinke snuf zout erin en fruit een paar minuten zacht, tot de knoflook glazig is. Leg de reepjes parmaham voorzichtig in de pan zodat ze niet aan elkaar plakken, bak een paar minuten, voeg daarna de rucola en het gewelde, uitgeknepen brood toe. Zet het vuur een fractie hoger, roer 1-2 minuten, tot alles goed vermengd is; voeg een scheutje melk toe als het er te droog uitziet. Neem de pan van het vuur.

Bestrooi het vlees aan beide kanten royaal met zoutflakes en een draai zwarte peper, verdeel het rucola-hammengsel over de schnitzels en spreid het gelijkmatig uit. Rol de schnitzels in de lengte strak op en zet de rolletjes vast met de geweekte cocktailprikkers, zodat ze niet open kunnen rollen. Leg ze op een met olie ingevette bakplaat en rooster ze 15 minuten in de oven.

Laat de involtini 5 minuten rusten, verwijder de cocktailprikkers en snijd elke rol met een vlijmscherp mes in vier kleine involtini per persoon.

Venetië
Het boek Venetië biedt je naast heerlijke recepten een kijkje in het leven van de stad Venetië. Het neemt je mee in Italiaanse sferen en laat je in 130 recepten ontdekken hoe die eenvoudige, maar prachtige smaken van de Italiaanse keuken tot stand komen. Van radicchio, pancetta en kikkererwtensalade tot kreeft met chili-linguine en van risotto met erwt en asperge tot de klassieke Venetiaanse aardappels. 

Titel: Venetië
Auteur: Russel Norman
Prijs: € 29,99
ISBN: 978 90 4521 357 6
Uitgever: Karakter Uitgevers

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Weekendagenda

Bevrijdingsfestivals

Op 5 mei zijn er in het hele land Bevrijdingsfestivals met muziek in de hoofdrol. In 14 steden wordt de bevrijding uitbundig gevierd met de beste artiesten en dj's die het land te bieden heeft. Voor de programmering per stad, zie www.bevrijdingsfestivals.nl. Naast de officiële festivals, is er in Amsterdam het Vrijland Festival, als je van techno houdt. Ben je fan van Douwe Bob of Jett Rebel, ga dan naar Zoetermeer, of voor cross-over naar Doornroosje in Nijmegen. Heel veel festivals, heel veel muziek! 

Het circus is in de stad!

Rotterdam staat in het teken van het circus! Internationale voorstellingen in tenten, straatcircus op het Schouwburgplein en in de theaters 's avonds topvoorstellingen. Eigenlijk het beste wat het circus kan brengen allemaal ineen, voor jong en oud. Wil je leren jongleren of 'vliegen', dan kun je een workshop volgen of het zelf gaan proberen op de speelplaats. Voor meer informatie en het programma, zie circusstad.nl.

De Oranjes en Joden

De band tussen de Oranjes en de Joodse gemeenschap in Nederland is al heel oud. Voor de Joodse gemeenschap boden de Oranjes in de 17e eeuw meer vrijheid, gelijkheid en bescherming. In het Joods Historisch Museum wordt deze relatie onderzocht en uitgewerkt. Veel unieke foto's en beeldmateriaal en natuurlijk de rol van Wilhelmina tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een verhelderende – en soms verontrustende – tentoonstelling. jck.nl.

Laat maar gaan ... 

Het wordt 5 mei prachtig weer en daarom is het Vliegerfestival in Valkenswaard een van de leukste plekken om dit weekend heen te gaan. Vliegeraars uit heel Europa laten hun bijzondere vliegers – sommige zijn wel 25 meter in doorsnede –  op. Er zijn talloze demonstraties met als klap op de vuurpijl nachtvliegeren op zaterdagavond. En als je je eigen vlieger meeneemt, kun je gewoon meedoen. www.vliegerfestivalvalkenswaard.nl.

Biertjes drinken in Den Bosch

Aan het Nederlands Speciaalbier Festival doen bijna 50 kleine, bijzondere brouwers mee. Op de Parade in Den Bosch kun je honderden verschillende biertjes proeven. Er kunnen maar 5000 bierliefhebbers toegelaten worden, dus wees er snel bij: de kaartjes zijn bijna op. Via facebook of ticketswap worden ook nog kaarten aangeboden. Lukt het niet, dan is in Amstelveen het Festival des Saisons of in Middenbeemster het Brasa's Bierfestival. Genoeg bier te proeven, dus.  

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

 

Quinten Lange is schrijver, reiziger en bon vivant. Al zijn beste tips deelt hij graag met je, hier in Weekend Magazine.