Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 11, 2018 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Het ultieme verraad

Willem Holleeder belandt mogelijk door toedoen van zijn eigen zussen definitief achter de tralies. Het ultieme verraad, noemde zijn zus Astrid het deze week. Het is natuurlijk een extreem geval, maar knetterende ruzie tussen broers en zussen komt opvallend vaak voor. Waarom is dat, en wat kun je ertegen doen?

Netwerk Notarissen deed in 2016 voor het laatst onderzoek naar familiebanden. Daaruit bleek dat ruim een derde van meer dan 1300 ondervraagde Nederlanders al jaren geen contact meer had met een broer of zus

Rick (49) was tot voor kort een van die mensen. Hij was de afgelopen drie jaar gebrouilleerd met zijn zus Belinda. Zelfs op momenten dat ze elkaar hard nodig hadden, bleven ze elkaar negeren. De ruzie ontstond toen Rick na zijn scheiding 'ging puberen', zoals hij het zelf zegt. "Ik was achttien jaar getrouwd geweest en daarna nam ik veel slechte beslissingen, om het zo maar te zeggen. Mijn zus vond dat maar niets. Ze had veel kritiek op mijn losbandige levensstijl en daar had ik op een bepaald moment schoon genoeg van."

Door het dolle heen
Hij verbrak alle banden met haar, blokkeerde haar zelfs op Facebook.  Maar na verloop van tijd begon hij haar toch te missen. “We hadden altijd een heel goede band, deelden lief en leed. We hebben veel meegemaakt samen, onze jeugd was geen pretje. En ik begon ook wel te beseffen dat ze destijds gewoon gelijk had gehad met haar kritiek." Zijn nieuwe vrouw spoorde hem aan om contact te zoeken met zijn zus. Dat deed hij. "Ze was door het dolle heen dat ik haar benaderde. Zij had die stap ook willen zetten, maar durfde het niet, vertelde ze."

'Van terugkijken op het verleden krijg je een stijve nek'

In de tussentijd bleek hun moeder te zijn overleden. Maar omdat Rick met zijn hele familie in de clinch ligt, had niemand hem daarvan op de hoogte gebracht. Ook Belinda niet. Die woont in België en ging ervan uit dat de Nederlandse tak van de familie Rick wel had ingelicht. En tot Ricks grote verdriet bleek hij ook nog een belangrijk moment in het leven van zijn zus te hebben gemist. "Haar zoon van 28, mijn neef, was bijna overleden aan kanker. Verdikkeme, zei ik, je had me altijd mogen bellen. Ik heb haar kinderen mede opgevoed. Ik baal ervan dat ik er in die periode niet voor ze geweest ben door die stomme koppigheid. Maar ja, achteraf kijk je een koe in de kont. Van terugkijken op het verleden krijg je alleen maar een stijve nek."

Over een paar weken sluiten ze elkaar eindelijk weer in de armen. Dan gaan Rick en zijn nieuwe vrouw een lang weekend op bezoek bij Belinda in België. "Ik kijk reikhalzend uit naar het moment dat we elkaar weer kunnen zien. De kinderen zijn ook heel blij dat ome Rick weer in the picture is."

Problemen ontstaan al vroeg
Familietherapeut Else-Marie van den Eerenbeemt is gespecialiseerd in familieverhoudingen. Volgens haar wordt de kiem voor conflicten op latere leeftijd vaak al gelegd in de jeugd. De vijf voornaamste struikelblokken waarbij het mis kan gaan:

1. Erfenis
"Als de ouders overlijden, worden vaak rekeningen vereffend. Een kind dat altijd het oogappeltje was, kan door broers en zussen dan opzij geschoven worden, zo van: jij hebt al zo veel liefde gehad, nu ben ík aan de beurt."

2. Partnerkeuze
"Het levert problemen op als broers of zussen partners krijgen die je niet mag, of andersom. Vaak vinden zusjes het moeilijk als een broer met een vriendinnetje aankomt, en broers vinden de vriend van hun zus nooit goed genoeg voor haar. Dat kan grote verwijdering geven. Maar je kan niet kiezen tussen je partner en je broer of zus, het is én-én. Ik zeg ook vaak: als je de vrouw van je broer niet mag, spreek dan af en toe samen af. Waarom zou dat niet gewoon kunnen? Straks sta je samen aan het graf van je ouders. Op de lange termijn zul je elkaar toch altijd weer tegenkomen."

3. Andere ideeën over de ouders
​"Ieder kind in een gezin heeft zijn eigen waarheid over hun jeugd. Iemand kan zeggen: ik heb een hele koude moeder, terwijl zijn broer diezelfde moeder een warme lieverd vindt. En het is allebei waar. Je kunt uit hetzelfde gezin komen en heel andere ouders gehad hebben. Een oudste kind roept wat anders op bij ouders dan een jongste of middelste kind. Maar het is een bron van conflict tussen broers en zussen."

4. Gescheiden ouders
"Als ouders uit elkaar gaan en de kinderen verdelen, kan dat een leven lang doorwerken. Ik heb twee volwassen mannen elkaar ongelooflijk kwalijk horen nemen dat de een bij zijn vader bleef en de ander bij zijn moeder. Terwijl kinderen dat niet doen uit luxe, maar uit noodzaak. Ik ben er daarom erg op tegen dat de kinderen verdeeld worden over de ouders. Broers en zussen vechten dan hun hele verdere leven de ruzie van de ouders uit."

5. Jaloezie
"Op meerdere manieren. Vaak hebben ouders een favoriet kind en als je dat niet bent, dan blijf je vechten voor die liefde waar de ander meer van krijgt. Broers en zusjes nemen dat het favoriete kind kwalijk, in plaats van hun ouders. In feite bescherm je je ouders altijd. Daarnaast heerst er tussen broers en zussen altijd rivaliteit, dat is gewoon zo. Tussen meisjes bijvoorbeeld over wie de mooiste is, of wie het eerst een vriendje heeft. Dat is pas ernstig als ouders eraan mee gaan doen ('Je zusje is ook veel knapper/ beter/ slimmer'), en kinderen tegen elkaar opzetten. Dan gaat het veel dieper. Tot slot kan het zo zijn dat alle aandacht in een gezin uitgaat naar één kind, het zorgenkind. Zo'n kind kan er niets aan doen, maar toch wordt hen dat vaak kwalijk genomen door broers en zussen. 'Het ging altijd maar over Michiel, want Michiel had een handicap'."

'Met broers en zussen word je langer oud dan met je ouders'

Hoe voorkom je dat het misgaat en hoe los je het op? Belangrijk is om elkaar vooral dingen te gunnen. "Gun je zus dat ze mooier is of meer geld heeft, gun je broer dat hij mooier woont." En: praat en luister naar elkaar. "Doe ieder verhaal recht en neem het serieus. Als de ander zijn versie van gebeurtenissen van vroeger vertelt, zeg dan niet meteen: hoe kom je daarbij, zo was het niet! Wat de één op een bepaalde manier heeft ervaren, kan de ander heel anders hebben beleefd. Iedere broer of zus van dezelfde ouders heeft andere ouders gehad."

Langst levende relatie
Volgens Van den Eerenbeemt kun je bovendien nooit definitief breken met je familie. "Het zijn gegeven relaties, die je niet kiest. Broers en zussen horen bij je, ze zijn het merg van je bot, zoals een Surinaamse uitdrukking zo mooi luidt. Je krijgt ze er niet uit." En dat moet je ook helemaal niet willen, betoogt ze: "Met broers en zussen word je langer oud dan met je ouders. Ze zijn je langst levende relatie. Met hen deel je de familiegeschiedenis waarin ieder een eigen plaats wil hebben. Negen van de tien keer als ik aan mensen vraag: als u 's nachts in nood bent, wie belt u dan? Dan zeggen ze: mijn broer of zus. Van hen moet je het hebben."

3x bekende broers en zussen met mot

Astrid en Sonja Holleeder legden de afgelopen weken belastende verklaringen af tegen hun broer Willem. Astrid had er in de rechtszaal zichtbaar moeite mee om haar broer te verraden, maar ze had naar eigen zeggen geen keus. "Ik vind het vreselijk dat hij vast moet zitten", zei Astrid huilend. "Ik vind het heel zielig voor hem. Verraden worden door je eigen familie is niet niets."

Van een andere orde, maar ook niet fraai is de verstandhouding tussen Gordon en zijn broer en zus. Beiden dreigden met een gang naar de rechter vanwege de 'leugens' die de zanger in zijn biografie zou hebben verteld. Hij beweerde onder meer dat hij vermoedt dat zijn broers en zussen net als hij zijn misbruikt. Het beeld dat Gordon in het boek van hun jeugd schetst, is volgens broer Johny en zus Lydia compleet verzonnen. "Tussen mij en Gordon komt het nooit meer goed", tekende Story op uit de mond van Johny.

Ook tussen Roxeanne en André Hazes botert het al jaren niet. Dat zou begonnen zijn toen André een relatie kreeg met de zestien jaar oudere Monique. Moeder Rachel keurde die relatie naar verluidt af, en Roxeanne zou partij hebben gekozen voor haar moeder. Inmiddels zijn André en Rachel weer on speaking terms. Maar met Roxeanne, die in verwachting is van haar eerste kindje, heeft André nog altijd geen contact.

Door Roxanne Vis

Een cadeautje van Mart

Van onze partner Mart Visser

We mochten drie mensen blij maken met een nieuwe lente-outfit van Mart Visser. Twee van hen laten we aan het woord: Susan, die door haar vriend David werd voorgedragen, en Marieke, die werd opgegeven door haar moeder. Ze zijn superblij met hun Vaya-legging en Jade-jurk, vertellen ze.

'Heel feestelijk, hele mooie kwaliteit'
"Ze is mooi, vrolijk, open, eerlijk, begrijpend, supporting en nog veel meer andere fijne beschrijvingen waar ik jullie mee kan vervelen en waar ik dagelijks van mag genieten." Dat schreef David van den Berg ons over zijn vriendin Susan Ypma. "Ik zag de outfit van Mart Visser voorbijkomen op Instagram en vond het mooi. Toen ik het artikel las, bleek je 'm te kunnen winnen en Susan verdient dat echt. Daarom stuurde ik dat mailtje." 

Susan, zegt David, staat altijd voor iedereen klaar. En dat terwijl ze het ontzettend druk heeft. Susan: "Sinds kort werk ik als assistent-bedrijfsleider in de horeca. De zaken gaan ontzettend goed. Leuk, maar ook heel hard werken. Weken van meer dan 40 uur zijn geen uitzondering." En thuis is het ook niet bepaald rustig: David en Susan zijn een samengesteld gezin en hebben samen drie kinderen, twee van 7 en een van 8. Gelukkig is het eigenlijk altijd heel gezellig. "Maar nooit rustig", zegt David.

Daardoor is het wel lastig om ook nog wat tijd voor jezelf te vinden. David: "Susan cijfert zichzelf soms een beetje weg. Dit leek me een mooie manier om daar even verandering in te brengen." Toen ze hoorde dat David haar had opgegeven, kreeg ze kippenvel. "Zo superlief, ik heb het direct aan al mijn collega's verteld!" 

En de outfit vindt ze prachtig. "We hebben komende tijd heel veel feestjes en verjaardagen, dus dat komt goed uit. Het is heel feestelijk en je ziet echt dat het hele mooie kwaliteit is." David lacht: "Ik heb duidelijk ook hele goede smaak." In kleding, maar ook in vrouwen dus. 

 


'Het zit ontzettend lekker'
Wijtske Visscher-Jousma: "Mijn man en ik zaten op zaterdagochtend in de serre toen hij mij op de actie van Mart Visser in Weekend Magazine wees: kijk eens, wat een leuke wedstrijd! Ik dacht direct dat het wat voor mijn dochter Marieke zou zijn. Ik heb haar maandag gelijk een mailtje gestuurd." 

Want, vertelt Wijtske, Marieke heeft behoorlijk heftige jaren achter de rug. "Het begon met een griepje. Dat bleek de ziekte van Pfeiffer, maar daar herstelde ze maar niet van. Toen volgde een hele tocht door de medische wereld, die uiteindelijk eindigde bij de slaappoli. Daar werd geconstateerd dat ze slaapapneu heeft, waarbij ze 's nachts steeds even stopt met ademhalen. Daar heeft ze toen allerlei verschillende therapieën voor gevolgd, die maar niet aansloegen. Nu slaapt ze met een zuurstofmasker." 

Dat heeft veel gevolgen voor haar gezondheid. Marieke kwam veel aan, is vaak moe en kan zich niet concentreren. Maar ze laat zich er niet onder krijgen, vertelt ze. Marieke Visscher: "Nee, het is niet leuk. Maar je krijgt het cadeau en je moet het er maar mee doen. Niemand heeft er wat aan als ik ga liggen kniezen in bed, ikzelf ook niet." 

Daarom richt Marieke zich op wat ze nog wel kan. Haken bijvoorbeeld, hoewel ze soms zelfs daarvoor te moe is. Als het even kan, haakt ze iets voor iemand anders, daar krijgt ze energie van. "Ik besef dat ik ondanks alles een leuk leven kan leiden. Misschien anders dan ik me had voorgesteld, maar nog steeds waardevol." 

Het is die instelling die haar moeder zo bewondert. "Al dat gedoe en die pijn en dan toch doorzetten. Daar heb ik respect voor!" Daarnaast is Marieke ondanks alles 20 kilo afgevallen. Al met al een goede reden om haar eens in het zonnetje te zetten met een prachtige outfit van Mart Visser. 

Marieke vindt het vooral ontzettend lief dat haar moeder de moeite heeft genomen haar op te geven. En de Jade-jurk en Vaya-legging bevallen goed. "Het is chiquer dan wat ik normaal draag. Maar het zit ontzettend lekker, ik kan het thuis aan, maar ook naar een verjaardag of feestje. En ik ben zo blij dat ik het weer pas."  

Door Peper Hofstede, fotografie Jacq Roos (foto's Susan) en Anne-Floor Breet (foto's Marieke)

De collectie van Mart Visser is online verkrijgbaar.

Met lange tanden

Kinderen die weinig lusten, dat vindt iedereen normaal. Maar als je als volwassene bijna niets door je keel krijgt, hebben anderen daar vaak iets over te zeggen. "Stel je niet aan, het zit tussen je oren!" Maar is dat echt zo?

De 29-jarige Merel Verspuij uit het Brabantse Wintelre is zo'n 'moeilijke eter'. "Als ik bij vrienden ga eten, vragen ze vaak van tevoren wat ik allemaal niet lust. Maar eigenlijk is het makkelijker om op te noemen wat ik wél lust. Ik lust eigenlijk helemaal geen warme groente, alleen doperwten." Kaas en gezond beleg op brood lust ze ook niet. "Kaas lust ik alleen als het gesmolten is. Als ontbijt eet ik meestal witte boterhammen met hagelslag of pindakaas. 's Avonds eten we biefstuk, hamburgers of vis met aardappel. Ook maken we graag pasta met gehakt en gesmolten kaas – zonder groente uiteraard."

Groente is dus haar grootste probleem. "Dat komt door de textuur, het voelt naar tussen mijn tanden. Vooral van rode kool heb ik nachtmerries. Als kind moest ik dat ooit eten bij een vriendinnetje. Van haar ouders móést ik het proberen. Een halfuur later heb ik alles weer uitgespuugd, over haar vader heen. Ik ben daar nooit meer blijven eten en eet ook nóóit meer rode kool!"

Kokhalzend vies
De 33-jarige Karen Westerveld uit Arnhem lust juist wel de meeste groenten, maar verder vrij weinig. "Vooral kaas, vetjes, alle soorten sauzen en romige dingen vind ik kokhalzend vies. Boter vind ik ook goor. En alles wat met crème fraîche te maken heeft. Romige soepen, mayonaise… Bah! Ik neem er geen hap van, want ik ga er letterlijk van kokhalzen. Het is geen kwestie van niet lusten; het druist bij mij echt tegen alle natuur in."

Beide vrouwen hebben ermee leren leven, al blijft het soms lastig. "Bijvoorbeeld als je uit eten gaat", zegt Karen. "Als ik iets bestel, dan is dat altijd met een mits of een maar. 'Mag ik dit broodje, maar dan zonder kaas, zonder dressing en zonder ui?' Of als er op mijn werk een georganiseerde lunch is met catering, dan zijn vrijwel alle broodjes besmeerd met boter. In zo'n geval neem ik uit voorzorg mijn eigen broodje mee."

Merel ging als kind niet graag bij vriendjes eten. "Zo probeerde ik situaties als met die rode kool te voorkomen. Later, in mijn studententijd, vroeg ik altijd vooraf wat mijn vrienden zouden gaan koken, voordat ik toezegde of ik zou blijven eten. Ik wilde niet die lastige eter zijn die niets lust. Dan ontweek ik het liever."

Is het erfelijk? 'Mijn zoontje eet ook geen sausjes, net als ik'

Wat bij hen de oorzaak is, daar hebben ze beiden geen idee van. Misschien is het erfelijk, denkt Karen. "Mijn moeder heeft ook een afkeer van bepaald eten, die kan er echt ziek van worden. En mijn zoontje eet ook geen sausjes, net als ik."

Merel twijfelt of het bij haar misschien aan haar opvoeding heeft gelegen. "Misschien waren mijn ouders iets te makkelijk. Ik hoefde bijvoorbeeld nooit zonder eten naar bed als ik iets niet lustte. Toch denk ik eigenlijk dat het meer aan mijn smaakpapillen ligt. Ik kan echt niet tegen de structuur van bepaalde dingen."

Traumatische ervaring
Voedingspsycholoog Lieveke Goossens weet er meer over. "Er kunnen twee hoofdoorzaken zijn. De eerste is een traumatische ervaring met eten, vaak op jonge leeftijd. Bijvoorbeeld als je je ooit heel erg verslikt hebt, of erg ziek bent geworden van eten. Of als je als kind ooit sondevoeding gehad hebt, of een chronische keelontsteking: iets waardoor eten een tijdje heel erg vervelend voor je was."

Maar wat veel vaker voorkomt, is een zogenoemde sensorische prikkelovergevoeligheid. "Dat betekent dat je heel gevoelig bent in je mond. Dan kan eten erg overweldigend voor je zijn."

Het gaat hierbij vaak om één bepaalde eigenschap van voedsel, zoals de textuur, de geur of de smaak. Door de prikkelovergevoeligheid ontwikkel je eigenlijk een soort angst tegen het eten van bepaalde dingen. Die angst kan zelfs een lichamelijke reactie op gang brengen. "Sommige mensen kunnen al gaan kokhalzen voordat ze het eten überhaupt geproefd hebben. Dat komt doordat ze angstig zijn, omdat ze weten dat ze het heel vies vinden. Daardoor spannen alle spieren zich aan, ook rondom de keel. Het is een automatische reactie door je angst."

'Het kan erger worden door je opvoeding'

Zo'n sensorische prikkelovergevoeligheid kan in je genen zitten, maar dat hoeft niet altijd het geval te zijn. "Regelmatig spreek ik ouders van moeilijke eters die zelf ook moeite hebben gehad met eten. Maar er kunnen ook andere oorzaken zijn. Zo komt sensorische prikkelovergevoeligheid bijvoorbeeld vaker voor bij mensen met een autisme-spectrumstoornis."

Het ligt in elk geval niet alleen aan de opvoeding, zegt Goossens. "Die prikkelovergevoeligheid heb je, of je hebt 't niet. Je opvoeding kan de angst voor eten eventueel wel verergeren. Als jij die prikkelovergevoeligheid hebt, en je werd als kind door je ouders gedwongen om toch alles te eten, dan kan jouw negatieve associatie met eten daardoor nog groter worden."

Officiële eetstoornis
Vorig jaar is het probleem van volwassenen die weinig lusten bestempeld tot een officiële eetstoornis: de 'vermijdende restrictieve voedselinnamestoornis'. De reden dat het nu pas als eetstoornis is erkend, is dat het zowel lichamelijk als psychisch niet zo'n groot probleem is, zegt Goossens. "Natuurlijk levert het zeker ongemakken op voor mensen die er last van hebben, maar verder functioneren ze prima. Ze hebben meestal geen gezondheidsproblemen als ondergewicht of depressieve klachten, wat bij een eetstoornis als anorexia vaak wel het geval is. Ze hebben hooguit wat overgewicht, omdat ze veel fastfood eten, of een vitaminetekort, omdat ze geen groente of fruit eten. Sociaal levert het wel vaak problemen op met uit eten gaan of bij vrienden eten."

'Zelf vind ik het niet zo erg. Anderen vinden het lastiger dan ik'

Merel en Karen zien hun 'eetprobleem' zelf ook niet echt als een probleem. "Ik vind het niet zo erg dat ik een moeilijke eter ben", zegt Merel. "Andere mensen vinden het lastiger dan ik. Tsja, ze mogen mij een aansteller vinden. Ze kunnen zich nou eenmaal niet voorstellen hoe het voor mij voelt, als ik dat eten tussen mijn kiezen heb."

Ook Karen denkt er zo over. "Ik ga anderen er niet mee lastig vallen. Als ik ergens kom eten en ik lust het niet, dan heb ik maar pech. Dan eet ik daarna thuis wel een boterham. Tuurlijk zou ik graag wat meer willen lusten, maar het is gewoon niet zo."

Worteltjes uit pot
Voor Angela Kamstra (31) uit Harlingen werd haar beperkte eetgedrag wel problematisch. Bij haar was de oorzaak een traumatische ervaring toen ze nog heel klein was. "Alles wat ik als kind at, deed pijn in mijn keel. Ik lustte daardoor tot mijn 24ste helemaal geen groente en fruit, behalve worteltjes uit pot met appelmoes en suiker eroverheen. Eigenlijk at ik bijna alleen maar brood en vloeibare dingen, zoals vla en ijs."

Vervolgens ontwikkelde ze in haar jeugd een aantal chronische ziektes. "Ik kreeg COPD, prikkelbaar darmsyndroom en een koemelkintolerantie. Als ik nu terugkijk, zie ik dat al die dingen mede zijn ontstaan door mijn eetprobleem. In mijn puberteit begon ik ook nog eens flink te groeien, vooral bij mijn heupen. Ik werd echt te zwaar. Dat was ook niet zo gek, want ik at bijna nooit iets gezonds en had een enorme behoefte aan suiker."

"Vanaf mijn 18de heb ik wel acht diëtisten versleten", vertelt Angela. "Het zit tussen je oren, zeiden ze. Maar dat maakte het alleen maar erger. Eten voelde voor mij als een hel. Toen kreeg ik op mijn 24ste ook nog eens de diagnose lipoedeem: vetophopingen rondom de heupen. Dat verklaarde waarom het niet lukte om af te vallen, ondanks alle diëten."

Angela was er inmiddels helemaal klaar mee. "Het leven hoefde voor mij op dat moment niet meer. Ik moest steunkousen aan tegen m'n lipoedeem en slikte veel medicatie tegen COPD en prikkelbare-darmsyndroom."

Toen ontmoette ze tijdens een vakantie een jongen die een opleiding deed voor 'personal hormonal profiler', een gezondheidsmethode waarbij gekeken wordt naar je hormoonbalans. "Hij sprak mij aan en vroeg wat er met mij aan de hand was. 'Jij bent niet ziek, ik ga je helpen', zei hij. Die jongen keek naar míj als persoon: naar mijn verleden, mijn gevoel, mijn mindset, en natuurlijk ook naar mijn voeding."

'De eerste keer nam ik een paar hapjes, na een week at ik een hele appel'

In tegenstelling tot bij eerdere diëtisten had Angela nu het gevoel dat er echt naar haar werd geluisterd. "Daardoor geloofde ik er voor het eerst in dat deze methode mij wél zou kunnen helpen. We begonnen met heel kleine stapjes. Zes keer per dag eten, al was het maar een appeltje. Dat lustte ik niet, maar omdat ik erin geloofde, probeerde ik het wel. De eerste keer nam ik een paar hapjes, maar na een week at ik een hele appel."

In het begin ging het moeizaam. "Ik had moeite met kauwen. Groente vond ik heel moeilijk om te eten. Maar door het te combineren met dingen die ik wel oké vond, lukte het. Dan at ik een beetje sla, met veel dressing, appel en noten. Langzaam voegde ik er steeds meer groente aan toe."

Echt genieten
En wonder boven wonder: het werkte! "Het had gelijk resultaat: mijn stoelgang werd beter, ik viel kilo's af en kreeg minder pijn. Daardoor hield ik vol." Sinds die ommekeer lust Angela vrijwel alles. "Ik geniet nu echt van eten." Door haar gezondere eetpatroon viel ze 25 kilo af en gaat ze nu zonder steunkousen en medicijnen door het leven. Ook is ze zelf personal hormonal profiler geworden, om andere moeilijke eters te helpen.
 
Dat deze aanpak voor Angela succes had, betekent niet automatisch dat het voor iedereen werkt die weinig lust. Maar het helpt wel ontzettend als iemand je vertelt dat het niet aan jou ligt, zegt psychologe Goossens. "Als je steeds maar te horen krijgt dat je je aanstelt, dan werkt dat niet mee. Maar als iemand je uitlegt wat het probleem is, dat het niet aan jou ligt en dat je het met kleine stapjes kunt oplossen, dan helpt dat enorm. Dan kan er een knopje omgaan."

Stapje voor stapje

Ben jij een moeilijke eter? Voedingspsycholoog Lieveke Goossens legt uit wat je kunt doen om eroverheen te komen. Omdat het eigenlijk gaat om een soort angst voor eten, zegt ze, moet je het aanpakken als elke andere angst. "Dat doe je door middel van 'exposure': je gaat jezelf in kleine stapjes blootstellen aan dat waar je bang voor bent. In het geval van hoogtevrees ga je steeds een stapje hoger boven de grond staan. In het geval van een selectieve eetstoornis ga je stapje voor stapje eten wat je niet lust."

Maar voordat je daarmee begint, zegt Goossens, moet je voor jezelf uitzoeken voor welke eigenschap van het eten je overgevoelig bent. "Is het de smaak, de geur of de textuur? En bij welke stap tijdens het eetproces gaat het mis? Vind je het kauwen vervelend? Of lukt het kauwen wel, maar het slikken niet? Zet ook voor jezelf op een rijtje: wat lust ik wel en wat lust ik niet? En welke dingen die lijken op dingen die ik wél lust, zou ik als eerste kunnen proberen te eten?"

Het is niet erg als je eerst begint met minder gezonde dingen, zegt Goossens. "Als je bijvoorbeeld moeite hebt met harde stukjes in je eten, maar je lust wel vla en smarties, dan kun je eens vla met stukjes smarties proberen. Zo kun je wennen aan stukjes in je eten met behulp van twee dingen die je wél lust. Hoe vaker je een succesje boekt, hoe groter de stappen zijn die je kunt gaan zetten."

Door Linda Almekinders

 

​Meer informatie over het werk van voedingspsycholoog Lieveke Goossens vind je hier.

On demand: de leukste films en series

Wat is er nou fijner dan een goede serie of een spannende film kijken? Even jezelf verliezen in het verhaal, of wat opsteken van een mooie docu. Maar het aanbod on demand is overweldigend. Wij helpen je een beetje bij de keuzestress: wat is de moeite waard en wat eigenlijk niet?

ANNIHILATION

Wanneer kijken: als buitenaardse levensvormen je niet afschrikken
Wanneer niet: als griezelen niet je ding is
Naast je op de bank: je stalen zenuwen
Waar: Netflix

De echtgenoot van bioloog Lena (gespeeld door Natalie Portman) is nooit teruggekeerd van een geheime missie. Hij blijkt te zijn verdwenen in een gebied rond de plek waar ooit een meteoriet is ingeslagen. Dat gebied wordt The Shimmer genoemd, 'de glinstering', en Lena gaat deel uitmaken van een wetenschappelijke expeditie die het in kaart moet brengen. In The Shimmer blijken zich even unieke als monsterlijke levensvormen te hebben ontwikkeld. 

Annihilation komt in de meeste landen niet in de bioscoop terecht, maar is deze week rechtstreeks naar Netflix gegaan. Dan zal het wel niet zo'n beste film zijn, denk je dan onwillekeurig, maar die verwachting is onterecht. Filmstudio Paramount dacht alleen dat het grote publiek niets zou zien in deze grimmige kruising tussen een sciencefiction- en een monsterhorror-spektakel. Toen regisseur Alex Garland weigerde het eind aan te passen, was het lot van zijn film bezegeld. Maar ga er gerust voor zitten en laat je de stuipen op het lijf jagen: Annihilation is een meeslepende film die je af en toe vol naar de strot grijpt.

IN DEFENSE OF FOOD

Wanneer kijken: als je terug wilt naar de basis
Wanneer niet: als je geen afscheid wilt nemen van je cornflakes of sauzen uit een pakje
Naast je op de bank: een gezond snackje
Waar: Videoland

Eet eten. Niet te veel. Voornamelijk planten. Die drie simpele zinnetjes vormen de conclusie van het onderzoek dat de Amerikaanse wetenschapper Michael Pollan deed naar onze eetpatronen, het voedsel dat we tot ons nemen en het effect daarvan op onze gezondheid. 'Eet eten', dat klinkt een beetje generiek natuurlijk – maar het komt erop neer dat je niets moet eten dat je overgrootmoeder niet als voedsel zou herkennen. Onbewerkt eten dus. En dan met mate, en vlees, vis en kaas eerder als uitzondering of bijgerecht dan als voornaamste onderdeel van de maaltijd. 

Het meeste wat in deze korte documentaire verteld wordt, weet je wel. Maar het is heel goed om er nog eens aan te worden herinnerd. Plus dat er allerlei leuke weetjes en feitjes aan bod komen: waarom hebben we eigenlijk zo lang gedacht dat je dik wordt van vet? En hoe blijven die verrekte Fransen toch zo dun, terwijl ze zo van eten houden? Leuk voor iedereen die van eten, koken of z'n gezondheid houdt.

GRENSELAND

​Wanneer kijken: als je houdt van duistere Scandinavische politieseries
Wanneer niet: als je gelooft in het goede in de mens
Naast je op de bank: je broer of (vooruit) je zus
Waar: Netflix

Een man van walrusachtige proporties wordt dood gevonden met een wond onder zijn oog. Al snel blijkt de betrokkenheid van één van de broers Andreassen. Net als zijn vader en zijn broer Nikolai werkt hij bij de Noorse politie, niet ver van de grens met Zweden. De streek leent zich voor drugssmokkel en dat blijkt een verleiding die ook door politieagenten soms maar moeilijk kan worden weerstaan. Het korps is door en door rot – maar geldt dat ook voor vader en zoons Andreassen?

Het verhaal ontrolt zich zoals veel andere Scandinavische politieseries: gesprekken verlopen moeizaam, het decor is grauw en de zon wil maar niet doorbreken. Het is eigenlijk best lekkere 'slow tv' waar je je hoofd niet voortdurend bij hoeft te hebben om de grote lijn te kunnen volgen, want het kabbelt rustig door en het patroon is eigenlijk altijd hetzelfde. Af en toe is er een uitbarsting die aandacht verdient: een ruzie, een gevecht. En aan het eind is er altijd iemand die het gedaan heeft.

LARA CROFT: TOMB RAIDER

Wanneer kijken: als je een zetje in de richting van de sportschool nodig hebt
Wanneer niet: als je hoopt op Indiana Jones
Naast je op de bank: een elastiekje – hoe ging dat invlechten ook alweer?
Waar: Videoland

Deze week komt er een nieuwe filmbewerking uit van het populaire videospelletje Tomb Raider (voor de recensie: kijk verderop in dit magazine). Maar dat gebeurde in 2001 ook al. Het betekende de definitieve doorbraak van Angelina Jolie als actieheldin Lara Croft, met nog een vervolg twee jaar later. Beide films zijn nu te zien op Videoland, een leuke opmaat als je van plan bent de nieuwe film in de bios te gaan zien. 

De makers van de eerste film hebben duidelijk een voorbeeld genomen aan Indiana Jones, met ook hier een archeoloog die naar eeuwenoude en magische voorwerpen zoekt. Maar het komt verder niet van de grond. Het plot is rommelig en de grapjes zijn niet echt grappig. De personages verrassen geen moment en de vechtscènes zijn soms moeilijk te volgen. Toch zal het Dan Brown-achtige verhaal veel mensen aanspreken, en een stoere Angelina Jolie als Croft maakt best wat goed. Benieuwd of Alicia Vikander in de nieuwe film net zo overtuigend is.

Nostalgisch gamen

Technologie met een nostalgisch tintje is hartstikke populair. Zo populair zelfs, dat de Nintendo NES binnen de kortste keren was uitverkocht en Super Mario Run het meest gedownloade spel van 2017 was. Maar waarom zijn deze spellen en apparaten van vroeger uitgerekend nu zo in trek?

Nostalgie is een vorm van heimwee. Het drukt een algemeen verlangen naar vroeger uit, naar de 'goede oude tijd'. Dat gaat vaak gepaard met jeugdsentiment: je was onbezorgd, onervaren en had nog geen idee wat er ging gebeuren met de rest van je leven. En dat voelde ontzettend prettig.

Fantastische achtbaan
Dr. Tim Wildschut van de University of Southamption werkt met mensen die zich alleen maar focussen op nostalgie. Op de vraag waarom we nostalgisch worden, geeft Wildschut in The Brief verschillende redenen. Eén ervan is dat nostalgie 'ons kan helpen bij het overwinnen van psychologische uitdagingen, zoals eenzaamheid, of een gevoel dat het leven nutteloos is'.

Consumentenpsycholoog Patrick Wessels legt uit dat deze nostalgische gevoelens gekoppeld zijn aan positieve herinneringen. Dat wil zeggen: we dénken dat we goede herinneringen hebben. Maar deze herinneringen zijn vaak onvolledig en gekleurd. "Je onthoudt alleen de pieken van een herinnering", zegt Wessels. "Het moment dat je een fantastische achtbaan in RollerCoaster Tycoon had gebouwd of het moment dat je Super Mario uitgespeeld had. Alles wat daartussen zit, zijn we vergeten."

Verstand op nul
Maar waarom zijn spellen van vroeger nou zo populair? "Dit komt doordat we verlangen naar eenvoudiger tijden", zegt Cassandra Mcintosh, senior insights analist bij Exponential, tegen Digiday. "Vooral millennials romantiseren die veel meer. De oorzaak is dat ze volwassen zijn geworden in een tijd van economische onrust en een moeilijke arbeidsmarkt."

De technologische revolutie die nu gaande is, zorgt voor veel veranderingen die allemaal in een razend tempo tot ons komen. "Nostalgie fungeert dan als een manier om op de lange termijn het gevoel van stabiliteit en continuïteit vast te houden", zegt Mcintosh.

We verlangen terug naar vroeger. Toen was alles eenvoudiger, rustiger en beter. We vermaken ons met een spel als Super Mario Run of de spelletjes die op Nintendo NES staan. We springen een gat in de lucht als we horen dat The Sims nu ook op onze smartphone te spelen valt. Heel even je verstand op nul en genieten van de nostalgie.

Wat zit eraan te komen?
Afgelopen week werd The Sims Mobile gelanceerd. Nu denk je misschien: maar The Sims was er toch al een tijdje? Klopt, maar eerlijk is eerlijk: de voorgaande mobiele versies waren absoluut niet de moeite waard om te downloaden. Die van nu zeker wel. Allereerst maak je je eigen karakter aan. Hier kun je jezelf al uren in verliezen door jezelf precies na te maken – van de kleur van je ogen tot de outfit die je draagt. Vervolgens kun je als flirtende barista aan de slag, of desnoods als kluizenaar die in zijn vrije tijd dj't. Als je het kunt bedenken, is het mogelijk in The Sims. Iedere dag krijg je een takenlijstje, zoals het schoonmaken van je huis, op de koffie gaan bij de buren, of gaan sporten. Wanneer je de taken uitoefent, verdien je geld dat je vervolgens weer kunt uitgeven aan je huis. Eigenlijk precies zoals je vroeger The Sims speelde. Je downloadt het spel gratis voor iOS & Android.

Game Boy
Verder staat voor dit jaar de klassieke Game Boy op de planning. In 2003 verdween die uit de winkels, maar nu, vijftien jaar, later mag de aluminium variant de markt proberen te heroveren. De remake is niet van Nintendo zelf, maar het bedrijf Hyperkin heeft de Game Boy in een nieuw jasje gestoken. Het nieuwe model heeft een accu die je met een USB-C kabel kunt opladen, zodat je zes uur achter elkaar kunt gamen. Verder is het schermpje voorzien van een lcd-scherm, zodat je ook in het donker kunt spelen –​ iets wat met de originele Game Boy niet kon doordat er geen achtergrondverlichting in zat. Pas later, bij de Game Boy Color, werd dat mogelijk.

Natuurlijk zie je nostalgie overal terug: het blijft niet beperkt tot de technologie. Ook in de modereld zie je steeds meer items van vroeger terugkomen, zoals bijvoorbeeld de scrunchie of de trainingspakken van merken als Adidas en Kappa.

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen, Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen.

Klassieke Griek

In samenwerking met Karakter Uitgevers

Voor de meivakantie toevallig een Grieks eiland op het oog? Neem een voorproefje op de vakantie! In tavernes over de hele de wereld worden vele versies van deze salade gemaakt. Horiatiki betekent 'boerensalade', en het recept hieronder is zo authentiek (en eenvoudig) als maar kan. Voeg vooral toe wat je wilt of wat er nog in de koelkast ligt. 

Ingrediënten (voor 4 personen):

  • 6 grote, lekkere tomaten (dus geen waterige uit de supermarkt)
  • halve komkommer, geschild
  • 1 groene paprika, zaden verwijderd
  • 1 grote rode ui
  • 50 gr dikke zwarte olijven (liefst Kalamata)
  • zeezout en peper
  • 150 gr echte feta
  • 3 eetl. extra vergine olijfolie
  • 1 afgestreken theel. gedroogde oregano

Voor erbij: 1 fles retsina en 1 bouzouki-cd

Bereiden:
Snijd de tomaten in stukken en snijd de komkommer in halve plakken. Snijd de paprika in dunne repen, net als de ui. Meng alles in een kom met de olijven en voeg naar smaak zout en peper toe. Snijd de feta in flinke stukken en verdeel die over de groenten. Sprenkel de olijfolie erover en bestrooi het geheel met oregano. Trek de retsina open, zet de cd op en doe een gênant vakantiedansje. Glimlach. Klus geklaard: poli kalo.

Extra idee om het te serveren:
Je hebt een stevig brood nodig (liefst een dag oud; de Griekse sesambroden zijn geweldig, maar een boerenbrood is ook goed). Snijd de bovenkant eraf en schep het grootste deel van het zachte brood eruit (gooi dit niet weg). Schep de salade met de dressing in de opening en leg de bovenkant er weer op. Klaar ben je: salade in een eetbare kom. Van het brood dat je eruit hebt gehaald, kun je croutons bakken.

Salades
Ze heeft haar naam een beetje tegen, maar Sally Butcher maakt echt de lekkerste salades. In haar boek Salades staan verse, warme, koude, simpele, uitdagende en exotische salades uit de hele wereld. Sally Butcher geeft 150 verrassende recepten: zowel klassiekers als nieuwe, moderne, funky salades. Uiteraard zijn er belangrijke hoofdstukken over dressings en dips: een goede dressing maakt van een gemiddelde salade een meesterwerk.

Titel: Salades
Auteur: Sally Butcher
​ISBN: 978 90 4521 456 6
Prijs: € 19,99
Uitgever: Karakter Uitgevers

 

 

 

 

 

6x bijzondere slaapplekken

Amsterdam is een nieuw hotel rijker, maar het is allesbehalve de zoveelste inwisselbare keten: buiten gebruik geraakte brugwachtershuisjes kunnen vanaf dit weekend als hotelkamer worden geboekt. Overal in Nederland verschijnen steeds meer van dit soort bijzondere slaapplekken. Zijn we met z'n allen de anonieme hotelkamers met witte badjas en dito sloffen een beetje beu aan het raken?

De brugwachtershuisjes van het SWEETS hotel zijn natuurlijk leuk voor buitenlandse gasten – maar juist ook voor toeristen uit eigen land, want dit is een unieke manier om in onze hoofdstad de nacht door te brengen. 

Trendwachter Tessa aan de Stegge ziet duidelijk dat er een verschuiving gaande is. "Het gaat tegenwoordig steeds meer om de totaalervaring. Bij het boeken van een hotel kijken mensen niet meer naar een simpele plek om te slapen, maar zoeken ze naar een bijzonder gebouw, een toffe locatie of een leuk achtergrondverhaal. Hoe unieker de ervaring, hoe beter." Het ontstaan van deze reistrend heeft volgens Aan de Stegge een aantal oorzaken. De eerste heeft te maken met personal branding: "Met de manier waarop je vakantie viert, vertel je ook iets over jezelf. Dat is wat je deelt op social media en wat je vertelt op verjaardagen." En dan is een weekendje weg in een boomhut interessanter dan een nachtje in een kleurloos hotel langs de snelweg.


Brugwachtershuisje dat nu dienst doet als hotelkamer

Daarnaast leven we nu in een 'belevenis-economie', zegt ze. "Je ziet dat mensen steeds meer waarde hechten aan belevenissen en minder aan materiële zaken. Vooral jongeren geven minder geld uit aan auto's en andere bezittingen." Van het geld dat ze per maand overhouden, gaan ze liever op avontuur. En dan niet in een dertien-in-een-dozijn driesterrenhotel. "Dat zijn de hotels die het zwaar gaan krijgen. Mensen betalen liever wat meer voor een luxe verblijf, óf ze kijken naar iets kleinschaligers."

Bij de Amsterdamse brugwachtershuisjes is het hotel de bestemming op zich. Van dat soort verblijven zullen er in de toekomst zeker nog meer bij komen. Er is zelfs al een term voor, zegt Aan de Stegge: "Destination hotels. Het hotel is je bestemming, een plek waar je alles vindt. Een aparte slaapplek waar je de lokale ervaring meekrijgt, goed kunt eten en drinken en van waaruit je allerlei activiteiten kunt ondernemen." Op zoek naar zo'n leuk stekje voor een bijzonder weekendje weg? Bij onderstaande voorbeelden is het goed – en origineel – toeven.

In een brugwachtershuisje
Van de 28 Amsterdamse brugswachtershuisjes zijn er nu elf te boeken als hotelkamer. De rest zal de komende tijd opgeleverd worden. De huisjes liggen verspreid door de hele stad. Zo kun je pal aan de Amstel slapen, maar ook in het hippe Amsterdam-West of in het wat rustiger Noord. In sommige gevallen heb je kroegen en een supermarkt voor de deur, op andere locaties moet je wat meer de wijk in om je ontbijt te scoren. Op die manier ben je dus geen standaard hotelgast, maar een tijdelijke buurtbewoner. De huisjes zijn soms klein, maar stuk voor stuk reuze slim ingericht. Je kijkt heerlijk uit over het water en kunt alles zien gebeuren. Als een ware brugwachter dus.

Op grote hoogte
Zowel in Amsterdam als Rotterdam kun je wakker worden met je hoofd in de wolken en genieten van een fantastisch uitzicht. In Amsterdam-Noord, op het terrein van de voormalige scheepswerf, werd een paar jaar geleden een hijskraan uit de jaren '50 omgebouwd tot hotel. Op vijftig meter hoogte vind je de eerste van drie luxe suites, die zich boven elkaar bevinden. Helemaal spectaculair is de jacuzzi in de top van de kraan. Niet geschikt voor mensen met hoogtevrees! De durfals die dat nog niet hoog genoeg is, kunnen naar de Rotterdamse Euromast, waar op 100 meter hoogte twee hotelkamers zijn. Vanaf het balkon kijk je als een koning uit over de stad. De prijs is trouwens ook koninklijk: voor één nachtje Euromast betaal je 385 euro.

In een wijnvat
Wie altijd al eens een wijnvat met een capaciteit van 23.000 liter van binnenuit heeft willen bewonderen, kan in Stavoren zijn lol op. Aan de haven van de Friese stad ligt de Vrouwe van Stavoren, waar twaalf originele wijnvaten zijn omgebouwd tot comfortabele hotelkamers. In de meest luxe van deze vaten zit een stoomcabine en jacuzzi. Prijskaartje voor een nachtje in het Wellnessvat: 189,50 euro. Een stuk minder chic, maar zeker niet minder leuk zijn de wijnvaten op Camping de Cauberg. Ook hier kun je slapen in originele wijnvaten. Minder ruim en zonder sanitair – dat wordt dus met wc-rol onder de arm naar de camping, maar reuze knus en heel betaalbaar. Hier kun je al voor 50 euro per nacht in de vurenhouten ton kruipen.

Midden in de natuur
Stadsmensen kunnen zich absolute stilte amper meer voorstellen, maar wie onder de dekens ligt in een houten hotelcube op een Fries weiland, komt helemaal tot rust. Geen geraas van verkeer op de achtergrond en ook veel minder luchtvervuiling. In hotel Weidumerhout word je wakker met uitzicht op grazende schaapjes en kun je in de verte de vuurtorens van de Waddeneilanden zien. Reuze rustgevend is het ook om een nachtje door te brengen in een ecolodge in de Biesbosch. In de vroege ochtend hoor je de vogels zingen, de bevers rommelen en zie je de nevel over het water optrekken. Dichter bij de natuur kan niet.

In een kasteel
Wie zich graag in een ver verleden waant, maar wel graag met het comfort van nu, kan terecht bij de paar kasteelhotels die ons land telt. De vakantie begint al zodra je het landgoed oprijdt, bijvoorbeeld dat van Kasteel de Essenburgh, midden in het groene hart van de Veluwe. De meer verwende prinsesjes reizen af naar Limburg, waar je struikelt over de kastelen, waarvan sommige zijn omgetoverd tot luxe hotels. Zo is de suite in de torenkamer van Kasteel ter Worm sprookjesachtig mooi. Voor 250 euro per nacht mag je daar je ogen sluiten.

Op het water
Zowel in Utrecht, Brabant als Limburg kun je kamperen op een vlot. Er is geen piccolo die je tas naar je kamer brengt. Dat doe je zelf in de Canadese kano, die je tijdens je verblijf tot je beschikking hebt. Zo dobber je in alle rust op een prachtige plek in de natuur. Liever de levendigheid van een stad om je heen terwijl je op het water tukt? Dat kan ook. In het centrum van Rotterdam is vorig jaar de Wikkelboat aangemeerd, een drijvend huisje dat gedeeltelijk gemaakt is van karton. Gelukkig is het karton bewerkt, dus het is zeker niet zo dat bij een stevige regenbui het dak naar beneden komt. Het kleine huisje heeft alles wat je nodig hebt – zelfs een keukentje en een heerlijk terras aan het water.

Door Kita van Slooten

Tomb Raider

Film van de week: Tomb Raider
Regie: Roar Uthaug
Met: Alicia Vikander, Dominic West, Walton Goggins
Waardering: ★★★☆☆

Lara Croft is een vaderskindje. Dat zagen we al in de films uit 2001 en 2003, toen Angelina Jolie in een superstrak pakje haar weg door eeuwenoude graftombes wist te vinden. In die actiefilms, gebaseerd op de gelijknamige game, drukte Lara's vermiste vader een groot stempel op het verhaal, en in de reboot die we nu voorgeschoteld krijgen is het niet anders.

De uitermate sportieve Lara, met dito lijf, werkt als fietskoerier in een hippe wijk in Londen. Ze heeft geen cent te makken, ook al staat er een gigantische erfenis voor haar klaar. Haar steenrijke pa is al zeven jaar vermist, maar Lara weigert de doodsakte te tekenen en blijft hoop houden. Een oude Japanse puzzel stuurt haar naar Hongkong, waar ze met een schipper over een verraderlijk stuk oceaan reist om een onbewoond eiland te verkennen.

De afgelegen plek blijkt uiteraard allesbehalve onbewoond en Lara wordt meteen na aankomst gegrepen door meedogenloze bad guys. De zwaarbewapende kerels zijn op zoek naar het graf van een Japanse koningin én verantwoordelijk voor de verdwijning van Lara's vader Richard. Pas op het eiland ontdekt Lara wat voor gevaarlijke hobby's haar vader er al die jaren op nahield. Met halsbrekende toeren weet ze te ontsnappen en het is aan haar om het gespuis te dwarsbomen. De riskante expeditie is haar vuurdoop en – als deze film genoeg in het laatje brengt – het begin van meer avonturen.

De vernieuwing van de Tomb Raider-reeks heeft een hoop zwakke punten, waaronder het zooitje bordkartonnen boeven, maar vooral het uitgemolken gedoe rondom Lara's vader, dat telkens maar weer als een noodrem op de actie werkt. Ook met de helft minder aan quasi-emotionele scènes was het belang van de band tussen Lara en Richard kraakhelder geweest. Nu laten die momenten de film alleen maar nodeloos lang aanvoelen. Sterke punten zijn er gelukkig ook, en dan vooral in de vorm van hoofdrolspeelster Alicia Vikander.

De Zweedse actrice rent niet rond als een wulpse amazone, zoals Angelina Jolie dat destijds deed. Mooi is ze zeker, maar de focus ligt op haar kracht en doorzettingsvermogen. En daar heeft ze meer dan genoeg van. Dat kleine, ijzersterke lijf bungelt boven afgronden, zweeft aan touwen en vecht het in de jungle uit met haar vijanden. Als er de volgende keer meer aandacht komt voor haar krachtige karakter en ook de personages om Lara heen beter worden uitgewerkt, kan deze pittige dame schitteren in de filmreeks die ze verdient. Liefst zonder de bemoeienissen van papa Croft. Lara kan uitstekend haar eigen boontjes doppen.

Door Kita van Slooten

Weekendagenda

St. Patrick's Day

Wist je dat de nationale feestdag van Ierland, St. Patrick's Day, ook uitgebreid in Nederland wordt gevierd? Ben je een fan van Ierse muziek of Guinness, dan moet je zaterdag naar de Grote Markt in Den Haag. Voor whiskeyproeverijen, de afterparty's en het muziekschema, zie: www.stpatricksdaydenhaag.nl. Wil je écht St. Patrick's Day vieren, dan moet je natuurlijk naar Ierland. De hoogtepunten daar hebben we in dit magazine al voor je op een rijtje gezet.

Professioneel springen

Trampolinespringen is heus niet alleen aan kinderen voorbehouden, het is een serieuze sport! Dit jaar wordt in Alkmaar de eerste Dutch Trampoline Open georganiseerd en het belooft iets heel spectaculairs te worden. Neem vooral ook kinderen mee: die kunnen gratis oefenen op het 'beweegplein', en de dagen vóór de competitie is er een speciaal trainingskamp voor geïnteresseerden. Meer informatie: dutchtrampolineopen.com.

Bloementapijt

Het hele land begint weer een beetje kleur te krijgen want de zogeheten stinzen, zoals krokussen, sneeuwklokjes, lenteklokjes, bosanemonen, boshyacinten en lelietjes-van-dalen, komen weer op. Bij Kasteel Hackfort in de Achterhoek zijn de afgelopen jaren een half miljoen bollen geplant en op dit moment is het zo mooi! Natuurmonumenten heeft twee wandelingen door dit 'bloementapijt' uitgezet. Mocht het weer goed zijn, dan is dit een uitje om vrolijk van te worden: zie www.natuurmonumenten.nl.

Boekenweek

De Boekenweek 2018 staat in het teken van de natuur. Griet op de Beeck heeft het boekenweekgeschenk geschreven en het essay is van de hand van Jan Terlouw. Door het hele land worden lezingen en voordrachten in boekhandels, theaters en bibliotheken gegeven door beroemde en minder bekende schrijvers (voor het programma, zie www.boekenweek.nl). Wil je Griet op de Beeck eens in het echt ontmoeten, pak dan op zondag de trein. Bij het vertoon van het boekenweekgeschenk reis je de hele dag gratis én Griet signeert... in de trein! www.ns.nl.

Roeien op de Amstel

De Head of the River is een roeiwedstrijd over de Amstel: vanaf Ouderkerk naar het centrum van Amsterdam. Niet zomaar een wedstrijd, maar een evenement met een lange historie en veel spannende momenten in de bochten en smalle stukken van de rivier. Het leukste is natuurlijk om een fiets te pakken (of huren) en met de roeiers mee te fietsen. Ook dit jaar belooft het weer een groot feest te worden met veel publiek, mooie wedstrijden en natuurlijk allerlei feestjes achteraf. Voor starttijden en het schema: headoftheriver.nl.