Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 34, 2017 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Gedrogeerd, misleid en verkracht: Natasha (21) maakte het mee

In Amersfoort worden vrouwen regelmatig gedrogeerd en misbruikt, de Rotterdamse club Vie moest een tijd dicht omdat er meerdere meisjes waren verkracht nadat iemand iets in hun drankje had gegooid. Natasha (21) maakte het ook mee, maar dan thuis. "Zelfs bij je vrienden kan dit gebeuren."

De 21-jarige Natasha uit Amsterdam is geen wild uitgaanstype. Ja, ze gaat heel af en toe stappen in haar woonplaats, maar dan met haar vriend – een jongen die ze al drie jaar kent. Veel drinken doet ze niet. Naveltruitjes of korte broekjes draagt ze ook niet. Waarom zou ze? "Ik voel me kwetsbaar in zo’n grote stad. Ik ben een voorzichtig type, heb altijd duidelijke afspraken met mijn moeder. Ik slaap thuis en laat haar tijdens het stappen altijd even weten waar ik ben."

Die afspraken had Natasha ook toen februari dit jaar een vriendin haar overhaalde om naar de stad te gaan. "Dat meisje kwam uit Tilburg, ze zou bij me blijven slapen. Het zou een gezellig meidenweekend worden, ik had er zin in." Van tevoren zouden ze wat gaan drinken bij een vriend van haar die in een studentenhuis woonde. "Daar was ook nog een andere jongen. Ik had hem nog nooit gezien, vond hem een beetje een aparte gast, hij zei niet veel."

Ze keken met z’n viertjes voetbal en deden een drankspelletje – Natasha dronk een paar shotjes en vier malibucola. "Ik was niet superdronken. Het was zeker geen comazuipen, ik wist nog precies wat ik deed. Ik was gewoon lekker aangeschoten. Ik had geen idee dat een van die jongens iets in mijn drankje zou doen, ik voelde me heel veilig."

"Ik riep haar nog na: 'Nee nee, niet weggaan, we moeten bij elkaar blijven'"

Maar toen Natasha buiten stond in de rij voor de club, begon het. Ze voelde zich wazig, duizelig, zo slap 'als een vaatdoek'. "En ik was stukken kwijt, vroeg aan mijn vriendin: 'Huh, hoe zijn we hier gekomen?’ Op de dansvloer zakte ik de hele tijd door mijn benen. Ik was kotsmisselijk en trilde over mijn hele lichaam. Vreselijk." Haar vriendin en de twee jongens nemen Natasha mee naar buiten. Zelf lopen lukt niet meer. Op de stoep gooit ze haar maaginhoud eruit. "Ik had nog nooit overgegeven van drank en had ook helemaal niet zo veel op. Voor mijn gevoel waren we pas vijf minuten binnen, maar mijn vriendin vertelde dat we een uur lang hadden gedanst. Ik was van het padje af. Ik dacht alleen maar: wat ís dit, hoe kán dit?"

Natasha bleef maar door haar benen zakken, bleef maar overgeven. Ze wilde naar huis – naar haar moeder. "Ik zei dat ook de hele tijd tegen mijn vriendin en die jongens. Maar mijn vriendin ging met die ene jongen mee. Ik riep haar nog na: 'Nee nee, niet weggaan, we moeten bij elkaar blijven'. Maar ze liet me midden op straat in m’n uppie achter bij een jongen die ik niet kende terwijl ik me heel ziek voelde."

Hij nam haar mee naar zijn huis. "Ik dacht alleen maar: ik wil slapen, ik kan niet meer lopen, ik moet slapen." Hij zei tegen Natasha dat ze wel op bed kon gaan liggen. En dat ze haar kleren wel uit kon doen. "Dat vond ik wel logisch klinken. Want mijn hele shirt en broek zaten onder mijn eigen braaksel. Maar ik weet ook wel dat ik dacht: wat er ook gebeurt, mijn ondergoed blijft aan."

En ineens waren zijn handen overal. Op haar billen, haar buik, haar benen, haar borsten. "Ik kon ze niet tegenhouden, zei de hele tijd: 'Niet doen, niet doen'. Maar hij ging maar door en door en kroop bovenop me." In totale paniek riep Natasha dat ze het niet wil. Maar dat áls hij het dan toch gaat doen, 'dan maar met condoom'. "Ik was zo bang." Ze trapte en trapte, en toen werd het zwart voor haar ogen.

De kerkklokken. Dat was het eerste wat Natasha hoorde toen ze de volgende dag wakker werd. En daglicht, ze zag daglicht. "Ik had overal pijn, mijn mond was kurkdroog, ik had géén idee waar ik was en wie die jongen was die naast mij lag." Wat Natasha het allerergste vond: ze voelde dat ze haar onderbroek niet meer aan had. "Ik sprong uit bed, heb al mijn kleren bij elkaar geraapt. Ik was nog steeds misselijk, stond te zwalken op mijn benen. Alsof ik nog steeds dronken was."

"Toen zagen we dat er blauwe plekken aan de buitenkanten van mijn bovenbenen zaten"

Ze zet haar telefoon aan. Piep. Piep. Piep piep. Op haar telefoon stromen de berichtjes van haar vriend en moeder binnen. 'Waar ben je?' 'Waarom slaap je niet thuis?' 'Laat even wat horen.' 'Natas wat is er aan de hand?' "Ik was totaal overdonderd en voelde: ik moet naar huis. Nú."

Tekst en uitleg kreeg ze niet; de jongen vertelde haar alleen hoe ze bij het metrostation moest komen. Thuis hing ze 'een vaag verhaal op' aan haar moeder. "Ze was in eerste instantie vooral echt woedend dat ik niets had laten weten." Natasha sprong onder de douche. "Ik voelde me zo raar. En vies. Ik had geen idee wat er met me aan de hand was."

Toen ze in haar badjas na het douchen weer in elkaar stortte, ving haar moeder haar op. Ze pakte Natasha vast bij haar bovenbenen. "Ik schreeuwde het uit van de pijn. En toen zagen we dat er blauwe plekken aan de buitenkanten van mijn bovenbenen zaten. Omdat ik nog niet was aangekleed, zag mijn moeder ook dat mijn vagina helemaal rood en bont en blauw was. Om het even heel lomp te zeggen: het zag er niet uit."

Alles wees erop dat Natasha seks had gehad. "En dat het niet vrijwillig was." Natasha en haar moeder stapten naar de politie, maar wel pas na een paar dagen. "Ik denk dat ik niet besefte wat er aan de hand was. Wat er gebeurd was." Ze deed haar verhaal, de politie zei dat ik aangifte moest doen. "Maar ze zeiden dat ze er niet heel veel mee konden: ik was vrijwillig met die jongen meegegaan en had geen bewijs. En ze wezen ook een beetje met het vingertje naar mij omdat ik dronken was. Dat raakte me echt."

Een forensisch arts maakte foto’s van Natasha’s blauwe plekken en nam slijmvlies van haar af. Omdat ze pas een paar dagen later naar de politie is gestapt, was er niets meer in haar bloed te vinden.

Ondertussen probeerde Natasha zelf steeds meer puzzelstukjes in elkaar te laten passen. "Ik maakte met mijn moeder een tijdlijn, wanneer ik had gedronken bij die jongens thuis, hoe laat ik me ziek begon te voelen en hoe laat ik knock-out ging." De tijdlijn kwam overeen met de bijwerkingen van de roofie-drug: een middel dat vaker wordt gebruikt om mensen te drogeren in het uitgaansleven. "Ik stapte ermee naar de politie, ze besloten de jongen toch te verhoren."

"Ik was zo pissig, en voelde me zo machteloos"

Hij ontkende. Ja, ze hadden seks gehad, maar nee, het was geen verkrachting. "Hij kreeg een aantekening achter zijn naam maar de politie kon verder niets doen. Ik was zo pissig, en voelde me zo machteloos."

Natasha wil – hoe naar ook – weten wat er is gebeurd die nacht. Met haar hoofd, met haar lijf. "Ik weet alleen dat ik seks heb gehad terwijl ik het niet wilde."

Haar leven weer oppakken bleek een uitdaging. "Ik was bang, durfde de straat niet op." Mensen vertrouwde ze niet meer. "Zelfs mijn vriendinnen niet. Want die zogenaamde vriendin heeft me in de steek gelaten." Uitgaan doet ze niet meer. Ja, een tijdje geleden ging ze naar een indoor-festival waar ze al lang kaartjes voor had. "Ik zou met een vriendin gaan, maar durfde dat niet meer. Dus ik heb mijn moeder meegenomen." Leuk was het niet. Ze hield haar glas nauwlettend, bijna obsessief, in de gaten. En iedereen die te dicht bij kwam, bezorgde haar de kriebels. 

Op haar werk bij een schoonheidssalon ging het ook niet goed. "Omdat ik vaak ziek was sinds het is gebeurd en veel naar de politie of naar de dokter moest, wisten mijn collega’s op een gegeven moment wat er aan de hand was. Al die meelevende blikken, al dat gepraat achter mijn rug om... Ik voelde me er niet meer op mijn gemak en kort daarna werd ik ontslagen."

Thuis op de bank zitten: dat kon Natasha nét niet gebruiken. "Ik wilde afleiding, ik moest iets te doen hebben. Ik verdronk bijna in de nare herinneringen die steeds kwamen bovendrijven. En dan werd ik weer zo boos." Lange tijd stak Natasha haar kop in het zand. "Ik wilde geen hulp, wilde nergens over praten." Toen ze haar agressie niet onder controle kreeg, ging ze hulp zoeken.  "Ik wil niet meer bezig zijn met wat er is gebeurd. Ik heb mezelf een hele tijd afgevraagd wat ik anders had moeten doen, of ik het had kunnen voorkomen. Wat nou als ik niet mee was gegaan, wat nou als ik mijn vriend had opgezocht tijdens het uitgaan, wat nou als ik niet had gedronken? Maar ik schiet er niets mee op. En feit blijft dat ik nooit heb gevraagd om een pilletje. Of om seks."

Ze wil er niet meer mee bezig zijn. Of in ieder geval: niet meer zo boos worden. Maar: ze wilde niet verder vóórdat ze haar verhaal heeft verteld. "Je kunt niet alleen gedrogeerd worden in het uitgaansleven, of in de club, maar ook bij iemand thuis. Mensen moeten weten dat dat gebeurt."

Omwille van de privacy zijn de naam en woonplaats van Natasha gefingeerd

Door Lisanne van Sadelhoff

Ode aan de voorspelbaarheid

Van bucketlist tot wereldreis: spectaculaire nieuwe ervaringen zijn tegenwoordig zo’n beetje de nieuwe heilige graal. Maar wat is er eigenlijk mis met een beetje voorspelbaarheid?

Breek eens uit je comfort zone! Omarm het onbekende! Probeer iedere dag iets nieuws! Het leven is een avontuur! Open een willekeurig tijdschrift of social media-pagina en de inspirerende spreuken schreeuwen je aanmoedigend tegemoet. Ook Weekend Magazine, moeten we bekennen. Want, zo luidt de boodschap, buiten die comfortzone, that’s where the magic happens. Niet voor niets zijn FOMO (fear of missing out) en try before you die tegenwoordig populaire uitspraken. Op sociale media troeft men elkaar af met de laatste belevenissen, de één nog spectaculairder en avontuurlijker dan de ander. Op feestjes en in de kroeg vertellen we elkaar graag de meest bijzondere nieuwtjes uit ons oh zo avontuurlijke bestaan. Groots en meeslepend leven is het ideaal, sleur en voorspelbaarheid een schrikbeeld. Maar is dat wel terecht? Wat is eigenlijk mis met een leven binnen je comfortzone?

Lekker voorspelbaar
'Helemaal niets,' zegt de socioloog Theun Pieter van Tienoven van de Vrije Universiteit Brussel. Van Tienoven deed onderzoek naar de dagindeling van 2700 Vlamingen en ontdekte dat sleur helemaal zo slecht nog niet is en dat we onze eigen avontuurlijkheid sterk overschatten. 'We vertellen elkaar graag over de bijzondere dingen die we hebben meegemaakt, terwijl die maar een klein deel van onze tijd beslaan.' Een groot deel van de werkweek blijkt vrij voorspelbaar. Zo ontbijt 48 procent van de mensen elke dag op hetzelfde moment en schuift 52 procent ’s avonds altijd op hetzelfde tijdstip aan tafel. Sterker nog: uit de dagboekjes bleek dat de gemiddelde dagindeling gedurende de werkweek er voor veertig procent precies hetzelfde uitziet. Tja, kun je je afvragen: is dat dan erg?

"Routine maakt dus juist dat we van avontuur kunnen genieten"

'Helemaal niet,' zegt Van Tienoven. 'Regelmaat, routine en voorspelbaarheid hebben misschien een saai imago, maar doen ons ook veel goed. Onvoorspelbaarheid zorgt voor stress. Routine en regelmaat verminderen stress. En zonder stress voelen we ons gelukkiger. Zonder routine zouden we elke dag ontelbaar veel beslissingen moeten nemen. Dat kost ontzettend veel energie. Ga maar na: als je elke dag opnieuw moet verzinnen hoe je van huis naar je werk komt of waar je je boodschappen doet en hoe je het handigst de kinderen van school kan halen, dan houd je nauwelijks tijd over voor leuke dingen. Routine spaart energie, die je weer kunt gebruiken voor die nieuwe belevenissen. Routine maakt dus juist dat we van avontuur kunnen genieten.'

Thuis op vakantie
Regina Amson (life, work- en business coach) herkent zich hier helemaal in. 'Juist omdat mijn werk als ondernemer zo onvoorspelbaar is, heb ik daarbuiten rust, regelmaat en voorspelbaarheid nodig. Zo kies ik er al jaren voor om van midden december tot de eerste week van januari mijn vakantie in mijn eigen huis door te brengen. Als een beer die ’s winters lekker in haar hol kruipt. Ik wandel veel en kijk terug op het jaar dat achter me ligt en vooruit naar wat nog gaat komen. Veel mensen vinden dat raar: waarom ga je niet lekker naar het buitenland? Maar ik omarm de rust en geniet er juist van. Ook in het dagelijks leven hecht ik veel waarde aan mijn routine. Al elf jaar word ik om halfvijf ’s ochtends wakker en begin ik de dag met een vast ochtendritueel. Juist die rust en regelmaat, maakt dat ik mijn energie en inspiratie aan mijn cliënten kan geven.'

"Ik volg elke werkdag dezelfde dagindeling, bezoek vaak dezelfde plekken, zie dezelfde goede vrienden"


Routine als noodzaak
Een beetje routine in het leven is voor veel mensen prettig, maar voor sommige mensen, zoals Isabel Buhre (classicus, politicoloog en publicist), is het zelfs noodzakelijk om te kunnen functioneren. Ze heeft het syndroom van Asperger – een vorm van autisme – en heeft structuur en regelmaat nodig om zich rustig en gelukkig te kunnen voelen. 'Zo volg ik elke werkdag ongeveer dezelfde dagindeling, bezoek ik vaak dezelfde plekken, zie dezelfde goede vrienden, fiets graag dezelfde route en ging twintig jaar lang met mijn ouders naar dezelfde plek op vakantie. Maar hoe gestructureerd mijn planning ook is, mijn leven is nooit saai. Ik ben altijd aan het leren en bezig nieuwe kennis tot me te nemen. De regelmaat geeft rust en werkt voor mij als een kader, waar vanuit ik juist weer van alles kan verkennen en ontdekken.'

Elke zaterdag ijs
Regelmaat en voorspelbaarheid bieden niet alleen ruimte voor creativiteit, vaste gewoontes en rituelen hebben ook een verbindende functie en kunnen alledaagse handelingen en activiteiten boven het alledaagse uittillen, zo schrijft journalist en traditie-expert Meg Cox in het boek The book of new family traditions. Voor Ingrid Bennink (zelfstandig bedrijfsadviseur) is dat bijvoorbeeld het uitstapje naar de stad samen met haar moeder. 'Dat begon toen ik een meisje van tien was. Dan deden we boodschappen, keken rond in winkeltjes en aten en ijsje. Nu ben ik 52 en mijn moeder 84, maar we doen het nog steeds, al heeft het ijsje plaatsgemaakt voor een kopje koffie.' En ook in haar eigen gezin hecht Ingrid veel waarde aan rituelen. 'Elke avond komt iedereen die thuis is om acht uur naar de huiskamer om samen koffie te drinken. Een ritueel vanuit mijn ouderlijk huis en ik hecht er nu zelf ook waarde aan.'

"Het zijn vaak simpele, terugkerende dingen die voor de meest dierbare herinneringen zorgen"

Dit soort rituelen die je deelt met dierbaren geven een gevoel van veiligheid en saamhorigheid en zijn een manier om te zeggen: wij horen bij elkaar. De Amerikaanse onderzoeker Ellen Galinsky vroeg voor haar boek Ask the children duizend kinderen onder andere wat hen het meest zou bijblijven uit hun jeugd. Opvallend genoeg noemden de meeste kinderen geen spectaculaire gebeurtenissen, maar de kleine dagelijkse gewoontes die kenmerkend waren voor hun gezin. Zo kan die ene bungeejump, avontuurlijke vakantie of dat andere bucketlist-puntje in je dagelijks leven zeker een spannende uitschieter zijn, maar zijn het vaak simpele, terugkerende dingen – de liedjes in de auto tijdens de vakantie, een vaste kroegavond met vrienden of de wekelijkse wandeling met je oma, die voor de meest dierbare herinneringen zorgen.

Groots en meeslepend
Dat is dan ook precies de reden dat Lou Niestadt, creatief ondernemer, illustrator en auteur van de geïllustreerde boekjes Groots en meeslepend leven: een ode aan dagelijkse sleur en Less is luxe, vindt dat we de dagelijkse sleur wel wat meer mogen omarmen. 'Je kunt wel allemaal spectaculaire ervaringen najagen en overal op zoek zijn naar avontuur, maar je neemt jezelf en je eigen sleur altijd met je mee. Groots en meeslepend leven zit vooral in je hoofd. Voor mij is het: niet continu verlangen naar een leven dat ik nog niet heb, maar het leven dat ik wél heb elke dag ten volle te beleven. Waarom dromen van een kampvuur in de tuin van een luxe vakantiehuis dat je misschien nooit zult hebben, als je op je eigen balkon ook een vuurkorf in de fik kunt steken? Ik zeg altijd: je dagelijkse sleur, dat ís je leven. Dus kun je die maar beter zo groots en meeslepend mogelijk maken.'

Door Floor Bakhuys Roozeboom

Afdankertjes nemen mierzoete wraak in Lucky Logan

Film van de week: Logan Lucky
Regie: Steven Soderbergh
Met: Channing Tatum, Daniel Craig, Adam Driver
Waardering: 4 sterren

Diefstal is vakmanschap. In heistfilms tenminste, waar doorgewinterde boeven op slimme wijze een zwaarbeveiligde kluis kraken of een casino beroven. De criminele aanvoerder bedenkt het plan, verzamelt een goed team en na zorgvuldige voorbereiding wordt de klus geklaard. Ocean's Eleven, geregisseerd door Steven Soderbergh, was zo'n film. Net als de twee succesvolle vervolgfilms Ocean's Twelve en Ocean's Thirteen, die ook door Soderbergh gemaakt werden. Voor Logan Lucky gebruikt de regisseur weer diezelfde blauwprint, maar in plaats van coole professionals, laat hij pechvogels uit de arbeidersklasse de show stelen.

Zo op het eerste gezicht zijn het nogal simpele zielen, de gebroeders Logan uit Virginia. En het zit ze allemaal niet mee. Jimmy heeft een kapotte knie, die hem niet alleen een veelbelovende honkbalcarriere kostte, maar ook zijn baan als bouwvakker. Clyde is een oorlogsveteraan die in Irak een arm verloor en ervan overtuigd is dat er een vloek op de familie Logan rust. De gescheiden Jimmy, die zich in allerlei bochten wringt om tijd door te brengen met zijn dochtertje, ziet het anders. Als alles tegen zit, moet je het lot in eigen handen nemen.

Dus brengen de heren een bezoekje aan Joe Bang, een explosievenexpert die zijn tijd in de gevangenis uitzit. Ze beloven hem tijdelijk te bevrijden als hij meewerkt aan het krankzinnige plan om op een van de drukste dagen van het jaar zakken vol geld te stelen van het racecircuit. Ook Joe's gestoorde broertjes worden ingezet, net als de vlotgebekte zus van Jimmy en Clyde. Het is een team van afdankertjes. Een zooitje hillbillies, door niemand serieus genomen en deze overval is hun mierzoete wraak.

Hoofdrolspeler Channing Tatum is geknipt voor de rol van all-American guy Jimmy, het sympathieke brein achter de operatie. James Bond-acteur Daniel Craig zorgt als Joe Bang met zijn platinablondekapsel en maffe uitbarstingen voor de komische noot, samen met Adam Driver die uitblinkt als dommige droogkloot Clyde. De cast is te gek, het verhaal is nog gekker, maar het mooie aan Logan Lucky is dat er achter alle dwaasheid veel liefde en warmte zit.

Met deze kraakfilm bomvol plottwists en fraaie personages brengt Soderbergh een ode aan de ploeterende arbeiders, bij wie de American Dream niet spontaan is komen aanwaaien. Mensen die hard werken voor hun centen, maar door de bovenklasse met de nek worden aan gekeken. Jimmy hoeft geen glimmende auto of een groot huis. Hij wil niet eens een smartphone. Wat hij wel wil is een beetje respect. Van zijn ex-vrouw, van zijn bazen, van de samenleving. En dan blijken die broertjes Logan een stuk minder simpel dan ze eruit zien.

Door Kita van Slooten

Hoe overleef ik-apps

1. PhotoMath

Rekenen nooit je vak geweest? En zie je al op tegen wiskunde? Dan moet je de app Photomath even downloaden. Die lost alle wiskundige vergelijkingen voor je op. Behalve een antwoord laat de app je ook zien hoe je tot dat het antwoord komt en juist hiervan leer je een hoop. Neem het antwoord dus niet klakkeloos over en bestudeer wat je opschrijft. Dan wordt wiskunde dit jaar lang niet zo lastig!

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

2. Forest

Moeite met concentreren omdat je de hele tijd appjes krijgt tijdens de les of tijdens het leren? Dan ga je heel blij worden van de app Forest. Daarin plant je een virtueel boompje dat groeit zo lang jij je telefoon met rust laat. Als je iedere dag je telefoon tijdens schoolwerk met rust laat, heb je binnen de kortste keren een heel bos. Toch stiekem op je telefoon gekoekeloerd? Dan gaat je geplante boompje dood en dat wil je natuurlijk niet.

Prijs: 2,29 euro en gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

3. Scannable

Met Scannable van Evernote kun je snel post-its, aantekeningen of andere documenten scannen en vervolgens bewaren of delen. Scannable werkt ook goed met whiteboards en scheelt je een hoop schrijfwerk. al je notities kun je netjes organiseren met de app Evernote. De app start snel op, begint direct te scannen en herkent zelf het documenttype. Na het scannen bewaar je het document eenvoudig in mapjes op Evernote of deel je het met andere mensen.

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS

4. Adobe Spark Page

Moet je een verslag maken en wil je het er ook nog eens super goed uit laten zien? Dan kun je met de Adobe Spark Page app in een handomdraai een mooie cover maken voor een leesverslag of andere projecten. De app staat bomvol handige templates. Voeg zelf tekst en beeld toe en de app doet de rest voor jou. 

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS 

5. DuoLingo

Ga je dit jaar voor het eerst beginnen aan een nieuwe taal en vind je het lastig om dit onder de knie te krijgen? DuoLingo sleept je er spelenderwijs doorheen. Je kunt verschillende talen kiezen zoals Duits, Engels, Frans of Spaans. Je begint met het leren van de basis en hoe verder je in de app komt, hoe lastiger het wordt. Behalve schrijven, test de app ook je spreekvaardigheid. Een mondeling examen wordt met DuoLingo dus een piece of cake!

Prijs: gratis
Beschikbaar voor: iOS & Android

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen: Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen!

Heerlijke taart!

In samenwerking met Forte Culinair

Gezellig op zondag een taart bakken? Bij deze taart met perzik, vijg en bramen eet je je vingers nog op!

Ingrediënten (voor 8 personen):

Voor het zanddeeg:

  • 250 g bloem
  • 150 g boter, op kamertemperatuur
  • 80 g fijne tafelsuiker
  • 1 snuf zout
  • 1 ei

Voor de hazelnootroom:

  • 100 g boter, op kamertemperatuur
  • 100 g gemalen hazelnoten
  • 80 g fijne tafelsuiker
  • 2 eieren
  • 1 el bloem

Voor de vulling:

  • ca. 10 zwarte of paarse vijgen
  • 5 perziken
  • 125 g mooie bramen

Verder nodig: taartvorm met een doorsnee van 26 cm.

Bereiden:

Begin met het zanddeeg. Verwarm de oven voor op 180 °C.

Zeef de bloem op een hoopje op het werkblad. Voeg de in blokjes gesneden boter toe en dan de suiker en het zout.

Wrijf alles met je vingers door elkaar tot de textuur op nat zand lijkt. Maak een kuiltje in het midden en breek het ei erin. Kneed alles tot een samenhangend deeg. Vorm een bal van het deeg en druk hem plat. Wikkel het deeg in plasticfolie. Zet het circa 2 uur koel weg, zodat het goed stevig wordt.

Bestuif het werkblad met bloem. Rol daarop het deeg uit tot een lap van 3 mm dik. Vet een taartvorm in en bestrooi hem met bloem. Neem de plak op de deegrol en breng hem zo over naar de taartvorm. Druk de randen goed aan en prik de bodem een paar keer in met een vork. Het deeg kan nu de oven in.

Bak het 15 minuten in de oven, tot het heel licht goud kleurt, en laat de taartbodem dan afkoelen.

Maak de hazelnootroom: klop de boter romig. Roer de gemalen hazelnoten en de suiker erdoor, gevolgd door de eieren en bloem. Blijf kloppen tot de room mooi glad is.

Doe de room in de taartbodem en zet de taart 15 minuten in de oven, nog steeds op 180 °C. Snijd de vijgen en perziken in partjes. Haal de taart uit de oven en schik de partjes fruit erop. Zet de taart nogmaals 10 tot 15 minuten in de oven, tot de vruchten halfgaar zijn. Haal de taart uit de oven er schik de bramen erop.

TIP: Om de vruchten in een mooie cirkel te schikken snijd je de vruchten in plakjes van circa 15 mm dik. De dunne partjes zijn dan beter te hanteren.

Elke zondag heerlijk taart
Als artdirector van modehuis Karl Lagerfeld komt Caroline Lebar in de weekenden helemaal tot rust in haar huis op het Franse platteland. Van de rijke vruchtenoogst uit de bijbehorende boomgaard is ze op een gegeven moment elke zondag een taart gaan bakken. Op de foto’s die ze van de taarten op Instagram plaatste, kreeg ze enorm veel positieve reacties. De stap naar een taartenboek was toen niet meer zo groot. De recepten in het boek Elke zondag heerlijk taart zijn bewust zo simpel en duidelijk mogelijk gehouden, zodat je ze met evenveel plezier zult maken als opeten. Je vindt voor elk seizoen taarten, zoals een citroenmeringuetaart voor de winter, een appelrabarbertaart voor het voorjaar, een aardbeientaart voor de zomer en een peeramandeltaart voor de herfst.

Titel: Elke zondag heerlijk taart
Auteur: Caroline Lebar
ISBN: 978 94 91853 15 9
Prijs: € 14,95
Uitgever: Forte Culinair

 

 

Kom van die bank af!

Dat we de trap moeten nemen in plaats van de lift, weten we al. Net als de optie om een wandelingetje te maken in de lunchpauze. Maar je kunt nog meer doen om in beweging te komen. Op hele simpele manieren, die vaak nog leuk zijn ook.

Voedsel verzamelen
De tijd dat we als mens jaagden op ons avondeten of uren door het bos struinden op zoek naar bessen is al eeuwen voorbij. Sterker nog, sinds eind jaren veertig de supermarkt in Nederland verscheen, zijn we met zijn allen steeds gemakzuchtiger geworden. En nu supermarkten zelfs aan huis bezorgen, wordt de inspanning die we doen om de koelkast te vullen nóg minder. Dat kan anders. Als je te voet boodschappen gaat doen, kom je al snel aan je dagelijkse portie beweging. Helemaal als je niet alles in één winkel haalt. Fiets eens naar de markt. Of wandel naar de kaasboer, slager, groentezaak en bakker. Goed voor de middenstand én jouw lijf.

Tuinieren
Zit je eraan te denken om je verwaarloosde tuin leeg te trekken en er maar een stel onderhoudsvriendelijke tegels in te laten leggen? Doe het niet. Investeer in die tuin en in jezelf, want klooien met plantjes is niet alleen rustgevend, het is ook nog eens een activiteit die flink meetelt. Wie aan het snoeien, stekken en grasmaaien gaat, trakteert zijn spieren of een lekkere training. Want tuinieren betekent bukken, reiken en tillen. Allemaal dingen die je in een sportschool ook zou kunnen doen, alleen houd je er dan geen groen paradijsje aan over.

Buiten spelen
Overal in het park zie je tegenwoordig mensen springen, sprinten en opdrukken, want bootcamps zijn in. Maar mocht je het nou absoluut niet zien zitten om met een knalrood zweethoofd voor de ogen van een strenge trainer over een trap te tijgeren, dan is er ook een vrolijke manier om in het park aan je beweging te komen: pak een bal of frisbee en neem je kinderen, neefje of buurmeisje mee naar buiten. Dan ben je op twee manieren verantwoord bezig, want het is goed voor die kleintjes om in de buitenlucht rond te rennen en niet binnen naar een iPad te staren. Daarnaast doe je jezelf er een groot plezier mee, want tijdens een potje tikkertje ben je aan het spelen en sporten tegelijk.

Poetsen
Oké, we geven toe, dit is niet de leukste uit het rijtje, maar wel eentje waarbij je echt even lekker in actie komt. Dus denk voortaan bij schoonmaken niet aan iets dat je liever uitbesteed aan de werkster, maar aan een fysieke activiteit waarvan je hele lichaam sterker wordt. Bij het dweilen van de keukenvloer gebruik je ontzettend veel spiergroepen. En wist je dat je tijdens een half uurtje schrobben in de badkamer 200 calorieën verbrand? Als je daarna dan ook nog met de stofzuiger door het huis gaat, heb je een complete workout achter de rug.

Shoppen
Het is reuze eenvoudig om online een nieuwe outfit te bestellen en die vervolgens thuis in alle rust te passen. Maar het is eigenlijk ook een beetje saai, want je mist dan toch de gezellige reuring van een winkel. Bovendien kom je er niet van in beweging, terwijl we dat nu juist willen. Dus de eerstvolgende keer dat je toe bent aan iets nieuws, is het hoog tijd de stad in te duiken. Als je dat samen met een vriend of vriendin doet, heb je al babbelend vaak niet eens door hoeveel er dan toch stiekem gelopen wordt. En wie na zo'n middagje shoppen met allerlei tasjes loopt te sjouwen, is ook nog eens aan het gewicht heffen.

Door Kita van Slooten

 

On demand: de leukste films en series

Wat is er nou fijner dan een goede serie of een spannende film kijken? Even jezelf verliezen in het verhaal, of wat opsteken van een mooie docu. Maar het aanbod on demand is overweldigend groot. Wij helpen je een beetje bij de keuzestress: wat is de moeite waard en wat eigenlijk niet?

HOE DUUR WAS DE SUIKER

Wanneer kijken: als je geïnteresseerd bent in de Nederlandse geschiedenis
Wanneer niet: als je liever je ogen sluit voor de misstanden uit die tijd
Naast je op de bank: je kopje fair trade thee met fair trade suiker
Waar: Videoland

De makers van Hoe duur was de suiker hebben een paar dappere keuzes gemaakt. In de eerste plaats schuwen ze niet de afgrijselijke kanten van de Nederlandse slavernij in beeld te brengen. De film speelt zich eind achttiende eeuw in Suriname af, een tijd waarin slaven als niets anders dan bezit werden beschouwd, als onvolwaardige mensen. Dat is niet prettig om naar te kijken, maar geeft je wel inzicht in een onderbelichte en beschamende kant van onze geschiedenis. 

Een van de hoofdpersonen, Sarith, is zonder meer onsympathiek te noemen. Ze is gemeen, ijdel en manipulatief. Als mooiste meisje van de kolonie gaat ze ervan uit dat ze daar mee weg kan komen, maar de werkelijkheid blijkt anders. Terwijl zij haar eigen val bewerkstelligt, moet haar halfzusje Mini-mini - tevens Sarith's lijfslaaf -  bepalen hoe ze zich tot haar 'misi' verhoudt. Zij is ook de verteller van het verhaal, dat wel een beetje op twee gedachten hinkt: aan de ene kant serieuze aanklacht tegen de bedenkelijke mores van die tijd, aan de andere kant een soapie portret van allerhande liefdesverwikkelingen. 

CONTINUUM

Wanneer kijken: als je van science fiction houdt
Wanneer niet: als je het graag zwart-wit ziet
Naast je op de bank: je tijdmachine
Waar: Videoland

Het jaar is 2077. Een groep terroristen pleegt een verschrikkelijke aanslag. Op het moment dat ze terechtgesteld zullen worden, blijkt dat ze een tijdmachine bezitten en reizen ze af naar 2012 om daar hun probleem met de wereld bij de wortel aan te pakken. In hun kielzog reist per ongeluk ook de stoere agente Kiera Cameron mee. Als ze eenmaal doorheeft waar ze belandt is, is ze vastbesloten de plannen van de terroristen te dwarsbomen. 

Het interessante uitgangspunt is dat de wereld van 2077 ook niet bepaald is hoe de meesten van ons die graag zouden zien. Overheden zijn verdwenen, grote bedrijven hebben nu alle macht. Dat is ook wat de terroristen willen voorkomen door in 2012 al in te grijpen. Dat maakt de serie extra leuk om naar te kijken: zijn hun daden te verantwoorden of niet? En moet Kiera hen dan wel aanpakken? Maar ook als je geen zin hebt in een filosofisch gedachtenexperiment, valt er genoeg te zien in Continuum. Het is een knap geschreven serie met een spannend uitgangspunt, en zeker de moeite waard als je van scifi houdt.

DALLAS BUYERS CLUB

Wanneer kijken: als je kwaliteit en diepgang zoekt
Wanneer niet: als de jaren '80 je tegenstaan
Naast je op de bank: je cowboyhoed
Waar: Videoland

In een interview met Playboy vertelt hoofdrolspeler Matthew Mcconaughey dat hij voor zijn rol in Dallas Buyers Club moest afvallen tot hij 61 kilo woog. Niet zo gek, zijn personage heeft aids en is uitgemergeld. Zoveel toewijding, en fantastisch acteerwerk, leverden hem in 2014 een Oscar voor beste acteur op.

Mcconaughey speelt de elektricien-slash-rodeo-cowboy-met-iets-te-veel-testosteron Ron Woodruff. In 1985 krijgt hij te horen dat hij hiv positief is. Medicijnen die wel werken zijn nog niet door de Amerikaanse diensten goedgekeurd en dus begint hij een illegaal handeltje met medicijnen uit Mexico. Gaandeweg maakt de homofobe en racistische Woodruff onverwachte vrienden en leert hij wat meer begrip op te brengen voor zijn medemens. Onderwijl gaat hij het gevecht aan met doktoren en ambtenaars die zijn handel niet zien zitten. Een verhaal met diepgang, dat nog interessanter wordt als je weet dat Woodruff echt bestaan heeft en dat de film door zijn leven geïnspireerd is.

 

SECRET DIARY OF A CALL GIRL

​Wanneer kijken: als je zin hebt in een tikje sexy
Wanneer niet: als je preuts bent aangelegd
Naast je op de bank: je bonten handboeien
Waar: Videoland

Het eerste seizoen van deze serie is alweer tien jaar oud, maar zo voelt het niet. Seks is natuurlijk van alle tijden, en seks verkopen het oudste beroep ter wereld. The secret diary of a call girl gaat over Hannah, die dat beroep uitoefent onder de naam Belle du Jour - en ook deze serie is gebaseerd op de ervaringen van een echte call girl. 

Prostitutie heeft veel duistere kanten, maar die worden hier nauwelijks in beeld gebracht. Hannah is geheel vrijwillig sekswerker, hoewel ze wel de noodzaak voelt dit voor de buitenwereld geheim te houden. Iedere aflevering volgen we haar met haar klanten, maar ook in haar interacties met haar vrienden, collega's en baas. Het zal je niet verbazen dat het er af en toe sexy aan toe gaat, maar drama en komedie voeren de boventoon. Een enorme overkoepelende plotontwikkeling ontbreekt, maar dat geeft niet: verwacht veel spannende scènes, waar je meestal vooral om moet lachen. 

Weekendagenda

Pinokkio voorleesmiddag

Nog t/m 3 september kunnen kinderen van 4+ luisteren naar het muzikale voorleessprookje van Pinokkio in Museum Speelklok in Utrecht. De familievertelling is een bewerking van het bekende sprookje uit 1883 en neemt je mee naar een wereld vol muziek, magie en kwajongensstreken. Iedere woensdag, zaterdag en zondag om 15 uur. Meer info: www.museumspeelklok.nl

Lekker Laren

Van donderdag 24 t/m zondag 27 augustus  vindt de vierde editie van Lekker Laren plaats. Zoals de naam al doet vermoeden een culinair evenement waar je lekker kunt eten en gezellig samen kunt zijn. Er zijn verschillende restaurants vertegenwoordigd zoals restaurant Blauw die met een fikse foodtruck van de partij is en waar je heerlijke Indische gerechten kunt bestellen. Meer info: www.lekkerlaren.nl

Smartlappen op het Jordaanfestival

Op het 43 jaar oude Jordaanfestival – op 25 en 26 augustus bij de Appeltjesmarkt in Amsterdam – kun je fijn meezingen met levensliederen en smartlappen. Met optredens van onder meer Peter Beense, Dries Roelvink en Danny Froger. Gratis toegang. Meer info: www.jordaanfestival.nl

Dagje in het park: Lepeltje Lepeltje

Van vrijdag 25 t/m zondag 27 augustus is het goed toeven in het Chassé Park in Breda. Ontspan in het het gras, luister naar funk, soul en rockmuziek, wandel over de mooie-spullen-markt of eet iets lekkers bij een van de vele foodtrucks. Toegang is gratis! Meer info: lepeltje-lepeltje.com 

Laatse kans: 40 jaar Playmobil

Je kunt dit weekend nog nét de leuke tentoonstelling 40 jaar Playmobil in Venlo bezoeken. Playmobil begon ooit met een bouwvakker, indiaan en een ridder, maar al snel werd het speelgoed razend populair en in 40 jaar tijd zijn er vele figuren bijgekomen. Op de tentoonstelling staan 50 levensgrote Playmobil-figuren, kun je mooie diorama’s bekijken en aan speeltafels zelf aan de slag. Meer info: www.limburgsmuseum.nl

 

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!