Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 31, 2017 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Op vakantie als alleenstaande ouder: hoe flik je dat?

's Avonds in je eentje een glas wijn drinken voor de tent, als de kinderen naar bed zijn. Sommigen vinden het heerlijk, anderen reizen liever samen met familie of vrienden, of juist met een heel nieuw gezelschap. Als alleenstaande ouder met je kind(eren) op vakantie, hoe doe je dat eigenlijk? Single moeders Marloes, Vivian en Héloïse pakken het alle drie anders aan.

Alleen met de kinderen
Vivian van Bremen (41) gaat elke zomer in haar eentje kamperen met haar kinderen Mees (14) en Simon (12): “Zijn plotselinge dood mocht toch niet betekenen dat ik nooit meer op vakantie kon?”

Twaalf jaar geleden werd Vivian plotseling weduwe. Op de dag dat hun jongste zoon ter wereld kwam, verloor ze haar man. Een gescheurde aorta, zo bleek, waar artsen vanwege zijn leeftijd – 27 – niet alert op waren geweest. Totaal onverwacht overleed hij, 12 uur voordat zijn tweede zoon het levenslicht zag. “Een bizarre tijd”, zegt Vivian. “Ik heb alles heel bewust meegemaakt. Intens verdriet, ongeloof, wanhoop, maar ook intense blijdschap en geluk om de geboorte van Simon.”

Al snel was er ook vastberadenheid. “Ik dacht: dat dit me overkomt mag toch niet betekenen dat ik nooit meer op vakantie kan? Ik wilde per se op dezelfde manier op vakantie als we altijd gedaan hadden. Met een tentje, zonder te reserveren. Ik moest en ik zou. Vanuit een soort dwarsheid, ik wilde aan mezelf bewijzen dat mijn leven niet voorbij was.”

Omdat een tentje bij nader inzien niet heel handig leek, besloot ze een camper te huren. Daarin reed ze met Mees, toen 2,5 jaar, en Simon, een baby van nog geen half jaar oud, naar Frankrijk. Hoewel het een iets andere vakantie beleving opleverde dan ze gewend was – een baby voeden en verschonen in een camper, terwijl je ook een peuter in de gaten moet houden én de enige chauffeur bent, bleek geen doorslaand succes – was ze wel enorm trots op zichzelf. “Dat had ik toch maar mooi geflikt in mijn eentje.” Sindsdien gaan ze elk jaar met z’n drietjes weg. Zonder camper, maar mét de vertrouwde tent in de kofferbak. “Toen de jongens nog klein waren was het soms zwaar, maar inmiddels heb ik ook zelf echt weer een vakantiegevoel.” Heel Europa hebben ze doorkruist. In 2011 trokken ze zelfs twee maanden lang door Oostenrijk, Italië, Slovenië en Kroatië. “Van mij had het veel langer mogen duren.”

Momenteel kamperen Vivian, Mees en Simon in Italië. “Nu de jongens wat ouder zijn, zijn ze veel zelfstandiger. Met kleine kinderen zijn de uitdagingen anders dan met grotere kinderen. Vroeger kon ik niet een keertje laat naar bed of een middagdutje doen, want ze waren altijd vroeg op en ik moest ze continu in de gaten houden. Nu gaan ze tegelijk met mij naar bed en slapen ze ’s ochtends nog als ik wakker word. Ze gaan nu veel meer hun eigen gang. Als ik een camping uitkies waarop er voor hen genoeg te doen is, vermaak ik me ook prima. Ik heb nu veel meer tijd voor mezelf. Het kan weleens eenzaam zijn, daarom heb ik mezelf een tablet cadeau gedaan. Op wifi-kosten bespaar ik nooit. Als ik even een volwassene wil spreken, bel of chat ik gewoon met thuis.” Aanspraak van andere campinggasten is er ook genoeg. “Soms wat te veel zelfs. Mensen willen altijd weten waarom je alleen bent.” Als het aan Vivian ligt, gaan haar jongens nog jaren met haar mee. “Ik vind het gewoon onwijs leuk om met ze op vakantie te gaan.”

Met vriendinnen weg
Marloes Puijk (33) gaat op vakantie met haar zoon Jack (2,5) en twee vrijgezelle vriendinnen: “Op donderdag dacht ik: phoe, ik moet nog tot maandag”

Vorig jaar ging Marloes met Jack een week alleen naar Mallorca, voor de eerste keer met z’n tweetjes. Dat was pittig. “Het viel eerlijk gezegd een beetje tegen”, zegt ze.

De vader van Jack is al sinds de zwangerschap van Marloes niet in beeld. Ze is dus 365 dagen per jaar verantwoordelijk voor hun zoon. “Ik doe het altijd alleen, maar op vakantie is het toch anders. Je bent nog meer dan thuis op jezelf aangewezen. Thuis kan ik de buurman nog eens vragen om de babyfoon in de gaten te houden als ik een boodschapje moet doen. Op vakantie gaat dat niet zo makkelijk.”

Vooral tijdens het eten vond ze het lastig. “Dan sta je bij zo’n buffet met in je ene hand twee borden en aan je andere hand je kind, dat alles wil zien en pakken. Dan zette ik hem in een kinderstoel en ging ik eten halen, maar als ik halverwege het buffet was klonk er door de zaal: ‘Mamaaaaa’. Over dat soort dingen had ik van tevoren niet echt nagedacht.”

Voor hen beiden was er niet bijzonder veel te beleven. “Jack is nog zo klein. Vorig jaar was hij anderhalf, echt vriendjes maken doen ze dan niet. En de animatie op zo’n resort is ook pas vanaf 4 jaar. Je bent toch een beetje gebonden aan je hotelkamer.”

Veel aanspraak van andere hotelgasten had ze ook niet. “Er waren op dat resort veel grote gezinnen met opa’s en oma’s erbij, daar val je als alleenstaande moeder een beetje buiten. Maar ik heb toch veel behoefte aan contact met volwassenen. Gewoon een gesprek voeren af en toe is wel prettig. Op donderdag dacht ik: phoe, ik moet nog tot maandag. Ga ik dit de hele week volhouden? Later kwam ik een stel tegen met een kindje dat even oud was. Daar ben ik veel mee opgetrokken en uiteindelijk was het daardoor heel gezellig. Maar een echt vakantiegevoel heb ik niet gehad. Voorlopig zou ik het niet op die manier doen. Misschien als hij groter en zelfstandiger is.”

Dit jaar doet Marloes het daarom anders: ze gaat samen met Jack en haar twee beste vriendinnen een week naar Cyprus. “Jack en zijn harem, zeggen we weleens gekscherend. Mijn vriendinnen hebben geen kinderen. We zijn alle drie nog vrijgezel en vormen een soort gezin met z’n vieren. Ik heb heel lang samengewoond met een van die meiden en zij was ook bij mijn bevalling. We eten vaak samen. We zijn enorm op elkaar ingespeeld, ook met Jack erbij. Van tevoren hebben we het er wel over gehad met elkaar of het een goed idee zou zijn; het is toch een ander soort vakantie. Maar ik voorzie geen problemen. Ik ga me op vakantie nergens druk over maken. Ik kijk ernaar uit.”

Op éénoudervakantie
Héloïse Roger (33) en haar dochter Emma (10) zijn nu voor de derde keer op reis met een organisatie voor alleenstaande ouders: “Emma stapt uit de tent en heeft meteen zes vriendjes om zich heen”

Al sinds haar zwangerschap staat Héloïse er alleen voor. Toen Emma kleiner was, hadden haar vrienden nog geen kinderen. De eerste jaren ging ze nog met haar moeder op vakantie, maar om dat voortaan alleen nog maar te doen, zag ze niet zitten. Het alternatief, in haar eentje weg met Emma, beangstigde haar ook. “Ik zag er ontzettend tegen op. Wat als er iets gebeurt? Of als het niet leuk is, gaan we elkaar dan zitten aankijken twee weken lang?”

Een online zoektocht bracht haar bij OuderAlleen, een site die groepsreizen organiseert voor alleenstaande ouders. Het bleek voor haar de uitkomst. “Het was toen op een camping op de Veluwe. Als het niet bevalt, rij ik gewoon weer naar huis, dacht ik. Maar het is ontzettend goed bevallen.” Het jaar daarop ging ze meteen weer mee. Ze hield er zelfs een tijdje een vriendenclub aan over. “Met 5 ouders en 12 kinderen spraken we regelmatig af. Intussen is dat door omstandigheden verwaterd, maar ik denk er met een warm gevoel aan terug. Toch leuk dat zoiets ontstaat op een vakantie.”

Deze zomer zitten Héloïse en Emma in Limburg op een camping. Het is wederom een succes. “Het is echt vakantie, zowel voor Emma als voor mij. ‘s Avonds sluiten veel ouders bij elkaar aan. Ik ben niet iemand die dat per se opzoekt, maar er wordt mij regelmatig gevraagd of ik een biertje kom drinken. Het is geen georganiseerde reis waarbij alles in groepjes wordt gedaan. Als je geen zin hebt, dan ga je lekker je eigen gang. Dat vrije is heel prettig. Vaak barbecuën we een keer met z’n allen, en eens per week is het pizza-avond.”

Op de website van OuderAlleen kun je van tevoren zien welke leeftijdsgroepen voor wanneer hebben geboekt, en of er dus vooral jonge kinderen zullen zijn of pubers. En op het moment dat je hebt geboekt, kun je precies zien wie er meegaan. Vooral met kinderen in de basisschoolleeftijd is het ideaal, zegt Heloise. “Emma stapt uit de tent en heeft meteen zes vriendjes om zich heen. Het is leuk dat de kinderen zo snel aansluiting hebben, dat er helemaal geen barrière is tussen de mensen op dat veld. Je hoeft niet per se iets met elkaar, maar zonder er moeite voor te doen heb je al een band. Het gaat heel makkelijk. Je bent daar allemaal omdat je geen doorsnee gezin bent. Ik merk dat de gesprekken die je met elkaar hebt, daardoor al snel een iets diepere laag krijgen. ‘Goh, waarom ben jij eigenlijk alleen?’ is hier een heel normale vraag. Dat maakt ook dat de kinderen het ook heel normaal vinden, het is geen taboe. Ze hoeven niet veel uit te leggen over hun thuissituatie, ze zijn allemaal gewend dat het bij hen thuis iets anders gaat dan anders.”

Eénoudervakanties

Bart Keuskamp begon 17 jaar geleden met OuderAlleen, een website voor alleenstaande ouders. “Destijds was ik net gescheiden en was er nog niet zoveel te vinden op internet. OuderAlleen werd al snel een ontmoetingsplaats voor alleenstaande ouders. Mensen praatten online over het wel en wee van het alleenstaande ouderschap, gingen samen naar feestjes en samen op stap met de kinderen. Al snel werd duidelijk dat een vakantie met andere alleenstaande ouders echt veel leuker is dan alleen.” Zo kwamen er vakanties in Nederland, maar ook in landen als Frankrijk, Griekenland en Spanje. Bart leerde via zijn eigen site ‘een allerleukste dame’ kennen en is zelf inmiddels niet alleenstaand meer. Maar hij gaat nog steeds met de kinderen op vakantie via OuderAlleen. “Het is gewoon veel leuker. De kinderen hebben direct vriendjes en vriendinnetjes. En als ouder heb je contact met allemaal andere ouders.”

Ook veel andere organisaties bieden speciale eenoudervakanties aan. Estivant heeft bijvoorbeeld reizen in heel Europa en speciale Benjaminweken voor kinderen van 1 t/m 4 jaar. Ook Maris Life en Cirkel zijn bekende aanbieders van eenoudervakanties.

Door Roxanne Vis


Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Van je migraine af: 'Een behandeling met bloedzuigers was mijn laatste redmiddel'

Het hele jaar heb je hard gewerkt en wat denk je? Op dag twee van je vakantie: knallende koppijn en vreselijk beroerd. Jakkes! Migraine. Soms duurt het een hele dag, als je pech hebt zelfs een hele week. Zo'n 2,5 miljoen Nederlanders heeft weleens migraine. Mevrouw Heijsman was daar een van, maar kwam ervan af met een bijzondere - en vooralsnog niet wetenschappelijk bewezen - methode: bloedzuigertherapie.

Twintig jaar lang lag ze gemiddeld een hele week op bed met migraine. En dat élke maand. Mevrouw Heijsman (63) kreeg steeds vaker migraine-aanvallen, die ook nog eens langer duurden. Een week lang kwam ze dan haar bed niet uit, en dat had een behoorlijke impact op haar leven. Niet veel later kreeg ze ook nog een stekende pijn in haar rechterwang. En die bleef, dag in dag uit. “De pijn werd steeds heftiger. Talloze bezoekjes aan de huisarts later was ik een waslijst aan medicijnen, maar nog geen diagnose verder. Prednison, pillen voor epilepsie en ontstekingsremmers: emmers vol, maar niets hielp.”

Een waterdichte remedie is er nog niet, omdat nog niet precies duidelijk is hoe migraine ontstaat. "Migraine is een neurovasculaire aandoening," legt huisarts Rutger Verhoeff uit. "Prikkeling van de zenuwen zorgt voor een verwijding van de bloedvaten in het hoofd. Dat doet zeer en zorgt voor nog meer prikkeling van het centrale zenuwstelsel. Daarom voel je je ook zo beroerd. De oorzaak van migraine is dus nog niet vastgesteld, maar we weten wel dat spanningen, onregelmatig leven, vermoeidheid of stress een aanval kunnen uitlokken."  

Vrouwelijke hormonen doen daar nog eens een schepje bovenop. Menstruatie, het gebruik van de pil, zwangerschap en de overgang kunnen ook van invloed zijn op het uitlokken van een migraine-aanval. Dat zijn nogal wat triggers dus. En wat doe je dan, behalve met een deken over je hoofd en de deur dicht in bed liggen en wachten tot het over is? Gewone hoofdpijn is met een dubbel molletje vaak zo weer over, maar migraine is andere koek. Verhoeff: "Als je vaker last hebt van migraine, kun je medicatie proberen. Domperidon tegen de misselijkheid en ibuprofen of diclofenac tegen de pijn. Ook bepaalde medicijnen die worden voorgeschreven bij epilepsie en depressie willen nog weleens helpen. Soms heeft migraine meerdere oorzaken en komen we er niet meteen uit. Dan klop ik vaak aan bij het hoofdpijncentrum in Leiden."

Word je vaak door een migraine-aanval verrast, dan zoek je vanzelf verder als de huidige dosis je niet pijnvrij maakt. Er zijn tal van methodes die de prikkels op je zenuwen kunnen beïnvloeden. Accupunctuur bijvoorbeeld, of ostheopatie. De Friese mevrouw Heijsman vond wel een heel bijzondere oplossing: bloedzuigertherapie.  

Na 20 jaar eindelijk migraine-vrij 
Want toen ook haar huisarts met de handen in het haar zat, besloot mevrouw Heijsman het over een andere boeg te gooien. “Ik was bereid om naar China af te reizen voor een behandeling, zoveel pijn had ik. Niemand wist wat er met me aan de hand was. Ik probeerde accupunctuur en irisscopie, waarbij door middel van het kijken naar bepaalde kleuren en patronen geprobeerd werd om de druk op mijn hoofd te verminderen. Zonder succes helaas. Een paar jaar later werd ik doorverwezen naar de KNO-arts, omdat men dacht dat de pijn bij mijn neus vandaan kwam. Dat bleek ook niet het geval. Ik kwam terecht bij het Centrum voor Pijnbestrijding in Sneek. De arts daar probeerde met een naald en een soort branden op mijn slapen een zenuwblokkade te verwezenlijken, in de hoop dat de pijn weg zou gaan. Het werd alleen maar erger. Na vier keer proberen was zelfs een zuchtje wind langs mijn gezicht ondragelijk en kwam ik ruim een jaar niet meer buiten. En ondertussen lag ik dus ook nog regelmatig een week op bed met migraine. Ik kan je zeggen, zoveel pijn doet wel wat met je psychische gesteldheid.”

Op aandringen van het ziekenhuis bezocht mevrouw Heijsman een psycholoog, maar verder dan de ontlading van eens het hele verhaal doen, kwam het niet. En toen kwam de uitzending van Zembla, die naar eigen zeggen haar leven veranderde. “Ik zag de Russische dokter Gilazowa, uit Zaandam, die door het gebruik van medicinale bloedzuigers mensen van allerlei pijnklachten kon afhelpen. ‘Dit wil ik ook proberen’, zei ik tegen mijn man. En zo reden we, bijna twee jaar lang, elke week over de Afsluitdijk naar Zaandam voor een behandeling met bloedzuigers.” 

Hirudotherapie
Op haar slapen lagen ze, in haar hals en in haar haren. De bloedzuigers bijten zich vast op een zorgvuldig bepaalde zenuwbaan en doen hun zuiverende werk.De behandeling van dokter Gilazowa heet Hirudotherapie en is al 3000 jaar oud. Het werkt als volgt: de bloedzuigers trekken verstoringen uit de bloedcirculatie en scheiden ondertussen allerlei medicinale stoffen af. Die natuurlijke stoffen lossen cholesterol, plaque, klontjes en trombose op. En zo lost het naast migraine ook hoofdpijn, rugpijn, trombose, chronische pijn en zelfs hartinfarcten op.   

Dokter Gilazowa heeft een gedegen medische opleiding gevolgd, zowel in Rusland als in Nederland. Ze heeft gewerkt als internist, kinderarts en arts-fysiotherapeut, om zich vervolgens geheel toe te leggen op de hirudologie. In haar klinieken in Zaandam en Den Haag behandelt ze inmiddels 20 patiënten met hoofdpijnklachten per maand. Meestal zijn het mensen die in het reguliere medische circuit uitbehandeld verklaard zijn.  

Huisarts Rutger Verhoeff heeft Hirudotherapie nog niet ingezet in de behandeling van migraine. Ook het Hoofdpijncentrum en diverse neurologen konden niet reageren op deze therapie, omdat de werking ervan nog niet wetenschappelijk bewezen is. Dokter Gilazowa: “In de VS, Engeland, Duitsland en Rusland is de medicinale werking van bloedzuigers al erkend, maar hier in Nederland helaas nog niet. En dat is zonde, want het kan mensen zoveel jaren van leed en wanhoop schelen. Kijk maar naar mevrouw Heijsman.”    

Die beaamt dat. Na een paar behandelingen merkte mevrouw Heijsman dat de migraine niet meer terugkwam. Een verademing! Twee jaar later was alle pijn uit haar gezicht ook verdwenen. “En dat is nu acht jaar geleden. De pijn is nog steeds weg en ik heb mijn leven weer terug.”

5 x Pride Amsterdam

Deze week heeft onze hoofdstad weer alle kleuren van de regenboog. Billen hangen weer uit leren broeken en mannen met snorren stralen in roze glitterjurken. Vijf weetjes over het festijn, waar vrijheid en diversiteit uitbundig gevierd worden.

Het jaar 1996
In 1996 deden we met z’n allen de Macarena, waren de Spice Girls een sensatie en zag het gekloonde schaap Dolly het levenslicht. Maar dat was niet alles, want die zomer vond ook de allereerste editie van de Amsterdam Pride met de inmiddels wereldberoemde botenparade plaats. Er deden destijds 45 boten mee en de parade trok 20.000 bezoekers. De zedelijksheidseisen die de gemeente stelde, kwamen uitgebreid in het nieuws; blote borsten en billen waren toegestaan, maar blote geslachtsdelen niet. Ook mocht er niet in het openbaar worden gesekst of aan masturbatie worden gedaan. Stress om niks, want het werd een vrolijk, maar vrij braaf feest, waar jong en oud zijn ogen uitkeek.

Bootjes
Het hoogtepunt van de Pride Amsterdam is natuurlijk de canal parade. Rijendik staan mensen - vooral hetero’s - langs de kant te kijken naar de vrolijke uitgedoste lesbiennes, homo’s, transgenders en wat al niet meer. Maar het gaat niet alleen om het swingen en zwaaien. Een aantal boten draagt ook een politiek statement uit. Zo vaart er dit jaar voor het eerst een Iraanse boot mee, die zich fel uitspreekt tegen de wetgeving van het intolerante land. Ook is er een boot met de naam ‘Make America gay again’. Een duidelijke sneer naar de opmerkelijke uitspraken die President Trump (al dan niet per tweet) regelmatig doet.

De cijfers
Pride Amsterdam heeft een potje met €1.000.000, waarvan 25% subsidie is. 118 boten hebben zich dit jaar aangemeld voor de canal parade, waarvan er 38 afvielen, want er mogen niet meer dan 80 boten mee varen. Tijdens de canal parade worden er 23 bruggen gepasseerd, die elk bomvol toeschouwers staan. Vorig jaar kwamen er zo'n half miljoen mensen, alleen al voor die parade. Maar de sfeer blijft meestal ontzettend gezellig; vorig jaar verliep het evenement zonder noemenswaardige incidenten.

Hét liedje
Bij een feestje hoort muziek en wie de Homo Top 100 aanzet, kan onmogelijk stil blijven zitten. Zo gaan alle handjes de lucht in zodra de eerste klanken van Y.M.C.A. door de speakers knallen. De Village people zijn populair, net als Dancing Queen van Abba en Vogue van Madonna. Maar geen van deze internationale artiesten kan opboksen tegen Anita Meijer, die met haar nummer Why Tell Me, Why al jaren favoriet is. Naast alle klassiekers is er ook nieuwe muziek. Voice of Holland deelneemster Shary-An maakte met het nummer I Am What I Am het Pride Anthem van dit jaar.

Zorgvuldige voorbereiding
Mensen langs de kant kunnen zorgeloos lol maken, omdat achter de schermen aan alles is gedacht. Bij een groot evenement als de Pride is beveiliging belangrijk. Niet alleen vanwege eventuele terreurdreiging, maar juist ook vanwege allerlei andere zaken die de feestvreugde kunnen bederven. Want wat als er plots een wolkbreuk is? Dan moeten zowel de toeschouwers als de deelnemers op de boten veilig blijven. Ook de hevige drukte rondom het Rembrandtplein wordt in overleg met de gemeente in goede banen geleid en er is extra politie op de been om zakkenrollers bij hun kladden te grijpen. Zo doet de organisatie er alles aan om de dag zo leuk mogelijk te maken. Het enige waar je zelf nog voor moet zorgen is een goed humeur, wat spectaculaire dansmoves en een knallende outfit.

The Big Sick: verfrissende romkom

Film van de week: The Big Sick
Regie: Michael Showalter
Met: Kumail Nanjiani, Zoe Kazan, Holly Hunter
Waardering: 4 sterren

Een Indiase komiek ontmoet na zijn show een leuk meisje. Van het een komt het ander, maar het pad van hun opbloeiende liefde is bezaaid met problemen. Zo eist zijn familie dat hij met een vrouw uit zijn eigen cultuur trouwt en belandt zij plots in een coma. Wat in dit waar gebeurde verhaal begint als nonchalant daten, krijgt ineens een totaal andere lading.

Komiek Kumail Nanjiani en zijn vrouw Emily, die deze zomer tien jaar getrouwd zijn, schreven samen een scenario over de ingewikkelde start van hun relatie. Voor hem stond een gearrangeerd huwelijk in het vooruitzicht en zij belandde vanwege een zeldzame ontsteking in het ziekenhuis, waar haar organen steeds verder aangetast raakten. Wat klinkt als een zwaar drama, is een grappige en hartverwarmende film geworden.

Nanjiani speelt zichzelf en hij krijgt alle ruimte om zijn komische talent te tonen. Juist omdat hij het allemaal zelf heeft meegemaakt is er niemand anders meer geschikt om spot te drijven met de verwoede uithuwelijkingspogingen van zijn moeder. Ook de grappen over hoe hij als moslim door wildvreemden wordt benaderd zijn haarscherp en hilarisch. Net als de scènes waarin Kumail zijn moeder pleziert door net te doen alsof hij gaat bidden, maar ondertussen in de kelder wat zit te gamen.

Zijn tegenspeelster Zoe Kazan speelt vlot en charmant, maar ligt een groot deel van de film comateus in een ziekenhuisbed. Een gewaagde keuze, want het komt in romantische komedies toch niet vaak voor dat een van de hoofdpersonen er zwijgend bij ligt. Die momenten worden gevuld met fantastische scènes waarin Kumail zijn potentiële schoonouders moet overtuigen dat hij niet zo'n kwaaie pier is als zij denken. Vooral moeder Beth, een heerlijk venijnige rol van Holly Hunter, heeft wat overredingskracht nodig. Maar dan ontdooit ze en blijken ook de schoonouders zelf zo hun problemen te hebben.

In The Big Sick worden de culturele verschillen, de onzekerheid van het wachten aan iemands ziekbed, maar natuurlijk ook de problemen van een beginnende relatie op een zeer frisse manier gebracht. Er wordt slim gespeeld met de mogelijkheden van het romkomgenre, maar ook met de stereotypering rond de moslimcultuur. Ondertussen is het verhaal ontzettend aandoenlijk en word je als kijker een beetje verliefd op Kumail en Emily. De wetenschap dat ze ook in het echte leven hun happy end hebben gekregen, maakt het extra feestelijk.

Door Kita van Slooten

De 5 huisregels van Vaders & Moeders

Doen we het vaker of juist minder vaak dan de buren? Wat als de een veel fanatieker is bij spelletjes dan de ander? En wie kookt er eigenlijk als de keuken ineens in de tuin staat? Het zijn allemaal vragen die aan bod komen in de nieuwe serie Vaders & Moeders van Videoland. Weekend Magazine sprak met de cast over dit bijzondere nieuwe format.

Bas en Jildou zijn goede vrienden met hun buren Eva en Mo. En de buurt wordt alleen nog maar gezelliger als Daan en Esther het rijtje compleet maken. Drie heel verschillende stellen, die we in 12 afleveringen steeds beter leren kennen: de liefde, de vriendschap, de gênante situaties, hun onzekerheden en grapjes. Vinden Daan en Esther elkaar wel grappig genoeg? Waarom drinkt Bas ineens de hele tijd van die vieze groene sapjes? En wat bespreken de mannen toch allemaal in hun mancave

Verrassend: iedere aflevering duurt steeds maar 6 of 7 minuten. Je kan ze allemaal achter elkaar kijken, of juist in willekeurige volgorde bij stukjes en beetjes. Het ideale snackje dus voor bij het ontbijt, tijdens de afwas of in de trein. Weekend Magazine sprak met de cast over hun personages, het maken van een short-form-serie, en hun meest pijnlijke situaties op de set. Wat zijn de huisregels van deze Vaders & Moeders?

1. Het is altijd herkenbaar
Ze wonen niet allemaal in een Vinex-wijk en zijn in het echt leven ook niet allemaal vaders en moeders. En toch herkent de hele cast de situaties in de serie. Edwin Jonker: "Je hebt allemaal wel van die avonden meegemaakt, met bevriende stellen gezellig in de tuin hangen. En dat is toch vooral wat de vaders en moeders samen doen. Het zijn steeds heel herkenbare thema's, of je nou op de grachtengordel woont, of ergens in een dorpse woonwijk." Zijn vriendin in de serie, Judith Noyons - nu zwanger van haar eerste - vult aan: "Zelfs als je geen kinderen hebt. De meeste mensen hebben wel een relatie of ooit een relatie gehad." Edwin: "Kijk bijvoorbeeld naar de aflevering waar Bas ineens heel gezond wil gaan leven. Hij is wat ouder dan zijn vriendin en is daar onzeker over. Nou, ik denk dat 8 op de 10 mannen wel eens zo'n periode doormaakt." 

Cas Jansen, die de gedweeë Daan speelt, heeft zelf twee kinderen en vindt de serie ook erg herkenbaar: "Je probeert het altijd goed te doen en dat lukt eigenlijk nooit. Je kan niet meer doen dan je best en dan verloopt alles alsnog chaotisch en anders dan verwacht. Dat zie je in Vaders & Moeders ook terug." Zijn tegenspeelster, Sanne Langelaar, had dan ook helemaal geen moeite zich in haar karakter te verplaatsen: "Ik ben zelf veel minder gecontroleerd dan Esther. Maar iedereen kent wel zo'n stel. Ik ook, daar kon ik van alles van jatten. Dat ze bijvoorbeeld de hele tijd de tafel even schoonveegt, heb ik gewoon van iemand in het echt afgekeken. Je hoeft maar naar Ikea te gaan en je ziet precies het type mensen en de issues die in Vaders & Moeders aan bod komen."

Anne-Marie Jung, die Eva speelt, herkende heel veel van zichzelf in haar rol: "Ik ben net zo rommelig." Korneel Evers, die haar man Mo speelt: "Ja, maar wel een stukje ijdeler." Voor hem paste de rol ook als een warme jas. Anne-Marie: "Hoewel jij wel iets zachter bent dan Mo, die kan echt uit zijn slof schieten." Maar, zegt Korneel: "Als stel zijn wij degenen die nooit moeilijk doen, en dat klopt in het echt ook wel bij ons allebei."

2. Het is af en toe flink gênant
Vaders & Moeders is een comedy, en dat betekent dat er af en toe flink gênante momenten in zitten. Ook herkenbaar natuurlijk. Wat doe je bijvoorbeeld als je vrienden heel openlijk over seks praten en jij en je partner liever niet? Sanne: "Esther kan dat echt niet hebben, ook niet met de vriendinnen onder elkaar." De acteurs moesten zich zelf ook wel af en toe over wat grenzen heen zetten. Korneel Evers moest bij een bepaald script wel even slikken: "Bas en Jil organiseren een Brazilian party en de bedoeling is dat iedereen in z'n bikini of speedo komt opdagen. Dat zag ik echt niet voor me, zo halfnaakt op de set. Ik dacht: dat ga ik echt niet doen!" Maar gelukkig lost het probleem zich in de serie vanzelf op - Mo en Korneel lijken ook in dat opzicht op elkaar. Sanne Langelaar maakte zelf één gênant moment mee op de set: "Ik had zo vreselijk de slappe lach dat een scène twintig keer opnieuw moest. Ik moest een kamer binnen lopen en daar over een tas struikelen. Maar Cas bleef me maar aan het lachen maken. Uiteindelijk heeft de regisseur dat shot dan maar geschrapt." 

3. Het loopt altijd goed af
Dit is niet een serie op het scherpst van de snede, waarin grote thema's aan bod komen. Korneel Evers: "Er zijn geen intriges of misdaden, geen enorme psychologische sprongen. Dat is ook niet nodig." Volgens Edwin Jonker komt dat ook de herkenbaarheid ten goede: "Het is positief en lief. Iedereen mag elkaar gewoon graag en er is veel liefde." Sanne Langelaar vindt dat dat ook goed bij het format past: "In een paar minuutjes moet je ook niet enorme dramatische ontwikkelingen willen proppen. Het leent zich juist voor kleine dramaatjes. En die laten zich met een goed gesprek meestal wel oplossen." Cas Jansen: "En daar zit juist ook de charme in: je kijkt het bij het ontbijt en je loopt met een goed gevoel de deur uit."

Wie is wie in Vaders & Moeders

Esther wordt gespeeld door Sanne Langelaar. Ze is getrouwd met Daan en de controlfreak van het stel.

 

 

Daan wordt gespeeld door Cas Janssen. Hij zit een beetje onder de plak bij zijn Esther, maar is daar ook wel blij mee.

 

 

Jildou wordt gespeeld door Judith Noyons. Ze is met Bas samen en de vrolijke, lieve spring-in-het-veld van de zes.

 

 

Bas wordt gespeeld door Edwin Jonker. Hij is gezellig en hip, maar moet af en toe wel moeite doen zijn jongere vrouw bij te houden.

 

 

Eva wordt gespeeld door Anne-Marie Jung. Zij en haar man Mo vormen het stel waar de kinderen altijd spelen en waar alles mag. 

 

 

En Korneel Evers speelt Mo, de wederhelft van Eva. Een lieverd met een stoer randje. 

 

 

4. De kinderen blijven buiten beeld
Hoewel alle drie de stellen kinderen hebben, krijg je niet te zien. Anne-Marie Jung: "Dat was echt heerlijk werken. Kinderen en dieren zorgen altijd voor chaos op de set. En het heet niet voor niets Vaders & Moeders, en niet Gezinnen of zoiets." Bovendien is het niet echt nodig, zegt Cas Jansen: "De suggestie wordt voortdurend gewekt dat ze er wel zijn. Ze roepen uit hun slaapkamer, je ziet speelgoed rondslingeren. Maar het gaat niet over situaties met de kinderen. Dat zou een hele andere dynamiek geven."

Edwin Jonker: "Het gaat echt over de onderlinge relaties en vriendschappen, ook wel over mannen en vrouwen. Ik zag laatst een documentaire over 'schurisme', het fenomeen waarbij mannen zich terugtrekken in hun schuur voor een beetje 'me-time'. Dat doen de mannen in Vaders & Moeders ook echt, de vrouwen trouwens ook." Judith Noyons: "Hoewel wij ruzie krijgen bij het inrichten van onze 'teefcave', haha. Maar ze zijn wel aan elkaar gewaagd, de mannen en de vrouwen. Ik vind wel dat als we nog een serie gaan opnemen er wat mij betreft we best meer mogen zien van de vriendschappen tussen de heren en de dames. Ik kan prima goede vrienden zijn met Mo, dat zie je nu nog niet erg terug."

5. Het hele plot past in 6 minuten
Al die pijnlijke en grappige situaties, al die liefde en vriendschap laat zich steeds maar in 6 á 7 minuten vertellen. Werkt dat anders? Sanne Langelaar: "Het scheelt dat je niet over een langere spanningsboog werkt. Je kan alle afleveringen apart kijken, ze hoeven niet per se op volgorde. Het drama zit in de personages zelf, en niet in de ontwikkeling van het plot." Het was overigens wel hard werken: de hele serie werd in twee weken tijd opgenomen. Cas Jansen: "Dat is echt de longen uit je lijf filmen. Maar het was ontzettend leuk, zoiets heel nieuws. Tijdens het draaien weet je niet of het wel zo grappig uitpakt als je hoopt, of het gevoel wel op beeld vertaald. Maar dat is echt goed gelukt."

Het hele concept, zegt Edwin Jonker, past gewoon heel goed bij deze tijd. "Alles gaat snel, je krijgt zoveel prikkels. Dit is net lekker om je aandacht bij te houden." Judith Noyons: "We zijn gewend om op elk moment een medium te consumeren, of je nou een artikel leest of een filmpje kijkt. Het laat zich ook onwijs lekker wegkijken op de camping bijvoorbeeld. Gewoon een paar achter elkaar." Dat raadt Sanne Langelaar ook aan: "Als je er maar eentje kijkt, leer je de karakters nog niet echt goed kennen. Als je er een paar achter elkaar kijkt, ga je echt van de personages houden." Cas Jansen: "Ik zou ze gewoon bingen als ze allemaal online staan. Dan ben je in totaal even lang bezig als bij een speelfilm, en dan heb je echt een hele leuke tijd."

Vaders & Moeders is vanaf 7 augustus te zien op Videoland. Iedere week verschijnen er twee nieuwe afleveringen. Hier vind je alvast meer informatie en filmpjes.

 

On demand: de leukste films en series

Wat is er nou fijner dan een goede serie of een spannende film kijken? Even jezelf verliezen in het verhaal, of wat opsteken van een mooie docu. Maar het aanbod on demand is overweldigend groot. Wij helpen je een beetje bij de keuzestress: wat is de moeite waard en wat eigenlijk niet?

KINGDOM

Wanneer kijken: als je niet vies bent van een beetje testosteron
Wanneer niet: als je het graag beschaafd houdt
Naast je op de bank: je gebitsbeschermer
Waar: Videoland

Kingdom is zo'n serie waar alles aan klopt - je kan dit bijna niet slecht vinden, als je tenminste het uitgangspunt kan waarderen: een voormalig MMA-vechter probeert zijn noodlijdende sportschool draaiende te houden. Daarvoor heeft hij stervechters nodig, maar die liggen natuurlijk niet voor het oprapen en zijn ook niet altijd de meest evenwichtige types. Tegelijkertijd heeft hij het ook nogal met z'n familie te stellen: zijn twee zoons die ook aan MMA doen, zijn vriendin Lisa en zijn ex-vrouw. 

Kingdom - er zijn inmiddels drie seizoenen en ze staan allemaal op Videoland - heeft een rauwe, harde kwaliteit. De gevechten, zowel in als buiten de ring, zijn prachtig in beeld gebracht, tegen de achtergrond van de achterbuurten van Venice Beach, Californië. Maar de echte kracht van de serie zit 'm in de acteurs. Die weten mooi neer te zetten dat deze tough guys ook maar mensen zijn. Geen absolute slechteriken, ook geen helden, maar gewoon mannen met een bijzonder beroep. Een wereld waar je behoorlijk wat ballen voor nodig hebt om in te overleven. 

NYMPHOMANIAC

Wanneer kijken: als je niet vies bent van een robbertje seks op tv
Wanneer niet: als de kinderen naast je op de bank zitten
Naast je op de bank: je boek over vliegvissen
Waar: Videoland

Op de pagina van website IMDB over deze film vind je bijzonder veel 1-ster-recensies - allemaal van kijkers, niet van professionele critici. Veel mensen lijken verbaasd dat een film die Nymphomaniac heet over seks gaat en ook nog eens niet bepaald romantisch is. Wees gewaarschuwd dus: dit is geen pornofilm, maar er zitten wel behoorlijk wat expliciete seksscènes in.

Nymphomaniac vertelt het verhaal van Joe, de vrouw die we in de openingsscène in elkaar geslagen in een steegje zien liggen. De aardige Seligman vindt haar en neemt haar mee naar huis. Daar vertelt ze hem dat ze het verdient om in elkaar geslagen te worden, want ze is een 'slecht mens'. Vervolgens doet ze in acht hoofdstukken - verspreid over twee films, die samen meer dan vier uur in beslag nemen - uit de doeken hoe ze zich seksueel ontwikkeld heeft. Dat wordt in lange flashbacks soms grappig, soms poëtisch en soms heel grafisch in beeld gebracht. 

Maar de echte sjeu van de film zit in de gesprekken tussen Joe en Seligman. Joe is een en al lichamelijkheid en verlangen - ook als dat emotioneel of sociaal niet strookt - en Seligman is juist alleen maar geest, filosofie en wetenschap. Hij is als een lieve priester die steeds Joe's schuldgevoelens wegwuift: seksualiteit is in theorie niets om je voor te schamen, ook niet als daar af en toe harten en levens mee gebroken worden. Hoe je je als kijker verhoudt tot de praktijk van Joe's escapades, dat levert best een interessant zelfonderzoek op.

DIANA: ONZE MOEDER

Wanneer kijken: als Candle in the wind van Elton John je lievelingsnummer is
Wanneer niet: als je niet zo van de heldenverering bent
Naast je op de bank: je goede voornemens
​Waar: Videoland

In deze kersverse documentaire geven de Britse prinsen William en Harry een openhartig kijkje in het leven van hun moeder, lady Diana, die in 1997 omkwam in een auto-ongeluk. Twintig jaar later blijft haar leven en haar dood veel mensen bezighouden en deze docu maakt goed duidelijk waarom dat was. 

Niet alleen haar zoons, maar kennelijk zo'n beetje iedereen die haar ontmoette, was immens gecharmeerd van de prinses. Als we iedereen die hier aan het woord komt mogen geloven, was Diana niet alleen erg mooi, maar ook grappig, eigenzinnig, avontuurlijk, liefdevol, stout en goedhartig. Iemand die er alles aan deed om andere mensen te laten vliegen, die stond voor waar ze in geloofde. Dat alles wordt uitgebreid geïllustreerd met foto's en videomateriaal.

De scheiding van prins Charles komt nauwelijks aan bod, net als de ongelukkige omstandigheden rond haar dood. Deze docu is echt een viering van haar leven. Diana wordt neergezet als een halve heilige, en wie weet was ze dat ook wel. Als ze al slechte kanten had (wat toch waarschijnlijk is, want: mens), dan krijgen we daar niets over te horen. 

FEUTEN

Wanneer kijken: als je graag al je vooroordelen bevestigd ziet
Wanneer niet: als je je toch al ergert aan ballerige types
Naast je op de bank: je rode en je blauwe boekje
​Waar: Videoland

Bram Wagtman (gespeeld door Manuel Broekman) wil graag bij het studentencorps, in dit geval de fictionele Amsterdamse vereniging Mercurius. Daarvoor moet hij natuurlijk een keiharde en vernederende ontgroening verduren. Dat vormt de achtergrond voor de intriges, affaires en misdaden die in dit eerste seizoen van Feuten aan bod komen.

'Feut' is een denigrerende term voor een eerstejaars corpslid en zo worden ze dan ook behandeld. De ouderejaars zijn vaak arrogant en soms zelfs ronduit sadistisch, maar dat schijnt er allemaal bij te horen. Wie nooit de lol heeft ingezien van een ontgroening, krijgt met deze serie waarschijnlijk al zijn vooroordelen daarover bevestigd. Neemt niet weg dat het plot (in tien afleveringen van 25 minuten verteld) best goed in elkaar zit en dat je veel van de acteurs zal herkennen van eerder en later werk. Voor wie de smaak te pakken heeft: op Videoland vind je ook nog de filmversie uit 2013, Feuten: het feestje.    

Bloedend hartje (met vanille, rozenwater & aardbei)

In samenwerking met Kosmos Uitgevers

Deze taartjes hebben een wat verdrietige naam, maar maken alles goed door hoe ze eruitzien en smaken. Snijd ze open om de rode binnenkant te laten zien. Je kunt ook variaties op deze cakejes bakken met verschillende soorten jam, fruit en noten. De enige andere versie die aan deze met aardbei kan tippen is die met hazelnootpastavulling.

Ingrediënten:

Voor het beslag

  • 140 g ongezouten boter
  • 200 g poedersuiker
  • 110 g amandelmeel
  • 50 g patentbloem
  • merg van 1/2 vanillestokje
  • 120 g eiwit (van 3-4 biologische eieren)

Voor de vulling

  • 6 tl aardbei-rozenjam of gewone aardbeienjam met een paar druppels rozenwater

Voor het glazuur

  • 170 g poedersuiker
  • 1-2 aardbeien (of 1/2 theelepel aardbeienjam)
  • 1/2 tl rozenwater
  • een beetje vanillemerg (1/4 stokje), of 1 tl vanille-extract
  • 1 el honing

Voor de garnering

  • onbespoten rozenblaadjes of aardbeien

Bereiden:

Smelt de boter in een kleine pan op hoog vuur. Laat koken tot de boter begint te schuimen, goudbruin wordt en een beetje begint aan te branden, haal de pan van het vuur.

Voor deze cakejes is een keukenmachine ideaal (als je er geen hebt, kun je het beslag met de hand maken, maar daar heb je wel spierballen voor nodig). Doe de droge ingrediënten en het vanillemerg in de keukenmachine en meng alles goed. Giet, terwijl de keukenmachine draait, het eiwit er geleidelijk bij en meng goed door elkaar. Schenk terwijl de keukenmachine nog draait de gekaramelliseerde boter er langzaam bij, ook de aangebrande bruine stukjes van de bodem van de pan, voor extra smaak. Zet het beslag minimaal een uur in de koelkast (en maximaal een week).

Verwarm, zodra je wilt gaan bakken, de oven voor op 190 °C/170 °C heteluchtoven/ gas stand 5. Vet de siliconenvormpjes in met boterspray (gebruik je metalen vormpjes, vet die dan in met boter en bestuif met bloem). Verdeel het beslag over de vormpjes. Het moet tot ongeveer 2 cm van de bovenrand komen. Schep er bij elk een theelepeltje jam op: druk met de theelepel het beslag wat opzij en duw vervolgens de jam in het kuiltje. Wanneer je de lepel eruit haalt, vloeit het beslag over de jam.

Zet de vormpjes op een bakplaat en bak 25-30 minuten totdat de geur onweerstaanbaar is en de cakejes stevig aanvoelen (in dit geval kun je alleen de randen testen, omdat het midden door de jam inzakt).

Leg een groot stuk bakpapier boven op de vormpjes, leg daar een bakplaat op en keer het geheel voorzichtig. Laat zo 20 minuten staan. Meng de ingrediënten voor het glazuur in een kom. Prak de aardbeien een beetje, zodat het sap en de kleur vrijkomen. Het glazuur moet de textuur hebben van dikke honing, dus lijkt het te dik, voeg dan een paar druppels water toe.

Haal de cakejes uit de vormpjes en laat helemaal afkoelen op een rooster voor je het glazuur erover schept of spuit. Laat het glazuur langs de zijkanten druipen en hard worden. Je kunt elk cakeje versieren met een paar verse onbespoten rozenblaadjes of een aardbei. De cakejes blijven bij kamertemperatuur 2-3 dagen lekker zacht.

Honey & Co
Honey & Co. - ons bakboek is het nieuwste kookboek van het Londense restaurant Honey & Co. Auteurs Sarit Packer en Itamar Srulovich, die jarenlang in de keuken van Yotam Ottolenghi werkten, hebben hun lekkerste bakrecepten verzameld: allerlei heerlijks met een vleugje Midden-Oosten. Kleverige kers-pistachebroodjes, cheesecakes, rijk gevulde koffiebroodjes met chocolade, hazelnoten en kaneel, kruimelige taartjes met lamsvlees en aubergine. Gemaakt voor iedereen die ook maar een klein beetje van bakken houdt!

Titel: Honey & Co. - Ons bakboek
Auteurs: Sarit Packer en Itamar Srulovich
Prijs: € 24,99
ISBN: 9789021564739
Uitgever: Kosmos Uitgevers

 

 

 

 

 

 

 

 

 

What's up with Whatsapp?

WhatsApp, wie gebruikt het niet? Even snel een appje, foto, filmpje of zelfs documenten sturen. Genoeg mogelijkheden met de handige communicatie app die inmiddels 1 miljard actieve gebruikers per dag heeft - best veel op een wereldbevolking van 7.4 miljard. Goed nieuws voor al deze App-ers, want er komen nog meer fijne functies aan die je straks onder andere kunnen behoeden voor ongemakkelijke situaties. 

WhatsAppjes ongedaan maken

Heb jij wel eens in een heftige emotionele of dronken bui een appje naar iemand gestuurd dat je na het versturen eigenlijk direct wilde terugtrekken? Goed nieuws! WhatsApp is al flink aan het testen met die mogelijkheid en het ziet er naar uit dat de optie voor het einde van dit jaar aan de app wordt toegevoegd. Hiervoor moet je overigens net als bij Gmail of Outlook wel snel handelen. Binnen een x-aantal seconden kun je het berichtje nog ongedaan maken. Na die seconden is het kwaad geschied en is je berichtje toch echt verzonden. Maar als je je snel bedenkt, gaat dit je in de toekomst heel wat gênante situaties schelen.

Filmpjes kijken tijdens het appen

Wat we verder nog dit jaar kunnen verwachten is een videoplayer in WhatsApp zelf. Stel: iemand stuurt je een YouTube-linkje door, dan kun je dit filmpje straks in WhatsApp zelf bekijken, zonder dat je hiervoor de YouTube-app moet openen. Ha fijn, scheelt jou weer een extra handeling. En om het helemaal makkelijk voor je te maken, wordt de video picture-in-picture afgespeeld. Dit houdt in dat de video links in de hoek afgespeeld wordt, maar jij intussen verder kunt appen met je vrienden. 

VIP-gesprekken

Wanneer deze functies worden uitgerold is helaas nog niet bekend. Gelukkig brengt WhatsApp geregeld nieuwe functies uit, dus ook waar we wel al gebruik van kunnen maken. Zoals het vastpinnen van bepaalde gesprekken in WhatsApp. Belangrijke gesprekken staan vanaf nu altijd bovenaan. Dat is handig, want zo hoef je bijvoorbeeld nooit meer naar een WhatsApp-gesprek met je vrienden te zoeken. Alle very important persons zet je vanaf nu gewoon on top of the list.

Hoe werkt dit? In WhatsApp swipe je het gesprek dat je wil vastpinnen naar rechts. Je krijgt nu de mogelijkheid om een gesprek gelezen te maken en een gesprek vast te pinnen. Zo blijft deze ook in beeld als je er wat minder berichten in dit appgesprek verstuurt en ontvangt. 

WhatsApp blijft zich dus lekker door ontwikkelen. Het enige dat ik nog mis, is de functie dat wanneer je een emoji stuurt die huilt van het lachen, je smartphone automatisch een foto maakt als bewijs. Om te zien of je ook écht aan het lachen bent ;D 

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen: Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen!

Weekendagenda

Landgoed Staverden: terug in de tijd 

Landgoed Staverden heeft een interessante historie die teruggaat tot de 13e eeuw. Op zondag 6 augustus kun je met de boswachter op stap. Hij vertelt tijdens de wandeling over de ontwikkeling van het landschap, het kasteel en de bewoners door de eeuwen heen. Ook de bijzondere verhalen over de witte pauwen en Eleonora en de zwarte vrouw van Staverden zullen niet ontbreken.
Meer info: www.glk.nl

Kasteel Cannenburch: Frans Festijn

Tijdens de vakantie in Nederland gebleven? Ga dan voor een vleugje Frankrijk naar het Frans festijn op Kasteel Cannenburch op 5 en 6 augustus. Hier vind je het zonnige leven van Frankrijk met producten uit het zuiden, brocante, Bourgondisch eten, Franse muziek en kunstenaars à la Montmartre in de boomgaard.
Meer info: www.eenfransfestijn.nl 

Slot Zeist: curiosa & brocante

Struinen langs antiek en brocante op een prachtige locatie. Op zondag 6 augustus wordt voor de 12e keer de Curiosa en Brocantemarkt in de tuinen van slot Zeist georganiseerd. Er staan ongeveer 140 kramen van deelnemers die het verzamelen van curiosa en brocante als hobby hebben. Je vindt er van alles; oude serviezen, nostalgisch speelgoed, klein meubilair, klokken, tuindecoraties, boeken en leuke snuisterijen. 
Meer info: www.vlooienmarkten.nl 

Slot Loevestein: workshop maliënkolderarmbandjes 

In juli en augustus is Slot Loevestein elke dag geopend en is er van alles te doen voor kinderen. Schilder je eigen ridderschild, doe mee aan Oudhollandse spellen of ervaar hoe een gezin vroeger leefde in de soldatenhuisjes. Zondag 6 augustus is er een workshop maliënkolder armbandjes maken. Met de ringetjes waar vroeger een maliënkolder werd gemaakt, kun je een stoere armband maken (en mee naar huis nemen). 
Meer info: www.slotloevestein.nl 

Kasteel de Haar: groene weelde

Kasteel de Haar heeft het park rondom het kasteel prachtig gerestaureerd. Groene Weelde neemt je mee terug naar de hoogtijdagen van Kasteel de Haar en de veelzijdige rol die het park voor de bewoners speelde. Zo nodigden de elegante stijltuinen, grote variatie aan bomen, heesters, het doolhof, hertenkamp, de picknickweide, waterpartijen, eilanden en bruggen niet alleen uit tot ontspannende uitjes, maar voorzagen moestuin, boomgaard, rozentuin en vijvers ook in culinaire en decoratieve overvloed.
Meer info: www.kasteeldehaar.nl 

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!