Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 28, 2017 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Waag die sprong! Waarom iets nieuws proberen je altijd wat oplevert

"Probeer eens iets nieuws, gewoon om te kijken wat dat met je doet", stelde de eindredacteur van Weekend Magazine voor. "Verleg je grenzen, stap over je angst heen!" Een week later sta ik met knikkende knietjes op een stalen platform, 60 meter boven een woelige zee. 

Diep onder mij zie ik hoe de golven tegen het bouwwerk beuken, en ik vraag mezelf af wat me bezielde toen ik besloot om te gaan ziplinen van de pier van Scheveningen. Mijn haren waaien werkelijk alle kanten op. Wat nou als een plotselinge rukwind me hiervan afblaast, schiet er door mijn hoofd. Gelukkig zit ik met een kabel gezekerd aan de stalen constructie van de pier. Maar straks moet ik wel van dit veilige platform afstappen… 

Ik kijk naast mij en zie Milan, die ik 5 minuten geleden heb ontmoet. Het 10-jarige ventje ("bijna 11 hoor!"), is hier net als ik helemaal alleen. Zijn moeder durfde niet mee omhoog. Tijdens het beklimmen van de toren van de pier raakten we aan de praat. Het jochie is een tíkkeltje nerveus en kletst de oren van mijn hoofd: "Volgens mij ben ik de jongste van de groep! Of in elk geval de een-na-jongste. Maar dat andere jongetje gaat samen met zijn vader, dus eigenlijk ben ik dan wel iets stoerder. Toch? Best een harde wind hé! Hoeveel kilometer per uur zullen we gaan? Weet jij wat het wereldrecord is?" 

'Als een kind van 10 dit durft, moet ik ook wel gaan'

Hij is waarschijnlijk net zo zenuwachtig als ik, bedenk ik me terwijl we bijna bovenaan de trap zijn. "Ik heb het al een keer gedaan in een speeltuin, maar dat was niet zo hoog", zegt de kleine held. "Het is niet zo eng." Stelt dit mannetje nou míj gerust? We besluiten om tegen elkaar te ‘racen’; er zijn 2 ziplines naast elkaar. Dat is voor mij een goede stok achter de deur: als een 10-jarig kind dit durft, dan móet ik ook wel gaan! Voor ik het goed en wel in de gaten heb, zit ik met een tokkel vast aan een diagonaal gespannen kabel, die van de toren tot het begin van de pier loopt, 350 meter verderop. Het hekje wordt opengeschoven. En nu moet ik dus die sprong wagen, de diepte in.
 
Ik slik even, steek een duim op naar het jochie naast me en stap het platform af. Een seconde later suis ik met sneltreinvaart over zee. Ik kijk niet naar beneden, maar naar het eindpunt, en glijd ondertussen langs de pier, langs een reuzenrad, over een strand vol mensen. En bam, daar klapt de tokkel tegen de rem en kom ik met een zwaai tot stilstand. Yes, fantastisch! Achter me hoor ik het gefluit van de tweede tokkel en al gauw zie ik hoe mijn kleine metgezel ook veilig zijn voeten aan wal zet. "Supervet!" roept hij terwijl hij wordt ontkoppeld. En met een enthousiaste ‘doei’ rent hij ervandoor, richting zijn moeder. 

Euforie
De rest van de dag voel ik me een beetje euforisch: dat heb ik toch maar mooi even gedaan! En dat is precies waarom het doen van nieuwe dingen zo goed voor je is, zeggen Risette Boswerger en Carolijn de Beij van Direct Psycholoog. "Als je iets nieuws probeert en het lukt, dan krijgt je zelfvertrouwen een boost, waardoor je een volgende keer weer andere dingen durft te proberen."

'Nieuwe dingen ondernemen, zorgt voor nieuwe verbindingen in je hersenen'

Het is niet alleen goed voor je zelfvertrouwen, maar ook voor de conditie van je hersenen. "Je kunt het vergelijken met sporten: als je je lichaam op een gezonde manier blijft uitdagen, wordt het sterker. Zo werkt het ook voor je brein”, legt Boswerger uit. “Als je nieuwe dingen doet, worden er namelijk nieuwe verbindingen gelegd tussen de hersencellen. En de ‘kick’ die je krijgt door het stresshormoon adrenaline, zorgt ervoor dat er allerlei stoffen in je hersenen vrijkomen, zoals dopamine, waardoor je je prettig gaat voelen. De adrenaline zorgt er ook voor dat je hersenen beter doorbloed worden; dat is bijvoorbeeld weer goed voor je geheugen."

Iedereen die weleens iets avontuurlijks heeft geprobeerd om z’n grenzen te verleggen, weet eigenlijk wel wat een lekkere kick dit kan geven. En toch vinden veel mensen, de schrijfster van dit artikel incluis, het vaak moeilijk om de stap te zetten om daadwerkelijk iets nieuws te proberen. "Dat komt doordat de gevolgen onbekend zijn", zegt Boswerger. "Mensen zijn gewoontedieren: we zijn over het algemeen bang voor het onbekende. We doen liever de vertrouwde dingen, waarvan we zeker weten dat we ze kunnen. Maar het gevaar daarvan is dat we ‘indutten’ en ons niet verder ontwikkelen. Het is dus goed om af en toe uit je comfortzone te stappen."

Maak je wereld groter
Dat is ook precies wat lifecoach Frank de Moei van Newstart Training in Geluk en Succes zijn cliënten aanraadt om te doen. "Het proberen van dingen die buiten je comfortzone liggen, maakt je wereld groter. En het maakt jezelf groter. Ja, dat kan soms eng zijn. Maar onthoud: alles wat je vroeger eng vond, vind je nu normaal."

De Moei probeert zelf ook regelmatig nieuwe dingen. "Ik heb een bucketlist gehad. Daar stond van alles op, van bungeejumpen en parasailen tot diepzeeduiken en parachutespringen. Zo extreem hoeft het natuurlijk niet te zijn, maar het is wel goed om jezelf af en toe wakker te schudden. Dat kan op twee manieren: door totaal buiten je comfortzone te gaan en je compleet in het diepe te storten. Maar je kunt het ook al voor elkaar krijgen met een kleine challenge op een niveau dat bij je past en op een gebied dat je leuk vindt. Stapje voor stapje, door je grenzen steeds een beetje te verleggen. Zelfs een comfortabel kussen moet soms opgeschud worden."

Dat laatste is vooral aan te raden als je echt last hebt van een angst die je wilt overwinnen, zegt psycholoog Boswerger. "Als je iets nieuws probeert dat te hoog gegrepen is en het mislukt, dan levert dat een ‘faalervaring’ op. Daar word je juist onzeker van. Een eventuele volgende keer zal je meer angst voelen en de sprong misschien niet durven wagen. Zo kan faalangst ontstaan."

Heb je bijvoorbeeld enorme hoogtevrees, ga dan niet gelijk ziplinen. "Als je echt een fobie hebt, is het beter om jezelf uit te dagen met kleine stapjes", zegt Boswerger. "We noemen dat ‘exposure’: jezelf geleidelijk blootstellen aan datgene waar je bang voor bent. Bij hoogtevrees begin je dus niet meteen met ziplinen vanaf 60 meter, maar probeer je eerst het balkon van je oma op de eerste verdieping van een flat. Pas als dat lukt zonder angst, ga je een stap verder."

Weg met de angst
Heb je tijdens het doen van nieuwe dingen veel last van angst, kijk dan steeds goed naar welke gedachten dat angstige gevoel bij jou veroorzaken. "Vraag jezelf af of die gedachten wel zo realistisch zijn. Vaak overschatten angstige mensen namelijk de ernst van het gevreesde. Ook overschatten ze de kans dat het mis kan gaan", zegt Boswerger. 

Dat klinkt herkenbaar. Toen ik bovenop de toren van de pier stond, dacht ik toch even aan die berichten die je soms in de media hoort over kabels die losschieten bij kermisattracties of bungeejumpers. Dat soort gedachten moet je dus wegstoppen en vervangen door realistische gedachten: bijvoorbeeld dat de kans dat het misgaat nihil is. 

"Probeer te ontspannen en positieve dingen tegen jezelf te zeggen, zoals: ‘ik kan het aan’, of: ‘wat is nou eigenlijk het ergste dat me kan gebeuren?’ Adem rustig in en uit en probeer niet te luisteren naar je innerlijke criticus: dat stemmetje in je hoofd dat zegt dat je het niet kan", zegt Boswerger. "En accepteer dat iets nieuws leren meestal een proces is met vallen en opstaan."

'Focus op de beloning'

Sta je letterlijk óf figuurlijk op het punt om in het diepe te springen en voel je opeens het zweet uitbreken? "Focus dan op de beloning", tipt lifecoach De Moei. "Denk aan het leuke van de gebeurtenis. Denk aan hoe goed je je voelt als je het hebt gedaan. Als je je altijd maar focust op waar je bang voor bent, dan kom je nooit meer je huis uit. Doe dus eens iets nieuws. De nieuwe dingen die je probeert in je leven, dat zijn de dingen die je je later nog herinnert. De eerste keer dat je iets doet, blijft je het beste bij."

En dat is precies waar het om draait. Ik had op mijn vrije dag ook lekker thuis in de tuin kunnen zitten. Maar in plaats daarvan stond ik op een 60 meter hoge toren op de pier van Scheveningen, samen met een wildvreemd jochie dat mij moed inpraatte. In plaats van een dag als alle andere, werd het een dag die ik niet snel zal vergeten.

Door Linda Almekinders


Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Herkenbaar voor alle ouders: als het maar nét goed gaat

Vorige week verdronk een 5-jarig meisje in de Sloterplas toen haar moeder haar heel even uit het oog was verloren. Op sociale media reageerden veel mensen veroordelend. Deze drie moeders weten uit eigen ervaring dat een ongeluk in een heel klein hoekje zit. “Het kan echt iedereen overkomen.”

‘Ik zag alleen nog twee staartjes’
Bij Annemarie Heering-Rijnveld, nu 37, ging het ook bijna mis langs de waterkant. Negen jaar geleden is het inmiddels, maar als ze eraan terugdenkt krijgt ze nog altijd de rillingen.

“Het gebeurde op een mooie zomerdag. Mijn man en ik waren bij een strandje in Lelystad met onze twee dochters, toen 2 en 4 jaar oud. Mijn man was met Jasmijn, de oudste, in het water aan het spelen. Zelf bleef ik met Femma, de jongste, op het strand, met een vriendin en haar zoontje. Ik keek naar mijn man, naar Jasmijn, naar Femma, naar het zoontje van mijn vriendin, naar mijn vriendin en weer naar Femma. En weg is ze.

'Godzijdank zag ik haar staartjes nog'

Ik zag alleen nog twee staartjes. Toen ik een seconde niet keek was ze blijkbaar het water in gelopen, naar haar vader en zus. In paniek riep ik mijn man, die haar vliegensvlug omhoog wist te vissen. Hij is gelijk met haar gaan spelen alsof er niets aan de hand was. Heel goed, want zo ontwikkelde ze geen angst voor water. Ik zou haar eruit hebben gehaald en haar nooit meer het water in hebben laten gaan. Later vertelde ze dat ze ‘bellen aan het blazen’ was. De rillingen liepen over m’n rug. Ik krijg er weer kippenvel van. Zo akelig. Zoiets vergeet je nooit meer, ik zie het nog voor me. Ik ben me rot geschrokken. Bizar hoe snel zoiets gaat. Het gebeurt voor je er erg in hebt. Godzijdank zag ik die staartjes nog. Je moet er niet aan denken wat er anders gebeurd zou zijn. Als je haar helemaal niet meer ziet in dat troebele water. Een kind spartelt niet, het maakt geen geluid als het verdrinkt. Dat is het grote gevaar. Met water ben ik sindsdien extra voorzichtig. Als ik nu als gastouder werk, zet ik niet eens een badje in de tuin als de mussen van het dak vallen. Dat is mijn trauma. Je leest zo vaak dat er weer een kindje verdronken is. En steeds weer denk je: hoe dan? Nou, zo dus. Zo gebeurt het. Ik kende de gevaren wel. Ik werkte als leidster, had het echt allemaal wel geleerd. Maar toen ervaarde ik dat het écht zo snel gaat.”

‘Ineens stond ze achter me met een flesje vlekkenmiddel’
Ook Karen Span (32) weet hoe snel het mis kan gaan. De schrik sloeg haar om het hart toen haar dochtertje June (nu 5, destijds 2) in een onbewaakt ogenblik met een potje vlekkenmiddel aan de haal was gegaan.

“Ik was aan het werk en had June bij mijn schoonouders gebracht. Ik heb erg veel last van migraine en die dag was het nog heftiger dan anders. Eigenlijk had ik mijn schoonouders gewoon moeten vragen of June wat langer bij hen kon blijven, maar ik was eigenwijs en haalde haar op. Normaal maak ik altijd een rondje door de kamer voordat ik haar ga ophalen, om te checken

'Het etiket stond vol alarmerende symbolen. Maar ze kon niet zeggen of ze ervan gedronken had'

of er niet ergens een schaar voor het grijpen ligt en of de strijkbout wel aan de kant ligt, dat soort dingen. Maar op die dag wist ik van voren niet meer of ik van achteren leefde en was ik niet alert. Thuis probeerde ik wat te koken, zodat mijn partner Peter wat te eten zou hebben als hij uit zijn werk kwam. Terwijl ik in de keuken stond, liep ineens mijn dochter op me af – met een potje vlekkenmiddel in haar knuistjes. Ik schrok me kapot. Het etiket stond vol alarmerende symbolen. Had ze ervan gedronken? Ik kon het niet aan haar mond ruiken en ze kon het me ook niet duidelijk vertellen. De ene keer zei ze van wel, de andere keer van niet. Daar kon ik niet op af gaan natuurlijk. Ik heb de huisartsenpost gebeld. Daar werd me verteld dat als ze niet binnen een kwartier zou gaan overgeven of schuimbekken, ik haar voor de zekerheid elk half uur wat water moest geven en haar een paar keer wakker moest maken als ze zou gaan slapen. Puur op adrenaline ben ik die angstige momenten doorgekomen. Zodra mijn partner een voet over de drempel zette, stortte ik in. Ik ben naar boven gegaan en hij heeft de instructies van de huisartsenpost opgevolgd. Gelukkig liep het met een sisser af. Maar het was wel een moment waarop ik dacht: zo zie je maar, zo snel kan het gaan. Het kan iedereen gebeuren. Daar sta je niet zo bij stil, tot het je overkomt.”

‘We waren haar echt even vergeten’
Dat twee paar ogen soms niet genoeg zijn om twee kinderen in de gaten te houden, ondervonden ook Yvette Jonker (34) en haar man. Op een hectisch moment vergaten ze bijna hun oudste dochter mee te nemen.

“Een keer per jaar organiseert de basisschool een soort fancy fair, een groot evenement met spelletjes en eten. Ik had daar de hele middag geholpen en was kapot. De jongste, Hayden, was toen krap 3 maanden. Aan

'Op het moment dat we weg wilden rijden, hoorden we haar roepen'

het eind van de dag was ook hij het spuugzat. Hij huilde onophoudelijk, was duidelijk moe. We moesten maar eens op huis aan. Ik laadde een gillende Hayden in, mijn man was druk met de kinderwagen en de luiertas. Ik stapte in. Hij stapte in. Gordels om. Maar op het moment dat we wilden wegrijden, mijn man had de motor al gestart, hoorden we buiten iemand roepen. ‘MAM, JULLIE VERGETEN MIJ!’ Het was onze oudste dochter, Shania, toen 4,5. Dan breekt je hart. We zijn allebei uit de auto gesprongen en hebben haar opgepakt en stevig geknuffeld. ‘Sorrysorrysorry’. Daarna ben ik tussen de kinderen op de achterbank gaan zitten en heb ik vreselijk zitten huilen. Ik zat nog vol met hormonen en was me helemaal het apezuur geschrokken. Je moet er niet aan denken wat er gebeurd had kunnen zijn. Gelukkig stond ze naast de auto en niet erachter. Hoe het gebeurd is weet ik nog steeds niet. We moesten echt nog wennen aan het hebben van meer kinderen. En ergens ging het kennelijk mis met de communicatie. Hij dacht dat ik Shania had, ik dacht dat hij haar had. Dan blijkt maar: je mag er nooit blind van uitgaan dat de ander iets doet. Ik praat het niet goed, het had niet mogen gebeuren. We deden het niet expres, dat doet niemand. Maar het gebeurde wel. Vroeger dacht ik ook dat mij dat nooit zou overkomen: hoe kun je nou je kind vergeten? Dat is het belangrijkste! En ik kan me nu ook niet voorstellen dat het ons nog eens gebeurt met ons 9 maanden oude zoontje Jaxxon. Maar ik weet inmiddels wel hoe makkelijk zoiets kan gebeuren.”

Oordeel niet zo snel
Alle drie zijn deze moeders het erover eens: oordeel niet zo snel. Karen stoort zich aan de veroordelende reacties op sociale media. “Het is al erg genoeg, aan dat soort opmerkingen heb je echt niks.” Annemarie: “Het is ongehoord wat sommige mensen op Facebook schrijven onder zo’n tragisch bericht. ‘De moeder zal wel op haar telefoon hebben gekeken’. Walgelijk, hoe haal je het in je hoofd? Alsof die moeders nooit hun kind uit het oog verliezen, alsof zij perfect zijn.” Die zogenaamde perfectie is ook Yvette een doorn in het oog. “Ik erger me daar kapot aan, van die ouders die zeggen: ‘Ik neem mijn kinderen zelfs mee naar de wc’. Alsjeblieft zeg, hoe doe je dat met drie kinderen? Niemand heeft 24 uur per dag zicht op z’n kinderen, dat kan simpelweg niet. Ik durf te wedden dat als je tien moeders op een rijtje zet, er negen van hen een soortgelijk verhaal hebben als wij. Niemand verdient het om met de grond gelijkgemaakt te worden als de aandacht heel even is verslapt. Waarom zo hard reageren op andermans ‘fouten’? Moeders zouden elkaar moeten steunen, we weten allemaal hoe zwaar het is.

‘Moeders zijn ook maar mensen’
Opvoeddeskundige Phaedra Werkhoven, auteur van het boek Mama is ook maar een mens, is ervan overtuigd dat elke ouder weleens een moment van onoplettendheid heeft waarin een kind iets potentieel gevaarlijks doet. Het is volgens haar onmogelijk om je kinderen continu in de gaten te houden. “Tuurlijk, je hebt van die ouders die echt geen moment de teugels laten vieren, maar dat lijkt me niet gezond. Moeders zijn ook maar mensen. Kinderen weten bovendien feilloos die momenten op te zoeken dat je even niet kijkt.”

Zelf had ze ook eens benauwde momenten, toen haar zoontje in een botanische tuin plots een levensgevaarlijke bes in zijn mond had gestopt. “Je kijkt even niet en het is gebeurd. Zoiets overkomt je. Uiteindelijk bleek hij de bes gelukkig te hebben uitgespuugd, maar ik heb er wel even stress van gehad.”

Moeders zouden best iets minder streng voor zichzelf en elkaar mogen zijn, vindt ze. “Je ziet hier steeds meer die uit Amerika overgewaaide prestatiedrang en controledwang. De Nederlandse nuchterheid is tegenwoordig ver te zoeken. Jammer. We doen altijd maar alsof we oppermensen zijn en alles onder controle hebben, maar ik heb nog nooit een perfecte moeder gezien. Niemand verwacht perfectie van een ander. Laten we onszelf die onrealistische standaard dan ook niet opleggen.”

Door Roxanne Vis

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Is het een poster? Nee, het is een tv!

Van onze partner LG

Als je voor het laatst een aantal jaar geleden een nieuwe tv hebt gekocht, heb je waarschijnlijk een led-tv. En dat klinkt wel als OLED, maar vergis je niet: het is een hele andere techniek. Bij led gaat het namelijk om een normaal lcd-scherm met led-achtergrondverlichting. OLED heeft geen achtergrondverlichting nodig: het scherm zelf is opgebouwd uit een heleboel kleine diodes, ofwel lampjes, die in miljoenen kleuren kunnen oplichten. Dat heeft een aantal voordelen. Omdat er geen backlight nodig is zijn OLED-tv’s veel dunner. 

De beste beeldkwaliteit
Het grootste voordeel van OLED is de beeldkwaliteit: die is ongeëvenaard. Zwart is echt zwart, want alle individuele diodes kunnen helemaal uit. Bij led-tv’s kan dat niet en is zwart hooguit donkergrijs, helemaal donker wordt iets dat licht geeft immers nooit. Daarom is het contrast van OLED ook stukken groter: een felle maan tegen een gitzwarte nachtlucht, realistischer dan je ooit eerder op tv hebt gezien.

En niet alleen is zwart zwarter dan ooit en oogt wit feller, daar tussenin zijn ook nog eens meer kleuren mogelijk. Dat zorgt voor een ongelooflijk mooie, volle en realistische kijkervaring. En dan is de kijkhoek ook nog stukken beter dan bij andere technieken, zodat je ook in een volle huiskamer altijd goed zit.
 


De LG Signature OLED-tv Wallpaper (zo dun als een poster)

Perfect beeld, perfect geluid
Omdat je bij dat fantastische beeld ook het beste geluid wilt horen, hebben de nieuwe OLED-tv’s van LG ook Dolby Atmos 360-gradengeluid. Die techniek wordt ook in nieuwe bioscoopzalen gebruikt, en zorgt voor voller, helderder, completer geluid. Dolby Atmos biedt de mogelijkheid om de kijker te omringen met geluid, zodat een overvliegend vliegtuig ook echt klinkt alsof het over je heenvliegt.

De OLED-tv's van LG geven het geluid bovendien rechtstreeks door aan hun SJ9 Dolby Atmos-soundbar, zonder dat je een Blu-ray-speler nodig hebt. Die soundbar met bijbehorende subwoofer zendt geluid uit over 5.1.2 kanalen, en projecteert het ook naar boven. Zo komt een deel van het geluid via het plafond op je af, waardoor je omgeven wordt door het geluid.

Tel daar de fenomenale beeldkwaliteit van LG’s 4K HDR OLED-tv’s bij op en je begrijpt waarom LG de beste keus is voor de liefhebber van films, series en games. Geen ander merk heeft zo’n breed aanbod OLED-tv’s en geen ander merk maakt zijn OLED-tv’s van begin tot eind helemaal zelf.

LG, de absolute OLED-expert
Als je OLED zegt, zeg je LG. Het Zuid-Koreaanse bedrijf is de absolute autoriteit op OLED-gebied, en het enige bedrijf dat de schermen maakt voor tv's. Andere fabrikanten haakten af; zij kopen nu hun OLED-panelen in bij LG. In OLED-tv’s van bijvoorbeeld Panasonic en Sony zitten schermen van LG, simpelweg omdat ze zo goed zijn.

Maar waar die andere merken dit jaar hun eerste OLED-tv’s hebben aangekondigd, heeft LG inmiddels een flinke serie OLED-tv’s uitgebracht. De LG Signature OLED-tv W7 is daarbij het nieuwste paradepaardje. De W staat voor wallpaper, want de flinterdunne tv van 2,57 millimeter hang je als een poster aan de muur. Het geluid komt uit een bijbehorende soundbar, waar ook alle aansluitingen op zitten. Dat laat het sublieme scherm verder onbelemmerd om de beste beeldkwaliteit te geven, met minimale afleiding.

<img data-cke-saved-src="https://track.adform.net/adfserve/?bn=18684979;1x1inv=1;srctype=3;ord=%n” border=" src="https://track.adform.net/adfserve/?bn=18684979;1x1inv=1;srctype=3;ord=%n” border=" 0"="" width="1" height="1">

Tips voor wie verder wil

Wandelen is gezellig en gezond. Dat weet iedereen die weleens een rondje om gaat met de hond. En misschien ben je wel geïnspireerd geraakt door de Vierdaagse-lopers om eens een keer wat verder te gaan. Want ja: langer wandelen is eigenlijk ook nóg gezelliger en nóg gezonder.

Bram Janssen coördineert de wandelopleidingen  en trainingsprogramma’s van de Koninklijke Wandel Bond Nederland en kan ons alles vertellen over hoe je daarmee van start gaat.

1. Van 5 naar 50 kilometer
Twee dingen zijn het allerbelangrijkste als je voor een lange afstand traint: op tijd beginnen en kilometers maken. Dat doe je, vertelt Janssen, vooral door te ‘doen doen doen’. “Parkeer je auto wat verder van je werk of stap een halte eerder uit, wandel tijdens het bellen of het vergaderen en laat je fiets staan als je boodschappen gaat doen.” En dan zijn er natuurlijk de echte trainingen. Het liefst doe je die 3 keer per week: 2 keer op een doordeweekse dag of avond een intervaltraining, waarbij je verschillende wandeltempo’s afwisselt, en dan in het weekend echt een lange duurtraining. Daarnaast is het ook goed om onderweg spierversterkende oefeningen te doen – en dan voor je hele lijf, niet alleen voor je benen. “Dat kan heel goed als je met een groepje traint, maar mensen die in hun eentje wandelen vinden het toch gek om ineens onderweg een paar squats te doen. Dat kan je dus ook gerust thuis of even lekker in de tuin doen.” Het gaat er maar om dat je je grenzen steeds verlegt: een iets hogere hartslag, een iets langere afstand, een iets sneller tempo. “Tot 30 kilometer gaat het voor de meeste mensen wel prima, maar daarna gaat de herhalende beweging van het wandelen ze toch opbreken.” Stug doortrainen helpt, zo lang je maar de tijd neemt voor een oplopend schema en genoeg rust houdt. “Steeds 48 uur tussen de wandelingen,” raadt Janssen aan. "En heb je een pijntje, wissel dan eens af met fietsen of zwemmen"

2. Stevige stappers niet nodig
Voor wie een beetje modebewust is, kan dit nog weleens een drempel zijn: die oerlelijke verstandige stappers waar je sommige wandelaars op ziet. Gelukkig is dat helemaal niet nodig. “Zeker in Nederland heb je echt niet van die zware, hoge (berg)schoenen nodig. Voor de stabiliteit heb je dat hier niet nodig en bovendien kan je ook nog eens je voet minder goed afwikkelen.” Juist een lichte, lage schoen is het beste dus. Kunnen dat ook gewoon je hardloopgympies zijn? “Dat zie je wel veel mensen doen, maar in principe is een echte wandelschoen beter. Die zijn gemaakt voor langer begeleiden van je afwikkeling tijdens het contact met de grond, terwijl je je met hardloopschoenen eigenlijk alleen maar kort afzet en vooral veel demping nodig hebt om de klap van het rennen op te vangen. Dat heb je met wandelen veel minder.”

3. Laagje op laagje
En de rest van je outfit dan? Het lijkt soms wel een ongeschreven regel dat serieuze wandelaars een afritsbroek aan móeten. Nou, die is op z’n retour, vertelt Bram Janssen. “Het is op zich best praktisch, maar veel mensen vinden al die ritsen en stiksels irritant. En het gaat er maar om dat je kleding ademend en licht is en vooral dat het snel droogt als het nat wordt.” Vooral geen katoen dus, dat is zwaar en blijft lang vochtig als je nat wordt. Syntetisch materiaal als nylon droogt veel sneller. Voor de rest maakt het allemaal niet zoveel uit, zolang je huid maar droog blijft. Daarom zijn laagjes ook heel handig: “Dan houdt de onderste laag je huid droog en geeft het zweet door naar de buitenste laag, waar het kan verdampen.  Een rugtas of een heuptas, dat hangt af van je persoonlijke voorkeur en hoeveel je mee wilt nemen. “Een rugtas maakt je rug heel warm als het toch al warm is en dat is niet comfortabel. Gelukkig is een klein rugzakje voldoende. Een heuptas is heel handig om snel iets te drinken te pakken, maar kan weer gaan ‘stuiteren’ op je billen, wat vervelend loopt.” Voor beiden geldt dat je het beste even kan testen in de winkel, hoe het allemaal zit, en dan ook met wat gewicht erin.

4. De innerlijke mens
Veel drinken onderweg is belangrijk, maar dan wel in combinatie met iets mineraalrijks,. “Neem een kopje bouillon, drie of vier dropjes, een handje chips, een stuk fruit of een krentenbol,” adviseert Janssen. Druivensuiker of sportdrankjes kan je laten staan, dat is nergens voor nodig. Gewoon gezonde voeding is voldoende.  Verder is het vooral goed om regelmatig kleine beetjes te eten. Als je je route een beetje goed plant, kan je vast ergens onderweg lekker lunchen, of je neemt gewoon een pakje brood mee. Overigens is het wel goed om dan niet te lang te blijven zitten. “Houd de pauzes liever kort. Tijdens het wandelen bouwt je lijf afvalstoffen op en zodra je stilzit, vermindert de doorbloeding van je spieren. Daardoor worden je benen stijf en dan wordt het opstarten weer lastiger.” Je kan even met je benen in de lucht gaan liggen of bij elkaar de benen een beetje losschudden. “Rustig een boterham eten is prima, maar beperk je tot een half uurtje.”

5. De paden op, maar waar zijn ze?
Niet altijd even makkelijk: een mooie route vinden met de afstand die je graag wil lopen. Gelukkig zijn er door het hele land wandelverenigingen die tochten organiseren en routes uitzetten. Veel daarvan kan je vinden in de wandelagenda op wandel.nl, de site van de KWBN. Je hoeft geen lid te zijn om mee te lopen en voor een paar euro heb je een startbewijs. Het is wel handig dat je dan meestal alleen de pijltjes hoeft te volgen en niet met kaarten en dergelijke aan de slag hoeft. En je hebt nog eens wat aanspraak onderweg. Maar als je liever op eigen gelegenheid loopt kan dat natuurlijk ook: de site heeft ook verschillende wandelroutes en ook bij de meeste VVV’s en op de website wandelnet.nl vind je verschillende routes. 


Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Cars 3: best lief, héél braaf

Film van de week: Cars 3
Regie: Brian Fee
Met: Hans Somers, Peggy Vrijens, Edo Brunner
Waardering: 3 sterren

Sommige ouders hebben echt zin in het derde deel van de Cars-reeks, anderen zuchten bij het idee dat ze voor deze kakofonie van pratende autootjes weer met hun kroost naar de bios moeten. Voor beide de kampen is wel wat te zeggen. De vrolijk beppende vierwielers kunnen hartstikke amusant en aandoenlijk zijn, maar daar tegenover staan ook een hoop saaie en voorspelbare scènes.

In het middelpunt staat nog steeds de inmiddels 40 jaar oude Bliksem. Met zijn vriendjes scheurt hij tevreden over het circuit. Ze winnen de ene race na de andere, tot nieuwkomer Jackson Storm hen moeiteloos voorbij rijdt. Storm maakt gebruik van vernieuwde technologie en hij verandert zo de racewereld. Bliksem en zijn maten lijken afgeschreven.

Maar de pittige rode racer is nog niet klaar om met pensioen te gaan. Hij sluit zich aan bij een nieuw team en wordt opgezadeld met de enthousiaste Cruz als zijn trainer. Dit gele wagentje weet veel van de nieuwste snufjes, maar heeft nul ervaring op het circuit. Terwijl Bliksem juist niks van simulators en gadgets moet hebben. Samen met jongeling Cruz rijdt Bliksem naar een clubje oude legendes, die hem inspireren en wat spectaculaire moves bijleren.

Het draait in Cars 3 allemaal om het verschil tussen generaties. Wanneer maak je plaats voor je opvolgers en wat kun je leren van de wijze en ervaren oude garde. Het is niet bepaald een thema waar de piepjonge doelgroep zich mee bezig houdt, dus wellicht dat Disney zo de meekijkende papa's en mama's hoopt te vermaken. In dat geval had het allemaal wel wat minder uitgekauwd en langdradig mogen zijn, want al die praatscènes worden op den duur slaapverwekkend.

Het meeste plezier valt nog altijd te halen uit de speelse scènes, waarin geen moraliserende boodschap is gepropt, maar waar het puur om de lol gaat. Zoals wanneer Cruz en Bliksem per ongeluk mee doen aan een race voor rouwdouwers. Of wanneer Cruz de beledigde Bliksem soepel probeert te krijgen met een warming-up voor bejaarden. Die momenten, waarop het allemaal even niet zo braaf hoeft, kan er volop gegrinnikt worden. Door kids én hun ouders.

Door Kita van Slooten

On demand: de leukste films en series

Wat is er nou fijner dan een goede serie of een spannende film kijken? Even jezelf verliezen in het verhaal, of wat opsteken van een mooie docu. Maar het aanbod on demand is overweldigend groot. Wij helpen je een beetje bij de keuzestress: wat is de moeite waard en wat eigenlijk niet?

GOEDE TIJDEN SLECHTE TIJDEN CLASSICS

​Wanneer kijken: als je een reis door de tijd wil maken
Wanneer niet: als je geen zin hebt je oud te voelen
Naast je Aan op de bank: je scrunchie en je brede schoudervullingen
Waar: Videoland

Oh, het jeugdsentiment! Voor wie jonger dan 30 is, is het eerste seizoen Goede Tijden Slechte Tijden waarschijnlijk onmogelijk om aan te zien. Maar voor wie 'erbij' was toen de eerste soap van Nederland in 1990 van start ging, is het een feest der herkenning. Die waanzinnig lange leader van meer dan een minuut! Die gebloemde jasjes van Linda, met schoudervullingen waar een linebacker geïntimideerd van zou raken! De telefooncellen waar geheime gesprekken moeten worden gevoerd!    

Het grappige is dat er voor de rest eigenlijk nog maar weinig veranderd is. Een aantal acteurs van nu liep ook 27 jaar geleden al rond in Meerdijk - hoewel ze inmiddels wel een aantal huwelijken, scheidingen en bijna-doodervaringen rijker zijn. Destijds waren de scènes een stuk langer en de montage een stuk langzamer, maar maar ook toen al lag het sentiment direct aan de oppervlakte en werden we iedere aflevering getrakteerd op een reeks peinzende dan wel indringende blikken. Ook leuk: al die BN'ers die inmiddels op andere wijze furore hebben gemaakt, maar ooit als broekie hun eerste soap-schreden in GTST zetten. En, voor de kenner niet onbelangrijk, dit is het enige seizoen met de originele Helen Helmink, Marlous Fluitsma. 

LOCKE

Wanneer kijken: als je van theater houdt
Wanneer niet: als je films al snel te arty farty vindt
Naast je op de bank: een lijst met alle fouten die je ooit maakte
Waar: Videoland

Vorige week bespraken we al Tom Hardy's strakke optreden in Taboo. Dit keer staat een oudere film op het programma, Locke uit 2013. Een heel ander verhaal: Hardy speelt nu Ivan Locke, een echte familieman en gewaardeerd projectleider in de betonstort. We volgen hem terwijl hij over de snelweg door Engeland rijdt. En dat is ook het enige dat echt gebeurt, feitelijk is Hardy de enige acteur die in beeld komt. De anderen krijgen we alleen over de carkit te horen. Actie hoef je hier dus niet te verwachten, deze film zou net zo goed als theaterstuk kunnen worden opgevoerd. 

Dat is razendspannend als je van dat soort dingen houdt. Ivan Locke heeft één keer een fout begaan, een grote weliswaar, maar nu is hij vastbesloten het allemaal zo netjes mogelijk op te lossen. Maar hij komt er gaandeweg achter dat zijn zo zorgvuldig opgebouwde leven - en zijn zelfbeeld - net zo kwetsbaar zijn als beton dat net niet goed gestort is. In de duur van een autorit, nog geen anderhalf uur, ziet hij alles waar hij zo hard voor gewerkt heeft in elkaar storten. Dat laat je wel even stilstaan bij de fouten die je misschien (of waarschijnlijk) zelf weleens gemaakt hebt. 

DOCTOR STRANGE

Wanneer kijken: als je je belevingswereld wil verruimen
Wanneer niet: als je niet zo van het mystieke bent
Naast je op de bank: je toegang tot een andere dimensie
Waar: Netflix

De briljante en intens arrogante dokter Stephen Strange waant zich een god in de operatiekamer. Als neuroloog verricht hij ook nagenoeg wonderen, maar daar komt een einde aan als hij zelf een ernstig ongeluk krijgt. De enige dokter die hem misschien zou kunnen helpen? Dat is hij zelf natuurlijk. Een onmogelijke situatie, waar hij - aan de grond geraakt - een oplossing voor zoekt in Nepal. Daar maakt hij kennis met de mystieke kunsten, onder leiding van de kale magiër The Ancient One, gespeeld door Tilda Swinton. Het opent zijn ogen voor de vele dimensies in het universum en hoe al die werelden met elkaar in verband staan. Maar dan nog is er nog genoeg te leren, bijvoorbeeld over wat goed en kwaad in deze werelden behelzen. 

Doctor Strange is een vrij typische Marvel heldenfilm, maar heeft met al dat gefilosofeer over perceptie en andere werelden ook wel wat weg van Inception. En dat is best een leuke combinatie. Er valt genoeg te lachen en de special effects en actiescènes zijn behoorlijk spectaculair. De film heeft misschien geen heel verrassend plot, maar is boeiend genoeg om je 2 uur mee vermaken.

LOCH NESS

Wanneer kijken: als je in monsters gelooft
Wanneer niet: als je iets vernieuwends zoekt
Naast je op de bank: in ieder geval niet je sonarapparatuur
Waar: Videoland

​In een klein, toeristisch dorpje in Schotland waart een seriemoordenaar rond. Nee, niet het monster van Loch Ness - de kurk waar de lokale economie op drijft - maar een echte moordenaar die letterlijk harten steelt en iedereen bij elkaar verdacht weet te maken. Iedereen kent elkaar en niemand kan elkaar helemaal vertrouwen, want gaandeweg de serie blijkt dat iedereen wel zo z'n geheimen heeft.  

Een beproefd recept natuurlijk, à la Broadchurch bijvoorbeeld. En het is - als je van het genre houdt - best een onderhoudend verhaal. Voor de liefhebber is het Schots ook nog eens heerlijk om naar te luisteren en zijn de beelden van het landschap mooi en mysterieus. Daarentegen zijn de karakters allemaal tamelijk grof uitgewerkt; je hebt wel vrij snel voor ogen wie gewoon een beetje raar is en wie echt wat op z'n kerfstok heeft. De dader is in dit geval een heel stuk makkelijker op te sporen dan het mythische monster van Loch Ness, waar de lokale inwoners met sonarapparatuur op jagen.

Poké mango & papaja

In samenwerking met Good Cook

Aloha! De poké bowl verovert Nederland. Dit uit Hawaï afkomstige gerecht is van oorsprong een snack van versgevangen rauwe vis met sojasaus, lente-ui en sesamolie, maar inmiddels kent dit iconische gerecht vele variaties. Zoals deze zoetere variant met notige, bruine kokosrijst en fris fruit in limoensap.

Ingrediënten voor 4 personen:

Basis

  • 240 gram bruine kortkorrelrijst
  • 400 ml volvette kokosmelk uit blik
  • 4 el bruine basterdsuiker
  • een mespunt zout

Poké

  • rasp en sap van 2 limoenen
  • 2 mango’s, in blokjes van 1 cm
  • ½ middelgrote papaja, in blokjes van 1 cm

Zo maak je het:

Kook de rijst. Verwarm op een laag vuur in een steelpan de kokosmelk, de basterdsuiker en het zout. Laat, al roerend, zachtjes koken tot de suiker is opgelost.

Giet, wanneer de rijst net gaar is en nog warm, tweederde van de kokosmelk erbij, roer voorzichtig door en schep in kommetjes. Roer de limoensap en -rasp door het fruit.

Schep het fruit op de kokosrijst en serveer met de achtergehouden kokosmelk. Pimp je poké met geroosterd kokosschaafsel en wat zwart sesamzaad.

Poké
De poké bowl uit Hawaï is populair. Je kunt het natuurlijk eten in de diverse poké bowl-restaurants die hun deuren de laatste jaren hebben geopend, maar met het nieuwe boek Poké kun je vanaf nu thuis aan de slag en eindeloos variëren. Begin bij de basis en vul een bowl met (sushi)rijst, vis, sla, dressing en diverse toppings. Serveer een tropische bowl met gemarineerde tonijn, zwarte rijst en een salade van mango, ananas, koriander en rode peper. Of varieer op klassieke combinaties: ingelegde makreel met een salade van rode bietjes, mierikswortelsaus en kruim van roggebrood. Naast de talloze poké bowl-variaties geeft dit hippe kookboek ook sauzen en marinades en als toegift bijgerechten, snacks en drankjes!

Titel: Poké, Hawaïaanse salades
Auteurs: Celia Farrar & Guy Jackson
ISBN: 978 94 6143 168 4
Prijs: € 14,95
Uitgever: Good Cook

 

 

 

 

 

 

Weekendagenda

Bostheater

In het Amsterdamse Bos is het openluchttheater weer begonnen. Komende week is de kindervoorstelling Het Zigeunermeisje en vanaf de 25e speelt het Bostheater in samenwerking met Orkater het beroemde stuk Julius Caesar van Shakespeare. Het is altijd fantastisch om 's avonds tussen de bomen naar toneel te kijken en muziek te luisteren. En alvast te bedenken hoe ze de laag overvliegende Boeings in het stuk gaan verwerken ... Reserveer daarom nu al kaartjes, want het Bostheater is érg populair! bostheater.nl.

Verdwaal eens! 

Nu het mais weer hoog genoeg is, zijn er in heel Nederland weer maisdoolhoven geopend. Meestal zijn er doolhoven gemaakt voor 'beginners', kinderen, en apart voor volwassenen, die echt moeilijk en soms wel 4 kilometer lang zijn. Vaak dwaal je bijna een uur door het mais voor je de finish hebt bereikt. Echt een superuitje voor de hele familie! www.maisdoolhoven.nl.

Uit de mode!

Van hedendaagse couturiers tot historische kostuums: in het Centraal Museum in Utrecht staat de mode centraal. De maker, de drager maar ook de restaurator komt aan het woord. Zo wordt mode in een breder perspectief geplaatst. Maar voorop staan natuurlijk de prachtige en bijzondere creaties. centraalmuseum.nl.

Bumper aan bumper

Muziek, winebars, biertenten en natuurlijk foodtrucks, maar ook voor de kinderen is er veel te doen: er is een zweefmolen, een minicircus, je kunt knutselen en er lopen clowns rond. Komend weekend kun je je 'een ongeluk eten' bij het foodfestival Bumperkluiven. Op het veldje bij de Witte de Withweg in Breda.

Hongerige Wolf

Hongerige Wolf is een broedplaats voor onontdekt talent. Er zijn bandjes, kunst, literatuur en veel theater. En die rare naam? Het Groningse dorpje Hongerige Wolf – ja, zo heet het echt – is de naamgever van dit festival. De voorstellingen vinden plaats in schuren, concerten worden gegeven op een schapenveld, en je kunt bij dorpelingen logeren. Met andere woorden: het hele dorp doet mee. www.festivalhongerigewolf.nl.

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Bescherm jezelf: een openbare wifi ís niet veilig

We doen tegenwoordig alles online. We kopen een nieuwe outfit online, bestellen er onze boodschappen, bewaren onze foto’s in de cloud, sturen belangrijke mailtjes en regelen onze bankzaken. En wat blijkt nou? Uit onderzoek van beveiligingsbedrijf Symantec blijkt dat 60% van de internetgebruikers zich veilig voelt bij het gebruik van een openbaar, niet beveiligd wifinetwerk. Terwijl zo'n openbaar wifinetwerk voor de grootste risico's kan zorgen.

Het is daarom belangrijk om al deze gegevens te beschermen. Ook als je op je eigen wifinetwerk zit, maar helemaal als je gebruikt maakt van een openbaar wifinetwerk.  

1. Wachtwoord

Jezelf beveiligen op het wereldwijde web doe je door voor alles een uniek wachtwoord te kiezen. Wissel hoofdletters af met kleine letters, cijfers en speciale tekens. Zorg er verder voor dat je wachtwoord niet te voor de hand liggend is. Een ingewikkeld wachtwoord kun je vaak door een simpel ezelsbruggetje onthouden. Zoals bijvoorbeeld: N=g0Bhh. Bijbehorend ezelsbruggetje: Nina is gek 0p Burger haar hond. 

Verander je wachtwoord regelmatig. Vind je het lastig om al deze wachtwoorden te onthouden? Dan kun je kiezen voor een wachtwoordmanager. Een optie is bijvoorbeeld LastPass. Hierbij heb je één wachtwoord nodig. De rest van de wachtwoorden bewaard LastPass voor je. Hierbij moet ik wel de kanttekening zetten dat deze wachtwoordmanager 2 jaar geleden is gehackt vanwege een fout met een plug-in. Alle wachtwoorden zijn wel versleuteld en het lek is gedicht.

2. Tweestapverificatie

Stel waar mogelijk tweestapverificatie in. Dit betekent simpel gezegd dat je in twee stappen gaat inloggen. Naast je gewone wachtwoord, heb je vaak nog een middel waarmee je jezelf moet verifiëren. Dit kan bijvoorbeeld een sms'je op je telefoon zijn. In deze video vertel ik je hoe je voor de meest populaire social media accounts tweestapsverificatie inschakelt

3. VPN-verbinding

Gebruik een VPN (Virtual Private Network) als je op een openbaar netwerk zit. Met een VPN creëer je een privénetwerk binnen een groter netwerk. Je maakt zo een versleutelde verbinding tussen twee andere netwerken via een openbaar netwerk. VPN helpt je om een soort privétunnel of -pijplijn tussen die twee netwerken te maken. Je kunt verschillende VPN-services online vinden om je alvast op weg te helpen heeft RTL Z-redacteur Daniël Verlaan heeft het benodigde voorwerk al gedaan. Hij testte 100 VPN-diensten en deelde eerder al zijn vijf favorieten.

4. Software-update

Daarnaast is het belangrijk dat je jouw software update wanneer er een nieuwe update beschikbaar is. Waarom? Een nieuwe update wordt meestal uitgebracht omdat er in de oude versie een ‘lek’ zat. Een hacker kan op deze manier achterhalen waar dit precies zat en als jij de software niet geüpdatet hebt, dan ben je extra kwetsbaar.  

5. Virusscanner

Verder is het belangrijk dat je een virusscanner installeert op je al je apparaten. Ja, ook op je smartphone. Vooral voor Android-apparaten blijft malware een groot probleem. Dit komt omdat je met een Android-smartphone makkelijker apps buiten de officiële app store kunt installeren.

Een ander groot probleem is dat niet alle toestellen worden voorzien van de laatste Android-versie en dat terwijl een software-update juist zo belangrijk is. Google werkt gelukkig nu aan een virusscanner in de aankomende Android-versie. Hierdoor worden al je apps dubbel gecheckt.  

6. Back-up

Behalve alle bovenstaande tips, is het ook belangrijk om geregeld back-ups te maken van je bestanden. Want naast malware is ook ransomware erg in opkomst de laatste jaren. De gevaarlijkste variant gijzelt je bestanden. Wat betekent dat je pas je bestanden terugkrijgt als je een bedrag betaald. Zonder betaling ben je je dus je bestanden kwijt. Als je geregeld een back-up maakt op bijvoorbeeld een harde schijf of in een cloud dienst zoals Dropbox, Google Drive of iCloud, zorg je ervoor dat je jouw bestanden houdt. 

7. StartPage

​Wil je veilig surfen op het internet dan kun je StartPage gebruiken. Deze internetbrowser registreert geen IP-adressen en slaat ook geen cookies op. Instellingen worden via een anonieme cookie opgeslagen, maar wie helemaal zonder cookies wil werken kan gebruikmaken van een aangepaste url. Hierdoor vormen zij de grootste privacyvriendelijke zoekdienst van Europa.

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen: Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen!