Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 19, 2017 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Gedragscode voor de liefde: 'Al tijdens de intake broeide er iets'

Verliefd worden op je baas, op een leerling of op je patiënt: red alert. No go. Niet doen. Maar ja. Liefde is niet te dwingen en vooral niet te stoppen. Anita en Elsbeth overkwam het ook: ze kregen allebei een relatie die ethisch onverantwoord leek.

De nieuwe first lady van Frankrijk is - oh la la - 25 jaar ouder dan haar echtgenoot en ook nog eens - mon dieu! - zijn voormalige lerares. En dus gaat niet alleen de politieke verhouding van Emmanuel Macron met Angela Merkel over de tong, maar ook zijn privéleven. En wat te denken van de juf die vorige week in het nieuws kwam omdat ze een verhouding kreeg met een van de (gescheiden!) vaders. Of neem een fysiotherapeut die het met een patiënt aanlegt, of een secretaresse die verliefd wordt op haar baas.

Als de aantrekkingskracht wederzijds is, en er geen sprake is van machtsspelletjes, zou je zeggen dat er weinig aan de hand is. Toch is het niet zo simpel: veel beroepsgroepen zijn gebonden aan codes, juist om de professionele relatie te beschermen. Maar wanneer heeft de liefde zich ooit gehouden aan een gedragscode? Anita en Elsbeth lieten zich er - uiteindelijk - niet door tegenhouden.

"Dit kan niet"
“Ik wist meteen: dit kan niet,” bekent Elsbeth (32, niet haar echte naam). “Het is zo’n cliché, verliefd worden op je psychotherapeut, maar het gebeurde toch.

'Ik kreeg een mailtje: hij kon me niet vergeten'

Ik kwam de bomen weer even op een rijtje zetten na het overlijden van mijn vader en trof een grote man met grijzende kop met krullen. Al tijdens de intake broeide er iets. Ik was nog zo blij dat ik zo’n goed gevoel bij hem had. Heerlijk naïef achteraf. Ik tutte me zelfs een beetje op voor het eerste consult. Het was een fijn gesprek en na afloop zei hij plotseling dat hij me toch beter kon doorverwijzen naar een collega binnen zijn praktijk, omdat die gespecialiseerd was in rouwverwerking. Teleurgesteld was ik, en zelfs een beetje boos. Ik had verdorie net mijn hele verhaal gedaan. En toen, precies 13 maanden later, kreeg ik ineens een mailtje van hem. Hij kon me niet vergeten.”

Machtsverschil
Artsenfederatie KNMG is er duidelijk over: een liefdesrelatie tussen een patiënt en een behandelaar mag niet. Sinds 1994 is er een bepaling in de Gedragsregels voor artsen opgenomen, waarin staat dat lijfelijke en verbale intimiteit niet is toegestaan. De patiënt is namelijk afhankelijk van de arts en door gevoelens over en weer wordt die afhankelijkheidsrelatie groter. Het vertroebelt de therapeutische relatie en kan zelfs ernstige schade aanrichten. “Je bent ook eerder geneigd om warme gevoelens te ontwikkelen voor iemand die je helpt,” legt psycholoog Roos Vonk uit. “Liefde is gekoppeld aan hoop. En als de therapeut dan ook nog een man is en de patiënt een vrouw, dan ligt dromerig tegen iemand opkijken op de loer. Het machtsverschil tussen beiden is dan niet eerlijk en daarom moet óf de relatie óf de behandeling direct gestaakt worden."  

Maar wat als je écht verliefd bent? “Dan is er geen weg terug,” weet liefdescoach Guusje Wannet. “Als je iemand eenmaal hebt gezien en voelt: dit is ‘m, dan kun je het beste je hart volgen. Neem daarvoor ook gerust de tijd om te onderzoeken wat het is. Je bent allebei ook maar gewoon een mens en je kunt er niks aan doen dat je elkaar ontmoet in de spreekkamer in plaats van in de supermarkt of in de kroeg. Verzet je niet tegen je gevoel, maar zoek uit wat het je kost en oplevert om te kiezen voor de liefde. Liefde laat zich niet verbieden. Als het er is, dan kun je er maar beter zo goed mogelijk mee dealen.”

Leugentje om bestwil

'Iedereen denkt dat we elkaar uit de kroeg kennen'

Volgens de gedragsregel van het KNMG moet een arts de behandeling zo snel mogelijk stoppen en goed afhandelen. Dat betekent doorverwijzen naar een gelijkwaardige collega en een afkoelingsperiode van minimaal een half jaar – geen contact meer dus. De – inmiddels – vriend van Elsbeth hield zich er keurig aan, maar houdt hun relatie toch graag geheim, uit angst om zijn positie als therapeut te schaden. “Alleen mijn moeder en beste vriendin weten hoe het zit. Verder vertellen we iedereen dat we elkaar kennen uit de kroeg. Ik zie het als een leugentje om bestwil.”

“Ik heb uiteindelijk een paar sessies gevolgd bij een andere therapeut en dat was prima. We kunnen goed praten samen en het therapeut-patiënt-dilemma staat helemaal niet tussen ons in. Hij ziet me nu echt als zijn meisje en ik hem als mijn vriend. Soms blijft-ie maar doorvragen als ik ergens mee zit, maar ik weet niet of dat echt een beroepsdeformatie is. Volgens mij doe je dat altijd wel als je van iemand houdt.”

Vooral de huisarts
Uit onderzoek van Mednet blijkt dat een kwart van de behandelaars weleens gevoelens krijgt voor een patiënt. Slechts 7 procent maakt dit bespreekbaar, 12 procent verwijst de patiënt door en 83 procent lost het anders op. Bijvoorbeeld door er niet aan toe te geven. Opvallend is dat de meeste artsen die hiermee te maken hebben huisarts (39 procent) of psychiater (11 procent) zijn.  

Anita Kielman (52) wist het ook meteen, toen ze als leerling ziekenverzorgende van net 20 de kamer van Ben binnenstapte. Het was liefde op het eerste gezicht. Ben was negen jaar ouder en had een dwarslaesie overgehouden aan een ongeluk. Nu lag hij met een gebroken been in een revalidatiecentrum. “Ik dacht meteen: dat is een leuke vent! Maar ik wist ook: hij is een patiënt en dit kan helemaal niet.”

'Ik kwam niet meer aan m'n werk toe, zo gezellig was het'

“Als ik avonddienst had, voerden we de leukste gesprekken. En tijdens mijn nachtdienst bleef hij op. Soms kwam ik bijna niet meer aan mijn werk toe, zo gezellig hadden we het. Na een paar weken ging hij weer naar huis en hielden we zo af en toe contact. We spraken weleens af, maar wisten allebei: dit kon niks worden. Hij was een patiënt en had een dwarslaesie. Maar ja, liefde maakt blind. Hij waarschuwde me voor hoe mijn toekomst zou veranderen. Een leven met iemand in een rolstoel is toch anders. We zouden ook nooit kinderen kunnen krijgen, dat is nogal wat allemaal. Maar ik zag die rolstoel al gauw niet meer. Ben was een bruisende man die midden in het leven stond. Een jaar na onze ontmoeting kregen we dus toch verkering.” 

Het gaat om gevoel
Guusje: “Liefde gaat uiteindelijk over energie en niet over functies, huidskleur of rolstoelen. Dan kun je nog allerlei protocollen aanleggen of bezwaren maken, het gevoel is het gevoel. Hoe onmogelijker de liefde lijkt, zoals in het geval van Macron, of Anita en Elsbeth, hoe sterker die vaak voelt. Als je de tijd neemt om de voors en tegens te bekijken en je er niet hals over kop instort, kun je rekenen op meer begrip van je omgeving én van jezelf. Betekent kiezen voor de liefde alleen een verandering van baan of zijn de gevolgen veel groter dan dat? Meestal draaien veel tegenstanders later vanzelf bij. En als je dan later met die onmogelijke liefde trouwt is het ineens een heel romantisch verhaal.”     

De broers en zussen van Anita reageerden destijds wel goed op haar nieuwe – en eerste – liefde, maar haar vader stond niet meteen te springen. “Hij had er wel verdriet van, zijn jongste dochter die koos voor een gehandicapte. Gelukkig was dat meteen weg zodra hij Ben ontmoette.” En in het verpleegtehuis waar Anita werkte, moest ze haar relatie geheim houden. “Toen Ben na een tijdje opnieuw opgenomen moest worden, heb ik het wel aan de hoofdzuster verteld. Ze reageerde gelukkig goed. Ik mocht het niet verder vertellen en werd niet ingedeeld op zijn afdeling. Zo ging het prima.”

'Ik wilde zijn vrouw zijn, niet zijn verpleegster'

Uiteindelijk is Anita met Ben getrouwd en beleefden ze schitterende jaren. Acht jaar geleden overleed hij. Zijn gezondheid ging de laatste jaren steeds verder achteruit en Anita verzorgde hem als hij weer uit het ziekenhuis kwam. “Op een gegeven moment heb ik gezegd dat ik dat niet meer wilde. Hij was mijn man en niet mijn patiënt. Toen hebben we thuiszorg ingeschakeld. Ben vond dat verschrikkelijk, want hij vond dat niemand het zo kon als ik. Maar voor mij stemde hij in. Ik wilde hem steunen als zijn vrouw en niet als zijn verpleegster. Dat begreep hij ook wel.”

Pas na zijn overlijden zag ik in wat de impact van zijn handicap was op mijn leven. Ik kon opeens uiteten zonder alle rolstoelmogelijkheden te checken. Ik kon een rondreis maken door Amerika en na een uitstapje meteen door naar het restaurant. Ben moest vaak rusten en dat was helemaal mijn ritme geworden. Mijn leven is nu heel anders. Het verlies van Ben heeft een plekje gekregen nu, maar ik mis hem nog elke dag. Hij blijft de liefde van mijn leven.” 

Door Hanneke Mijnster


Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Opvallende acts

In de beginjaren van het Eurovisiesongfestival was de liedjeswedstrijd een brave bedoening, maar zo kunnen de deelnemers van nu allang niet meer omschreven worden. Onderstaande vijf acts sprongen tijdens voorgaande edities behoorlijk in het oog. Van een vrouw met een baard tot kwieke omaatjes, maar ook een opmerkelijk Nederlands duo.

Mouth & MacNeal - 1974
Een forse, harige zanger en een lieftallige blonde zangeres. Het duo Mouth & MacNeal, echte namen Willem Duyn en Sjoukje Smit-van ’t Spijker, vertegenwoordigde in 1974 Nederland tijdens het Eurovisiesongfestival dat toen in Engeland gehouden werd. Naast hun fraaie seventies outfits viel het tweetal ook op doordat ze een pop mee het podium op namen. De jury was gecharmeerd. Met het nummer I See a Star werden ze derde en eindigden zo twee plaatsen achter Abba, die uitgroeiden tot een wereldwijd fenomeen.

Lordi - 2006
Dit Finse gezelschap ging de Eurovisiegeschiedenisboeken in doordat ze de allereerste rockact waren die de eerste plaats wist te behalen. Dat deden ze met het nummer Hard Rock Hallelujah. Voor de uitvoering daarvan had de band zich flink uitgedost. Met griezelige maskers, dito kostuums en gigantische vleermuisvleugels. Met hun monsterpakken en spectaculaire show viel Lordi zeker op,  maar dat de hardrockband ook echt het hoogste aantal punten zou behalen was voor veel mensen toch een enorme verrassing.

Guildo Horn - 1998
Deze Duitse schlagerzanger werd in eigen land al op handen gedragen voor hij in 1998 deelnam met Guildo hat euch lieb. Met zijn vreemde kapsel en fluwelen outfit was de cultheld een opvallende verschijning. Niet bepaald sexy, om het maar eens zachtjes uit te drukken. Zelfs niet toen hij tijdens zijn energieke optreden wat acrobatische kunsten vertoonde. Toch kreeg Guildo van drie landen, waaronder Nederland, de maximale 12 punten en werd hij keurig zevende.

Conchita Wurst - 2014
De Oostenrijkse zanger(es) maakte in 2014 heel wat los. Vanuit Belarus, Rusland en Armenië kwamen dringende verzoeken om de vrouw met de baard niet te laten deelnemen. Daaraan werd gelukkig geen gehoor gegeven. Conchita, een personage gecreëerd door artiest Tom Neuwirth, verraste vriend en vijand met haar gouden keeltje. Ze trad op met het nummer Rise Like a Phoenix en wist met haar krachtige uithalen de show te winnen.

Buranovskiye Babushki - 2012
Bijzonder goed zingen konden ze niet, maar dat deed niks af aan de pret die deze omaatjes uit Rusland op het podium hadden. Met een lied getiteld Party For Everybody wisten ze ieders hart te winnen. Het optreden begon heel schattig met de dames die in traditionele klederdracht koekjes aan het bakken waren terwijl ze lieflijk in hun eigen taal zongen. Daarna kwam de bas erin en gooiden de babushki hun heupen los. Na hun vrolijke dans keerden ze terug naar de oven om de kakelverse koekjes te presenteren aan het joelende publiek. Ook de jury was onder de indruk en de oma's haalden de tweede plaats.

Door Kita van Slooten

Op Moederdag naar oma: opgevoed door je grootouders

Als Shauny (23) en Jesscia (30) vroeger op school een Moederdagcadeautje knutselden, gaven ze dat niet aan hun moeder, maar aan oma. Ze werden allebei opgevoed door hun grootouders. “Een ouderwetse opvoeding? Integendeel!”

Het is inmiddels 18 jaar geleden. De zoon van Maria Martosoedjono (63) ging scheiden. Zijn dochtertje Shauny bleef bij haar moeder wonen, maar die kon niet goed voor het meisje zorgen. Oma Maria zag het van een afstand misgaan. “Shauny’s moeder verwaarloosde haar. Dat is zo fout gegaan, dat ze op een gegeven moment met het kindje bij mij voor de deur stond. Mijn zoon had daarop gehamerd. Ik zou een poosje voor Shauny zorgen, zodat haar moeder haar leven op de rails kon krijgen. Dat is niet gelukt. Zo gebeurde het dat wij pleeggrootouders werden en dat mijn kleindochter bij ons bleef wonen.”

Shauny was toen 5. “Ze maakte alles heel bewust mee. Het was hartverscheurend,” zegt Maria, die verder liever niet praat over de problemen die er in die tijd waren. Shauny, nu 23 jaar, weet er zelf eigenlijk niets meer van. “Mijn herinneringen zijn heel vaag. Naar mijn weten heb ik altijd bij opa en oma gewoond.” Haar vader bleef wel ‘in the picture’, maar kon door omstandigheden niet voor Shauny zorgen. 

Opnieuw beginnen
Het leven van Maria en haar man stond in één klap op z’n kop. “Mijn jongste kind was juist net uit huis gegaan. Mijn man en ik hadden plannen om veel leuke dingen te gaan doen, weekendjes weg, reizen. En toen kwam Shauny. We moesten ons leven helemaal opnieuw instellen. Toch heb ik geen moment getwijfeld: je eigen bloed zet je niet bij een onbekend pleeggezin. Alleen het idee al… Echt niet!”

Oma Maria moest opeens weer voor moeder spelen. “Het toeval wilde dat Shauny mij altijd al ‘mama’ had genoemd. Dat is in onze Indische cultuur vrij normaal. Haar vader en moeder noemde ze ‘pappi’ en ‘mammi’. Die benamingen hebben we dus maar zo gehouden.” In het begin voelde Maria zich nog de oma van Shauny, maar na een paar jaar werd dat anders. “Ik ervaarde weer een moedergevoel: alsof ze mijn eigen kind was. Dat is nog steeds zo, gevoelsmatig ben ik haar moeder.”

Shauny ziet dat ook zo. “Ik woon inmiddels op mezelf, maar we hebben elke dag nog contact. Ik bel haar om de kleinste scheetjes: als ik een vraag heb over een recept of gewoon om even zielig te doen als ik ziek ben. Vaak dwalen we tijdens zo’n gesprek helemaal af en bellen we een uur lang.”

De band tussen oma en kleindochter is hecht, maar dat is niet altijd zo geweest. “We hebben wel wat last gehad van het generatieverschil”, zegt Maria. “Shauny was een heel lief kind, maar met een vette rugzak. Toen ze begon te puberen, zat er veel onrust in haar. Ze ging op haar kamer zitten, ze was boos van binnen. Niet op ons, maar op de hele situatie. Shauny kropte het op. Wij hebben toen een cursus gevolgd om beter om te gaan met pubers. Dat heeft geholpen.” 

Snappen wat er gebeurd is
In de puberteit ontstonden er ook problemen tussen Shauny en haar echte ouders. Ze nam het hen kwalijk dat zij haar in de steek hadden gelaten. “Op het moment dat je ouder wordt, snap je ook beter wat er precies gebeurd is. Natuurlijk neem je het ze dan kwalijk. Vanaf mijn puberteit is het contact met mijn moeder daardoor steeds minder geworden. Met mijn vader is het contact altijd wel goed geweest, al waren er ook mindere periodes, maar dat hoort erbij.”

De afgelopen jaren zijn voor Shauny wat hectisch geweest, waardoor het contact met haar grootouders wat slechter was. “Ik ging in de horeca werken en op mezelf wonen. Door mijn werk maakte ik lange nachten, terwijl ik overdag sliep. Mijn opa en oma zag ik niet veel. Ik ging meer een eigen leven leiden. Maar inmiddels doe ik weer een opleiding en is alles weer een beetje gesetteld. Nu begint het contact weer helemaal goed en fijn te voelen.”

Ondanks die mindere periode zegt Shauny dat ze nooit terug had gewild naar haar echte ouders. “Ik heb alles meegekregen wat je als mens hoort mee te krijgen. Ik weet niet of dat zou zijn gelukt als ik bij mijn echte moeder was gebleven. Ik voelde me fijn en veilig bij mijn grootouders. Eigenlijk was hun opvoeding heel modern. Ze zeiden altijd: het maakt niet uit wat je doet, of je op jongens of meisjes valt, als je maar gelukkig bent. Ze zouden mij nooit veroordelen.”

Streng maar rechtvaardig
“We moesten natuurlijk weleens om de tafel zitten”, zegt Maria. “Als ze om 12 uur thuis moest komen en dan toch te laat kwam. Misschien waren we soms streng, maar rechtvaardig. We deden wel veel leuke dingen met haar. Mijn man en ik waren echte uitgaanders: we gingen vaak naar de sauna of salsadansen. Toen Shauny bij ons kwam, moest dat even op een lager pitje. Later namen we haar gewoon mee.”

“Op mijn 11e ben ik begonnen met salsadansen”, zegt Shauny. “Mijn opa en oma waren toen ongeveer 50 en waren heel fanatiek. Salsadansen is voor alle leeftijden, dus we konden er altijd samen naartoe. Dat was echt supergezellig! Wat dat betreft merkte ik helemaal niet dat mijn opa en oma ouder waren dan de ouders van vriendinnetjes. Integendeel, ze waren heel jong van geest!”

Maria heeft 7 kleinkinderen. “Ik houd van hen allemaal evenveel, maar Shauny is heel speciaal voor mij. Ze is mijn dochter en mijn kleindochter. Ze doet het nu zo goed, na alles wat ze heeft meegemaakt. Ik heb haar met liefde opgevoed en zou het zo weer doen. Mijn wens was altijd om een 3e kind te krijgen, wat niet gebeurde. En toen kwam Shauny, ze is mijn cadeautje uit de hemel.”

Echte doorzetters

“Grootouders die hun kleinkinderen opvoeden zijn enorme doorzetters”, zegt psycholoog en onderzoeker in de pleegzorg Henk van Oosteren. “Hun doorzettingsvermogen is ongelooflijk. Ik heb ooit een pleegoma gezien die letterlijk scheef liep van een hernia. ‘Ik heb geen tijd om er iets aan te laten doen’, zei ze. ‘Want ik heb een kleinkind’.”  

“Een belangrijk verschil tussen een oma-kleinkindrelatie en een moeder-kindrelatie is dat er naast oma nog een andere moeder bestaat. Daarnaast hebben grootouders vaak meer tijd en aandacht voor hun kleinkind. Ze zijn niet meer zo bezig met zaken als carrière, geld verdienen, of partnerkeuze, wat je bij alleenstaande ouders ziet.”

Daardoor zijn pleeggrootouders vaak ontzettend gedreven, zegt Van Oosteren. Daar hoort ook wat verwennerij bij. “Grootouders hebben soms moeite met de veranderende rol van oma naar opvoeder. Dat verschilt natuurlijk wel per situatie, maar zeker als een kind van 5 of 7 jaar oud bij opa en oma komt te wonen, dan is er vaak al een bestaand patroon van verwennen. Dat doen oma’s nou eenmaal, dat mogen ze ook doen: het hoort bij hun grootouderrol. Maar als ze dan opeens opvoeder worden, is dat even schakelen. Meestal blijven pleeggrootouders hun kleinkind een beetje verwennen, maar niet zodanig dat het de opvoeding verstoort.”

Maar het belangrijkste wat Van Oosteren in zijn jarenlange onderzoek heeft gezien, is dat opa en oma het in vergelijking met andere pleegouders over het algemeen hartstikke goed doen als opvoeders. “En dat terwijl grootouders op het moment dat ze eraan beginnen, vaak niet weten hoe ingrijpend het is voor hun leven en dat van hun kleinkind. Het begint als hulp aan hun eigen kind: even een poosje de kleine in huis, ‘zo lang als nodig is’. Ze beseffen niet dat dat 20 jaar kan duren. Dat besef groeit met de tijd, en de liefde voor het kindje daarmee ook.”

Natuurlijk zijn er problemen in de pleeggrootouderzorg, maar die zijn niet anders dan in de normale pleegzorg, ziet Van Oosteren. “De kindjes hebben vaak veel ellende achter de rug voordat ze bij opa en oma komen. Er kunnen spanningen zijn met de echte ouders; daar moeten de grootouders mee leren dealen. Bij veel kinderen blijft er toch iets van een verlangen naar hun afwezige moeder borrelen. Maar als de kindjes ouder worden, snappen ze meestal heel goed dat ze het beste af zijn bij oma en opa.”

Ook Jessica Sardha-Van den Broek (30) werd opgevoed door haar grootouders. Haar oma Toos is 6 jaar geleden overleden. “Ik weet niet hoe het is om een moeder te verliezen, maar ik denk dat het zo voelt als toen ik mijn oma verloor. Dat was echt verschrikkelijk.”

Toen Jessica een half jaar oud was, gingen haar ouders uit elkaar. “Mijn moeder ging met mij tijdelijk bij haar ouders in huis wonen, tot ze een eigen woning had. Dat duurde uiteindelijk een paar jaar. Ondertussen werd ik ouder, kreeg vriendjes en vriendinnetjes en ging naar een kinderdagverblijf in de buurt. Toen ik 3,5 was, ging mijn moeder samenwonen met haar nieuwe vriend. Ik zag inmiddels mijn grootouders als een tweede vader en moeder en ik wilde daar niet meer weg. Het was mijn thuis geworden. Dat is tenminste wat ik heb gehoord: dat het mijn eigen beslissing was. Er werd later niet meer over gepraat. Maar ik vond het goed zo, ik zag mijn oma inmiddels als moeder. Ik noemde haar ook ‘ma’.”

Verwend
“Mijn opa en oma deden van alles met me: ik heb vrijwel alle dierentuinen en pretparken van Nederland gezien! Als ik iets wilde doen, dan mocht dat eigenlijk altijd”, zegt Jessica. “Veel kinderen zeiden dat ik verwend was. Ik heb in elk geval niets gemist!”

“Ik vond mijn opvoeding absoluut niet ouderwets.” Uitgaan tot in de late uurtjes was geen probleem. “Dat mocht gewoon, mijn opa bracht me en haalde me zelfs op. Ik zat op een gegeven moment te zeuren dat ik een tattoo wilde, maar dat mocht niet. Als een soort compromis zei mijn oma dat ik op mijn 16e een piercing mocht. Toen is ze zelfs meegegaan om die piercing te zetten!”

"Als mijn oma me op mijn donder gaf, deed ik daar niet moeilijk over. Volgens mij heb ik nooit iets gezegd in de trant van ‘je bent mijn moeder niet’. Het was juist eerder andersom: ik accepteerde meer van mijn opa en oma dan van mijn echte moeder. Als zij mij een standje gaf, voelde dat vreemd. Ik zag haar veel minder dan opa en oma, alleen in de weekenden.” 

Met haar echte vader was geen contact. Toen Jessica jong was, wist zij niet eens dat de vriend van haar moeder niet haar biologische vader was. “Vanaf mijn 13e weet ik eigenlijk pas dat mijn stiefvader niet mijn echte vader was. Ik heb tot mijn 18e gewacht om contact te zoeken met mijn biologische vader, omdat hij dit niet zelf deed. Ik heb hem een aantal keer gezien, maar de klik was er niet. Hij weet voor mijn gevoel te weinig over mijn leven. Ik heb nu dan ook geen contact meer met hem. Maar ik heb vroeger nooit bij het gemis van een vader stilgestaan, omdat ik mijn opa had.”

Beste vriendin
Jessica neemt haar moeder niets kwalijk. “Dat komt denk ik omdat ik niet anders gewend ben en een meer dan prima jeugd heb gehad. Ik zie mijn moeder tegenwoordig als een van mijn beste vriendinnen. Wij hebben nu een goede band. Ik zie en spreek haar bijna dagelijks. Ik ben nu zelf ook moeder en zij is een lieve, zorgzame oma voor mijn zoontje. Ze haalt hem meerdere keren per week op uit school.”

In de nacht dat Jessica beviel van haar zoontje, overleed oma Toos. “Dat vind ik het moeilijkste: dat ze mijn zoontje nooit heeft kunnen zien. Ze was zo trots dat ik zwanger was.” Jessica mist haar oma ontzettend, zeker op momenten als haar verjaardag of op Moederdag, maar ook bij kleine dingen. “Als ik bijvoorbeeld in de supermarkt asperges zie, die ze heel lekker vond. Eigenlijk denk ik nog elke dag aan haar. Dat verdriet slijt niet, maar het wordt met de jaren wel anders.”

Ook de grootouders van Jessica waren echte doorzetters. “De belangrijkste les die ik van mijn oma heb geleerd, is om nooit zomaar op te geven. Als je aan iets begint, dan maak je het af. Daar heb ik nu nog profijt van. Als ik weer eens een studie of cursus volg en daarvoor geslaagd ben, dan denk ik altijd aan haar. Zie je ma, ik kan het nog steeds! Dat heb je me toch mooi geleerd!” 

Door Linda Almekinders


Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Snatched: lachen met je moeder

Film van de week: Snatched
Met: Amy Schumer, Goldie Hawn, Joan Cusack
Regie: Jonathan Levine
Waardering: 3,5 sterren

Een zelf gerold croissantje, een snotterig gekookt eitje en als ze mazzel heeft een leuk bosje bloemen. Dat zijn meestal de hoogtepunten van moederdag. Maar wie moeders net even wat meer in het zonnetje wil zetten, kan haar deze zondag ook meenemen naar de bioscoop. Vooral als ze wel houdt van een tikje grove humor. Niet geheel toevallig komt er deze week namelijk een komedie speciaal voor moeders en dochters uit.

Dertiger Emily heeft het verantwoordelijkheidsgevoel van een puber. Haar gebrek aan ambitie kost haar niet alleen haar baan, maar ook haar relatie. Vlak voor een niet te annuleren vakantie naar Ecuador wordt ze namelijk gedumpt door haar vriend, die haar kansloze gedrag beu is. Omdat ook niemand van haar vrienden op Emily zit te wachten, vraagt ze haar overbezorgde moeder Linda mee. Eenmaal op bestemming laat Emily zich inpalmen door een foute man en een gezellig dagje uit eindigt met de ontvoering van beide dames.

Vanuit hun smerige cel en tijdens wilde ontsnappingspogingen komen moeder en dochter natuurlijk nader tot elkaar. Dat mag geen verrassing heten. Maar de manier waarop dit alles plaats vindt is reuze vermakelijk. Emily blijkt een begenadigd moordenaar en ook moeder Linda is een stuk minder fragiel dan ze zich voordoet. Ze moeten ook wel, want vrijwel alle mannen in het verhaal zijn nutteloze pummels of onbetrouwbare eikels. De ontvoerders, Emily's kneus van een broer, lakse ambtenaren en een junglegids die zelf de weg niet weet.

"Amy Schumer en Goldie Hawn vormen een heerlijk duo"

Niet alle grappen in Snatched zijn even geslaagd. Zo is er een nogal vreemde scène met een lintworm, waar niemand op zit te wachten. Maar naast de idioterie en flauwe ongein zijn er genoeg momenten die wél heel grappig zijn. En dat komt vooral door de manier waarop ze door hoofdrolspeelsters Amy Schumer en Goldie Hawn gebracht worden. De populaire comédienne en de al even leuke oude rot in het vak vormen een heerlijk duo.

Schumer is niet bang om haar lichaam in te zetten en haar schaamteloosheid is verfrissend. Goldie Hawn toont wat meer klasse, wat de boel keurig in balans houdt. Tussen de maffe bedrijven door weten de actrices ook de moeder-dochter band fraai te etaleren. Geen overdreven sentimentele scènes, maar toch genoeg gevoel om die onvoorwaardelijke liefde te uiten. Als je moeder wel kan lachen om ordinaire vaginagrappen en borsten die uit te strakke topjes floepen, dan is dit doldwaze avontuur in de jungle weer eens wat anders dan een moederdagontbijtje op bed. Hoeft ze ook achteraf niet zelf die kruimels weer op te zuigen.

 Door Kita van Slooten

 

Op je lijf geschreven: slimme online shops

De vakantie komt eraan en je kan wel een leuke nieuwe outfit gebruiken. Maar met een lentezonnetje op je bol heb je wel wat beters te doen dan van pashokje naar pashokje te sjokken. Online shoppen dan maar, maar dat betekent ook vaak: de helft weer terugsturen omdat het niet past. Gelukkig zijn er steeds meer webshops waar je je hart op kunt halen. Bij deze online shops scoor je (bijna) altijd items die je perfect gegoten zitten.

Kleding speciaal voor jou gemaakt

Zo is er de Amerikaanse webshop Cala die aan de hand van een reeks foto’s en persoonlijke gegevens, zoals je lengte en gewicht, ervoor zorgt dat je kleding kunt kopen die speciaal voor jouw maat worden gemaakt. Je leest het goed: de kleding wordt precies op jouw maat gemaakt. In de webshop kun je kiezen uit ontwerpen van nieuwe designers. Dat betekent dat je in de toekomst nooit meer een miskoop doet. Een nadeel: aan deze unieke kleding hangt wel een fiks prijskaartje en dat is dan weer jammer.


Ideale maat wordt berekend aan de hand van een nieuwe tool

Gelukkig kunnen we het dichter bij huis zoeken en ook wat goedkoper. De Spaanse modeketen Zara heeft namelijk sinds kort een nieuwe tool op hun webshop gezet. In deze tool vul je je lengte, gewicht en pasvorm in (strak, normaal, oversized) en op basis van deze gegevens wordt je ideale maat berekend. Je vindt de tool 'welke maat past mij?' onder 'selecteer maat'.

De perfecte beha

Wat misschien voor vrouwen nog wel de grootste ramp is, is het shoppen van een goede beha. Er is zoveel keuze en uit talloze onderzoeken blijkt ook nog eens dat we vaak de verkeerde beha kopen. Bij de shop Lincherie is dat na één passessie voorbij. Hiervoor moet je wel eenmalig naar de fysieke winkel in Amsterdam, maar daarna is het shoppen voor beha’s een feestje. Lincherie heeft namelijk een slimme 3D-scan spiegel die binnen 1 minuut je maten precies meet en aangeeft welke beha’s het beste zijn voor jouw borsten en lijf. Je krijgt dan je eigen Shape-ID waarmee waarmee je in de toekomst altijd de perfecte beha kunt kopen.

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen Girl in a Tech World daarnaast is ze techredacteur bij Bright. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen!​

Soep van Oprah

In samenwerking met Karakter Uitgevers

Oprah heeft een kookboek geschreven met haar favoriete recepten, zoals deze soep lekkere soep met rode paprika, worst en venkel. Eet er een knapperige groene salade bij en je voelt je soeper!

Voorbereiding: 25 min. Bereiding: 40 min. 339 kcal. per portie

Ingrediënten voor 4 porties:

  • 1 grote tomaat, fijngehakt
  • 1 struikje venkel, bijgesneden en fijngehakt
  • 3 tl extra vergine olijfolie
  • zout en versgemalen zwarte peper
  • 1 grote ui, gesnipperd
  • 1 grote winterwortel, fijngehakt
  • 1 grote stengel bleekselderij, fijngehakt
  • 3 teentjes knoflook, geperst
  • 1 laurierblaadje
  • 1 liter kippenbouillon, plus extra indien nodig
  • 340 gram geroosterde rode paprika’s uit pot, uitgelekt
  • 2 pittige Italiaanse kippenworstjes, worstvlees uit het vel gehaald
  • 170 gram snijbietblad, raapstelen of boerenkool, fijngehakt
  • ½ tl chilivlokken
  • Garnering (naar keuze): chili-olie, geraspte parmezaan, gekneusde zwarte peperkorrels, verse basilicum

Bereiding:

Verwarm de oven voor op 150 °C.

Meng de tomaat en venkel in een kom en schep ze om met 1 theelepel olie en wat zout en peper. Schep de groenten in een kleine braadslee en rooster ze 40 minuten in de oven. Haal ze eruit en zet ze apart.

Verhit ondertussen 1 theelepel olie in een grote kookpan op middelhoog tot laag vuur en bak de ui, wortel en bleekselderij in 10 minuten zacht maar niet bruin; roer af en toe. Bak de knoflook en laurier 1 minuut mee, tot ze geuren. Schenk de bouillon erbij en breng hem aan de kook. Laat de soep  15 minuten sudderen, tot de groenten volkomen gaar zijn. Verwijder de laurier. Pureer de soep en de geroosterde paprika’s in een blender (doe dit indien nodig in porties). Veeg de pan schoon en doe de soep er weer in. Breng op smaak met zout en peper.

Verhit de resterende olie in een grote koekenpan  op matig vuur en bak het worstvlees onder geregeld roeren in 5 minuten bruin. Voeg de snijbiet en chilivlokken toe en roerbak alles 2 minuten, tot  de snijbiet is geslonken.

Serveren: schep de soep in de kommen en voeg de geroosterde tomaten en venkel toe. Verdeel tot  slot het worstvlees en de snijbiet erover met een garnering naar keuze.

Oprah’s favoriete recepten
In dit boek staan 115 recepten voor heerlijke gerechten en een goed leven. Oprah: ‘Zolang ik me herinner ben ik iemand geweest die de goede dingen des levens graag deelt met anderen. Zo ontstond ook dit kookboek. De lessen die ik heb geleerd, de ontdekkingen die ik heb gedaan, maken deel uit van mijn leven en worden verteld via voedsel.'
De recepten in dit boek zijn gebaseerd op het succesvolle SmartPoints-systeem van Weight Watchers. Bij ieder recept staat het aantal punten dat het recept 'kost' binnen het systeem. Op deze wijze kun je zelf gebalanceerde en overwogen keuzes maken in je dagelijkse eetpatroon. Met afwisselende gerechten voor ontbijt, lunch en diner is Oprah's favoriete gerechten een boek dat voor iedere bewuste eter onmisbaar is. 

Titel: Oprah’s favoriete recepten
Auteur: Oprah Winfrey
Prijs: € 22,99
ISBN: 978 90 4521 542 6
Uitgever: Karakter
 

 

 

 

 

 

Weekendagenda

Week van het Nederlandse bier

De Week van het Nederlandse bier wordt geopend met het Bierproeffestival in Den Haag op 11 mei en afgesloten met de Brouwerijdagen een week later. Komend weekend worden 150 Nederlandse bieren gepresenteerd in de Grote Kerk in Den Haag: een perfecte plek om eens uit te zoeken wat je nu écht lekker vindt. De rest van de week zijn er in het hele land activiteiten rondom bier georganiseerd. Voor meer informatie: www.weekvanhetnederlandsebier.nl.

Kunst in het zuiden

Art Breda is een kunst- en antiekbeurs voor iedere portemonnee. Van 18e-eeuwse kasten tot moderne fotografie maar ook kleinere objecten. Ook als je niets wilt kopen, is het een heel leuk en gezellig uitje. Ideaal voor Moederdag. www.artbreda.nl.

Wijn proeven in Utrecht

Op het mooie Janskerkhof in Utrecht kun je komend weekend 80 soorten wijn proeven. In de zon, luisterend naar een band of dj, met een oester of hotdog in hand én natuurlijk een glas heerlijke wijn. Een goede manier om het weekend en het mooie weer te vieren. fonteynfestival.nl.

Slow live

Slow Live! in Eindhoven viert het 'langzame' leven met een vintage terras met ambachtelijke biertjes, een Love Garden met singer songwriters en natuurlijk foodtrucks. Ook is er een theatertje met (kinder)voorstellingen en een lunapark in jaren 50-stijl. De ideale plek om relaxed het weekend in te gaan. www.slowlive.nl.

Nationale Molendag

Meer dan 900 molens zullen komend weekend – zaterdag 13 en zondag 14 mei – draaien en honderden molens zijn te bezichtigen. Rondom de molens zijn allerlei activiteiten gepland, voor jong en oud, en er is een gratis Molenkleurboekje gemaakt. Kijk op www.molens.nl welke molen bij jou in de buurt meedoet. 

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

On demand: de leukste films en series

Wat is er nou fijner dan een goede serie of een spannende film kijken? Even jezelf verliezen in het verhaal, of wat opsteken van een mooie docu. Maar het aanbod on demand is overweldigend groot. Wij helpen je een beetje bij de keuzestress: wat is de moeite waard en wat eigenlijk niet?

BROADCHURCH

Wanneer kijken: als je van die typische Engelse crime houdt
Wanneer niet: als je CSI-fan bent
Naast je op de bank: een stopwatch
Waar: Videoland

Als je op de een of andere manier nog in de waan leeft dat misdaad toch vooral iets voor de grote stad is, kan Broadchurch je uit die droom helpen. Het is alweer het derde, en laatste, seizoen van de typisch Britse serie. Dit keer krijgt het kustplaatsje te maken met een brute verkrachting. Tegelijkertijd speelt ook nog de kindermoord uit seizoen 1 een grote rol in het leven van de inwoners. 

Hier geen hoog tempo aan glimmende scènes in futuristische laboratoria, maar lange dialogen, ouderwets politiewerk en veel gevoelens. De rechercheurs Ellie Miller en Alec Hardy vormen een interessant duo; zij zachtaardig maar scherp, hij prikkelbaar maar rechtvaardig. Ze kunnen het lang niet altijd met elkaar vinden, wat een extra dimensie aan de serie geeft: hier komt het niet zomaar goed. Alle acht afleveringen van het seizoen gaan over dezelfde misdaad - zeldzaam langzaam tegenwoordig. Pak er voor de lol eens een stopwatch bij en kijk hoe lang een scène duurt in vergelijking met bijvoorbeeld CSI. Toch wordt het niet saai, want in zo'n klein dorpje speelt er genoeg onderhuids om aan je tv of computer gekluisterd te blijven. 

GRAND DESIGNS

Wanneer kijken: als je graag hebt dat altijd alles goed komt
Wanneer niet: als je zelf wil gaan verbouwen
Naast je op de bank: je waterpas
Waar: Netflix

Er zit iets enorm geruststellends in klus- en bouwprogramma's. Of je nou naar Eigen Huis & Tuin kijkt of naar deze Britse topper: wat er ook aan tegenslag is, het komt altíjd weer goed. Aan het eind van de uitzending zijn alle problemen opgelost en is iedereen blij. In de tussentijd moet je dan wel even op je tanden bijten, want iedereen weet dat een huis bouwen geen sinecure is. In de twee seizoenen van Grand Designs die op Netflix te zien zijn, gaat ook werkelijk alles mis wat maar mis kan gaan. Geld tekort, gemeenten die geen vergunningen geven, weersomstandigheden die het werk maandenlang stilleggen.

Als je zelf wil gaan (ver)bouwen kan dat dus een tikje confronterend zijn; voor je het weet pakt die leuke dakkapel van 5.000 euro ineens twee keer zo duur uit. Maar het is heel leuk om te zien hoe de bewoners met dat soort tegenslagen omgaan; vaak verrassend rustig - in ieder geval in aanwezigheid van de camera. En het resultaat mag er in de meeste gevallen zijn: vooruitstrevend design dat door presentator en architect Kevin McCloud voorafgaand op besmuikte toon wordt afgemaakt, maar uiteindelijk vaak prachtig uitpakt.      

THE AMAZING SPIDER-MAN 2

Wanneer kijken: als je van superhelden houdt
Wanneer niet: als je aan arachnofobie lijdt
Naast je op de bank: je scepsis
Waar: Videoland

Het kan nog wel eens wat verwarrend zijn in het Marvel-universum. Er zijn namelijk twee reeksen met dezelfde held: Spider-Man (met Tobey Maguire) en The Amazing Spider-Man (met Andrew Garfield). En dan zijn er dus van allebei meerdere films. Dit is er eentje uit 2014, met dit keer Andrew Garfield en Emma Stone in de hoofdrollen.

We kunnen gerust vaststellen dat de film het niet van het script moet hebben. En het concept kennen we inmiddels ook wel allemaal; held is in gevecht met zichzelf - een geheime identiteit hebben is niet makkelijk - en met een slechterik, en dan is het ook nog het meisje dat veroverd dient te worden. Maar liefhebbers vinden dat helemaal niet erg; die kijken naar de spannende actiescènes en hoe hun held nou weer is neergezet. Trouwens ook leuk om te zien in aanloop naar nog een derde reeks films waar Spidey in verschijnt. Vorig jaar dook hij op in Captain America: Civil War en in juli zal in die serie deel 2 verschijnen: Spiderman: Homecoming. Met weer een andere Spider-Man in de hoofdrol, Tom Holland.

ARMIN VAN BUUREN IS MR. PERFECT

Wanneer kijken: als je trots bent op een van onze grootste exportproducten
Wanneer niet: als je slecht tegen Engels met een Nederlands accent kan
Naast je op de bank: je eigen mengtafel
Waar: Videoland

Het is je misschien weleens gebeurd dat je in het buitenland vertelt dat je uit Nederland komt en dat je gesprekspartner dan begint te glunderen en bewonderend uitroept: 'Ah, Armin van Buuren'. De DJ is inmiddels zo'n beetje ons belangrijkste exportproduct, samen met collega's als Tiësto, Hardwell en Martin Garrix. En ook in eigen land behoort hij onderhand al 20 jaar tot de absolute top: eind deze week staat hij twee keer in een uitverkochte Amsterdam Arena.

In aanloop naar die shows is nu de documentaire Armin van Buuren is Mr. Perfect te zien. Het gaat over zijn carrière, maar ook over hoe hij zich als DJ ontwikkeld heeft en hoe hij zich daarbij voelt. Want Van Buuren is zelf bepaald geen feestbeest. Eerder: een tikje verlegen, iemand die zich duidelijk niet op z'n gemak voelt op de dansvloer - hij staat toch echt liever veilig achter de draaitafels - en eigenlijk het allerliefst in zijn studio aan geluidssporen pielt. De docu geeft een grappig inkijkje in een leven dat door velen verheerlijkt wordt, maar dat ook loodzwaar en eenzaam kan zijn. Alles is in het Engels gesproken en ondertiteld, maar dat is niet zo gek als je eenmaal doorkrijgt wat een wereldster Van Buuren eigenlijk is.