Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 21, 2017 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Vertrouwd en vreemd: op reis met je vader

De vader van redacteur Kita van Slooten raakte ernstig ziek. Zodra het weer kon, gingen ze samen op pad: fietsen in Limburg. Want wie is eigenlijk de man die achter 'pa' schuilgaat? 'Daar gaan we dan. Ik vind het spannend.'

Mijn vader heeft niet door dat ik breed lachend op de fiets zit. Hij rijdt al een tijdje in stevig tempo voor me uit. We doorkruisen Zuid-Limburg op een e-bike. De zon schijnt en het uitzicht is adembenemend. Glooiende heuvels, kastelen en pittoreske dorpjes. Ik voel me gelukkig. Juist omdat ik alleen maar de rug van mijn pa kan zien. Wie me een jaar geleden had gezegd dat ik hem niet zou kunnen bijhouden op de fiets, had ik niet geloofd.

Op 31 maart 2016 voerde ik het meest ellendige telefoongesprek uit mijn toen 36-jarige bestaan. Mijn vader voelde zich al een tijd niet lekker en die dag kwam de uitslag van een botscan. Met het zweet in mijn handen belde ik naar huis. Mijn moeder nam op. De meest positief ingestelde vrouw op aarde klonk voor het eerst in mijn leven dof en terneergeslagen. Het was kanker. Uitgezaaid in zijn wervelkolom. De bron was nog onbekend.

Ik had me ergens heus wel voorbereid op slecht nieuws, maar alsnog kwam deze uitslag keihard binnen. Het voelde alsof iemand me in een zwart gat duwde. Een zware periode volgde. Elke strohalm die in zicht kwam, grepen we met beide handen aan. Het bleek 'maar' uitgezaaide prostaatkanker. Een pittige behandeling en een operatie later was de situatie stabiel. Ooit keert die kloteziekte terug, maar of dat over twee of over tien jaar is, weet niemand.

Van alle kanten krijg je dan het advies om vooral te genieten van de tijd die je als mens nog hebt. Maar niemand legt uit hoe dat dan precies moet. Mijn vader is van nature geen vrolijke Frans en deze confrontatie met de dood is hem niet in de koude kleren gaan zitten. Bovendien waren de bijwerkingen van de chemokuur bijzonder heftig. Eind vorige zomer moesten we een midweek in het Limburgse Heuvelland voortijdig afkappen, omdat hij zich nog te beroerd voelde.

Als dochter zie je het allemaal met lede ogen aan. Tot er plotseling, maanden later, een lampje ging branden. Die minivakantie Limburg verdiende een tweede kans. En wel met mij. Met mijn moeder ben ik al vaker weekendjes weg geweest, maar met mijn vader nog nooit. Daar moest maar eens verandering in komen. Dus organiseerden we ons allereerste vader-dochter-uitje.

Op een zonnige vrijdagochtend stappen we in de auto. Met broodjes gesmeerd door mijn moeder, die ons voor mijn ouderlijk huis uit staat te zwaaien.

Daar gaan we dan. Ik vind het spannend. Mijn moeder is er eigenlijk altijd bij en zij vormt de non-stop kwebbelende buffer; ze begint met praten zodra ze 's ochtends haar ogen opent en stopt pas wanneer ze 's avonds haar gehoorapparaat op het nachtkastje legt. Moet ik nu ook de hele tijd praten? En waarover dan? Ik had me er vooraf een beetje zorgen over gemaakt, maar eenmaal op weg gaat het allemaal heel vanzelf.

Al kletsend over van alles en nog wat rijden we Gulpen binnen, waar we het weekend goed beginnen met een bezoek aan de Gulpener Bierbrouwerij. Na een stevige lunch, een leuke rondleiding en wat proefglaasjes bier rijden we door naar het vakantiehuisje. Ik zie aan mijn vader dat hij moe is en dat hij eerst een dutje moet doen voor we de prachtige omgeving kunnen verkennen. Chronische vermoeidheid is een van de frustrerende dingen waar mijn vader nu mee moet leren leven.

Op sommige dagen gaat dat beter dan op andere. Soms legt hij zich er bij neer, soms is hij opstandig en boos. Vandaag gaat mijn vader, mede dankzij de speciaalbiertjes, zeer goedgeluimd even liggen. Terwijl hij slaapt, loop ik een rondje door het dal. Ik probeer me in te beelden hoe het is om in een lijf te zitten dat niet meer zo fit is als je geest. Dat je nog zoveel wil doen, maar het niet meer kan. Ik begrijp zijn frustratie. Voor mij is het ook ingewikkeld, want al ben ik allang volwassen. Maar een deel van mij blijft dat kleine meisje dat haar vader als de sterke, onbreekbare held ziet. Iemand die alles kan, iemand die je beschermt tegen de boze buitenwereld.

Als ik terug in het huisje kom, staat die held in zijn hemd en onderbroek en met de slaap in zijn ogen te kletsen met eigenaresse Anita, die ons schone handdoeken komt brengen. Ik houd mijn lach in. Ook als ik mijn vader hoor zeggen dat we om 8:00 willen ontbijten. Nadat we een compromis over dat tijdstip hebben gesloten, is het tijd voor het avondeten. Aan de rand van het mooie Mechelen eten we lokale asperges met uitzicht over het heuveldal.

In die rustgevende contreien besluit ik te vragen naar mijn drie halfbroers, die we nooit zien en waar ik amper iets van weet. Mijn vader geeft eerlijk antwoord op alles. Ook al zijn de verhalen soms pijnlijk, ik vind het fijn om meer te weten. Familierelaties kunnen zo kwetsbaar zijn, dat merk ik ook bij mijn eigen broer en zus. Maar juist die wetenschap maakt me tegelijkertijd heel dankbaar dat ik daar in Limburg open gesprekken met mijn pa kan voeren en altijd zoveel wederzijdse liefde voel.

De volgende dag begint goed met een feestelijk ontbijt dat Anita ons voorschotelt. Ik grinnik stilletjes om het enorme ongeduld van mijn vader, die zoals mijn moeder dat fraai omschrijft “geen plak aan zijn billen heeft”. Zodra zijn eten naar binnen is, staat hij op en moet er weer iets anders gedaan worden. Dus ruimt hij de tafel al af terwijl ik halverwege mijn broodje ben. Zijn overduidelijke behoefte op avontuur te gaan is verklaarbaar, want buiten staan twee glimmende e-bikes op ons te wachten.

Samen rijden we het heuvelachtige landschap tegemoet. Bij de eerste de beste helling staat mijn vader hijgend boven. De elektrische fiets moet natuurlijk wel eerst aangezet worden. Zodra hij alle knopjes goed weet te bedienen gaat meneer er als een speer vandoor. Het overgrote deel van de 42 kilometer die we afleggen, heb ik weer uitzicht op zijn rug. Waar ik met mijn moeder keuvelend door Zuid-Limburg zou fietsen, is mijn pa lekker aan het doortrappen. En waar ik bergafwaarts als een bang omaatje de remmen in knijp, racet hij met 38 kilometer per uur naar beneden.

We stoppen bij oorlogsbegraafplaats Margrathen, waar 8301 Amerikaanse militairen begraven liggen. Terwijl we langs de lange rijen witte kruizen lopen, wordt het mijn vader al snel teveel. “Ik krijg het hier te kwaad. Laten we gaan.” Mijn vader, geboren in wat destijds nog Nederlands-Indië was, heeft zijn eerste levensjaren in een Jappenkamp doorgebracht en dat heeft onherstelbare schade aan zijn ziel toegebracht. Het vele oorlogsleed in de wereld vindt hij ondraaglijk.

Terwijl we weglopen van de begraafplaats twijfel ik of ik iets troostend moet zeggen. Maar wat dan? Het heeft me jaren gekost om te snappen dat ik zijn pijn niet kan verlichten. Gelukkig besef ik nu ook hoe veerkrachtig mijn pa is. Een kwartier later zit hij weer grappend op de e-bike. We lunchen in de felle zon op een gezellig terras in het centrum van Gulpen. Daarna trappen we de laatste loodjes naar het huisje, waar het weer tijd is voor een welverdiend middagslaapje.

Die avond gaan we vroeg uit eten. Mijn vader heeft gezien dat er om half negen een Britse detective op televisie is en besloten dat we die gaan kijken. Klokslag zes uur staan we in het restaurant, een oud brouwhuis in het dorpscentrum. Na twee heerlijke gangen kan er bij mij geen dessert meer in, maar voor mijn pa begint de pret pas. Voor de tweede dag op rij zie ik hoe hij verandert in een blij kind als er ijs voor zijn neus wordt gezet. Na de ijsco gaan we terug en trekken allebei een joggingbroek aan. De ideale outfit om in uit te buiken en vanaf de bank te kijken naar moord en intriges op het Britse platteland.

Zondagochtend doen we rustig aan. Anita verzorgt ons weer met een vers ontbijtje en zwaait ons uit. Met een groot stuk Limburgse vlaai op de achterbank rijden we terug naar huis. Mijn moeder heeft natuurlijk 1001 vragen en ze krijgt van mijn vader uitgebreid verslag. Van het eten, de aardige mensen, het landschap en natuurlijk de flinke fietstocht. Ze is onder de indruk en mijn pa kijkt trots. “Ik kan nog prima mee toch, voor een 78-jarige?” Dat kan hij zeker. Graag zelfs.

Dit is het reisje dat Kita en haar vader maakten

Door Kita van Slooten

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Geen tijd om te sporten? 'Dat bestaat niet', zegt Arie Boomsma

De sportschool is hip, ook in het tijdschriftenvak. Want naast de Men's Health en de Women's Health ligt er nu nóg een sporttijdschrift in de winkel: GYM Magazine. Arie Boomsma, eigenaar van de Vondelgym, is gasthoofdredacteur van het blad. Toch zijn de meningen over de sportschool verdeeld. Terwijl Arie er meerdere keren per week is, vinden anderen het een hel: "Ik vind het afschuwelijk en ben gewoon blij als ik weer naar huis kan."

'Ik kan niet meer zonder'

Arie Boomsma staat al zo lang hij zich kan herinneren in de sportschool. "Ik doe al 28 jaar aan krachtsport", zegt hij. "We zitten in een tijdperk waarin we zo ontzettend veel doen. Met ons werk en ons sociale leven zitten onze dagen voller dan ooit. Je kan niet meer zonder sport, want je moet in conditie zijn om genoeg energie te hebben voor zo’n vol leven. Dat begint voor mij bij sporten."

"Daarnaast merk ik dat sporten voor mij belangrijk is omdat het ervoor zorgt dat ik geen last heb van de kleine kwaaltjes. Ik ben inmiddels 43, en als ik sport heb ik bijvoorbeeld geen last van rugpijn." Toch is het ook voor Arie niet altijd makkelijk om te bewegen. "Ik kom nu net terug van negen dagen werken in het buitenland, dan is het echt lastig om te sporten. Ik heb voor mezelf een soort hotelschema met tien yoga-oefeningen opgesteld, maar dat is niet hetzelfde als naar de sportschool gaan."

Voor wie doe je het?

Voor mensen die het moeilijk vinden om zichzelf te motiveren, geeft Arie als advies om iemand te zoeken waarmee je samen kunt sporten. "Dan kun je elkaar helpen. Probeer ook in kaart te brengen wat de drempels zijn die tegenhouden. Vind je het te saai of heb je het te druk om te sporten? Kijk dan wat je daaraan kunt doen. En wees ook heel eerlijk tegen jezelf. Als je lange werkdagen hebt van 10 uur en 8 uur slaapt, dan heb je nog altijd zes uur over. Dan kun je toch wel ergens een half uurtje vinden om te sporten? Tijd is geen valide excuus."

Hij geeft ook als tip om sporten in te bouwen in je dagelijkse routine, net zoals tandenpoetsen of ontbijten. "Want zo belangrijk is het. En stel ook doelen voor jezelf op. Geen doel als: ik wil zoveel kilo afvallen of ik wil een sixpack, maar behapbaardere doelen, zoals: ik ga deze week drie keer sporten. Als dat lukt, dan haal je veel makkelijker plezier uit het sporten.” En lukt het dan nog niet? “Vraag je dan af waarom je het eigenlijk wil. Om af te vallen, of om gezond te blijven? Vraag jezelf af van wie je dat moet doen."

'Blij als ik naar huis kan'

De 47-jarige Désirée Hairwassers, een ZZP’er, snapt totaal niet waarom mensen naar de sportschool gaan. "Er wordt altijd gedaan alsof het heel erg leuk is, maar ik vind de sportschool verschrikkelijk. Ik ga naar de sportschool omdat ik borstkanker heb gehad. Door de bestralingen is er weefsel beschadigd. Ik moet oefeningen doen om dat weefsel goed te houden, anders krijg ik veel pijn, en die oefeningen kan ik eigenlijk alleen in de sportschool doen."

"Daarom ga ik één keer per week met mijn man, maar ik vind het echt niet leuk. Ik vind het afschuwelijk als mensen tegen me gaan praten, want daar kom ik helemaal niet voor, ik wil gewoon sporten en weer naar huis. En ik kan er ook niet tegen als mannen naast me met zo’n gorillakreet een gewicht optillen, of als ze samen in groepjes van dat haantjesgedrag gaan vertonen."

Het komt dan ook regelmatig voor dat Désirée een keer overslaat. "Ik denk dat we gemiddeld drie keer per maand naar de sportschool gaan. Als we een keer niet gaan compenseren we dat wel, door een uurtje te gaan wandelen, maar uiteindelijk is de sportschool toch beter voor dat weefsel." Toch zal de sportschool nooit leuk gaan vinden. "Sommige mensen zeggen: ik voel me na het sporten veel beter. Ik heb dat totaal niet, ik ben gewoon blij als het weer voorbij is en ik naar huis kan gaan."

Squats met 250 kilo

Gijs Limborgh (20), student bewegingswetenschappen, staat tussen de vijf en zeven keer per week in de sportschool. Hij is daar vooral met gewichten bezig. "Ik ben wel een beetje verslaafd", zegt hij er zelf over. "Ik heb extreem veel energie en ik wil het op die manier kwijtraken. Daarnaast was ik al heel jong bezig met hoe ik op andere mensen overkom. Ik drukte veel op, en in groep vijf maakte ik gewichten door bakstenen aan een bezemsteel vast te maken."

Hij ziet sporten bijna als een soort mindfulness. "Als ik naar de sportschool ga, dan voelt dat als twee uur lang mediteren. Al m'n gedachten krijgen een plaats, ik voel me rustiger en ik kom beter door de dag heen." Hij slaat dan ook zelden over. "De laatste keer dat ik een paar dagen niet gesport heb, was op vakantie in Rome. Daar ben ik vier dagen lang niet naar de sportschool gegaan, maar eigenlijk vooral omdat ik er geen een kon vinden. Anders was ik wel gaan sporten, want zonder sport word ik heel onrustig. Ik vind zelf ook wel dat ik er obsessief mee bezig ben, maar er zijn slechtere obsessies, toch?"

Gijs stelt ook veel doelen voor zichzelf op. "Iedere maand een klein doel, en ieder jaar een groot doel." Aan het einde van deze maand wil hij een squat doen met 250 kilo, en aan het einde van het jaar wil hij 109 kilo wegen. "Ik weeg nu 104 kilo. Ik denk dat het me gaat lukken, want ik let goed op mijn voeding en train veel."

's Ochtends sporten

Mariska Hilgenkamp (40) gaat al jaren twee keer per week met een vriendin naar de sportschool. "Ik vind het gezellig", zegt ze. "We doen dan gelijk samen boodschappen en drinken een kopje koffie, het is een fijn begin van de dag. Pas na het sporten begin ik met mijn werk. Ik ben ondernemer, dus ik kan gelukkig ’s ochtends de tijd nemen om even naar de sportschool te gaan."

De eerste keer dat ze naar de sportschool ging, kan ze zich niet meer herinneren. "Ik denk dat ik al wel 25 jaar ga. Ik deed ooit aan wedstrijdzwemmen, maar toen ik ging studeren moest ik daarmee stoppen. Toen ben ik begonnen met de sportschool, met steps en spinning, en dat is eigenlijk altijd zo gebleven." Zelfs de oefeningen die Mariska doet zijn nauwelijks veranderd. "Ik doe groepslessen, een soort mix van steps en krachttraining."

Energieker

Het komt nauwelijks voor dat Mariska een les overslaat. "Heel af en toe, na een zwaar weekend, heb ik geen zin in sporten. Maar dat is het voordeel van samen sporten: mijn vriendin haalt me dan toch over om wel te gaan. En als ik dan toch een keer oversla, voel ik me ook echt minder fit. Van sporten word ik vrolijk en opgewekt, ik zit er lekkerder door in mijn vel, en ik zie er lichamelijk ook beter uit."

Mariska heeft ook een aantal vriendinnen die niet sporten, en ze merkt duidelijk dat ze gezonder is. "Ik ben energieker dan zij zijn, en ook wel strakker. Af en toe wandel ik met een vriendin die niet zo veel sport, en dan merk ik dat zij er wat meer moeite mee heeft. Dat is wel een goede motivatie om te blijven sporten."

Heerlijk veelzijdig: vier onverwachte eiergerechten

In samenwerking met Ovoned

Laag in calorieën, hoog in eiwit en gezonde voedingsstoffen en nog lekker ook: met een eitje zit je eigenlijk altijd goed. En het leuke is: ze hoeven nooit te gaan vervelen, als je maar weet wat je er allemaal mee kan doen. 

Wat is jouw leukste, meest onverwachte en meest lekkere recept met een eitje erin? Dat vroegen de collega's van Editie NL aan hun kijkers. Verslaggever Lonneke Havenkamp ging aan de slag met de vier meest originele inzendingen. Niks geen omelet of uitsmijter, maar juist een heerlijk heet eiergerecht uit Indonesië of een lekkere yoghurtcake.

Wat je er ook mee maakt, een ei past altijd in een evenwichtig dieet. Jarenlang werd geloofd dat het eten van veel eieren voor een verhoogd cholesterol zorgt, maar dat blijkt onjuist. Cholesterol uit eieren heeft nauwelijks invloed op cholesterol in je lichaam. Een hoog cholesterolgehalte krijg je dus niet door eieren, zeggen wetenschappers. De voornaamste boosdoener is verzadigd vet. En vet is een ei zeker niet. Voor de meeste mensen passen eieren daarom prima bij een gezonde leefstijl.

Probeer dus gerust alle vier de gerechten zelf uit. Lonneke laat zien hoe je ze precies maakt. Op de Facebookpagina van Editie NL kan je vanaf vrijdag 26 mei stemmen op je meest favoriete gerecht. Degene die het beste recept heeft ingestuurd, wint een jaar lang gratis eieren!

1. Gevulde Kaiserbroodjes van Jessica Siebers

​Benodigdheden: 
- kaiserbroodjes om af te bakken
- plakje cheddar per broodje
- bakje cherry tomaatjes
- rode peper
- lente-ui
- eventueel wat geraspte kaas of uitgebakken spekjes


Vind jij dit het lekkerste recept? Vanaf 26 mei kan je hier stemmen, gebruik dan het duimpje-symbool.

Verwarm de oven voor op 180 graden. Hak de lente-ui en de peper in ringetjes, en de tomaatjes door de helft. Snijd voorzichtig het kapje van de broodjes en hol ze een beetje uit. Leg op de bodem van het 'broodbakje' een plakje cheddar en breek daar een eitje overheen. Vul het verder met de tomaatjes, de rode peper en eventueel spekjes of geraspte kaas. Garneer met de lente-uitjes en zet de gevulde broodjes in de oven. Ze zijn klaar als het eiwit gestold is. 

2. Telor eitjes van Femke Beeloo-Planken

​Benodigdheden: 
- eieren
- ui
- trassi (garnalenpasta)
- sereh
- knoflook
- peper en zout
- blikje tomatenstukjes
- blikje tomatenpuree
- kokosmelk
- ketjap


Vind jij dit het lekkerste recept? Vanaf 26 mei kan je hier stemmen, gebruik dan het hartjes-symbool.

Femke schrijft niet precies hoeveel je van alles moet gebruiken. Eigenlijk beter ook, dan kan je het helemaal naar eigen smaak inrichten. Lonneke vond haar eigen versie net niet pittig genoeg, dus wees vooral niet te zuinig met de trassi en de knoflook. Het gerecht is verder simpel te maken! Kook de eieren in ongeveer 8 minuten hard. Snijd de ui, knoflook en sereh klein en maak er samen met de trassi een pasta van door alles in de vijzel samen te wrijven. Bak dit even aan met een beetje olie en doe dan de tomatenstukjes en de tomatenpuree erbij, en de kokosmelk en de ketjap. Snijd de hardgekookte eieren door de helft en bak ze nog even mee.

3. Griekse Yoghurtcake met banaan van Kelly van der Pol

Benodigdheden:
- 3 rijpe bananen
- 300 gram griekse yoghurt
- 3 eieren
- 275 gram havermout
- 1 zakje bakpoeder
- 3 eetlepels honing
- optioneel:  3 á 4 eetlepels pindakaas  of cacao poeder


Vind jij dit het lekkerste recept? Vanaf 26 mei kan je hier stemmen, gebruik dan de lachende smiley.

Verwarm de oven voor op 180 graden. Meng alle ingrediënten in de blender door elkaar totdat het een mooie gladde massa wordt. Doe wat bakspray of boter in een cake blik en stort vervolgens het mengsel in het blik. Bak de cake in ongeveer 40–45 minuten bruin, hou tussendoor wel in de gaten dat het niet te snel gaat waardoor de bovenkant verbrand. 

4. Eiersalade van Jessica van der Valk

Benodigdheden:
- 5 eieren
- yogonaise
- mosterd
- peper en zout
- kerrie kruiden
- paprikapoeder
- 1 puntpaprika, fijngesneden
- 2 bosuien, fijngesneden
- een beetje bieslook om mee te garneren


Vind jij dit het lekkerste recept? Vanaf 26 mei kan je hier stemmen, gebruik dan de verbaasde smiley.

Kook de eieren, laat ze schrikken onder ijskoud water en laat afkoelen. Snijd de eieren in de lengte doormidden en haal de hardgekookte dooiers eruit en houd apart. Hak de eiwitten in stukjes. Prak het eigeel met de yogonaise, mosterd en de kruiden. Proef tussendoor even of het goed op smaak is. Doe nu de kleingesneden paprika en bosui erbij en dan de stukjes eiwit. Garneren met de bieslook. Serveer de salade bijvoorbeeld met een sneetje geroosterd brood. 


Ben jij ook zo'n eierfan? Lees hier meer over waarom het een goed idee is om regelmatig een eitje te tikken.

Smart op je smartphone

In samenwerking met Smartopweg.nl

Je smartphone is waanzinnig handig, misschien nog wel handiger dan je zelf weet. Maar hoe kan je het beste leren wat je er allemaal precies mee kan?

Hebben jouw ouders ook wel eens moeite met alle nieuwe technologische ontwikkelingen? Of misschien snap je zelf wel de helft niet van wat je allemaal met je telefoon kan doen. Iedere week is er wel weer iets nieuws. Van Snapchat filters tot Instagram Stories, van spelletjes op Facebook tot vloggen. En dan hebben we het nog niet eens over al die functies buiten sms’en en bellen.

Helemaal niet gek dat je geen idee hebt waarover je kinderen of kleinkinderen het hebben. Dat viel Dennis van Smartopweg.nl ook op. Hij merkte op dat vooral oudere mensen de overstap van 'gewone' telefoon naar smartphone nog best lastig vinden. "Vervolgens ben je dan in het bezit van een smartphone die van alles en nog wat kan. Maar gebruik je 'm nog steeds als je oude telefoon: je belt ermee en stuurt af en toe een smsje. Zonde want je kunt er veel meer mee. Foto's maken, skypen met familie en appjes sturen", vertelt hij.

'Bellen lukt vaak wel, maar WhatsApp blijkt voor veel ouderen toch lastig te zijn'

"Je kinderen of kleinkinderen kunnen natuurlijk wel uitleggen hoe Facebook, WhatsApp of de camera van een smartphone precies werkt. Maar dat gaat even snel tussendoor en beklijft niet. Als je dan zelf ermee aan de slag gaat, ben je het alweer vergeten."

Stap voor stap

Dennis: "Van de instellingen van een toestel tot leuke apps downloaden, van handige camera-tips tot een spoedcursus Whatsapp, je kan het allemaal leren. En als je even vergeten bent hoe het moet, kan je het ook na de cursus nog opzoeken hoe het ook alweer zat. Je leert op je eigen tempo en in je eigen omgeving." Waar je dan natuurlijk ook direct aan de slag kan met je nieuwe selfie- of Skypekwaliteiten.

Cursus met korting

In een e-learning cursus bij Smartopweg.nl krijg je in een halfjaar of een jaar alle ins & outs over je smartphone en/of tablet te horen, met behulp van uitgebreide uitlegvideo's. Verder word je geleerd hoe je veilig gebruik kunt maken van social media, zodat niet al je foto’s en gegevens voor iedereen toegankelijk zijn. En ook niet geheel onbelangrijk: je leert hoe je een back-up maakt zodat je de foto’s en bestanden niet kwijt bent als je je telefoon verliest of er iets stuk gaat.

Lezers van Weekend Magazine krijgen nu korting op een cursus van Smartopweg.nl. Hoe dat precies werkt, lees je hier.

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen Girl in a Tech World daarnaast is ze techredacteur bij Bright. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen!​

Fris & fruitig: Meloensalade met sinaasappel & walnoot

In samenwerking met Good Cook

Dit warme weer vraagt om frisse gerechten! Deze heerlijke salade kun je in een handomdraai maken, ideaal als voorgerecht of na een hoofdmaaltijd. Bijna elke meloensoort is geschikt voor dit recept. Kies wel een rijpe meloen die boordevol smaak zit. Dit kun je controleren door aan de bovenkant te ruiken. Als je niets ruikt, kies dan een andere meloen of wacht tot hij rijp is. Je hebt voor dit gerecht een heel goede, peperachtige olijfolie nodig; de smaak in combinatie met de sinaasappel en de meloen is het geld meer dan waard.

Ingrediënten voor 6 personen:

  • 1 meloen (ongeveer 1-1,5 kg), geschild, pitjes verwijderd en in partjes van 2 cm dik
  • 2 sinaasappels
  • 2 el kleine en in stukjes gescheurde blaadjes munt
  • 3 el extra vergine olijfolie
  • een handvol walnoten, grofgestampt in een vijzel
  • 1 tl fijngeraspte schil van 1 onbespoten sinaasappel
  • fijngeraspte schil van ½ onbespoten citroen
  • zout, naar smaak
  • 2 tl roze peperkorrels, grofgestampt

Bereiden:

Leg de partjes meloen op een grote schaal of aparte borden.

Snijd op een plank met een scherp mes de schil en het witte vlies van beide sinaasappels. Snijd de partjes tussen de vliesjes uit en laat ze op de meloen vallen. Strooi de rest van de ingrediënten erover.

Sicilië, heerlijke gerechten van een Italiaans eiland
Ontdek de unieke keuken van Sicilië in het nieuwe boek Sicilië, heerlijke gerechten van een Italiaans eiland. Door de eeuwen heen hebben onder meer de Grieken, Romeinen, Arabieren, Spanjaarden en Noormannen hun stempel op de Siciliaanse keuken gedrukt. En dat proef je terug: exotisch, kruidig en inventief. In combinatie met de enorme variëteit aan vis uit de Middellandse Zee en de producten van het eiland zelf – kaas, citrusvruchten, wijn, olijfolie en zout – is de keuken van Sicilië een ware verrassing die je moet hebben geproefd.

Titel: Sicilië, heerlijke gerechten van een Italiaans eiland
Auteurs: Giancarlo & Katie Caldesi
ISBN: 978 94 6143 164 6
Prijs: € 24,95
Uitgever: Good Cook

 

 

 

 

 

Magische verschijnselen

Het is eigenlijk net als een kindje dat geboren wordt: je weet wel hoe het allemaal werkt, maar toch blijft het een wonder. Datzelfde kan je zeggen van deze vijf bijzondere natuurverschijnselen: wonderlijk en verklaarbaar tegelijkertijd. Maar hoe zat het dan ook weer precies?

1. Zinkgat

Zinkgaten zie je regelmatig voorbij komen op het nieuws. Het is een angstaanjagend fenomeen, omdat je je het zo goed kan voorstellen: het ene moment rijd je rustig over de weg, het volgende lig je in een donker gat, diep onder de grond. Zinkgaten, die heel geruststellend ook wel verdwijngaten worden genoemd, ontstaan doordat de aarde onder de grond wegslijt. Dat kan op veel manieren gebeuren, bijvoorbeeld doordat er een zoutkorst bovenop de aarde ontstaat, die dan door grondwater kan worden weggespoeld. Weg fundering. Maar ook menselijke ingrepen, zoals mijngangen of ondeugdelijke riolering kunnen zinkgaten veroorzaken.  

2. Blauwe lava

Rode, oranje of gele lava, dat ken je wel. Maar een vulkaan in Indonesië spuwt deze blauwe lava. De Kawah Ijen ligt in het oosten van Java en is inmiddels een beroemde toeristische bestemming. De lava kleurt blauw door de gesmolten sulfiet die er in de grond zit. Zodra de lavadampen in contact komen met de lucht, ontvlamt het sulfiet. Je moet wel even moeite doen om het te zien: in het holst van de nacht twee uur de vulkaan beklimmen en vervolgens nog drie kwartier afdalen om de rand van de krater te bereiken. Maar dan is je uitzicht ook wel spectaculair.

3. Pannenkoekenrotsen

Alsof er iemand miljoenen pannenkoeken van steen heeft gebakken, en die allemaal nonchalant op elkaar heeft gestapeld. Deze rotsformatie in Punakaiki in Nieuw Zeeland is ontstaan doordat lagen harde kalksteen zich afwisselden met lagen zachter organisch materiaal. Door de druk van de zee zijn de zachtere lagen geërodeerd, waardoor de lagen steen op elkaar komen te liggen. Als pannenkoeken dus. Om het nog indrukwekkender te maken, liggen er blaasgaten tussen de rotsen, waar de Tasmanzee geregeld doorheen spuit.  

​4. Noorderlicht


Dit is inmiddels een heel bekend verschijnsel, maar dat maakt het niks minder magisch. Het noorderlicht - en trouwens het zuiderlicht net zo goed - ontstaat op de zon. Bij een flinke zonnestorm worden er allemaal geladen deeltjes het heelal in geslingerd. Zodra ze bij onze planeet in de buurt komen, buigen ze af op het aardmagnetisch veld richting de beide polen. Boven in de atmosfeer komen ze dan in botsing met zuurstof- en stikstofdeeltjes daar. De energie die bij dat contact vrijkomt, veroorzaakt de kleurrijke, dansende patronen in de lucht. Heel verklaarbaar, en toch volkomen betoverend.

5. Lichtgevende zee

Soms lijkt het wel of de zee zelf overal kerstverlichting heeft opgehangen, zo mooi geeft het water licht. Maar het is niet het water zelf dat licht geeft, maar ontelbaar veel micro-organismen - algen bijvoorbeeld - die een chemisch proces doormaken dat bioluminescentie heet. Met name in de golven die breken op het strand, of zoals op deze foto tegen de rotsen aan, zijn de lichtgevende beestjes duidelijk zichtbaar. 

On demand: de leukste films en series

Wat is er nou fijner dan een goede serie of een spannende film kijken? Even jezelf verliezen in het verhaal, of wat opsteken van een mooie docu. Maar het aanbod on demand is overweldigend groot. Wij helpen je een beetje bij de keuzestress: wat is de moeite waard en wat eigenlijk niet?

DE 12 VAN OLDENHEIM

​​Wanneer kijken: als je in de stemming bent voor goed Nederlands drama
Wanneer niet: als het dorpse leven je benauwd
Naast je op de bank: niks, afleiding ongewenst
Waar: Videoland

Het is zo'n beproefd concept: een klein dorp waar iedereen elkaar kent en waar iedereen het misdrijf kan hebben gepleegd. Kijk bijvoorbeeld naar het stukje hieronder, over Twin Peaks, van zo veel jaar geleden. En toch weet De 12 van Oldenheim daar knap invulling aan te geven. De serie voelt niet als een herhaling van stappen.

Is het vertrouwd of juist benauwd, al die personages in hetzelfde dorp, die allemaal zo hun geheimen hebben, hun eigen agenda volgen? Die personages worden goed neergezet, ze zijn verankerd in de wereld waarin ze wonen. Soms ook, zoals in het geval van hoofdrolspeelster Noortje Herlaar, door de geschiedenis die ze er hebben.

De wereld van Oldenheim is ook opvallend niet-bloederig. Geen keiharde gevechten, geen rottende lijken die worden teruggevonden (tenminste, nog niet; de redactie is bij aflevering 5). Maar dat maakt het juist ook persoonlijker dan de meeste misdaadseries. Hier is (bijna!) iedereen vriendelijk en/of herkenbaar; personages die je zomaar gekend had kunnen hebben, waren ze niet fictief geweest. 

TWIN PEAKS

Wanneer kijken: als je nog steeds de rillingen krijgt van mannen met lang grijs haar
Wanneer niet: als je graag een logische lijn volgt
Naast je op de bank: een kussen om je achter te verstoppen
Waar: Videoland

Dit is er eentje voor de liefhebber - maar die worden dan ook wel op hun wenken bediend. 25 jaar geleden waren de eerste twee seizoenen van Twin Peaks te zien, onder regie van David Lynch. Daarna stopte het vanwege tegenvallende kijkcijfers, maar de serie werd een ware culthit. En nu is er dan het derde seizoen. Het leuke is dat Twin Peaks destijds enorm vernieuwend was en van grote invloed op veel televisieseries die daarna kwamen. Alles wat je deze keer denkt te herkennen uit andere series is eigenlijk indirect weer beïnvloed door de baanbrekende stijl die Lynch destijds al neerzette. 

Je moet er wel even voor gaan zitten en vooral ook accepteren dat je niet alles hoeft te begrijpen. Twin Peaks is afwisselend absurd, traag, doodeng, supergrappig, herkenbaar en onverwachts. Er treden veel oudgedienden aan, onder wie Kyle MacLachlan, die jongere kijkers zullen kennen als de brave Trey MacDougal uit Sex and the City, maar die begin jaren '90 furore maakte als special agent Dale Cooper. Nu is hij terug, maar in een hele andere hoedanigheid - waar we niet te veel over zullen zeggen, want: spoilers. Het is hoe dan ook leuk om te zien hoeveel van de oude cast Lynch weer heeft weten op te trommelen. Een feest der herkenning voor wie 25 jaar geleden ook aan de buis gekluisterd zat.

ANGELS AND DEMONS

Wanneer kijken: als je de Da Vinci Code goed vond
Wanneer niet: als je in complottheorieën gelooft
Naast je op de bank: een bijbel en een concordantie
Waar: Videoland

Als je erg in de stemming bent voor wat actie binnen het Vaticaan, kan je zelfs de Da Vinci Code en Angels and Demons achter elkaar kijken. Dan ben je zo'n vijf uur onder de pannen met prachtige decors en knap camerawerk, maar je moet je wel over een wat ongemakkelijke verhouding heen zetten.

Het punt met deze films is dat er veel uitgelegd moet worden. De clues waar Robert Langdon en zijn sidekick Vittoria Vetra zich doorheen moeten werken om er uiteindelijk achter te komen wie het Vaticaan wil opblazen, vereisen wat achtergrondkennis. Die komt meestal in de vorm van een uitleg van Langdon aan een van de andere personages.

Daar neemt hij vaak nogal uitgebreid de tijd voor. Fijn, want zo leer je nog 's wat, maar ook wel tamelijk ongeloofwaardig: met nog een paar minuten op de klok voordat er weer een kardinaal zal worden omgebracht, moet nog even de geschiedenis van een bijzondere kapel worden toegelicht. Maar als je je daar overheen kan zetten, heb je aan Angels and Demons een avondje prima vermaak.

THE REAL MAD MAN

Wanneer kijken: als je graag reclames raadt
Wanneer niet: als je een neiging tot koopziekte hebt
Naast je op de bank: een notitieboekje voor alles wat je kopen wil
Waar: Videoland

Reclames vertellen ons ontzettend veel over de wereld om ons heen. Niet alleen over wat er te koop is, maar ook waar wij als maatschappij voor staan, wat voor normen en waarden merken willen uitdragen, en wat de reclamemakers denken dat hun publiek aanspreekt. Dat maakt het ook zo leuk om ernaar te kijken - zelfs als de reclame zelf irritant is. 

The Real Mad Men is een documentaire over het vak van reclame maken, vanaf de tijd dat de serie Mad Men zich ook afspeelt; eind jaren '50, begin jaren '60 van de vorige eeuw. Met de oorlog nog vers in het geheugen en het kapitalisme hoog in het vaandel, ging het - zo vertelt de documentaire - vooral om de verheerlijking van het consumentisme: kopen om het kopen zelf. Dat is een boodschap die ook in onze tijd nog na echoot en die je vast bekend zal voorkomen.

Weekendagenda

Visserijdagen

​Het normaal zo gesloten Urk opent komend weekend zijn armen voor bezoekers. Natuurlijk kun je vissersboten bekijken, paling roken (en eten) en kun je een rondleiding krijgen bij visverwerkingsbedrijven. Het hoogtepunt is op zaterdag met een Vlootschouw en live muziek. Op zondag keert, zoals het betaamd, de rust weer geheel terug. www.visserijdagenurk.nl.

Zomer Expo

Op Hemelvaartsdag wordt in Zwolle weer de ZomerExpo geopend. Kunstenaars uit het hele land konden zich inschrijven en uit de meer dan 3000 werken zijn er meer dan 250 gekozen om tentoon te stellen in en om Zwolle. Schilderijen, tekeningen, video’s, foto’s, sculpturen en installaties allemaal rondom het thema water. De grootste kunsttentoonstelling van Nederland! zomerexpo.nl/editie-2017-water.

Breda Jazz Festival

Al voor het 47e jaar vindt rond Hemelvaart het Breda Jazz Festival plaats. Beroemd om het accent op klassieke jazz, maar ook Rythm & Blues en Swing komen volop aan bod. Vier dagen lang feestvieren in het gezellige centrum van Breda! www.bredajazzfestival.nl.

Voor theeleuten

Thee is de meest gedronken drank ter wereld. Houdt jouw kennis op bij een zakje Pickwick? Of ben je een echte fan en wil je nog meer weten? In Utrecht is tijdens het Dutch Tea Festival een theemarkt, theeceremonies, workshops en kom je écht alles te weten over thee. Natuurlijk is er aandacht voor trends in thee, zijn er tastings en zijn er goede bandjes en singer-songwriters te horen. www.festeaval.nl.

Karavaan Festival

Op pleinen in de stad, in het weiland tussen de schapen, in de duinen of het kanaal: het Karavaan theaterfestival speelt zich af op bijzondere locaties, zowel binnen als buiten. Gerenommeerde en opkomende kunstenaars en theatermakers hebben speciaal voor het festival stukken geschreven. En natuurlijk zijn er dj's, bands en foodtrucks. Kortom, een echt festival met als hart het Doelenveld in Alkmaar. www.karavaan.nl. Kijk voor speciaal kindertheater bij de kinderkaravaan

 

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!