Weekend magazine cover
  • In dit nummer Path 400 Created with Sketch.

  • Weekend Magazine editie 38, 2017 Path 400 Created with Sketch.

  • Menu Path 400 Created with Sketch.

Oval 3 + Path 400

Lotgenoten van groot belang na dramatische gebeurtenis: 'Ik voelde me lang eenzaam'

Iets ergs meemaken en dan denken dat je de enige bent in je ellende. Astrid van Vugt herkent het: ze verloor haar zoon aan zelfdoding en voelde zich lang eenzaam. Daarom organiseert ze een lotgenotendag. En ze is niet de enige die baat heeft bij contact met lotgenoten. 

Als het maar niet zo’n zeikgroep is, dacht Désirée Hairwassers (47). "Ik houd niet van dat tranentrekken. Dat gezever over hoe zwaar het allemaal is, daar had ik absoluut geen zin in."
Maar toch wilde Désirée lotgenotencontact een kans geven. Omdat ze kampte met vruchtbaarheidsproblemen en omdat ze zich daardoor heel vaak heel alleen voelde. "Ik worstelde met het idee dat ik de enige was die dit doormaakte. Mijn vriendinnen werden allemaal met gemak zwanger; ik kende niemand die in hetzelfde schuitje zat."

Tot ze over haar problemen ging schrijven op Freya, een forum voor vrouwen die niet of moeilijk zwanger konden worden. Eyeopener: Désirée was niet de enige. En: een lotgenotengroep gaat niet alleen maar over ‘gezanik en gezeur’. "Ik heb vooral ontzettende lol gehad met die dames", vertelt ze. Ze vertelden elkaar over hormoon-gerelateerde ongemakken door de behandelingen en over die gynaecoloog die nét te knap is. "Dan lig je dus daar, met je benen wijd…"

Goede grappen. Realistische gesprekken. Dat was waar Désirée behoefte aan had. Ze vond op het forum. "Ik sprak daar elke dag met lotgenoten. Het werd een gezonde verslaving om te lezen over hun gevoelens en gebeurtenissen. Het is voor mij cruciaal geweest om die tijd door te komen."

Een paar jaar later – toen Désirée inmiddels een kindje had – zocht ze weer lotgenotencontact op. Maar dan met een andere reden: er was borstkanker bij haar geconstateerd. "Mijn prognose was heel slecht. Ik wist meteen: ik moet met vrouwen praten die hetzelfde meemaken, dat gaat me helpen. Hoe dit ook afloopt." 

Schamper
Bijna iedereen die kampt met groot verlies, een ziekte of een beperking, heeft baat bij lotgenotengesprekken, zegt Dick Oudenampsen. Hij deed onderzoek naar het effect van lotgenotencontact, onder andere bij mensen met een spierziekte. "Er werd in de zorg altijd schamper gedaan over dit soort contact", weet hij. "Men vond het niet professioneel. Maar inmiddels is lotgenotencontact voor iedere patiëntenvereniging een van de belangrijkste doelen en steeds meer ziekenhuizen organiseren bijeenkomsten voor lotgenoten."

'Ik voelde me zo eenzaam'

Astrid van Vugt kwam afgelopen week in het nieuws omdat ze op 14 oktober een lotgenotendag organiseert. Ouders die hun kind zijn verloren aan zelfdoding kunnen zich aanmelden. Zelf verloor ze haar zoon: Rogier Hulst. "Een lieve, zachtaardige, creatieve jongen." Hij maakte op 25-jarige leeftijd een einde aan zijn leven. "Het ging steeds slechter met hem. Op het moment dat hij vermist was, wist ik: dit is niet goed. Dit is helemaal niet goed."

De eerste twee jaar na zijn dood werd ze geleefd, weet Astrid nog. "Daarna viel ik in een zwart gat en werd ik depressief. Ik had álles gedaan voor mijn kind wat binnen mijn macht lag. Hij is thuis komen wonen, we hebben psychologen voor hem gezocht. Maar toch heb ik hem niet kunnen helpen. Ik zag hem onderuitgaan en dacht: het lukt me niet, ik krijg mijn kind hier niet meer uit."
 
En toen Rogier twee jaar dood was en de maatschappij door denderde en van haar hetzelfde verwachtte, tóén had Astrid eigenlijk behoefte gehad aan lotgenoten. Aan iemand die zei: ik begrijp je. Aan iemand die ook stil stond. En ook af en toe gek werd van verdriet, het gekmakende gemis, het schuldgevoel, die wat-als-vragen. "Ik heb me zo eenzaam gevoeld, terwijl dat niet hoeft. Daarom organiseer ik die lotgenotendag en heb ik de Rogier Hulst Foundation opgezet. Ik wil andere lotgenoten die vreselijke eenzaamheid besparen. Ze zijn niet alleen."

Het zijn vooral de mensen die nét het slechte nieuws te horen hebben gekregen en behoefte hebben aan mensen die hetzelfde meemaken. Mannen en vrouwen die – vaak met hun handen in het haar – denken: hóé moet ik hiermee omgaan. "Ze zijn kapot van het nieuws, verdrietig, boos, of onzeker. Ze voelen zich vaak kwetsbaar door hetgeen wat ze te horen hebben gekregen en schrikken van de omvang van hun probleem."

Dat is anders dan mensen die al een of twee jaar kampen met hun ellende. Die hebben vaak hun weg erin gevonden, zij het met vallen en opstaan. Dat soort mensen gaat vaak langzaam weer hun eigen weg, zo blijkt uit onderzoek. 

Eén blik of woord
Een gevoel van herkenbaarheid, gehoord worden, niet meer alleen zijn, aan één blik of woord genoeg hebben, je optrekken aan de ander: allemaal mogelijke effecten van met iemand praten die hetzelfde meemaakt. "Het is anders dan een bezoek aan een psycholoog", zegt Oudenampsen. "Dat contact is verticaal: je bent niet gelijk aan elkaar. En je zit vast aan een tijd en plek. Bij lotgenoten is het contact horizontaal: honderd procent gelijkwaardig. Je kunt het doen waar en wanneer je maar wil en ook de vorm – telefonisch, online, face-to-face, één-op-één – kun je kiezen." Een ander effect: je helpt de ander. En daardoor voel je je zelf ook beter, zo blijkt uit onderzoek. 

Neemt niet weg dat er ook nadelen kleven aan lotgenotencontact. Want: het kan heel confronterend zijn. Zoals Désirée, die zag hoe er in de lotgenotengroep over vruchtbaarheidsproblemen vrouwen zwanger werden. En dan bleven er altijd wel wat kinderlozen achter. Het geluk van anderen kan confronterend zijn. 

Net als de wrange pech van een ander. “In de borstkankergroep gaan er weleens mensen dood. Dat komt binnen. Ik heb meer dan vijftig jonge lotgenoten gekend die niet meer leven.” Désirée zal bijvoorbeeld haar lotgenoot Ina nooit vergeten. Een jonge vrouw met jonge kinderen. In de bloei van haar leven, en toch doodziek. "We leefden met haar mee, gaven adviezen, vroegen hoe het met haar ging." Tot Ina in het ziekenhuis kwam. Ze stuurde Désirée een Facebookbericht. ‘Ik kan niet meer, bedankt voor alles. Wil je dit delen met de groep?’ Daarna ging ze offline. En ze kwam nooit meer online. 

Geconfronteerd worden met de keiharde kant van kanker: je moet er maar tegen kunnen als je je in zo’n groep lotgenoten beweegt. "Het is goed om je daar bewust van te zijn", zegt Oudenampsen. "Dat dat er óók bij hoort. En je moet altijd in je achterhoofd houden dat je altijd weg kunt gaan. Die keuze is aan jou."

Désirée vond het – cru gezegd – wel fijn, die keiharde confrontatie. Ze is een realist. Wil weten wat haar in haar worst case scenario te wachten zou staan. "Je hebt ook positivisten. Die zeggen: ‘Je gaat het redden, je moet niet aan de dood denken’. Voor hen was het in onze groep heel moeilijk om te zien dat er mensen aan hun ziekte overleden. Maar ik vind wegkijken naïef."

Iedereen is anders 
Het laat vooral zien: de ene lotgenoot is de ander niet. "Je kunt niet alle mensen met borstkanker of reuma of PTSS over één kam scheren", stelt Désirée. Hoeft ook niet. Je moet gewoon op zoek gaan naar degenen met wie je een klik hebt. "Ik zie zo’n forum echt als een kroeg, maar dan online. Je gaat bij iemand aan een virtueel tafeltje zitten en merkt na een paar minuten al: dit werkt niet. Dan moet je lekker weggaan. Want het kán botsen."

Dat ziet Désirée nog dagelijks. Ze is al tien jaar borstkankervrij, maar beheert nog steeds een lotgenotengroep met honderd borstkankerpatiënten en een groep met 1300 vrouwen met erfelijke aanleg voor borst- en eierstokkanker. "We hebben één duidelijke regel: niet praten over alternatieve therapie. Want echt: hoe eensgezind lotgenoten ook soms kunnen zijn, je krijgt geheid ruzie als iemand zegt dat je brandnetelthee moet drinken tegen de bijwerkingen van de chemo. En ruzie, daar heeft niemand iets aan."

De sfeer in de lotgenotengroep is belangrijk, zegt Oudenampsen. "Het hangt er heel erg van af wie het begeleidt. Je hebt groepen zonder duidelijke leider, maar ook groepen waar deskundige vrijwilligers of soms professionals de boel sturen. Die zorgen er, als het goed is, voor dat mensen aan het woord worden gelaten, dat er conclusies worden getrokken, dat er vragen worden beantwoord. Dat maakt veel uit."

Vragen, heel veel vragen
En vragen: die zijn er altijd, in elke lotgenotengroep, vertelt Désirée. "En dat gaat niet alleen maar over ‘voel jij je ook zo eenzaam?’ Het zijn ook praktische vragen. Laatst hadden we een vrouw die een foto deelde van haar arm. Die was helemaal rood. Ze vroeg zich af: was het een heftige reactie op een muggensteek, of is het een bijwerking van de chemo. Nou, dan zegt er iemand: ‘Ik had dit ook, het kan ook lymfoedeem zijn. Ik zou even naar de dokter gaan’. En dat is geen paniek zaaien, het is elkaar helpen en elkaar in de gaten houden." 
Want die vragen, en die paniek, die heb je tóch. "Het zou zo zonde zijn als mensen daar in hun eentje, thuis, verdrietig mee rond blijven lopen terwijl het online gewoon besproken kan worden."

Door Lisanne van Sadelhoff

Glitter, panter en velours: 6 x de mooiste herfsttrends

Dit weekend wordt het misschien nog wel zonnig, maar we moeten er binnenkort toch echt aan geloven: dikke truien, warme jassen en je nog net een beetje bruine enkels weggestopt in wollige sokken. Maar ondanks dat het altijd treurig is, zo'n end of a fashion season, heeft het ook één heel groot voordeel. Het is namelijk het beste excuus om je in het nieuwe modeseizoen te verdiepen!

Welke kleuren, prints en materialen moet je in huis halen, om een beetje fashion fähig voor de dag te komen deze herfst? We vragen het Danie Bles, styliste van onder andere Chantal Janzen en Renate Verbaan en ook zelf een waar stijlicoon. "We zien heel veel rock 'n roll- en glam-invloeden deze winter. Denk aan velours, lakleer en panterprint. En ook met uitsluitend accessoires kun je je garderobe perfect updaten. Met een paar statement sokken bijvoorbeeld!" 

1. Fluweel, velours of velvet
"Absoluut op nummer één deze winter: fluweel, velours of velvet. Je ziet deze stoffen heel veel terugkomen in jasjes, maar ook in broeken of zelfs hele pakken." Is een jasje of heel pak iets teveel van het goede voor jou? "Alleen een sjaaltje of tasje van velours werkt ook."



2. Sporty look
Een trend die we al langere tijd voorbij zien komen: sportkleding terwijl je niet aan het sporten bent. "Deze winter zien we vooral veel broeken die op sportkleding geïnspireerd zijn. Te herkennen aan hun relaxte fit en de witte of gekleurde strepen aan de zijkant." Die sporty broek style je bij voorkeur overigens niet met sneakers af, maar juist met een goeie hak. 



3. Plissérok
"De plissérok of plooirok zien we dit seizoen veel bij bijvoorbeeld Gucci. Een plooirok klinkt misschien tuttig, maar dat hoeft het absoluut niet te zijn. Combineer 'm bijvoorbeeld met een grote sweater of hoodie en je krijgt een veel sportievere look. Maar met een simpel wollen truitje op je plissérok zit je ook altijd goed."

4. Panterprint
"De panterprint is inmiddels bijna een klassieker te noemen en zien we dus ook komende herfst en winter volop. En dan vooral in jassen en jurkjes." Bang voor het Nel Veerkamp-effect? "Als je de panterprint met een stoere jeans of platte veterboot combineert, wordt het absoluut niet ordinair." En anders gaat ook hier de accessoire-truc weer op, denk aan een tasje of schoenen in panterprint.

5. Lak, metallic, pailetten en glitter
Als je outfit maar schittert, glanst en glittert deze winter. Dan zit je goed. "Rond de feestdagen zien we natuurlijk ieder jaar glim en glitter maar deze herfst en winter draag je je partywear het hele seizoen door. Het is echt onzin dat pailetten alleen 's avonds kunnen. Overdag style je het alleen anders af: bijvoorbeeld met sneakers in plaats van pumps."



6. Statement sokken
"Je sokken mogen gezien worden deze winter! Denk aan opvallende kleuren, prints en zelf glitters. En laat ze vervolgens ook echt de show stelen door ze onder een rokje met pumps of loafers te combineren." Ook een leuk cadeautje voor de feestdagen straks.

Door Nynke Nijp

Escorts en sexy feesten: experimenteren voor een betere relatie

Al jarenlang samen, twee kinderen, een drukke baan. De seks? Meh. Maar steeds meer stellen leggen zich daar niet bij neer. Ze gaan op zoek naar spanning in parenclubs of op lingerie feestjes. Zo ook Charlotte en haar man: "De escort streelde af en toe mijn rug, mijn bovenbeen, gaf mijn man een knipoog, de sfeer werd steeds speelser en ik voelde hoe de spanning zich opbouwde."

Een lange relatie goed houden, is hard werken. Sowieso. En zeker ook in bed is het belangrijk om elkaar en elkaars behoeften niet uit het oog te verliezen. Seksuologe Astrid Kremers van www.sexuoloog.nl krijgt in haar praktijk regelmatig stellen die met deze vraag bij haar komen: hoe hou je het toch leuk in de slaapkamer?

"Stellen met een lange relatie raken op een bepaald moment vaak seksueel verveeld. Het lijkt dan misschien alsof ze geen zin meer hebben in seks, maar dat is niet aan de hand. Een langere tijd met een vaste partner werkt vaak remmend. Er is veel vertrouwen en liefde in zo’n relatie, maar de erotiek en opwinding raakt meestal steeds verder zoek. Daarom gaan stellen rond de veertig vaak op ontdekkingsreis, ze gaan experimenteren en op zoek naar nieuwe prikkels. Nieuwe prikkels kunnen gevonden worden in een nieuwe liefde. Maar dat is vaak niet de bedoeling als je samen een huwelijk en kinderen hebt. Daarom kan het leuk zijn om binnen je relatie op zoek te gaan naar andere prikkels en spanning."

Madame Homard herkent deze ontwikkeling wel. Ze organiseert kleinschalige, spannende feestjes op bijzondere locaties –een boot of een kasteel-, met als dresscode: lingerie. De feesten worden ongeveer zes keer per jaar gegeven en er is plaats voor ongeveer tweehonderd tot driehonderdvijftig mensen. De feesten zijn erg populair, vooral ook onder 35-plussers die graag hun seksleven een boost willen geven. Madame Homard: "Zeker als je langer bij elkaar bent en nog steeds tegen dezelfde partner aan zit te kijken, is je seksleven niet meer zo spannend. Je moet flink aan de bak om het leuk te houden. Vaak gaat één van de twee dan vreemd en zoekt die spanning bij een ander. Ik wil met deze feestjes er juist voor zorgen dat stellen samen een opleving krijgen en sámen gaan ontdekken wat er nog meer te koop is."

Barbara (36, twee kinderen, leerkracht in basisonderwijs) en haar man Guido (39, vertegenwoordiger) bezoeken de feestjes van Madame Homard regelmatig:

'Het zijn juist de vrouwen die met elkaar dansen en flirten op zo'n feest'

"We hebben twee kleine kinderen en we vonden het belangrijk om de spanning na vijftien jaar samen binnen onze relatie samen op te zoeken. We gingen op zoek. We hadden al eens wat geprobeerd, seks op spannende plekken, mooie lingerie. Maar toen hoorden we van de feestjes. En inmiddels vinden we het hartstikke leuk om samen regelmatig zo’n feest te bezoeken. De locaties zijn al zo mooi dat het al meteen een bijzondere avond is. Je leeft er iedere keer weer naar toe. De eerste keer was ik stik nerveus. Ik dacht dat de mannen misschien op de vrouwen zouden duiken, maar zo is het helemaal niet. Het zijn juist de vrouwen die met elkaar flirten en dansen. Het gaat er veel respectvoller aan toe dan in de kroeg."

"En natuurlijk: als je ernaar op zoek bent, kun je daar op het feest besluiten je af te zonderen met een ander stel. Wij hebben dat nog nooit gedaan. Er is wel een stel dat we daar ontmoet hebben, wij zien elkaar nu regelmatig gewoon bij elkaar thuis en zijn laatst samen op vakantie geweest naar Ibiza. Ik kan oprecht zeggen dat dit een enorme aanvulling is voor ons seksleven. Tot nu toe is dit wel de boost waar we naar op zoek waren. In de relatie met dat andere stel zijn we echt gegroeid. We kennen elkaar goed, hebben veel met elkaar gesproken en er is vertrouwen. Daardoor is er nu veel mogelijk, we mogen in principe alles met elkaar en we hebben daar geen jaloerse gevoelens bij. Ik geniet er zelfs ook van als ik mijn man seks zie hebben met haar. Ik heb het gevoel dat ik het seksleven weer een beetje opnieuw heb ontdekt. Dat is fijn om samen met je eigen man te doen."

Ook eigenaresse Marike van der Velden van Society Service en schrijfster van De Escort Bijbel merkt dat er veel stellen met een lange relatie een escort bij haar boeken. “Het valt ons op dat steeds meer koppels dusdanig open zijn in hun relatie dat ze samen naar de luxe erotische feesten gaan. Maar ook boeken ze steeds vaker een escort of een gigolo. Dat was vijf jaar geleden echt anders.”

Charlotte  (41, werkt in gezondheidszorg, twee kinderen) en haar man Stef (44, werkt bij een IT-bedrijf) deden dat ook: 

"Een jaar of vijf geleden besloot ik op te biechten aan mijn man dat ik een minnaar had gehad. Op dat moment was de minnaar al uit beeld, maar ik had wel gemerkt hoe goed het me deed om weer begeerd te worden. Ik wilde mijn man niet verder bedriegen dus besloot om niet nogmaals vreemd te gaan maar te kijken of ik binnen mijn relatie met mijn man deze spanning terug kon krijgen. Wat bleek; mijn man had ook een korte affaire gehad. We hebben toen een paar maanden lang heel open gesproken, zonder elkaar te veroordelen, over wat dat had gedaan voor ons en onze relatie. Hoe konden we die positieve gevoelens binnen de relatie krijgen, zonder de negatieve schuldgevoelens?"

"We besloten ook een keer een erotisch feest te bezoeken. Toen ik daar gekust werd door een vrouw, kwam ‘seks met een andere vrouw’ steeds vaker in onze fantasieën voor. Mijn man en ik gingen op ontdekkingstocht. Zo gingen we op vakantie in een “clothing optional” resort en boekten we een paar keer een tantra massage. Maar geen enkele keer kwamen we in een situatie waarbij een vrouw die we beide leuk vonden, ons ook leuk vond, zonder dat haar partner erbij betrokken zou worden. We lazen het boek de Escort Bijbel en besloten contact met Marike te zoeken. We hebben verteld wat onze ‘wensen’ waren voor de escortdame: ze moest minimaal eind twintig zijn, bij voorkeur met een normaal postuur en een gezellig karakter. Iemand die de avond een beetje kon leiden en daar zelfverzekerd genoeg voor was. Het plannen en regelen van de boeking was eigenlijk zo gedaan. Twee dagen later ontvingen we haar in een leuke suite met bubbelbad die we speciaal geboekt hadden."

"Hoe dichterbij het moment naderde, hoe zenuwachtiger mijn man en ik werden, het eerste kwartier zat ik te beven als een rietje. Ze was net zo mooi, hartelijk, warm en leuk als we ons hadden voorgesteld, naarmate de tijd en de champagne vorderde voelde ik me meer ontspannen. Eigenlijk ging vanaf daar alles als vanzelf. De escort streelde af en toe mijn rug, mijn bovenbeen, gaf mijn man een knipoog, de sfeer werd steeds speelser en ik voelde hoe de spanning zich opbouwde. De strelingen werden steeds intiemer en voor ik het wist was ik met haar aan het zoenen. Ik streelde haar ook en duurde niet lang voor de eerste kledingstukken uitgingen."

'Dit heeft ons als partners veel sterker gemaakt'

Ik zag vanuit mijn ooghoek dat mijn man het zich ook gemakkelijker maakte. Het jasje van zijn pak en zijn schoenen waren inmiddels uit. De escort nam mijn man en mij mee naar het bed. Ik ging hierop liggen en ze kuste en streelde me overal. Toen ik het bijna niet meer hield trok ze mijn slipje uit gebruikte ze haar vingers en tong om mij te plezieren. Mijn man lag naast me in zijn ondergoed en keek er gretig naar. Ik bereikte mijn eerste hoogtepunt en terwijl de escort en mijn man hun ondergoed nog aan hadden lag ik al na te genieten. Met een glas champagne plonsden we lekker in het grote bad, met z’n drietjes. We kletsten er op los. De vrijpartij die na het bad volgde was wat heftiger. Alles wat je je bedenkt bij een trio. Spannende posities, mijn man met mij, mijn man met de escort, een paar speeltjes erbij, noem maar op. Het was zalig en intens passioneel. Beter dan ik me had voorgesteld."

"Nadat de escort die eerste keer weg ging zijn mijn man en ik als een blok in slaap gevallen. Daarna is ze nog vaak onderdeel geweest van onze fantasieën. Het was dus zeker een positieve invloed op ons seksleven en het heeft ons als partners sterker gemaakt. We hadden dit samen gedaan en het was ook een boost voor het vertrouwen wat we in elkaar hebben. Een open relatie willen we nog steeds niet, we willen juist samen alles proberen, ontdekken en ervaren. We hebben inmiddels twee keer een vrouwelijke escort geboekt en gaan de volgende keer voor een gigolo."

Ook Miranda (39, getrouwd, twee kinderen) en haar man Fabian (44) bezoeken sinds een jaar of vijf parenclubs.

"Mijn libido was totaal ingezakt. Ik ben zelfs bij verschillende artsen geweest om uit te zoeken wat er aan de hand was. Via een bevriend stel zijn we voor het eerst bij een parenclub terecht gekomen. Ik heb voor mij wel het gevoel dat het werkt. In een parenclub heb je veel meer de mogelijkheid om je fantasieën uit te laten komen. Het heeft ons seksleven wel echt verbetert.  Niet omdat we swingen met anderen maar ook samen is er een hele nieuwe wereld open gegaan. Betere seks en een verbeterde relatie. We hoeven niets achter elkaars rug te doen, want we genieten er samen van. Zo leer je elkaar nog meer te vertrouwen."

Seksuologe Astrid Kremers vindt ook dat dit soort uitstapjes een boost aan je seksleven kunnen geven: "Hoe ouder je wordt, hoe sterkere prikkels je meestal nodig hebt om opgewonden te raken. En binnen een lange relatie is dat helemaal hard werken. Ze hoort in haar praktijk vooral dat vrouwen seksueel verveeld raken, mannen zijn meestal wat meer tevreden. Erotische feesten, parenclubs, allemaal dingen die nieuwe prikkels  en opwinding geven. Als je het beiden plezierig vindt  en jullie ervaren het als een nieuwe impuls in jullie seksleven door dit soort dingen samen te doen, kan ik dat alleen maar toejuichen."

Madame Homard sluit zich hier volledig bij aan: "Ik zie hoe zelfvertrouwen van de bezoekers aan ons feest - en dan vooral bij vrouwen - groeit. En als mensen dan vrolijk het feestje weer verlaten en je hoort dat zo’n avond doorwerkt in hun slaapkamer, ben ik daar ongelooflijk blij mee."

Door Merel Brons

Om privacyredenen zijn de namen van de geïnterviewde stellen gefingeerd.

 

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!

Een keur aan koptelefoons

Tijdens het sporten voor een lekkere energieboost, als je werkt met die ene praatgrage collega, in de trein of het vliegtuig voor de soundtrack bij je reis: je oordopjes of koptelefoon komen vaak genoeg van pas. Maar welke past het beste bij jou? Je hebt in feite 3 verschillende soorten modellen:

  • In-ear oordopjes
  • On-ear headphones
  • Over-ear headphones

1. In-ear oordopjes

In-ear oordopjes draag je in je oren. Vaak krijg je bij de aanschaf van zo’n in-ear oordopjes verschillende maten dopjes zodat de oordopjes goed in je oor blijven zitten. Niet gek natuurlijk, want elk oor is verschillend.

Tegenwoordig heb je voor veel in-ear modellen ook een draadloze variant. Dat is extra handig vooral tijdens het sporten want je hebt dan geen last van een draadje.

Het bekendste model van de in-ear draadloze oordopjes zijn die van Apple: de AirPods verkrijgbaar vanaf 179 euro. Vaak krijg je bij deze draadloze oordopjes een hoesje waarin je direct je oordopjes kunt opladen. Een nadeel van deze modellen is namelijk dat je ze altijd moet opladen om ze te kunnen gebruiken. Bij draadloze over-ear headphones bijvoorbeeld kun je altijd nog wel een draadje inpluggen om zo toch door te gaan met het beluisteren van je muziek.

2. On-ear modellen

On-ear-koptelefoons hebben zachte pads die op je oorschelp rusten zoals bijvoorbeeld de BeoPlay H8 (afbeelding hierboven). Het omgevingsgeluid wordt vaak gedempt. Doordat het oorkussen op je oor zit, ben je niet volledig afgesloten van de buitenwereld. On-ear headphones gaan vaak na lang dragen irriteren, omdat de oorschelpen na langer dragen op je oren gaan drukken. De on-ear modellen zijn dus vooral geschikt als je ze niet al te lang achter elkaar draagt. Perfect voor het knallen voor een deadline of een vlucht binnen Europa. On-ear modellen heb je al vanaf 89 euro zoals bijvoorbeed de Grind van Skullcandy

3. Over-ear modellen

Over-ear headphones zitten over je oren heen. Het geluid van buitenaf wordt hierdoor nog beter gedempt; je bent zo goed als afgesloten van de omgeving. De oorschelpen zitten over je oren heen en zijn daardoor ideaal om langere tijd te dragen, bijvoorbeeld dus een lange vlucht buiten Europa of lang achtereen geconcentreerd werken.

Geen ruis meer

Alledrie de modellen kun je kopen met noise-cancelling. De headphones met noise-cancelling zorgen ervoor dat ruis van geluiden van buitenaf worden onderdrukt. Ideaal als je veel reist en niet wilt luisteren naar het geluid van een vliegtuig of trein. Scheelt trouwens ook bij de jetlag. Als je dus wil investeren in een goede koptelefoon, zou ik je sowieso aanraden om een met noise-canelling te kopen. Een van Bose (afbeelding hierboven) kost 379 euro. Maar het is slim om 'm op het vliegveld te kopen daar hebben ze bijna altijd een goede aanbieding! 

Ideaal voor het sporten

Waar de noise-cancelling modellen fantastisch zijn tijdens het reizen, zijn de draadloze exemplaren weer perfect tijdens het sporten. Niet alle draadloze modellen zijn echt helemaal draadloos. Zo heb je bijvoorbeeld bij sommige sportheadphones nog een draadje tussen de oortjes zelf. Zoals hierboven bij de Jaybird X3 verkrijgbaar vanaf 129 euro. Op deze manier kun je de oortjes om je oren doen voor extra stevigheid. Je verbindt bijna alle draadloze headphones met je smartphone of tablet met bluetooth of NFC. 

Nina Verberne is vergroeid met haar smartphone en heeft haar eigen techwebsite voor vrouwen: Girl in a Tech World. Ze vindt niets leuker dan met jou haar favoriete apps en handige knowhow te delen!

Tulipani: een maf sprookje

Film van de week: Tulipani
Regie: Mike van Diem
Met: Gijs Naber, Lidia Vitale, Donatella Finocchiaro
Waardering: 3 sterren

De Zeeuwse boerenpummel Gauke heeft nog nooit van zijn leven spaghetti gezien, laat staan gegeten. Maar kieskeurig is hij niet, als hij na een uitputtende fietstocht van vele duizenden kilometers in een pittoresk Italiaans dorpje belandt. Dus zodra hij een bord onder zijn neus geschoven krijgt, pakt hij zijn vork en begint de pasta te prakken. Alsof het stamppot is. De Italiaanse dorpsbewoners kijken vol afgrijzen toe. Wie is deze barbaar?

Het is het jaar 1953 en na de watersnoodramp is Gauke ons natte kikkerlandje beu. Vlak voor vertrek naar het warme Italië ontmoet hij de vrouw van zijn dromen, met wie hij zijn nieuwe leven wil delen. Maar voor hij haar laat overkomen wil hij eerst de boel op orde hebben. Dus koopt Gauke een boerderij, knapt deze op en met hulp van de kleine Vito plant hij zijn voortuin vol meegenomen tulpenbollen. De rouwdouwer, leuk gespeeld door Gijs Naber, leert snel Italiaans en drinkt limoncello met zijn nieuwe vrienden, maar blijft zijn oer-Hollandse nuchterheid én zijn klompen behouden.

Dertig jaar later duikt een lokale politie-inspecteur in de merkwaardige geschiedenis van Gauke. Wat is er van hem geworden? Waarom is zijn dochter na al die jaren plots weer in het dorp? En wat heeft zij te maken met het lijk dat ontdekt is? Het verhaal van Gauke wordt verteld als een sprookje, vol passie, avontuur en vreemde elementen. De man is een legende, voor niks en niemand bang. Ook niet wanneer de maffia de dorpelingen komt afpersen. Want wat denken die lui wel niet? Voor je centen moet je werken, roept Gauke uit, voor hij ze met een stok te lijf gaat.

Tulipani, deze week ook de openingsfilm van het Nederlands Film Festival, is een luchtige komedie waarin een simpele kerel uitgroeit tot een mythische held. Filmmaker Mike van Diem speelt vlot met clichés en stereotypes in een vertelling die lekker maf begint, maar tegen het einde uit de bocht vliegt. Dan moeten er plots nog allerlei eindjes aan elkaar geknoopt worden en de manier waarop dat gebeurt is kinderlijk en rommelig. De geinige boodschap blijft gelukkig wel overeind: Italiaanse mama's spreek je niet tegen en met nuchtere Nederlanders moet je niet sollen.

Door Kita van Slooten

Alles-in-één-pannenkoeken

In samenwerking met Uitgeverij Luitingh-Sijthoff

Deze pannenkoeken met cheddar, bacon en gekaramelliseerde banaan en een sausje zijn spicy, hartig én zoet!

Voor 4 personen | bereiden: 35 minuten

Ingrediënten:

  • 135 g bloem
  • 75 g havermeel of –vlokken
  • 75 g magere kwark
  • 2½ tl bakpoeder
  • 2 eieren
  • ½ tl zout
  • 3 el maple syrup of honing
  • 3-4 tl sriracha (of meer, als je van pittig houdt)
  • 175-225 ml water
  • 2 bananen
  • zonnebloemolie om in te bakken
  • 6 plakjes bacon
  • 6 plakken cheddar

extra nodig: garde of blender

Bereiden:

Mix de bloem, het havermeel, de kwark, het bakpoeder, de eieren, het zout, 1 eetlepel maple syrup en 2 theelepels sriracha in een kom.

Voeg water toe op gevoel, het beslag mag best dik zijn, maar moet wel mengbaar blijven. Mix alles met een garde of blender tot een mooi beslag. Laat het beslag een kwartier rusten.

Snijd intussen de bananen in dikke plakken.

Verhit in een pan op laag vuur een klein scheutje zonnebloemolie. Bak de bacon lekker knapperig en haal hem uit de pan.

Bak in dezelfde pan (in het vet van de bacon) de banaan goudbruin. Blus af met een klein scheutje maple syrup of honing.

Mix 2 eetlepels maple syrup of honing met 1-2 theelepels sriracha tot een sausje.

Verhit een scheutje olie in een koekenpan op laag vuur. Schep per pannenkoek een soeplepel beslag in de pan en bak in circa 1-2 minuten per kant gaar.

Leg de pannenkoek op een bord en leg er een plakje cheddar en een plakje gebakken bacon op. Zet er een grote kom overheen om de pannenkoeken warm te houden. Bak (en beleg) door tot het beslag op is.

Beleg de stapel met de gekarameliseerde banaan en giet het sausje erover.

Ga in de comfortabelste stoel zitten, steek een vork in de stapel, snijd een mooie hap af, doe je ogen dicht en … #foodgasme.

Chef met lef
Het nieuwe kookboek Chef met Lef van Nigel van der Horst staat vol met fijne gerechten die passen bij een fitte levensstijl. Nigel houdt van lekker eten, maar hij blijft ook graag fit en gezond. Om deze levensstijl na te streven heeft hij zich verdiept in voedingspatronen en calorieën. Hij schrijft geen dieet voor, maar geeft je inzicht in je voedingspatroon en biedt diverse heerlijke recepten voor healthy comfort food zoals verrassende pancakes, overheerlijke burgers, salades en pizza’s.

Titel: Chef met Lef
Auteur: Nigel van der Horst
Prijs: € 20,-
ISBN: 978 90 245 7759 0
Uitgeverij: Luitingh-Sijthoff

 

 

 

 

 

 

 

On demand: de leukste films en series

Wat is er nou fijner dan een goede serie of een spannende film kijken? Even jezelf verliezen in het verhaal, of wat opsteken van een mooie docu. Maar het aanbod on demand is overweldigend groot. Wij helpen je een beetje bij de keuzestress: wat is de moeite waard en wat eigenlijk niet?

ATYPICAL

Wanneer kijken: als je wil weten hoe het is om autisme te hebben
Wanneer niet: als je graag mensen uitlacht die je niet begrijpt
Naast je op de bank: je begrip
Waar: Netflix

Sam heeft een missie: hij wil een vriendinnetje. Niet gek voor een jongen van 18, maar voor zijn moeder is het allemaal maar moeilijk. Sam heeft autisme en ze vindt het lastig om hem los te laten. En voor Sam zelf is het ook geen kattenpis. Subtiele hints en eigenlijk ook de niet zo subtiele gaan aan hem voorbij, en hoe moet je eigenlijk naar een meisje glimlachen? Sam's stoornis heeft zo z'n uitwerking op het hele gezin. 

Acteur Keir Gilchrist geeft een boeiend inkijkje in de geest van iemand met autisme. Of het allemaal realistisch is, kunnen we niet inschatten. Maar dat doet er misschien ook niet zoveel toe; de ervaring met autisme zal toch voor ieder gezin weer anders zijn. Wat in ieder geval overeind blijft is de liefde die dit gezin deelt. Niet zoetsappig, wel geloofwaardig. Pa en ma liggen - ook na 18 jaar - nog regelmatig in de clinch over hun moeilijke zoon, zus beschermt hem met haar leven, maar vindt wel dat zij gerechtigd is hem af en toe flink in elkaar te timmeren. In die zin gaat deze serie nog meer over het hebben van een gezin dan over het hebben van autisme. 

GOLDDIGGERS

​Wanneer kijken: als je benieuwd bent hoe die golddiggers het nou precies aanpakken
Wanneer niet: als je een man met vertrouwensproblemen bent
Naast je op de bank: je langste nagels, dat schijnt erbij te horen
​Waar: Videoland

​Het is natuurlijk een beetje schaamteloos: openlijk ervoor uitkomen dat je alleen maar achter een man zijn geld aanzit. Toch is dat wat de dames in deze documentaire doen, hoewel het voor sommigen van hen iets genuanceerder ligt. Neem bijvoorbeeld Noelie van 46, die al vijftien jaar samen is met haar twintig jaar oudere man. Haar hobby is shoppen - in een middagje slaat ze met gemak tienduizenden ponden stuk, hij staat erbij en lacht erom. Toch voel je ook veel liefde en genegenheid tussen de twee. 

Dat is wel anders bij Laura, 31, een knappe vrouw die er blijkbaar op uit is zoveel mogelijk munt te slaan uit haar uiterlijk. De meetlat waar potentiële minnaars langs worden gelegd, meet louter rijkdom, en dan niet van de geestelijke soort. In ruil daarvoor vindt Laura van zichzelf dat ze ge-wel-dig gezelschap biedt, hoewel dat in de documentaire niet helemaal uit de verf komt. Niet dat dat de mannen deert die haar mee uit nemen: ze is waanzinnig populair en krijgt veelal gedaan wat ze wil. Dat is misschien nog wel het meest interessante deel van deze docu: de heren weten precies hoe de deal in elkaar zit en lijken dat in het geheel niet erg te vinden. Ze laten zich gewillig gebruiken, wat een soort onverwacht evenwicht oplevert. Maar rijke mannen die geloven in echte liefde, kunnen deze misschien maar beter overslaan. 

THE GOLDEN COMPASS

Wanneer kijken: als je hebt genoten van Narnia en Harry Potter
Wanneer niet: als je je buik vol hebt van moralistische kinderfilms
Naast je op de bank: je huisdier, om als daemon te fungeren
​Waar: Videoland

Een paar jaar voordat de Harry Potter-gekte uitbrak, was er die andere fantastische kinderboekenserie: His Dark Materials, een trilogie van de Britse schrijver Philip Pullman. The Golden Compass is de verfilming van het eerste deel daarvan. Net als in Harry Potter gaat het over een kind dat een bijzondere gave blijkt te hebben, het meisje Lyra. Ze leeft in een parallele wereld aan de onze, een waar mensen hun ziel in de vorm van een dier - een daemon - naast zich hebben lopen en er direct mee kunnen communiceren. 

En net als Harry speelt Lyra een belangrijke rol in de machtsstrijd tussen de verschillende krachten in de wereld: de avonturiers en de conservatieven, de slechteriken en de goeieriken. Lyra begrijpt het niet altijd allemaal, maar leert gaandeweg wie ze niet, en wie ze verrassend genoeg wel kan vertrouwen. Een standaard concept voor avontuurlijke kinderfilms, maar het ziet er allemaal prachtig uit, en voor de goede verstaander zijn er allerlei religieuze en filosofische elementen in de film te ontdekken. Voor wie gewoon lekker ontspannen wil kijken, is het wel een teleurstelling dat de andere twee delen nooit verfilmd zijn. Misschien toch maar eens de boeken lezen dan, die zijn zonder meer de moeite waard. 


HEROIN(E)

Wanneer kijken: als je in tweede, derde en vierde kansen gelooft
Wanneer niet: als je denkt dat drugsverslaafden maar zwakke stumperts zijn die geen hulp verdienen
Naast je op de bank: je medemenselijkheid en empathie
​Waar: Netflix

Een stadje met 96.000 inwoners, waar in één jaar tijd meer dan 100 miljoen dollar wordt uitgegeven aan de gevolgen van drugsmisbruik. Een rechter, een vrijwilliger en een brandweervrouw werken in het Amerikaans stadje Huntington tegen de klippen op om het heroine-probleem aan te pakken. Geen malse kost: hier gaan tien keer zoveel mensen dood aan een heroine-overdosis als elders in Amerika, een resultaat van zware, fysieke beroepen, een gebrek aan onderwijs en beschikbaarheid van drugs. 

Bij het kijken van deze documentaire raak je steeds verscheurd tussen uitzichtloosheid, droevenis, optimisme en bewondering. Het probleem waar deze gemeenschap mee worstelt is waanzinnig groot, de medemenselijkheid waarmee deze hulpverleners het te lijf gaan misschien nog wel groter. "I'm build to help people", zegt de brandweervrouw, en dat bewijst zich. Ze juichen iedereen toe die ook maar de minste hint geeft z'n leven te willen beteren - dat is bijna iedereen, maar de drugs blijken regelmatig sterker.  

Weekendagenda

Nederlands Film Festival

De komende week is Utrecht de filmhoofdstad van Nederland. Tijdens het NFF worden de Gouden Kalveren uitgereikt maar er worden vooral mooie films vertoond: speelfilms, documentaires, animaties, korte films, televisiedrama’s, games, maar ook workshops en interviews met filmmakers. Bijkomend voordeel is dat als je het komende weekend naar Utrecht gaat, de kans groot is dat je een BN'er tegenkomt! www.filmfestival.nl.

Nederlandse wijn!

Wie had 20 jaar geleden gedacht dat Nederlandse wijnen zo'n opmars zouden maken? Ja, in Limburg maken ze al heel lang wijn maar in Zeeland of Groesbeek? Nu worden de Zeeuwse wijnen zelfs geschonken in de business class van KLM. Komend weekend vinden de Nederlandse Wijnfeesten plaats in Groesbeek met allerlei wijnproeverijen, eetkraampjes en natuurlijk muziek. Er zijn ook fiets- en wandeltochten langs de 6 (!) wijngoederen in de omgeving. Tegelijkertijd worden in Zuid-Limburg de Wahlwiller Wijnfeesten georganiseerd. Het is duidelijk oogsttijd – en voor ons dus proeftijd!

Postzegels in het Rijks

Postzegels waren altijd het uithangbord voor het Nederlands grafische ontwerp. Grote namen werden na de Tweede Wereldoorlog gevraagd om de mooiste postzegels te ontwerpen, zoals Wil Crouwel of Anton Corbijn. In het Rijksmuseum in Amsterdam laat men de hoogtijdagen van het postzegelontwerp zien – en de mogelijke ondergang, want sinds dit jaar heeft KPN geen adviseur grafische vormgeving meer in dienst. Wellicht doet deze tentoonstelling de dames en heren beseffen dat een postzegel een fantastisch visitekaartje is! Voor meer informatie over 70 jaar Nederlandse postzegels: www.rijksmuseum.nl.

Naar welk AZC ga jij?

De afgelopen jaren heeft Nederland veel vluchtelingen opgevangen. Jonge mensen, gezinnen, moeders ... zij hebben allemaal huis en haard verlaten voor een veilige omgeving. Tijdens de procedures verblijven de asielzoekers in asielzoekerscentra, soms wel jarenlang! Aanstaande zaterdag nodigen deze bewoners de 'buren' uit om eens een kijkje te nemen in 'hun' AZC, om een hapje mee te eten en een gesprek aan te gaan. Dus, wees niet beschroomd en neem een kijkje in het AZC bij jou in de buurt. Voor meer informatie: www.vluchtelingenwerk.nl​

Rrrrrrollend op z'n chicst!

En dan 'lichtere kost' ... nou ja: handgesneden friet, biologische hamburgers, veel rosé, gin-tonic en natuurlijk bier van 'micro breweries'. Er is live muziek van dj's, jazzbandjes en singersongwriters. En dat allemaal op het chique, een beetje ouderwetse Lange Voorhout in Den Haag. Voor het gehele programma: rrrollend.nl.

 

Wat leuk dat je er bent! Vind je ons ook leuk? Volg ons dan op Facebook of abonneer je op onze nieuwsbrief!