Welkom bij RTL Nieuws! Hier vind je voortaan het laatste voetbalnieuws en de vetste voetbalmomenten van VTBL.

Heb je nog vragen? Check onze FAQ.

×
Terugblik jaren 10

De open wond van het WK 2010: 'Ik voel de pijn nog steeds'

28 december 2019 15:23 Aangepast: 28 december 2019 19:45
Robben mist 'dé' kans in de finale. Beeld © AFP

Het voelt toch vooral als de wedstrijd van de hoop. De WK-finale van 2010 in het Soccer City Stadion in Johannesburg. Wordt dit dan die eerste wereldtitel ooit voor Oranje? Het ging zo pijnlijk mis in Duitsland in 1974 en in Argentinië 1978, nu moet het dan gaan gebeuren.

In onze decenniumserie 'Waar was jij?' kijken we terug op de grootste nieuwsgebeurtenissen van de jaren 10. Verslaggever Marcel Maijer blikt terug op 11 juli 2010. De dag dat Oranje wereldkampioen had kunnen worden, maar het nét niet werd.

De finale in Zuid-Afrika. Voor de verandering eens niet tegen het thuisland. Driemaal is scheepsrecht toch? Ik volg Oranje het hele toernooi voor RTL Nieuws. En waar ik in het begin nog sceptisch was, is ook mijn geloof in een goede afloop met de dag gaan groeien. 

Oranje heeft in een maand tijd bij vlagen heerlijk voetbal laten zien. Nederland ging zonder puntverlies door de poule en lijkt nu echt klaar voor de eerste wereldtitel ooit. Vooral ook omdat ze - zoals een goed wereldkampioen betaamt - ook de nodige mazzel hebben gehad.

'Ze willen hun vader terug'

In Port Elizabeth scheerde de ploeg van Bert van Marwijk in de kwartfinale tegen Brazilië langs de rand van de afgrond. 1-0 achter bij rust. Ik stuur een berichtje naar huis… Mijn jonge kinderen zijn al een tijdje klaar met het WK, ze willen hun vader terug.

Marcel Maijer op de dag van de finale. Marcel Maijer op de dag van de finale.

Allemaal leuk en aardig dat Oranje goed speelt, maar het is nu wel mooi geweest. Ik ben nu toch al een paar weken van huis. Bij hen staat het landsbelang in tegenstelling tot bij de rest van Nederland even niet voorop.

Sneijder doet het

Ik schrijf: "Geen zorgen. Morgen ben ik weer thuis. Zie dit echt niet meer goedkomen." Maar dan volgt de ommekeer. Vooral dankzij de kleinste man van het veld, Wesley Sneijder. Een afstandsschot en een rake kopbal brengen Oranje in de halve finale. Nederland ontploft.

In die halve finale wordt ook Uruguay met 3-2 verslagen en dan ligt de weg naar eeuwige roem echt open. De finale is tegen Spanje.

Als een zombie door het stadion

Op de dag van de wedstrijd heerst er een opgewonden sfeer rondom het stadion. Ik loop Patrick Kluivert tegen het lijf. We kletsen even en ook hij heeft een goed gevoel. "Het komt goed", bevestigt hij mijn vertrouwen op een goede afloop.

Ik betrap mezelf erop dat ik daarna een beetje als een zombie door het stadion loop. Overal Oranje om me heen. Veel Nederlanders zijn naar Johannesburg gevlogen om erbij te zijn. Zo’n 'waar was jij op 11 juli 2010-momentje?' 

Mijn lichaam staat strak gespannen.

'Wordt dit die historische dag, waar we al zo lang naar verlangen?', vraag ik mezelf steeds weer af. Ik probeer ondertussen alles zo goed mogelijk in me op te nemen. Ieder moment te absorberen. Dit wil ik tot op mijn oude dag toch in detail na kunnen vertellen? Het begint al magisch. Tijdens de sluitingsceremonie wordt Nelson Mandela in een golfkarretje het veld opgereden. De voormalig president, 91 jaar oud, heeft zich dit WK nog niet laten zien.

'Mandela, daar is hij dan!'

Zijn broze gezondheid stond dat niet toe. En ook nu was het nog maar zeer de vraag of hij wel zou komen. Maar daar is hij dan! Eén van de meest charismatische mensen ooit, min of meer persoonlijk verantwoordelijk voor het feit dat het WK naar Zuid-Afrika kwam. De oranje vuvuzela’s blazen uit volle macht. Kippenvel over mijn hele lijf. In 1995 reikte hij bij de finale van het WK Rugby de wereldbeker uit aan Francois Pienaar, de aanvoerder van de nationale ploeg.

Waar was jij?

Het eind van de jaren '10, het eind van het decennium. Bij RTL Nieuws kijken we in een serie van tien verhalen terug op de afgelopen tien jaar. Onze verslaggevers en correspondenten beschrijven hún dag, vertellen je hún verhalen van die ene bizarre dag uit hun leven. Zij waren erbij, weet jij nog waar jij was?

Mandela droeg toen zelf een shirt van de Springbokken, het team dat decennialang symbool stond voor de blanke overheersing en sprak de legendarische woorden: "Wit en zwart. Het moet verenigd worden en de sport kan daarbij helpen. Dit is één land." Vijftien jaar later is hij helemaal in het zwart. Zwarte jas, zwarte muts, zwarte handschoenen.

Karatetrap

Je zou het met de kennis van nu kunnen zien als een voorbode voor wat Oranje te wachten stond. De ploeg oogt onherkenbaar op het veld. Zoals zo vaak in een finale heeft het voetbal plaatsgemaakt voor de angst om niet te verliezen.

Er wordt belachelijk hard gespeeld. De Engelse scheidsrechter Howard Webb trekt maar liefst 14 keer geel. Onder anderen voor Nigel de Jong, die blij mag zijn dat een even spectaculaire als gewelddadige karatetrap op de borst van Xabi Alonso niet zwaarder wordt bestraft.

'Zelfs als ik dit nu tik, voel ik de pijn weer…'

Een rode kaart wordt even later toch gegeven. In de verlenging aan Johnny Heitinga. Arjen Robben heeft dan al zijn levensgrote kans op de openingstreffer gemist. Niet lang na de rode kaart prikt Andrés Iniesta de bal langs keeper Maarten Stekelenburg. Het laatste fluitsignaal is dan nog slechts een kwestie van tijd.

Ik realiseer me op de perstribune dat dit het was. Opnieuw spat de droom van een natie uiteen. Maar ook mijn droom! Wat de mooiste dag ooit als sportverslaggever had moeten worden, werd uiteindelijk de meest pijnlijke. Zelfs als ik dit nu tik, voel ik de pijn weer…

Terugblik: het nieuws van de jaren 10

In onze decenniumserie 'Waar was jij?' kijken we terug op de grootste nieuwsgebeurtenissen sinds 2010. Je vindt onze verhalen en video's op deze pagina.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore