Voetbal

Mazraoui: 'Een jaar geleden kende niemand me'

15 mei 2019 14:52 Aangepast: 15 mei 2019 15:15
Beeld © Pro Shots

Noussair Mazraoui heeft in een jaar tijd grote stappen gezet binnen Ajax. Vorig seizoen maakte hij zijn minuten nog bij Jong Ajax, nu heeft hij Champions League-ervaring en een (bijna zekere) titel op zak met het eerste elftal.

De rechtsback vertelt op de website van Ajax hoe hij die achtbaanrit heeft beleefd. ''Een jaar geleden kende niemand me en in korte tijd had iedereen opeens een mening over me. Dat vond ik moeilijk. Ik heb veel op voetbalsites gekeken om te lezen wat over me werd geschreven. Ik werd er niet gelukkiger van en ging aan mezelf twijfelen. Dus besloot ik ermee te stoppen, want aan al die meningen heb ik uiteindelijk niets.''

Mazraoui legt uit welke mensen er voor hem wel toe doen. ''De mening van de mensen die dichtbij me staan is voor mij juist wel heel belangrijk. Mijn vader bijvoorbeeld. Hij is mijn fanatiekste supporter en altijd aanwezig op de tribune. Als ik goed speel, is hij de gelukkigste man op aarde. Als ik slecht speel, loopt hij met zijn ziel onder z’n arm. Na de uitschakeling in Europa had mijn vader net als ik veel verdriet. Datzelfde geldt voor mijn vrienden uit Alphen aan den Rijn, die ik al sinds mijn jeugd ken. Het zijn nuchtere jongens die me steunen en me met mijn beide benen op de grond houden.''

Band met Ziyech

De connectie die hij met Hakim Ziyech heeft is een bijzondere, omdat Mazraoui eerst alleen als fan naar hem keek. ''Toen Hakim bij FC Twente speelde, zat ik in de B1 van Ajax en was ik fan van hem.

Toen we teamgenoten werden, trokken we vrij snel naar elkaar toe. Ik zie Hakim als een grote broer. Ik leer veel van hem. Binnen het veld leert hij me hoe ik met teleurstellingen moet omgaan. Feyenoord-uit bijvoorbeeld, was niet zo’n beste wedstrijd. Ik was er ook niet bij met m’n hoofd en speelde slecht. Ik kreeg daarna heel veel commentaar en voelde me rot. Dan pept Hakim me op en zegt: 'Blijf maar rustig, in de volgende wedstrijd kan je alles weer omdraaien'. Dat stelt me gerust, hij houdt me scherp. Als ik een goede wedstrijd heb gespeeld, kijkt hij me aan met zo’n knikje van 'ja, je hebt het goed gedaan jongen'.''

`