Opmerkelijk

'Wat had je aan toen je verkracht werd?' Expositie als protest tegen rotvraag

10 januari 2018 06:54 Aangepast: 10 januari 2018 10:31
"1: Een jeansbroek en een T-shirt op 18-jarige leeftijd. 2: Op 5-jarige leeftijd, door de neef van mijn vader. Ik droeg een kinderjurk. 3: Een jurk. Ik dacht dat ik veilig was bij een vrouw, maar ik werd wakker terwijl ze me verkrachtte." Beeld © Delphine Goossens

Een geel shirt, een spijkerblouse, een zwarte korte broek, een donkerblauwe pyjama. Kledingstukken die vrouwen droegen toen ze werden verkracht. Er is een expositie van gemaakt die door Europa reist: 'Wat had je die dag aan?'

'Welke kleren droeg je die dag?' Een vrouw kreeg die vraag van haar baas toen ze de eerste keer na haar verkrachting weer op haar werk verscheen. Ze droeg tijdens de aanval een zwart, wijd T-shirt. Na die vraag nam de vrouw direct ontslag. Nu is haar outfit te zien in een expositie in het Belgische Molenbeek. Die expositie moet begrip creëren voor slachtoffers van verkrachting en aanranding. 

Miniatuurvoorbeeld

"Ik droeg een djellaba. Vergelijkbaar met die die ik elke dag draag. Het was de outfit die ik het meest comfortabel vond. Hij deed me denken aan waar ik vandaan kom, mijn familie, mijn identiteit. Nu doet het me alleen maar aan hem denken." (Foto: Delphine Goossens)

Onterecht en kwetsend

"Het is onterecht en kwetsend om aan vrouwen te vragen wat ze droegen toen ze werden lastiggevallen", zegt Delphine Goossens, curator van de tentoonstelling. Het is een vraag die 'veel te veel vrouwen' volgens haar te horen krijgen. "We willen aantonen dat slachtoffers die zijn verkracht, helemaal niet uitdagend gekleed waren." Ze hoopt dat bezoekers dat zullen inzien.

Miniatuurvoorbeeld

Midden: "Een badpak. Ik had de hele dag gekanood op de rivier. Dat was echt een supermoment.  Vervolgens zijn ze mijn tent binnengekomen toen ik me aan het omkleden was."
Rechts: "Mijn lievelings-T-shirt, maar ik herinner me niet welke broek ik droeg. Ik herinner me dat ik zo verward was en dat ik alleen maar uit de kamer van mijn broer wou om weer naar de tekenfilms te gaan kijken." (Foto: Delphine Goossens)

De expositie is ontwikkeld door de universiteit van Kansas in de Verenigde Staten. De initiatiefnemers vroegen vrouwen, vooral studenten, wat ze droegen toen ze werden belaagd, en zochten er vervolgens de outfits bij.


Miniatuurvoorbeeld

"Een zwarte rok en een rode trui. Ze waren van mijn huisgenoot. Ik had ze geleend voor de afspraak. Ik was zo blij, ik mocht hem echt graag. Ik dacht dat het een lieve jongen was. Maar toen ik hem vroeg om te stoppen en ik begon te huilen, stopte hij niet." (Foto: Delphine Goossens)

Victim blaming

De gemeente Molenbeek hoorde van de expositie en houdt zich bezig met problemen als 'victim blaming'. Om meer bewustzijn te creëren, werd de expo naar België gehaald. "Kleding mag geen excuus zijn om de agressie van een man goed te praten", aldus Goossens.

Miniatuurvoorbeeld

Links: "Een mooie jurk. Gelijk toen ik hem zag, was ik er dol op. Ik droeg ook fantastische hakken. Ik wilde gewoon een fijne avond hebben, mooi zijn en plezier hebben met mijn zussen. Hij betaalde glas na glas voor me, steeds meer. Wat ik me vervolgens herinner, is dat ik over de grond kroop, op zoek naar die verdomde jurk."
Rechts: "Een jurk. Maanden later stond mijn moeder voor mijn kledingkast en klaagde ze omdat ik nooit meer een jurk wilde dragen. Ik was 6 jaar." (Foto: Delphine Goossens)

Of de tentoonstelling ook in Nederland te zien zal zijn, weet ze niet. "Ik hoop het wel. De hele wereld moet dit zien."

Miniatuurvoorbeeld

"Een politie-uniform. En ik had een wapen bij me. Dat heeft allebei niets uitgemaakt." (Foto: Delphine Goossens)

Sportkleding

De tientallen kledingstukken worden getoond met tekstjes waarin het verhaal van de vrouwen wordt verteld. Zoals bij de blauwe pyjama. 'Ik was ziek en hij kwam langs om voor me te zorgen. Ik vertrouwde hem en hij heeft me verkracht.' Of het korte, zwarte broekje met een rood shirt erboven: 'Ik droeg een broekje en T-shirt. Ik had getraind. Ik weet zeker dat ik stonk'.

Miniatuurvoorbeeld

"Ik had net getraind, dus een sportbroekje en T-shirt, neem ik aan. Ik weet zeker dat ik ik stonk, ik herinner me zelfs dat ik daaraan dacht... hoe ik moest stinken. Ik moest aan van alles denken, behalve aan hetgene dat gebeurde." (Foto: Delphine Goossens)

"Dat soort verhalen komt dichtbij", zegt Goossens. "Want iedereen sport en iedereen zweet dan." En dat is nou nét de bedoeling van Goossens en haar collega's: laten zien dat het iedereen kan overkomen. 

Meer op rtlnieuws.nl: 

`