Nederland

Anke (35) werd aangerand in haar eigen huis: 'Ik schaam me niet'

28 oktober 2015 17:00 Aangepast: 28 oktober 2015 17:43
Anke Laterveer werd aangerand door haar date. Beeld © Marc Deurloo

Anke Laterveer werd aangerand door haar date. In haar eigen huis. "Hij zei dat ik gewoon even mee moest werken."

Het begon zo leuk. Op een datingsite. Anke Laterveer (35) uit Haarlem ontmoette er een man. Hij wilde wel afspreken – zij ook. Hij wilde wel bij haar thuis afspreken – zij eigenlijk niet. "Maar toch deed ik het. Stom, hè?"
 
Tijdens die date, in juli dit jaar, had Anke al 'geen goed gevoel' over de man. Noem het een onderbuikgevoel. "Maar ik liet hem wel binnen. Hij was zo overtuigend. Hij zou even langskomen voor een drankje en ik zou hem helpen met iets voor z'n werk. Ik had nog gezegd: 'Dat je bij mij thuis wat komt drinken, betekent niet dat ik ook seks met je ga hebben'."

Wegduwen
Integendeel: Anke wilde geen seks met hem. Maar daar dacht haar date anders over. "Hij randde me aan, trok mijn kleren uit. In mijn eigen huis. Het was vreselijk. En ik kon niets anders doen dan 'nee' zeggen en hem wegduwen. Hij bleef het proberen." 'Werk nou even mee', zou hij hebben gezegd. 

Haar date viel uiteindelijk, na een flinke ruzie, in slaap op haar bed. "Ik appte mijn vrienden, was compleet in paniek. Het kwam niet in me op om de politie te bellen, terwijl ik wíst dat deze man iets deed wat niet mocht. Maar in tijden van nood bevries ik. Ik was compleet overdonderd, kon niet meer helder nadenken." Uiteindelijk belde ze, na aandringen van haar vrienden, de politie. "Die reageerde vrij adequaat, kwam naar mij toe. Maar hij was al weg."

'Niet meer veilig'
De eerste paar dagen was ze niet alleen in haar huis. "Ik voelde me er niet meer veilig." Een vriend nam haar lakens mee en bracht die naar de politie, als bewijs. Een vriendin maakte haar bed op. Weer een andere vriendin kookte voor Anke. "Mijn hele huis stroomde vol met liefde van fijne mensen. Daardoor voelde ik me al snel weer thuis in mijn eigen huisje." Na twee nachten sliep ze weer in haar eigen bed. Maar buiten blijft Anke bang. "Ik kan niet zo goed aangeven waarom. Soms raak ik in paniek. Hartkloppingen, benauwd. Ik voel me depressief, werken lukt me niet."

Na de aanranding besloot Anke aangifte te doen bij de zedenpolitie. "Ik kreeg eerst een oriënterend gesprek. Daarin adviseerden de agent mij om geen aangifte te doen van aanranding, omdat ik die man zelf had binnen gelaten." Huisvredebreuk, daar kon ze wél aangifte van doen. Dus deed Anke dat. "Maar afgelopen donderdag kreeg ik te horen dat ze daar ook niets mee konden, omdat hij zelf mijn huis heeft verlaten." 

Bewijs
Geen straf voor hem, dus. "Ik heb een kwartier heel hard gehuild. Ik doe er niet toe voor mijn aanrander, en dus ook niet voor de politie. Zo voelde het. En toen ben ik gaan schrijven, schrijven, schrijven. Het moest eruit. Mijn blog is ontzettend veel gelezen en ook overgenomen door een andere site. Ik schaam me ook niet. Schaamte is de ergste straf die je kunt krijgen." Anke schrijft hoe ze haar 'wereldbeeld voelde kantelen'. 'Dus het mag? Je mag als man gewoon vrouwen verkrachten en aanranden, zo lang je maar zorgt dat er geen bewijs is?' 

Anke kreeg op mijn blog via social media honderden reacties van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt. "Deze vrouwen horen zich niet te schamen. Mijn aanrander moet zich schamen. Zijn leven gaat verder, dat van mij stopte."

Ze heeft geen contact met hem opgenomen na wat er is gebeurd. "Eerst dacht ik: ik zie hem in de rechtszaal wel. Nu besef ik: dat gaat niet gebeuren. Maar ik heb zo veel hartverwarmende reacties gehad, dat ik dit probeer om te zetten tot iets groots, iets positiefs. Hij doet er niet meer toe voor mij." 

Reactie politie Noord-Holland 

De politie Noord-Holland, waar Haarlem onder valt, reageert op Ankes verhaal. "We willen in dergelijke gevallen toelichting geven om helderheid te verschaffen. Maar omdat dit een zedenzaak is, kunnen we niet te veel in detail treden vanwege de privacy van betrokkenen", zegt José van Dijk, woordvoerder.
"Tegelijkertijd zien we ook dat er signalen zijn van ontevredenheid. We snappen dat mevrouw het gesprek als ontmoedigend heeft ervaren, maar een intakegesprek is ervoor bedoeld aan te geven wat iemand kan verwachten als hij of zij een strafrechtelijk traject in wil zetten. Daar proberen we zo transparant mogelijk in te zijn. We hebben kritisch naar de feiten gekeken, en de feiten en omstandigheden lieten zien dat de kans op strafvervolging minimaal was. Dat hebben we aan mevrouw tijdens de intake uitgelegd."
Of die kleine kans op strafvervolging te maken heeft met het feit dat de man zelf is binnengelaten, kon de woordvoerder niet zeggen. "Inhoudelijk kan ik niet op de zaak ingaan."

RTL Nieuws / Lisanne van Sadelhoff
`