Nederland

Foto’s: zo ziet de dood er van dichtbij uit

28 mei 2016 21:37 Aangepast: 28 mei 2016 22:42
"De dood is net zo natuurlijk als geboorte en dat verstoppen we ook niet." Beeld © Cathrine Ertmann

Om het taboe op de dood te doorbreken, fotografeerde Cathrine Ertmann in een mortuarium: van de lijkschouwing tot een crematie. "Wat we ons voorstellen bij de dood is veel erger dan de realiteit." Waarschuwing: bevat foto’s die schokkend kunnen zijn.

Met haar reportage wil de Deense fotografe laten zien dat de dood niet lijkt op een horror- of dramafilm, maar dat het iets heel natuurlijks is. Ze hoopt dat mensen door het zien van deze foto’s zich weer even realiseren dat ze zelf leven. Haar verhaal:

Thumbnail

"Deze vrouw is dood gevonden in haar huis", zegt Ertmann over deze foto. "Een autopsie heeft uitgewezen dat ze niet het slachtoffer was van een misdaad. Ze zal zo worden aangekleed en in een kist worden gelegd."

Thumbnail

De fotografe legt uit wat er met onze dode lichamen gebeurt. "Verstijving van de spieren begint vier tot twaalf uur na de dood. Dat zorgt ervoor dat lichaamsdelen niet meer kunnen bewegen. Op het hoofd kunnen haren hierdoor recht overeind gaan staan."

Thumbnail

"In het crematorium worden kisten verbrand. Bloemen worden weggehaald, maar tekeningen, kaarten en foto’s worden in de oven mee verbrand op 850 graden. Het duurt één tot anderhalf uur voordat alles in as verandert. Botfragmenten worden verbrijzeld en de as wordt in een urn gedaan."

Thumbnail

Het mortuarium van het ziekenhuis waar Ertmann haar foto’s maakte, heeft ook een kapel. Hier nemen nabestaanden afscheid. Alle geloven zijn welkom in de kapel, het kruis kan worden verwijderd en christenen, moslims, joden en hindoes mogen er met hun eigen rituelen afscheid nemen.

Thumbnail

Ook maakte Ertmann foto’s in de autopsiekamers waar dokters proberen te achterhalen waaraan iemand is overleden. Met het mortuarium en nabestaanden sprak ze af dat alle doden op haar foto’s anoniem zouden blijven.

Thumbnail

De blauwe en rode plekken op een lichaam verschijnen na de dood, legt ze uit. Bloed zakt naar de laagste punten van een lichaam. Het groene label aan de tenen vertelt medewerkers dat de dode in het ziekenhuis zelf is gestorven.

Thumbnail

"Tijdens een autopsie wordt het lichaam opengesneden van het bekken tot aan de keel. Alle organen in de borst en buikholte worden verwijderd en onderzocht. Ook worden de hersenen uit de schedel gehaald en onderzocht."

Thumbnail

Op deze foto ligt een overleden man in de zogeheten zesuurkamer. Dat betekent dat binnen zes uur na zijn overlijden wordt onderzocht of hij echt klinisch dood is. Als iemand onder het laken toch ontwaakt, kan hij of zij aan het rode koord trekken voor hulp. Het koord is nog nooit gebruikt.

Thumbnail

Na de autopsie worden mensen aangekleed en in hun kist gelegd. Het haar van deze man wordt gekamd. Familieleden zullen hem niet komen bekijken, zegt Ertmann, maar toch zorgen medewerkers ervoor dat hij er goed uitziet voordat het deksel op de kist wordt dichtgeschroefd.

Thumbnail

Meestal kiezen nabestaanden welke kleding een dode draagt, soms beslist iemand dat voor zijn overlijden zelf. Anders zorgt het mortuarium voor kleding. Ertmann: "De kleding wordt opengeknipt aan de achterkant zodat een dode makkelijker kan worden aangekleed. Een enkele keer wil iemand naakt in de kist liggen."

Thumbnail

"Ik kreeg de kans naar de dood te kijken terwijl het niet om mijn familie ging. Dat gaf me vrede", vertelt Ertmann. "De dood is de enige zekerheid in het leven, maar het maakt ons ook onzeker, want niemand kan zeggen wat er daarna gebeurt. Misschien vinden we het daarom zo moeilijk om erover te praten. Misschien dat we het daarom verstoppen onder lakens en in niet-toegankelijke kamers."

Thumbnail

Ze sprak ook met medewerkers van het mortuarium: "Het is moeilijk als mensen worden binnengebracht die te jong gestorven zijn. Mensen die nog veel meer hadden moeten meemaken. Mensen die kleine kinderen achterlaten. Maar anders is de dood net zo natuurlijk als geboorte en dat verstoppen we toch ook niet."

Alle foto's in dit verhaal zijn eigendom van Cathrine Ertmann. Kijk voor haar hele reportage hier.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore