Nederland

Meer jip-en-janneketaal in troonrede, maar ook meer versprekingen

20 september 2016 15:28 Aangepast: 20 september 2016 15:43
Koning Willem-Alexander met koningin Máxima in de Ridderzaal. Beeld © ANP

Koning Willem-Alexander hield vandaag zijn vierde troonrede. Hoe deed-ie het? Spreekcoach Lars Duursma zag drie pluspunten en drie minpunten. "Geen enkel moment gingen zijn ogen fonkelen."

De pluspunten

1. Jip-en-janneketaal

"De tekst van de toespraak was begrijpelijker dan eerdere jaren. Vorig jaar zaten er nogal wat onbegrijpelijke zinnen in. Zoals: 'Er is een integrale aanpak nodig die rekening houdt met alle relevante factoren.' Van zo'n zinnetje ga ik huilen. Er stonden nog steeds wel een paar van dat soort ambtelijke zinnen in, maar de koning maakte de plannen ook concreter. Zo zei hij dat het belangrijk is dat 'kinderen die dreigen op te groeien in armoede deel kunnen nemen aan schoolreisjes, lid kunnen worden van een sportclub en de mogelijkheid krijgen op muziekles te gaan'. Een mooie, duidelijke zin, die snappen Henk en Ingrid wel."

2. Stevige stem

"Ik vond dat de koning met een rustige en stevige stem sprak. Hij maakte de zinnen goed af, met een punt. En hij gaf de toespraak iets statigs. Dat verdient dit moment ook. Willem-Alexander heeft van nature een wat lagere stem. Daar zat een mooie bas in toen hij de toespraak voorlas."

3. I feel your pain 

"Ik denk dat het kabinet zich heeft gerealiseerd dat het met een popiejopieverhaal met optimisme zou gaan komen, maar dat mensen in het land zich zorgen maken. De tekst was heel duidelijk een poging om de luisteraar te laten merken dat het kabinet die zorgen begrijpt. Later in de speech wordt gezegd over asielzoekers: 'Het past bij het karakter van Nederland dat in veel wijken en gemeenten allerlei particuliere initiatieven worden genomen om asielzoekers bij de samenleving te betrekken. Tegelijk is het logisch dat in de samenleving ongerustheid bestaat over de komst van grote groepen vluchtelingen.' Precies zoals Bill Clinton zei: I feel your pain. Het kabinet deelt uw zorgen." 

De minpunten

1. 'Geweldige blunder'

"De koning had vrij veel versprekingen. Vaker nog dan vorig jaar en zeker vaker dan z'n moeder. Wat mij opviel is dat hij met name versprekingen had als de zin op de ene pagina begon en op de volgende pagina doorliep. Dat is van zijn staf een geweldige blunder. Basisregel bij het opstellen van een spreektekst is dat je nooit, nooit, nooit een zin over twee pagina's moet laten doorlopen. Omdat je dat ziet aankomen, word je zenuwachtig en dan ga je fouten maken. Domme blunder. Onbegrijpelijk ook."

2. Zinnen zonder impact

"Het kijkgedrag blijft een punt van aandacht bij onze koning. Hij kijkt altijd aan het eind van een zin naar z'n blaadje. Dat kan opnieuw te maken hebben met de manier waarop de spreektekst is opgesteld. Bij een speech wil je elke zin op een nieuwe regel laten beginnen omdat dat het makkelijk maakt aan het eind van de zin het publiek in te kijken. Zo krijgt je zin impact. Dat lukt niet als je bang bent dat je de volgende zin niet meer kunt vinden. Dan kijk je aan het eind van de zin weer naar je blaadje en heeft geen enkele zin impact."  

3. Geen fonkelende ogen 

"Wat ik vind missen zijn inspirerende voorbeelden. We voelen zo weinig bij een troonrede. In de State of the Union van president Obama worden mooie verhalen verteld. Bij ons is het strak in pak luisteren naar een monoloog van de koning. Niemand zit thuis voor de tv en denkt: ja, nu zie ik het helemaal voor me. Deze speech had net zo goed door premier Rutte uitgesproken kunnen worden. Ik zou het zo mooi vinden als de koning zijn toespraak een persoonlijke touch kon geven, zodat zijn oogjes gaan fonkelen. Dat heb ik geen enkel moment gezien. Hij zou best wat meer vrijheid mogen hebben bij de manier waarop hij de boodschap van de regering overbrengt. Laat hem vertellen over zijn eigen bezoek aan een asielzoekerscentrum bijvoorbeeld."

Meer op rtlnieuws.nl:

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`