EditieNL

Als je kind zelfmoord pleegt na pesten: 'We voelden dat het niet goed zat'

12 januari 2017 15:56 Aangepast: 13 januari 2017 08:29

Het is de nachtmerrie van iedere ouder: een kind dat zelfmoord pleegt na jaren van pesterijen. De Heerlense Tharukshan deed het dit weekend, maar ook de 13-jarige Livia beroofde zich in 2012 van het leven. Haar ouders doen hun verhaal.

"Ze was lief, vrolijk en erg zorgzaam", vertelt Livia's moeder Ingrid. "Ze kwam echt op voor haar eigen mening." Niet echt het stereotype dat gepest wordt, dacht ze, maar het pesten begon al op dag één van de middelbare school. "Wij wisten hier toen nog niks van", vertelt Ingrid. 

'Binnenkort heb je geen last meer van mij'

"Het begon met een belletje van school. De directrice was via een moeder van één van de pesters aan een door Livia geschreven briefje gekomen. 'Binnenkort heb je geen last meer van mij, want dan ben ik er niet meer' stond in het briefje." Verder kregen Ingrid en vader Gerard van de school geen duidelijke signalen over pesterijen, alleen dat haar cijfers omlaag gingen. "Maar dat zagen wij natuurlijk zelf ook wel", zegt Ingrid.

Ingrid besloot dat het tijd was om met haar dochter te gaan praten. "Samen besloten we hulp te zoeken bij GGZ. Na een aantal afspraken leek het weer beter te gaan met Livia. Haar cijfers gingen omhoog en ze deed weer haar best. Maar natuurlijk waren we nog wel bezorgd."

Livia durfde niet meer naar school

In maart van 2012 kregen Ingrid en Gerard pas in de gaten hoe ernstig de situatie was. "Livia zat nog boven op haar kamer toen we haar riepen voor het eten. Ze kwam maar niet naar beneden, dus ben ik naar boven gegaan om te kijken waar ze bleef. Daar stond ze te huilen", vertelt Ingrid. Livia vertelde haar ouders dat ze niet alleen gepest werd, maar dat ze ook bedreigd en achterna gezeten werd. "Ze durfde niet meer alleen naar school."

Haar ouders zouden die avond op school langsgaan om over Livia's cijfers te praten, maar het ging maar over een ding: pesten. Toch hadden Ingrid en Gerard niet het idee dat hun zorgen erg serieus werd genomen. "Haar mentor ging 'kijken wat 'ie kon doen', vertelt Ingrid. Maar het was al te laat."

'We wisten genoeg'

Toen ze die avond thuis kwamen, deed Livia niet open. Ze bleek niet thuis. "Wij voelden dat er iets niet goed zat en besloten naar het politiebureau te rijden", vertelt Ingrid. Onderweg naar het politiebureau reden er meerdere ambulances en politieauto's hen tegemoet. "We draaiden om, we wisten genoeg. Dat voel je gewoon", vertelt Livia's moeder aangeslagen. Ze was van huis gegaan en had zich van het leven beroofd. 

Na haar overlijden vonden Ingrid en Gerard meerdere brieven van Livia, waarin onder andere een opdracht voor haar ouders stond. "In deze brieven vertelden ze ons dat het niet aan ons heeft gelegen en dat we fantastische ouders waren. Dat we haar niet hebben kunnen redden, 'maar dat ieder ander (die wel kan worden gered, red.) er één is.'"

Inzetten tegen pesten

Livia wilde dat haar ouders zich gaan inzetten tegen pesten en dus deden ze dat. Elk jaar reiken Ingrid en Gerard een 'people to people award' uit, om zo het leefmilieu van scholen te verbeteren.  

Bekijk hier de hele reportage:

 

`