Petra Hoogendoorn (43) verloor haar man aan kanker en is blij met de oproep: "Niemand heeft echt gezien wat ik heb doorgemaakt."

'De tumor veranderde hem, hij kreeg een korter lontje'

26 augustus 2014 16:45 Aangepast: 27 augustus 2014 09:58
Beeld © Rosalie Mijnheer

Artsen pleiten voor meer aandacht voor de relatieproblemen van kankerpatiënten en hun partners. Petra Hoogendoorn (43) verloor haar man aan kanker en is blij met de oproep: "Niemand heeft echt gezien wat ik heb doorgemaakt."

Eind 2009 werd er bij de man van Petra (43) een hersentumor geconstateerd. Twee jaar later overleed Richard. Hij werd veertig jaar. Naast zijn vrouw liet Richard drie jonge kinderen achter. Tegen Editie NL vertelt Petra wat voor invloed de ziekte op haar en de kinderen heeft gehad.

"De hersentumor veranderde mijn man. Hij deed erg zijn best, maar kreeg een korter lontje.  Keuzes maken, logisch redeneren en begrip tonen werden steeds moeilijker voor hem. Ik had het meeste moeite met zijn gedragsproblemen en onbegrip uit de omgeving."

Papa en zijn tumor
De ziekte veranderde alles. Niet alleen het leven van Petra, maar ook dat van de drie kinderen. Petra probeerde haar kinderen het verschil te laten zien tussen hun vader en de tumor. "Als Richard iets vervelends zei, zei ik tegen de kinderen: 'hier spreekt de tumor, niet papa'. Maar dan zei mijn middelste kind: 'het komt wel uit papa's mond."

Ook Richard zelf was bang. "Hij was bang wat de laatste herinnering van de kinderen aan hem zou worden. Hij was bang een monster voor hen te worden. 

"De hersentumor had veel effect op het karakter van mijn man. Hij maakte pijnlijke opmerkingen."

Vaak relatieproblemen
Petra en haar man zijn geen uitzondering. Kankerpatiënten krijgen opvallend vaak relatieproblemen, blijkt uit een rondgang  van de Volkskrant. Harde cijfers zijn er niet maar behandelaars zien veel problemen. Daarom roept de Federatie van Kankerpatiënten ziekenhuizen en artsen op meer aandacht te hebben voor de gezinnen van kankerpatiënten. Bij relaties waarbij een van de partners een hersentumor krijgt, is het aantal scheidingen het hoogst.  

Zo ondervinden partners net zoveel stress en depressieve gevoelens als hun partners.  Petra erkent dat: "Er komt veel kijken bij kanker. Daar ben je niet op voorbereid. Ik sliep door alle ballen die ik in de lucht moest houden zo’n vier uur per nacht. Je weet niet hoe lang het nog duurt, hoe erg het nog wordt. Bij hersentumoren zijn er ook acute risico’s. Depressiviteit zit niet in me. Ik heb vooral geprobeerd er het beste van te maken. Maar overleven kan je het wel noemen."

ZIE OOK: Vaker relatieproblemen met kanker

Hulp en ondersteuning zijn er vaak niet, weet ook Petra. "Het contact met de arts is vooral kankergericht. Niet op de rest eromheen. Terwijl alles verandert. Je krijgt er meer rollen bij, bent voor alles verantwoordelijk. Je wordt op een bepaalde manier heel eenzaam. Niemand heeft meer dan 1 procent  gezien van wat ik heb meegemaakt."

Petra wil vooral dat er meer aandacht komt  voor de situatie van kinderen. "Kinderen worden terughoudender als zoiets heftigs in een gezin gebeurt. Ze houden hun zorgen en klachten voor zichzelf. Dat is verborgen leed. Ik hoop dat er meer aandacht voor komt."

Niet willen ruilen
Richard en Petra zijn nooit uit elkaar gegaan. "Maar ik begrijp wel heel goed als mensen besluiten te gaan scheiden. Ik had niet willen ruilen met Richard maar ik gun het ook niemand om in mijn schoenen te staan."

`