Sport

Goud ondanks kanker: Ik wil mijn zoon zien opgroeien

25 februari 2015 16:16 Aangepast: 25 februari 2015 17:34
Beeld © Bibian Mentel

Het is een tijd van hoge pieken en diepe dalen voor paralympisch snowboardster Bibian Mentel: gisteren won ze goud op het WK in Spanje, volgende week moet ze worden geopereerd aan tumorcellen in haar longen. "Ik leef van moment tot moment."

Lange tijd bestaat er voor Bibian Mentel maar één grote liefde: snowboarden. Ze droomt van deelname aan de Olympische Spelen in Salt Lake City, maar daar komt ze uiteindelijk nooit. In 1999 scheurt ze haar enkelbanden, die blessure gaat maar niet over. Artsen vinden een plek op haar onderbeen.  "Ik moest acuut stoppen met sporten", vertelt Bibian aan RTL Nieuws. De plek blijkt een zeldzame vorm van botkanker te zijn die in eerste instantie succesvol kan worden verwijderd.

"Ik wist eigenlijk wel dat ik geen keuze had. Ik koos voor het leven, voor amputatie."

Na vijf maanden keert de kanker terug en dit keer is het uitgezaaid naar het botvlies en is het risico op verdere uitzaaiingen groot. "De artsen gaven me twee opties: doorgaan met behandelen, inclusief risico's op uitzaaiingen of mijn onderbeen amputeren." Twee dagen kreeg Bibian om een beslissing te maken. "Ik heb alleen maar gehuild. Ik wist eigenlijk wel dat ik geen keuze had. Ik koos voor het leven, en dus voor amputatie."

Daarna begint het revalideren. Ze krijgt een prothese aangemeten. "Geen makkelijke tijd", zegt Bibian daarover. Het duurt exact vier maanden tot ze weer op een snowboard staat. Haar oude trainingsmaatjes waren aan het trainen op locatie en vroegen haar ook te komen. "Ze zeiden: 'Joh Bieb, even niet aan die ellende denken'." 

Op krukken ('het lopen ging nog niet helemaal') en met snowboardoutfit aan staat Bibian enkele dagen later bovenop een berg. "Iemand vroeg me of het niet ging kriebelen. Natuurlijk gebeurde dat!", lacht Bibian. Ze krijgt een snowboard, bindt hem onder en gleed, mét prothese, rustig weg. "Het deed wel pijn, maar het was helemaal fantastisch! Ik had een smile van oor tot oor, het was heerlijk. Dat gevoel dat ik gewoon kon doen wat ik het allerliefste deed." In Nederland zet ze dit door en drie maanden later wordt ze Nederlands kampioen. 

ZIE OOK: Mentel beste paralympische sporter van 2014

Tot drie keer toe komt de kanker terug, in de vorm van tumorcellen in haar longen. Steeds wordt ze geopereerd en wordt alles verwijderd. Tussen de operaties door zet ze zich in om snowboarden op de paralympische spelen te krijgen. Dat lukt. In 2014 doet ze mee in Sotsji en wint ze goud. "Eigenlijk had ik al gewonnen omdat snowboarden een onderdeel was geworden."

Ook richt ze de Mentelity Foundation op met als doel kinderen met een beperking te laten zien wat ze wel kunnen. "Ik zat een keer op de bank te kijken naar een programma over snowboarden op MTV, toen dacht ik: er zijn zoveel kinderen met een beperking die dit zien en denken 'vet, maar ik kan dit niet'. Voor hen moet ik me inzetten." 
Vorig jaar vlak voor kerst worden er voor de vierde keer cellen gevonden. "Een ontzettende tegenslag. Ik was zes jaar schoon. Eigenlijk was het gewoon kut." 

"Het was heerlijk. Dat gevoel dat ik gewoon kon doen wat ik het allerliefste deed." 

Bibian leeft tussen pieken en dalen. In de tussentijd is ze moeder geworden van een zoon, Julian, die inmiddels 12 jaar is, voor wie ze wil overleven. "Hij is niet de reden dat ik leef, maar wel een enorme stimulans. Ik wil hem zien opgroeien tot een mooie volwassen kerel. Ik wil oma worden." 

"Hij weet wat kanker is, hij is ermee opgegroeid." Als Bibian hem vertelt dat ze opnieuw moet worden geopereerd, is hij even stil. "Toen zei hij: 'het is drie keer goed gedaan, een vierde keer gaat dus ook goed.' Wat dat betreft is het echt een kind van mij", lacht de snowboardster. Als ze een paar dagen later naar bed brengt, vraagt ze voor de zekerheid nog een keer of hij het niet spannend vindt. "De tranen rolden over zijn wangen en zei hij dat hij bang was dat hij me zou verliezen. Toen brak ik ook." Het is haar grootste droom om Julian te zien ontwikkelen. "En mijn grootste angst dat het niet kan." 

Volgende week gaat ze opnieuw onder het mes. In december vertellen de artsen haar dat het sowieso zes weken gaat duren voordat ze kan worden geopereerd. "Toen sloeg ik aan het rekenen: het WK is over acht weken, kan het niet daarna?" De arsten zochten het uit en gaven Bibian groen licht. Deze hele week in La Molina wil ze met volle bak genieten. De eerste stap daarvoor is al gezet: gisteren won ze goud met de snowboardcross. "Fantastisch!"

RTL Nieuws / Annelies Beltman
`