Nederland

Levensmissie MH17-slachtoffer voortgezet: 'Mijn vader blijft zo altijd bestaan'

15 maart 2016 18:51 Aangepast: 15 maart 2016 20:50
Martha Lange in gesprek met verslaggever Pim Sedee. Beeld © RTL Nieuws

Bij de ramp met MH17 kwam de vooraanstaande aids-onderzoeker Joep Lange om het leven. Om ervoor te zorgen dat zijn gedachtegoed wordt voortgezet, is vandaag het Joep Lange Instituut geopend. Voor die gelegenheid sprak RTL Nieuws met één van zijn vijf kinderen, dochter Martha.

Het is een gekke dag, zegt Martha Lange tegen verslaggever Pim Sedee. "Tot nu toe ging het steeds om rouw. Maar vandaag voelt het als iets feestelijks, als iets positiefs voor de toekomst."

Joep Lange zat samen met zijn partner Jacqueline van Tongeren aan boord van het MH17-toestel, op weg naar een aids-congres in Melbourne. Zijn levensmissie was het verlenen van goede gezondheidszorg aan mensen met hiv of aids in ontwikkelingslanden. Oud-collega's gaan die missie nu voortzetten met het Joep Lange Instituut. "Het feit dat zo veel mensen zo hun best hebben gedaan om dit instituut op te zetten, waardoor mijn vader voor altijd blijft bestaan, dat is heel bijzonder."

"Pas na zijn dood merkte ik hoeveel mijn vader eigenlijk voor de wereld heeft gedaan"

Professor Lange streed sinds het begin van de jaren tachtig tegen hiv en aids. Hij was onder meer hoofd van het Amsterdam Institute for Global Health and Development. 
Hij zette diverse cruciale proeven op rond virusremmers en deed onderzoek om de besmetting van moeder op kind te voorkomen.

Eigenlijk drong het pas na zijn dood tot Martha door hoe baanbrekend het werk van haar vader was. "Als kind hoor je wel dat papa iets doet met aids. Maar ik was natuurlijk gewoon bezig met kind zijn. Hij was altijd erg druk met werk, in dat opzicht kon ik wel zien dat hij een belangrijke baan had. Later, toen ik meeging naar evenementen, zag ik dat hij echt belangrijk was omdat hij op het podium stond. Maar pas na zijn dood merkte ik hoeveel hij eigenlijk voor de wereld heeft gedaan."

En daar schrok ze een beetje van. Er kwamen zo veel reacties van vooraanstaande mensen op zijn overlijden: zelfs Bill Clinton eerde Joep Lange in een uitzending van Nieuwsuur. "Ik raakte zelf ook een beetje 'starstruck' toen ik zag welke mensen het allemaal over hem hadden. Had ik dat maar beter geweten toen hij nog leefde, dan had ik hem kunnen zeggen hoe trots ik op hem was."

"Had ik het maar beter geweten toen hij nog leefde, dan had ik hem kunnen zeggen hoe trots ik op hem was."

Want trots was ze zeker. "Ik weet dat ik altijd wel emotioneel werd als hij ergens moest spreken. En als hij in de krant stond, dan maakte ik altijd een fotootje dat ik naar hem doorstuurde. Maar voor mij was hij ook gewoon mijn vader. Uiteindelijk zat hij op zondag gewoon om 11 uur aan tafel voor de croissantjes."

Toch verbaasde het Martha ook weer niet dat de dood van haar vader zo veel reacties opriep. "Ik wist dat het een heel bijzondere man was en dat veel mensen dol op hem waren. Daardoor kreeg hij ook veel voor elkaar bij mensen. Hij was iemand die echt vocht voor zijn doel."

Wat Lange zo bijzonder maakte, wordt goed verwoord door de directeur van het nieuwe Joep Lange instituut, Michiel Heidenrijk. "Hij verbond iedereen met elkaar. Van bedrijven tot onderzoekers tot patiënten. Hij kon dat op een informele manier voor elkaar krijgen, door te kijken naar het individu. Wat anderen niet lukte, lukte hem wel. Hij had die gave."

Na de dood van Joep Lange kwamen zijn lopende projecten niet stil te staan. Integendeel zelfs, ze raakten in een stroomversnelling, zegt Martha. "Omdat zijn overlijden zo plots gebeurde door de MH17-ramp, kwam er veel extra aandacht voor zijn werk. Daardoor werden mensen er bewuster van hoe belangrijk zijn doelen waren." 

"Ik hoop dat er over een paar honderd jaar nog steeds over hem wordt gesproken in boeken"

En dat resulteerde in het Joep Lange Instituut, dat zijn belangrijke werk af wil maken. De opening van het instituut was voor Martha een mooie, maar heftige dag. "Puur omdat er veel herinneringen boven komen. Dat is een dubbel gevoel. Je wordt steeds weer herinnerd aan wat er is gebeurd. Maar als je mensen over hem hoort praten, dan is dat ook fijn. En zo herkenbaar. We moeten vaak lachen als iemand hem weer omschrijft als ongeduldig en geduldig tegelijk. Er zijn veel mensen die weten hoe hij was, dat is fijn om te kunnen delen."  

Martha had het liefst ooit samen met haar vader aan een project gewerkt. "Maar persoonlijk ben ik nu tevreden als iedereen gewoon zijn werk voortzet en dat met plezier doet. En met dezelfde gedrevenheid als mijn vader had. Ik hoop dat er over een paar honderd jaar nog steeds over hem wordt gesproken in boeken. En dat hij nooit wordt vergeten."

Bekijk de video: Missie aidsonderzoeker en MH17-slachtoffer voortgezet

Meer op rtlnieuws.nl:

`