Herdenking

Standbeeld voor mensen die stierven door corona: 'Voor altijd bij ons'

08 september 2021 18:21
Prinses Margriet bij het standbeeld. Beeld © ANP / Wesley de Wit

Frans van Heumen verloor in januari zijn vrouw Ciska (62) aan het coronavirus. Het verdriet overheerst, maar haar op een goede manier herdenken, verzacht de pijn. Vandaag onthult hij een standbeeld: voor zijn geliefde, andere coronaslachtoffers en alle zorgmedewerkers die 'met gevaar voor eigen leven' alle patiënten hebben geholpen.

Het standbeeld staat in de Oisterwijkse Bossen en Vennen. Een groot doek is daar aan het einde van de middag door Frans, prinses Margriet en ic-verpleegkundige Herman Hoogstad vanaf getrokken. 

Het idee voor het standbeeld komt van Stichting Helden van de Zorg. Die stichting wil de coronaslachtoffers herdenken en zorgmedewerkers bedanken voor hun tomeloze inzet.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

'Haar baan was haar alles, maar kostte haar het leven'

Frans verloor in januari van dit jaar zijn vrouw Ciska van Heumen. Hij vertelde eerder zijn verhaal aan RTL Nieuws in een eerbetoon aan zijn geliefde. "Ze was een superoma, een verschrikkelijk lieve en opgewekte vrouw. De grootste liefde van mijn leven."

Zieker en zieker

Dat er een standbeeld komt, vindt Frans ontzettend belangrijk. "Ik heb mijn vrouw op een dramatische manier verloren. Daar moet wat voor terugkomen. Voor haar, de vrouw die ik zo ontzettend mis. Maar ook voor alle zorgmedewerkers op wie ik zo trots ben. Die mensen hebben zoveel voor haar gedaan."

Ciska overleed op 22 januari. Het drama begon tweeënhalve maand eerder, op 7 november. Ze kwam uit haar werk en voelde zich niet zo lekker, vertelt Frans. "Ze ging gelijk naar bed en voelde zich daarna weer wat beter. Ze ging zelfs nog een nieuwe vloer uitkiezen met onze kleindochter. Maar toen ze daarvan thuiskwam, werd ze zieker en zieker. Ik heb toen gelijk het ziekenhuis gebeld."

Ciska, aan het werk als zorgmedewerker. Ciska, aan het werk als zorgmedewerker.

Frans zelf raakte ook besmet met het coronavirus. Hij kon zijn vrouw vierenhalve week lang niet bezoeken. "Ik mocht niet bij haar. Dat was de ergste tijd uit mijn leven." Intussen verhuisde Ciska van ziekenhuis naar ziekenhuis: "Ze begon in het Ikazia in Rotterdam, verhuisde toen naar Zoetermeer, naar Goes en toen naar het Erasmus. Ze moest steeds verplaatsen omdat er niet genoeg plek was. Dat was een ramp."

Werk betekende alles

Frans en Ciska leerden elkaar kennen toen zij 12 was en hij 13 jaar. Ze hadden onlangs hun 40-jarig huwelijk gevierd. "We zijn altijd heel gelukkig geweest. Met elkaar, de kinderen en kleinkinderen. Ciska was helemaal bezeten van de kleinkinderen."

Maar niet alleen was Ciska begaan met haar familie, haar werk betekende alles voor haar, als zorgmedewerker bij zorginstelling Laurens in Rotterdam. "Ze was er altijd mee bezig, zelfs als ze vrij was. Dan gingen we bijvoorbeeld boodschappen doen in de stad en zei ze: 'We moeten dat even meenemen, voor de bewoners.' Ze ging altijd fluitend naar haar werk."

Frans en Ciska, in hun jongere jaren. Frans en Ciska, in hun jongere jaren.

De dood van Ciska kwam niet onverwacht. Haar situatie ging achteruit en ze had er vrede mee, zegt Frans, omdat ze wist dat er geen toekomst meer was voor haar. Met hulp van het ziekenhuis kon hij nog tien minuten met haar praten. "Je bent mijn grootste liefde en dat zal altijd zo blijven. Ik zal alles eraan doen om je niet te laten vergeten", zei Frans tegen haar. "Ik bewaar wel een plekje voor je", antwoordde Ciska.

Veel steun

De steun die Frans in de afgelopen zeven maanden heeft ontvangen, is enorm. "Na het eerbetoon op jullie website heb ik meer dan 1000 steunbetuigingen gekregen. Ook heb ik veel steun gehad aan mijn familie, mijn zussen, kinderen, kleinkinderen, collega's van Ciska en mijn eigen werk. Het zorgde voor een warm bad. Maar toch: uiteindelijk moet je het verdriet zelf verwerken."

Ook kwam er steun uit onverwachte hoek. Contact met nabestaanden zocht Frans niet, maar hij ontmoette er wel een, bij toeval. "Dat was heel ontroerend. Ik was in het winkelcentrum Keizerswaard en raakte opeens in paniek. Ik moest huilen en ging zitten op een bankje. Opeens kwam er een meneer naast me zitten die ook zijn vrouw heeft verloren door corona. We hadden gelijk een klik."

Prinses Margriet en Frans na de onthulling van het standbeeld. Prinses Margriet en Frans na de onthulling van het standbeeld.

Met het verdriet omgaan, gaat steeds beter. Maar de dood van Ciska heeft Frans nog niet verwerkt. Hij heeft veel nachtmerries en flashbacks aan de periode dat ze ziek was. Daarvoor is hij in therapie. Ook doet hij steeds vaker dingen die hij met zijn vrouw deed, zoals naar het winkelcentrum gaan. Ook dat helpt.

Met het onthullen van het standbeeld brengt hij haar vandaag opnieuw een eerbetoon. Maar niet alleen Ciska: ook alle andere coronaslachtoffers en zorgmedewerkers. "De mensen in de zorg hebben met gevaar voor eigen leven alles gedaan om haar te helpen. Ik ben daar zo trots op. En Ciska blijft, mede door dit standbeeld, voor altijd bij ons. Ze was een ster in het leven, een ster in de zorg en een grote ster aan de hemel."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore