De thuisblijvers

Over hoge pieken en door diepe dalen: 'Ik sta altijd naast Shanice'

20 juli 2021 14:46 Aangepast: 20 juli 2021 15:03
Shanice en Deswin van de Sanden Beeld © Eigen foto

Shanice van de Sanden hoopt morgen, in de eerste wedstrijd op de Olympische Spelen tegen Zambia, net als in 2017 bij het EK te schitteren. Het zou een grote opsteker zijn, na een moeilijk jaar bij haar club Wolfsburg. Haar broer Deswin heeft alle ups en downs van dichtbij meegemaakt: "Je hebt dalen in het leven, maar daar komen we samen altijd sterker uit."

Samen met zijn vriendin zit Deswin aan een houten tafel in IJsselstein. Met een glimlach op zijn gezicht rakelt hij herinneringen op over het voor Shanice succesvol verlopen EK van 2017. De Oranjevrouwen wonnen toen het toernooi in eigen land. Na eerder bijrolletjes te hebben gespeeld, vervulde Shanice deze keer een glansrol.

Een vol stadion. De openingswedstrijd van Nederland tegen Noorwegen. Deswin zit net als altijd, vergezeld door zijn familie, tussen het publiek. Vol trots om zich heen kijkend. Dat de Leeuwinnen zo'n groot publiek hebben weten te trekken is voor hem gek. "In het begin zat ik nog in een leeg stadion, samen met mijn familie", vertelt hij.

Die ene wedstrijd

Het gevaarlijke aanvalstrio Martens, Miedema en Van de Sanden is meteen op zoek naar een goal. En dan de 65ste minuut. Lieke Martens stoomt op vanaf de linkerkant. Ze trapt de bal met gevoel de zestien in. "Uit het niets verschijnt daar opeens Shanice", zegt Deswin.

Tussen alle Noorse verdedigers, als een duveltje uit een doosje. Pats, boem, raak. De kopbal van Shanice vliegt de linkerhoek in. Deswins beginnen een beetje te tintelen als hij het vertelt. "Ik was zo blij, zo trots. Ze was meteen belangrijk." Het blijkt het winnende doelpunt te zijn.

De achterblijvers

In Tokio zijn ze er niet bij vanwege corona, de familieleden en vrienden van de Olympiërs. En juist zij zijn van enorm belang in de carrières van deze topsporters.

In deze serie portretteren we Olympiërs door de ogen van hun naasten. Deze keer voetbalster Shanice van de Sanden (28) en haar broer Deswin.

Shanice kopt het winnende doelpunt binnen tegen Noorwegen Shanice kopt het winnende doelpunt binnen tegen Noorwegen

De vrouwen winnen uiteindelijk het EK en Shanice is vanaf de eerste tot de laatste wedstrijd belangrijk. En ook voor de buitenwereld blijven haar prestaties niet onopgemerkt.

Na het EK in 2017 maakt Shanice een transfer naar Olympique Lyon, een van de beste vrouwenteams in de wereld. Een geweldige tijd, waarin ze dit keer niet alleen landstitels wint, maar zelfs de Champions League. Drie keer is Lyon, mét Shanice, de beste van Europa.

Maar ze begint steeds iets minder te spelen, en ook bij Oranje gaat het niet meer zoals eerder. Waar het EK in 2017 nog zo'n fantastisch toernooi was voor Shanice, is het WK in 2019 een stuk minder.

Mindere periode

En dat terwijl het Nederlands elftal daar zelfs de finale haalt. De Verenigde Staten zijn dan misschien te sterk, tweede op een WK is natuurlijk geweldig. Maar Shanice zelf was in Frankrijk een schim van de voetbalster die ze tijdens het EK was. Deswins glimlach verdwijnt. Een iets serieuzere blik volgt. "Dat was lastig. Ik belde vaak met Shanice, want ze had mij nodig."

In de media krijgt Shanice het zwaar te verduren. Het ergert Deswin ook. "Ze speelde zo goed tijdens het EK en dan verwachten ze dat je dat kunstje maar even herhaalt. Je mag toch ook een mindere periode hebben?"

Deswin, hier in het midden en Shanice aan de rechterkant. Deswin, hier in het midden en Shanice aan de rechterkant.

Deswin was er voor zijn zusje. Zoals hij er altijd is geweest. Van jongs af aan zochten ze elkaar op en liepen ze dagelijks, samen met hun andere zus Mariah, hand in hand naar school. Eenmaal op school aangekomen was Deswin ook altijd waakzaam.

Elkaar in de pauzes opzoeken, naar elkaar zwaaien. "Echte broer- en zusdingen eigenlijk", zegt Deswin. Toen ze wat ouder werden en Deswin naar de middelbare school ging, was het hand in hand lopen wel voorbij. Maar er kwamen nieuwe dingen die ze deelden. Zo hadden ze een tijd samen een krantenwijk.

Liefde voor voetbal

Maar er mist nog iets in het verhaal van Shanice: de bal. Ze voetbalde altijd al wel op pleintjes met vriendinnetjes, maar pas op haar twaalfde ging ze naar een club. Haar toenmalige buurman zag het talent en spoorde Shanice aan. De lokale club VVIJ was al gauw een talentvol lid rijker.

Ze bleek al snel te goed voor VVIJ en maakte de overstap naar SV Saestum uit Zeist om daarna via FC Utrecht en Heerenveen bij FC Twente te belanden. Daar regen Shanice en haar teamgenoten de kampioenschappen aaneen. 

En dan ineens een oproep voor het Nederlands elftal, Shanice mocht het gaan laten zien op het WK in Canada in 2015. Een mijlpaal voor het Nederlands elftal, want het was de eerste keer dat de vrouwen mochten uitkomen op een WK. Voor Shanice een prachtige kans, maar het toernooi kreeg voor Shanice een zwarte rand omdat Deswin betrokken raakte bij een ernstig auto-ongeluk.

In de kreukels

Deswins auto werd geraakt door een automobilist die met 240 kilometer per uur over de snelweg raasde. De auto van Deswin sloeg om en kwam in een sloot terecht. "Ik heb er tot op de dag van vandaag last van. Mijn lichaam doet altijd pijn."

Shanice kreeg het telefoontje met het nieuws terwijl ze in Canada zat. Ze was er kapot van en het hele team leefde mee. Shanice kreeg de ruimte om haar rust te pakken en om haar broer, ook al was het op duizenden kilometers afstand, toch te steunen. Hij had het nodig. Schouder gebroken, ribben gebroken, ruggenwervel beschadigd. Het ongeluk veranderde alles. Voor het ongeluk was Deswin heel sportief. Zo fietste hij graag en was hij van plan om serieus te gaan wielrennen.

Deswin vlak voor zijn operatie Deswin vlak voor zijn operatie

Mentaal hield hij zich sterk, maar lichamelijk ging het niet goed. Hij liep twee jaar met veel pijn rond. Zoveel zelfs dat hij bijna niet meer normaal kon lopen. In het ziekenhuis werd hem continu verteld dat er niet zoveel te doen viel aan zijn symptomen.

Het zit in je hersenen. Het is mentaal, werd gezegd. Maar het zat Deswin niet lekker. Na anderhalf jaar met de extreme pijn te hebben rondgelopen was hij er klaar mee. Hij eiste een MRI-scan. "Daar kwam uit wat ik eigenlijk stiekem al wist. Ik heb gewoon anderhalf jaar met een hernia rondgelopen. Want die zat er zeker niet een maand", zegt Deswin.

Weer positief

In de periode dat het minder ging, haalde Deswin wel positiviteit uit het feit dat het met zijn zusje heel goed ging. Zij speelde namelijk op dat moment de sterren van de hemel op het EK.

Na zijn operatie had hij nog steeds klachten, maar het ging al stukken beter dan ervoor. De operatie, de stijgende lijn bij Shanice, het zorgde ervoor dat hij vanaf dat moment alles uit het leven wilde halen. Zijn lach werd steeds groter, net als zijn positiviteit. En dat is nog altijd zo. "Ik ben bezig met het opzetten van mijn eigen taxibedrijfje en wil gaan samenwonen met mijn vriendin. Dat zijn dingen om naar uit te kijken."

Deswin samen met zijn zusje Shanice Deswin samen met zijn zusje Shanice

Pieken en dalen

De relatie tussen Deswin en Shanice is er een van pieken en dalen. Niet omdat ze vaak ruzie hebben, maar juist omdat ze elkaar weten te steunen op de momenten dat het echt nodig is. Dit werd maar weer eens duidelijk toen hun vader dit jaar plotseling, op 63-jarige leeftijd, overleed.

Wederom een zware klap en lastige tijd voor Shanice en Deswin. Shanice had haar vader al sinds 2016 niet in levenden lijve gezien. Hij woonde al een poos in Suriname om daar voor zijn moeder te zorgen. "Mijn vader was een vrolijke man en hij volgde Shanice ook vanuit Suriname op de voet. Appje hier, spraakmemo daar. Altijd betrokken, altijd vrolijk."

Deswin samen met zijn recent overleden vader Deswin samen met zijn recent overleden vader

Deswin had zijn vader vorig jaar nog bezocht en als hij ging, dan ging hij altijd ook voor zijn zusje. Hoewel Shanice hem al een tijdje niet had gezien, hebben ze het toch mooi kunnen afsluiten. "En nu is het weer positief vooruit en er gewoon weer een mooi jaar van maken", vertelt Deswin met zijn karakteristieke glimlach.

Altijd aanwezig

En dat hoopt Shanice ook te doen tijdens de Olympische Spelen. Er een mooi toernooi van maken. Het succes van het EK in 2017 herhalen en gaan voor goud.

Deze keer zal ze het helaas zonder Deswin en de rest van de familie moeten doen. Shanice weet de familie altijd feilloos te vinden. "Onze aanwezigheid voelt ze altijd", zegt Deswin.

Deswin hangt de vlaggen op samen met de buurman Deswin hangt de vlaggen op samen met de buurman

Hij vindt het jammer dat hij er niet naartoe kan, maar ook op afstand gaat Deswin zijn zusje steunen. Normaal gesproken versiert hij de hele straat. Nu ook? Hij weet het nog niet.

Maar dat hij alles gaat kijken, is een gegeven. En dat ze de pannen van het dak gaat spelen, daar is hij ook van overtuigd: "Als ik mijn zusje nu zie voetballen dan zie ik haar stralen. Dan kan het niet anders dat ze de sterren van de hemel gaat spelen. Dat weet ik zeker."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore