Zondaginterview

Sander (37) is soms Sander, en soms Lady Galore met glitters en jurkjes

27 juni 2021 08:27 Aangepast: 27 juni 2021 08:45
"Ik wil mezelf zijn." Beeld © Jelle Pieter de Boer

Soms is Sander den Baas (37) Lady Galore. Met hoge hakken, glitters op zijn oogleden en sexy jurkjes. Zijn alter ego redde hem van depressies en overgewicht. "Glitters maken alles beter."

"Is het gek als we espresso drinken met een beetje martini erin?" Sander staat enigszins weifelend in zijn keuken. Het is 11 uur 's ochtends. "Ach ja", zegt hij snel daarna. "Wat maakt het ook uit. Je leeft maar één keer toch?"

Even daarvóór deed Sander, gekleed in zijn ochtendkloffie (rood shirt, rode korte broek) de deur open. Als Sander. Zijn pruik, zijn jurken, zijn uitgebreide make-upcollectie waar een gemiddelde drogist jaloers op zou zijn, liggen in een andere kamer, die hij gekscherend 'de drag-kamer' noemt. "Daar ligt nu een vriend van me te pitten. Die was naar een feestje geweest, en toen begon het te regenen. Mijn huis was veel dichter bij het feestje dan het zijne. Dus ja. Hij belde hier aan. Daarom staat de martini-espresso ook al klaar. Voor hem. Ik doe dit niet elke dag, hoor."

Zonder pardon

Iedereen is welkom bij Sander. Dat wil hij uitstralen, met zijn appartement op de begane grond in Amsterdam-Oost. Er staan kaarsen, bloemen, het is een plantenwalhalla, er is altijd goede koffie in huis. Sander weet namelijk hoe het is om niet welkom te zijn. Om zonder pardon door je eigen moeder uit huis te worden gezet.

"Ik geef lezingen als Lady Galore, treedt over de hele wereld op." "Ik geef lezingen als Lady Galore, treedt over de hele wereld op."

Op zijn vijftiende stond zijn koffer ingepakt in de gang. 'Ik wil geen flikkers in huis', stond er op het briefje dat erbij lag. Sander liet het briefje liggen, nam zijn koffer mee en vertrok.

"Dat was een eenzame tijd", vertelt hij. "Heel eenzaam. Ik was net uit de kast gekomen. Mijn moeder zei: 'Dit is een fase, dat gaat wel over'. Na een week zei ik: 'Mam, ik ben nog steeds homo. Dit gaat niet over'. Vriendjes had ik in die tijd niet echt: er was nog geen grote online gay community eind jaren 80, begin jaren 90. De mannen met wie ik afsprak, waren vaak ouder. In de 40 ofzo. Ik ging daarin mee, hè, ik ben nooit gedwongen of wat dan ook, ik was gewoon op zoek naar seks. Spanning. Avontuur. Ik wilde ontdekken."

Op een kamertje beland

Nadat hij op straat stond, kon hij ook bij zijn vader niet aankloppen – zijn ouders waren gescheiden, zijn vader was 'een heteroman', zat bij de marine, hield van klussen en wist niet wat hij met zijn homoseksuele zoon aan moest. Sander nipt van zijn drankje. Het zit in mooie, sjieke glaasjes. "Voor minder doe ik het niet", grijnst hij. Dan: "Ik belandde op mijn vijftiende dus op een kamertje in Amstelveen. Dat, eh, ging niet zo goed. Er kwamen rekeningen die ik moest betalen, maar waarvan? De schulden liepen op."

Via een hulpinstantie die Sander in het vizier kreeg als minderjarige, kon hij woonbegeleiding krijgen. "Dat was droevig, zo jong en dan al in de problemen, maar ik weet nog dat ik toen heel blij was dat er iets aan de schulden werd gedaan, en ook wel dat er iemand naar me omkeek. Dat heb ik in mijn jeugd wel gemist."

Hij kreeg de titel 'probleemjongere' en kreeg daardoor met voorrang de sociale huurwoning die hij nu heeft – ruim, met twee kamers en een grote tuin. Er ligt een flinke hoop kleren in zijn kamer, de stoel die eronder zit is niet meer te zien. "Mijn leven is nu een chaos. Ik heb nergens tijd voor. Opruimen komt wel weer. Ik heb net een boek uitgebracht over drag, het eerste boek in Nederland over dit onderwerp ooit, en ik hol van interview naar afspraak naar lezing. Het is intens. Heel leuk. Maar intens."

"Uitstoting maakt je heel eenzaam." "Uitstoting maakt je heel eenzaam."

Sander wilde zijn verhaal delen. Over hoe hij Lady Galore ontdekte, zijn drag-ego. "Als ik haar ben, ben ik ook mezelf, maar dan uitvergroot."

Ze gaf hem een masker, maar ook plezier, lef. Lady Galore durfde op mannen af te stappen in een kroeg of club of tijdens de Pride, en te zeggen: 'Wat ben jij een lekker ding, wauw'. Dat zou Sander niet doen.

Durfde ik niet

In zijn tienerjaren kwam hij, tijdens een date, voor het eerst in contact met een dragqueen. "Ik vond het mooi, maar ook wel heftig. Ik dacht niet meteen: zoiets wil ik ook. Het groeide. Ik ben veel op reis geweest, en op Bali werd ik voor het eerst in de make-up gestoken bij een kleine gayclub. Het was make-up op, foto's maken, in de spiegel kijken, en het er weer af halen. Iedereen zei: 'Nu moet je ook optreden'. Maar néé joh, dat durfde ik niet."

Steeds vaker ging hij vrouwenkleren dragen tijdens het uitgaan, een grote blonde megapruik, extraverte make-up, grote sieraden, hakken waar je hoogtevrees van krijgt ('bij wijze van spreken'). Zijn baard haalde hij eraf. "De laatste jaren reis ik als Lady Galore de hele wereld over voor shows op festivals, in clubs, kroegen, op grote feesten, Gay Prides. Maar ik geef ook lezingen bij grote bedrijven, zoals Nike, of advocatenkantoren, om te praten over diversiteit. Het is niet alleen mijn alter ego, maar ook mijn missie, mijn werk. Lady Galore houdt me ook staande."

"Glitters maken het leven beter. En mijn vrienden. Die ook." "Glitters maken het leven beter. En mijn vrienden. Die ook."

"Eén keer heb ik gedacht: als Lady Galore krijg ik veel meer aandacht dan als Sander. Wil ik niet liever vrouw zijn? Maar die gedachte was een bevlieging. Ik ben heel blij met mijn lijf."

Althans: nu wel. Er was een tijd dat Sander overgewicht had. Hij was zestig kilo te zwaar. Een combinatie van aanleg en stress eten. "Voordat ik vanaf mijn huis bij de supermarkt was, kwam ik al vier snackbars tegen. De eerste kon ik weerstaan, bij de tweede stond ik in de rij voor een patatje oorlog, een kroketje, een kaassoufflé en een bamischijf."

Waar hij maar mee zeggen wil: hij kende geen rem.

Niet de moeite waard

"Sporten deed ik niet. Ik vond mezelf niet de moeite waard." Hij belandde meerdere keren in een depressie, heftig waren ze, stuk voor stuk. "Ik heb eens naar vrienden geappt: 'Sorry, ik hou van jullie'. Ik zag gewoon geen uitweg meer in het leven, hier. Na dat appje belandde ik in de crisisopvang. Depressies zijn er bij mij ingeramd, zo lijkt het soms. Door mijn jeugd, maar ook gewoon doordat bij mij mijn geluksstofjes niet altijd goed werken of aanwezig zijn."

"Soms voel ik me in Amsterdam buiten niet veilig." "Soms voel ik me in Amsterdam buiten niet veilig."

"Ook het coronajaar, zonder optredens, was zwaar. Echt zwaar. Ik kocht een PlayStation, heb twee spellen helemaal uitgespeeld. Als ik me slecht voel, kan ik denken: ik hang die pruik van Lady Galore aan de wilgen. Maar ik weet nu: op die slechte momenten moet ik geen grote beslissingen nemen."

Hij wijst even naar zijn hoofd. Nu is het misschien druk, door zijn boek, doordat er weer klussen komen als Lady Galore, maar het is in elk geval helder, daarboven.

"Dat heb ik aan mijn vrienden te danken en mijn partner, we zijn nu twee jaar samen; hij is fantastisch. Ik ben niet iemand die in bed gaat liggen onder de dekens, ik zet liever een masker op. Maar mijn vrienden leerden me praten. Ik heb voor in augustus een villa geboekt in Italië, voor al die beste vrienden. Ik heb het voor een deel gesponsord van het geld dat ik met mijn boek heb verdiend. Zo wil ik ze bedanken. Ze zijn goud."

"Lady Galore ben ik, maar dan de uitvergrote versie." "Lady Galore ben ik, maar dan de uitvergrote versie."

Vrienden maken het leven beter. Glitters ook. Glitterjasjes, glitterjurkjes, glittersieraden. Op de tafel in de woonkamer staat een klein potje met roze glitters – die smeert hij vakkundig en zéér precies op zijn oogleden als hij moet werken. Wie eens goed naar zijn gezicht kijkt, zal altijd hier of daar een verdwaalde glitter zien in zijn baard. "Glitter is de rode draad in mijn leven."

Wachten in de gang 

Dat wordt niet door iedereen gewaardeerd. Als Lady Galore moet werken, wacht ze in de gang van het appartementencomplex tot de taxi er is. Buiten is het niet veilig. Buiten zijn mensen met homohaat, dragqueenhaat, hoe je het ook noemen wil: het is niet fraai, zegt Sander. "Ik ben niet bang voor klappen, ik ben sterk, fysiek, vooral nu ik tientallen kilo's ben afgevallen dankzij mijn gastric bypass (maagverkleining, red.) en ik sport veel." Hij lacht. "Ik squat me hélemaal naar de tering. Niet dat ik een goede bilpartij ervan krijg, hoor, mocht ik willen: ze blijven plat. Maar ik voel me wel fit."

Hij zou terug kunnen slaan. Maar: hij heeft er geen zin in. Die confrontatie. "Ik word er moe van. Waarom mogen mensen niet gewoon zijn wie ze willen zijn?"

"Lady Galore redde mijn leven. Daarom schreef ik een boek over haar." "Lady Galore redde mijn leven. Daarom schreef ik een boek over haar."

Behoefte aan contact met zijn moeder – om haar eens die vraag voor te leggen, bijvoorbeeld – heeft hij niet. "Nee, echt totaal niet. Het is pijnlijk, maar steeds minder. Ik weet ook niet of ze mijn boek heeft gelezen. Mag ze doen. Met mijn vader heb ik wel goed contact, ik heb hem vergeven, we zien elkaar regelmatig en hij is trots, op zijn manier, op wat ik heb bereikt binnen de scene. We hebben het wel over mijn boek gehad. Ik zei: 'Pap, ik ga alles opschrijven hoe het is gegaan. Het eerste hoofdstuk is misschien zwaar, maar lees door, lees echt door, daarna wordt het beter'."

Het boek, Glitter maakt alles beter: Hoe Lady Galore mijn leven redde ligt nu in de winkel. Hij schreef het samen met journalist Suzanne Mensen. "Op elke bladzijde ben ik heel eerlijk. Het is letterlijk een open boek. Als jonge homo is het gewoon niet altijd makkelijk, verre van, en als je graag als dragqueen door het leven gaat, al helemaal niet. Ik ben nu gelukkig, heb alles op orde en heb Lady Galore gevonden. Maar het was een lange weg. Uitstoting doet zeer. Ik ga daar niet over liegen, ik wil niets verbloemen."

Zelfs niet met make-up. Zelfs niet met glitters.

Zondaginterview

Elke zondag publiceren we een interview in tekst en foto's van iemand die iets bijzonders doet of heeft meegemaakt. Dat kan een ingrijpende gebeurtenis zijn waar hij of zij bewonderenswaardig mee omgaat. De zondaginterviews hebben gemeen dat het verhaal van grote invloed is op het leven van de geïnterviewde.

Ben of ken jij iemand die geschikt zou zijn voor een zondaginterview? Laat het ons weten via dit mailadres: zondaginterview@rtl.nl

Lees hier de eerdere zondaginterviews.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore