Familie van Oranje-spelers

Zus Marten de Roon: 'Harde kritiek doet soms pijn. Hij blijft je broertje, hè'

12 juni 2021 10:13 Aangepast: 12 juni 2021 10:34
Marten de Roon met zijn zussen Elianne (l) en Marise (r).

Het EK kan voor de familie De Roon al niet meer stuk. Na een jaar van elkaar gescheiden te zijn geweest hebben ze eindelijk 'hun' Marten weer gezien. De Oranjespeler woont en speelt in Bergamo, maandenlang dé coronabrandhaard van Italië. "Ik denk weleens: was hij maar geen profvoetballer geworden. Dan kon je gewoon eens even op de koffie."

Hoe het voor vader Wouter de Roon (61) voelde om zijn zoon Marten weer naast hem in zijn Volkswagen Golf te hebben zitten? De Roon, glunderend: "Heel goed. Veel te lang geleden." Vanwege corona had hij zijn zoon ruim een jaar niet gezien. "En mijn drie kleinkinderen niet."

De ontmoeting was kort maar krachtig. De 30-jarige profvoetballer moest zich na aankomst vrijwel direct melden bij de KNVB in Zeist. "Tijdens de autorit konden we even bijpraten."

Coronabrandhaard

Oranje-voetballer Marten de Roon speelt al jaren bij het Italiaanse Atalanta Bergamo. Corona sloeg er genadeloos toe. Wekenlang klonken er sirenes en kerkklokken.

"Wat daar is gebeurd, is verschrikkelijk", zegt Wouter. "Marten is bijna de enige daar die het coronavirus niet heeft gehad."

Marten de Roon Marten de Roon

Schoolbankje

Ook de vrouw en drie kinderen van de middenvelder zijn overgekomen. "We gaan in de weekenden met elkaar leuke dingen doen", zegt vader De Roon in het schoolgebouw van basisschool SOL Admiraal/Krommeweg in Hendrik-Ido-Ambacht. Hij zit al zijn hele leven in het onderwijs, hij is schooldirecteur.

Marten zat als kind op deze school. "Kijk!" zegt een wijzende De Roon: "Dit tafeltje. Daar zat Marten vroeger in groep 7." Hij heeft zijn zoon nooit zelf lesgegeven. "Dat is ook niets voor een kind. Maar ik was wel zijn voetbaltrainer."

Wouter en dochter Elianne in de school waar Marten vroeger heeft gezeten. Wouter en dochter Elianne in de school waar Marten vroeger heeft gezeten.

Onderwijsgezin

Marten komt uit een echte onderwijsfamilie. Oudste zus Elianne is wiskundelerares, jongste zus Marise is onlangs begonnen op de pabo. Elianne heeft het afgelopen jaar veel gefacetimed en geappt met haar broertje. Toch anders, vindt ze. "Je kunt niet echt die intieme vragen stellen. Hoe het nu echt met hem gaat. Waar hij zich zorgen over maakt. Of even bijkletsen over een werkdingetje."

Vader Wouter: "En die kleine kinderen snappen niet hoe ze via zo'n scherm moeten praten. Die drukten steeds op een rode knop. En bam: dan was de verbinding weer weg."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Oranjekoorts: deze gadgets moet je voor het EK voetbal in huis hebben

Spannender

De ogen van zus Elianne beginnen te twinkelen als de term EK valt. Bloedfanatiek is ze. Het is ook zoveel spannender als je broertje in dat veld staat. "We gaan met het hele gezin kijken. Wat het zo spannend maakt? Je wilt gewoon dat je broer het goed doet. Het is niet lukraak een speler, hij is je broer. Die gun je het beste. Daarom doet harde kritiek soms ook pijn." 

Grootste angst? "Dat hij een blessure krijgt, of een enorme fout maakt waardoor we eruit vliegen."

Pa De Roon heeft weleens boze mensen tegenover zich gehad als z'n zoon het niet goed deed. "Ik blijf dan rustig. Mensen reageren meestal vanuit hun emotie. Mijn vrouw kan er iets minder goed mee omgaan, haha."

Marten de Roon (r) met zijn zussen. Marten de Roon (r) met zijn zussen.

Het gezin ging voor coronatijd in de schoolvakanties standaard naar Italië. "Dat is voor ons vakantie. Marten moet dan vaak spelen, dus dan zie je hem pas 's avonds na een wedstrijd. Alle momenten die je samen hebt, zijn waardevol."

De middenvelder is in Italië een grote bekendheid. Elianne: "Als ik met mijn broertje daar over straat loop, wordt hij continu herkend. Supporters maken dan selfies, jochies vechten om een handtekening. Dat blijf ik gek vinden."

Verrassing

Dat Marten een enorm talent had, kwam als een grote verrassing. "Marten profvoetballer? Nee joh, dat hadden we vijftien jaar geleden echt nooit kunnen bedenken", zegt vader Wouter. 

Als jeugdtrainer vond hij z'n zoon wel goed, dat wel. "Maar dat vindt elke vader van zijn zoon." Wouter nam Marten vaak mee naar zijn trainingen. "Marten bleef bij alle teams die ik tijdens een middag trainde maar meedoen. Ik kreeg hem maar niet van dat veld. Toen dacht ik wel: hij heeft talent. Ook andere mensen zeiden tegen me: die zoon van jou. Die is goed, joh."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Recordomzet in Europees voetbal voor coronacrisis

De Roon speelde onder meer bij Heerenveen en Sparta en vertrok daarna naar Italië. Vijf jaar geleden alweer. "Je probeert je van tevoren voor te stellen hoe dat is, maar hoe het echt is, besef je pas als het zover is."

Niet altijd leuk, vindt ook zijn grote zus. "Je mist de kleine dingen. Een kop koffie doen. Dat je even iets kunt delen over je werk. Het is allemaal niet meer vanzelfsprekend."

School en voetbal

Gepusht om profvoetballer te worden is Marten nooit. Wel hebben vader Wouter en zijn vrouw heel wat afgereden om Marten naar de trainingen en wedstrijden te brengen. En dan zat zus Elianne nog op korfbal, Marise op tennis – en die bleken beiden ook talent te hebben. 

Vader Wouter: "We hebben altijd tegen Marten gezegd dat hij twee paden kon bewandelen: school en voetbal." Die paden konden lang samengaan, maar na de middelbare school werd het lastiger. Marten slaagde voor het vwo terwijl hij bij Sparta speelde. Een studie bedrijfskunde bleek niet meer te combineren met het voetbal. "Zijn hoogleraar zei: waarom ga je niet twee jaar voor het voetbal en kijk je daarna verder?"

''Geniet ervan, jongen. Een EK spelen is bijzonder. Onthoud dat, ieder moment."

Vader Wouter omschrijft zijn zoon als een 'dienende speler'. Marten moet ervoor zorgen dat andere spelers, door hem, beter worden. Waarom zijn zoon het harde wereldje aankan, waarin je de ene dag de held bent en de andere dag kapot wordt gemaakt? 

Stabiele omgeving

"Ik denk toch wel dat de stabiele omgeving dan erg belangrijk is. Hij is een echt familiemens en hij ziet zijn vrienden van de middelbare school ook nog altijd", zegt zus Elianne.

Ze vindt niet dat haar ouders te veel bezig waren met het voetbal van haar broertje. "We konden weleens geen dagjes weg omdat Marten ook in de schoolvakanties moest trainen. Natuurlijk vind je dat als kind niet altijd leuk. Maar mijn ouders hebben Marten niet voorgetrokken. Ze verdeelden hun aandacht over alle kinderen. De één was niet meer dan de ander." 

Genieten

Mooie herinneringen heeft ze vooral aan de zomervakanties. Kamperen in Frankrijk. Iedere zomer. "We hebben fotoboeken vol met foto's van de vakanties. Marten en ik waren dagenlang aan het tafeltennissen."

Vader Wouter heeft nu bijna dagelijks contact met Marten, die nu in de Oranjebubbel zit. Tijdens die autorit naar Zeist heeft hij zijn zoon nog wat ingefluisterd, vertelt hij. "Ik heb hem natuurlijk succes gewenst. Maar ik heb hem vooral gezegd dat hij één ding niet moet vergeten: dat hij moet gaan genieten."

Bekijk ook: Thuisfront lacht om cashende voetballers

Thuisfront lacht om cashende voetballers, maar wat schuift het eigenlijk?

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore