Wie zijn er nog op straat?

De avondklok is ingegaan, de stad is stil: 'Dit is onwerkelijk'

23 januari 2021 23:55 Aangepast: 24 januari 2021 00:03
Het is stil in de straten van Utrecht. Beeld © Sven van Hees

De eerste uren van de avondklok zijn verstreken. Hoe is het nu om na 21.00 uur buiten te zijn? En wie zijn er nog op straat? RTL Nieuws ging het centrum van Utrecht in. "De mensen zijn als sneeuw voor de zon verdwenen."

Toegegeven: tien voor negen blijkt het slechtste moment om mensen te gaan interviewen. "Ik heb haast", zegt iemand, half-rennend, half-wandelend. Een oudere vrouw kijkt al lopend op haar horloge. "Geen tijd", verontschuldigt ze. "Moet naar huis."

'Nu ga ik rennen'

Verder is het wandelpad langs de Utrechtse singel leeg. Heel leeg. De enige die er nu loopt, en nog wel even tijd heeft, is Anne. Ook zij kijkt op haar mobieltje om de tijd even te checken – nog vijf minuten voordat ze binnen moet zijn – maar het kan wel eventjes. "Mijn huis is hier om de hoek." 

Ze komt van een vriendin af, heeft er gegeten, ze begonnen vroeg. "Het is gek dat er een limiet aan onze avonden zit", zegt Anne. Nog een blik op haar telefoon. "En nu ga ik toch maar rennen."

Anne haast zich 5 voor 9 snel naar huis. Anne haast zich 5 voor 9 snel naar huis.

Het is al veel rustiger nu op straat dan gisteren rond deze tijd, vinden Liza en Tjalling. Het stel maakt elke avond een avondwandeling langs het water, nu ietsje eerder dan normaal. "Het is echt gek", zegt Tjalling. "Dit wandelpad is normaal het pretpark van de pandemie, het is er altijd druk. En nu zie je toch mensen sneller lopen, ze hebben haast, er zijn geen groepjes hangjongeren die geluid maken." 

Stilte voor de storm

Het voelt, zo zegt hij, een beetje alsof het bijna oud en nieuw is. Mensen snellen zich naar huis. Stilte voor de storm. 

Plots klinken er ergens, geen idee waarvandaan, stemmen. Er wordt afgeteld. Tien! Negen! Acht... En dan laat de kerktoren het horen: het is 21.00 uur. Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog is er een avondklok in Nederland, niet vanwege een oorlog tussen legers en landen, maar een oorlog tegen een virus.

Bekijk hier hoe het begin van de avondklok in de rest van Nederland verliep. Het artikel gaat verder na de video.

Er klinken knallen, vuurwerk, een lichtflits in de heldere lucht. Een jongen brult uit het raam van zijn appartement op twee hoog: "Ja! Iedereen naar huis!!" 

Patrick hoort het en lacht. De student woont hier in de straat, ja, hij hoort de klokken van de kerktoren ook, en ja, hij moet meteen naar binnen na dit interviewtje. "Ik heb net lasagne gegeten met een vriend, we keken een film, die was echt precíés tien minuten voor de avondklok afgelopen." Goed uitgekiend, want het is ook precíés tien minuten naar huis rijden voor Patrick.

Stiller dan middernacht

Hij loopt naar binnen, trekt de deur achter zich dicht. En dat is eigenlijk wel het moment, een paar minuten over negen, dat het stil is in Utrecht. Stiller dan middernacht, want nu moet de stad het doen zonder groepjes jongeren, zonder mensen die nog een wandelingetje maken, zonder avondsporters. 

'Een beetje scary' noemt Johan het. Hond Sansa is Johans vrijbrief om de straat op te mogen. Normaal loopt hij altijd om 20.00 uur zijn laatste ronde, nu na de avondklok. "Ik wilde dit weleens meemaken", zegt hij. "Het is onwerkelijk. Ik woon al jaren in Utrecht, maar het is nog nooit zo stil geweest."

Ineens hoor je alles

"De mensen zijn als sneeuw voor de zon verdwenen", zegt taxichauffeur Mimoun. Hij staat te wachten op klanten, maar hij betwijfelt of hij nog een ritje gaat maken vanavond. Het wordt vermoedelijk een avondje duimen draaien, filmpjes kijken op zijn telefoon, radio luisteren – de stilte doden. 

Johans hond geeft hem meer vrijheid. Johans hond geeft hem meer vrijheid.

Opvallend: ineens hoor je dingen die je normaal, in een rumoerige stad, niet opmerkt. Een rollend leeg bierblikje over de kinderkopjes. Het getik van stoplichten (die nu ineens overbodig zijn bij gebrek aan verkeer). Mensen die het raam van hun huis dicht doen. Fietsers die hun fiets op slot zetten. 

Geen hond op straat

Zoals Roy, met de welbekende oranje kubusrugzak van zijn werkgever Thuisbezorgd op zijn rug. En met een werkgeversverklaring op zijn telefoon. "Gewoon voor de zekerheid heb ik het maar bij me", zegt hij. Gecontroleerd is hij nog niet. "Ik vind het wel chill fietsen en werken dit", grijnst hij. "Mindfull. Er is geen hond op straat. Ik kan overal lekker door karren."

Dat van die hond, klopt niet helemaal. Het zijn juist de hondenbaasje die op hun dooie gemakkie door de stad lopen, de stoelgang van hun Fikkie geeft hen ineens een vrijheid die de hondlozen niet hebben.

Thuisbezorgdmedewerker Roy vindt het wel 'mindfull', zo veel rust. Thuisbezorgdmedewerker Roy vindt het wel 'mindfull', zo veel rust.

Wie zonder hond op straat loopt, kan in het centrum gecontroleerd worden door de politie. Door een van Utrechts hoofdstraten rijden agenten in auto's en op fietsen rond. Uw verslaggever wordt ook gecontroleerd door een agent.

"Zonder verklaring krijgt u een boete, mevrouw", aldus de agent. Strenge blik, grote passen. Maar er was een verklaring, dus er kwam geen boete. Of die al veel zijn uitgedeeld, wilde of kon de agent niet zeggen. 

Net klaar met avonddienst

Op het fietspad verderop wordt een jonge vrouw gecontroleerd, ze haalt haar verklaring uit haar rugzak: ze werkt bij zorginstelling Altrecht, komt net van een avonddienst. Bij de Neude staat Nico op zijn bus te wachten, hij is restauranteigenaar. "Ik ben legaal buiten", zegt hij, terwijl hij met zijn verklaring zwaait. Niet veel later stapt hij in zijn bus. Hij is de enige passagier. 

Noah in een uitgestorven Utrecht Centraal. "Bizar." Noah in een uitgestorven Utrecht Centraal. "Bizar."

Op Utrecht Centraal Station is het net zo leeg. Noah, beveiliger van beroep en net klaar met zijn dienst, maakt er even een fotootje van met zijn iPhone. "Dit is bizar", zegt hij. "Dit is zoiets wat je over drie, vier jaar nog steeds weet." Er komen twee agenten aan, ze controleren niet, maar vragen wel of er een verklaring is.

Noah knikt vanachter zijn mondkapje, dat ineens zo overbodig lijkt in een verder uitgestorven station.

Geen groepjes, geen feestjes, geen wandelaars 

Hoe later het wordt, hoe rustiger het is in de stad. Geen groepjes jongeren, geen feestjes, geen avondwandelaars. De klok slaat 22.00 uur. Het geluid galmt over het water, over de grachten, weerkaatst tegen huizen.

De stilte die vlák voor de avondklok al inging, was geen stilte voor de storm. Er kwam geen storm. Het was een stilte voor een nog grotere stilte.   

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore