Overleden door coronavirus

Eerste kerst zonder Cyriel: 'Maar de kindjes en ik gaan dit redden, juist voor hem'

26 december 2020 08:30 Aangepast: 26 december 2020 23:37
Claire verloor haar man Cyriel door het coronavirus en voedt haar twee kinderen nu alleen op. Beeld © Evy van der Sanden

Honderdduizenden lezers werden eerder dit jaar diep geraakt door het verhaal van Claire, die haar man Cyriel (42) verloor aan corona. Samen met hun twee kindjes gaat ze een onwezenlijke kerst tegemoet. "We hebben niets te vieren." Claire zou graag zeggen dat het goed met haar gaat, maar dat is niet zo. Trots is ze wel. "Omdat ik nog rechtop sta. En dat zal Cyriel ook zijn."

Via een eerbetoon aan haar man op deze website vertelde Claire in mei al over het grote gemis. Dat zorgde voor enorm veel reacties en vooral steun. Duizenden berichtjes kreeg ze van lezers.

Miniatuurvoorbeeld
Het eerbetoon:

'De kinderen snappen niet dat hij nooit meer thuiskomt'

Hoe zwaar het ook voor Claire is geweest, ze vindt het niet erg om nog eens terug te blikken op het afgelopen jaar en die vreselijke gebeurtenis, vertelt ze aan RTL Nieuws. Een jaar waarin ze de liefde van haar leven verloor, de man op wie ze verliefd werd bij het eerste oogcontact. Moeilijk is het natuurlijk wel, want nog altijd is het besef er niet dat Cyriel nooit meer thuis zal komen. "Maar het blijft goed om aan Nederland te laten zien dat ook een jong gezin getroffen kan worden door dit virus", vindt Claire.

Dat is misschien nog zacht uitgedrukt. Want het leven van Claire en haar twee kinderen van 1 en 3 jaar zal door corona nooit meer hetzelfde zijn.

In de tuin van Claire is een gedenkhoekje ingericht, met een gedenksteen. In de tuin van Claire is een gedenkhoekje ingericht, met een gedenksteen.

Op 9 april overleed Cyriel Kramer op 42-jarige leeftijd aan de gevolgen van het virus. Toen hij besmet raakte, lag hij al in het ziekenhuis. Een operatie om galstenen te verwijderen, zes maanden daarvoor, ging namelijk helemaal mis.

Door medische fout in ziekenhuis

Er werden per ongeluk twee gaatjes in de galbuis van Cyriel geprikt, waardoor constant gal in zijn buik bleef lopen. Die gaatjes kreeg het medisch personeel vervolgens niet dicht, de hele buikwand werd aangetast. Ondanks dat Cyriel hierdoor maandenlang in het ziekenhuis lag, waren de artsen wel positief. Hij zou hieruit komen, hij kon dromen over een mooie toekomst met Claire en kindjes Ciske en Lola.

Totdat corona voorbij kwam en die toekomst in één klap werd weggeslagen. Cyriel raakte in het ziekenhuis besmet en kon dit verraderlijke virus er niet bij hebben.

Claire zei hierover in het eerbetoon: "Op een gegeven moment begon Cyriel te hoesten en had hij slijm in zijn keel. We dachten aan een griepje, maar stiekem had ik al had het idee dat het ook corona kon zijn. Alsjeblieft, dacht ik, alsjeblieft geen corona. Want áls het corona zou zijn, zou hij dat niet overleven."

'Ik kan toch niet doodgaan?'

Claire mocht de laatste nachten bij Cyriel blijven slapen in het ziekenhuis. "Dat wilde hij graag. Hij zei: 'Ik kan toch niet doodgaan? Ik wil dit nog helemaal niet, ik ben pas 42.' Hij was er echt van overtuigd dat hij ooit weer thuis zou komen, na al die maanden. Hij was zo trots dat hij onlangs nog tien minuten had kunnen fietsen, dat hij eindelijk weer zelf iets had kunnen eten."

Cyriel was in shock dat hij door corona zou komen te overlijden. "We geloofden het samen gewoon niet. Ik vroeg hem wat ik zonder hem moest. Hij zei: 'Wat er ook gebeurt, blijf sterk. We doen dit samen en blijven samen.'"

Twee dagen later overleed hij. "Ik heb hem vastgepakt en gezegd: 'Stop met vechten, ik ga naar de kindjes toe en zal ze goed verzorgen.' Toen blies hij zijn laatste adem uit."

Claire, samen met Cyriel in het ziekenhuis. Claire, samen met Cyriel in het ziekenhuis.

RTL Nieuws deelde het verhaal van Claire en Cyriel op Facebook, 3,5 miljoen mensen zagen het. Ongelooflijk, blikt Claire nu terug. "Ik had nooit verwacht dat mijn verhaal over Cyriel zo veel los zou maken. Nog altijd krijg ik er vanuit het hele land berichten over."

Meer dan 5000 privéberichten

De teller van haar inbox staat inmiddels op ruim vijfduizend. Vijfduizend mensen die ze nog nooit eerder had gezien of gesproken stuurden haar een bericht om een hart onder de riem te steken.

"Echt elk berichtje heb ik gelezen, het gaf me zo ontzettend veel steun." Ook alle duizenden reacties onder het Facebookbericht gaf ze een like. "Op een gegeven moment lukte dat opeens niet meer. Facebook dacht dat ik een spammer was. Dan logde ik de volgende dag weer in om het opnieuw te proberen. Ik wilde iedereen bedanken, één voor één."

Claire, samen met Cyriel Claire, samen met Cyriel

Vooral de berichten van mensen die ooit bij Cyriel op de kamer hadden gelegen in het ziekenhuis, raakten haar. "Maar ik heb ook heel veel persoonlijke verhalen gehoord over mensen die ook door een medische fout in het ziekenhuis terecht zijn gekomen. Omdat ze weten wat je hebt doorgemaakt, komt dat extra binnen."

"Ik kan me voorstellen dat het voor anderen misschien te overweldigend zou zijn geweest, maar voor mij hebben die berichtjes echt geholpen. Kijk, ik ben alleen, ik voel me alleen, ik zit alleen te huilen. Maar door die berichten voelde het toch alsof ik er niet alleen voor sta, alsof er altijd mensen op de wereld zijn die mij zouden willen helpen als het moet. En dat is heel bijzonder."

'Ik ben mijn hele leven kwijt'

Aan de honderdduizenden mensen die het verhaal hebben gelezen, wil ze nu laten weten hoe het met haar gaat. "Misschien willen lezers horen dat het inmiddels supergoed met me gaat. Maar het gaat helemaal niet lekker: ik ben mijn man kwijt, ik ben mijn hele leven kwijt."

Claire, samen met Lola Claire, samen met Lola

De afgelopen maanden waren een achtbaan voor de Limburgse. Zo kon ze door het wegvallen van het inkomen van Cyriel niet blijven wonen in haar huis in Maastricht. Na een lange zoektocht en hulp van 'een reddende engel' vond ze een nieuwe woning in Sittard. Een huis dat haar niet elke seconde herinnert aan haar man. Dat geeft rust, vertelt ze. "Natuurlijk wil ik het hoofdstuk Cyriel niet afsluiten, daar is het nog lang geen tijd voor. Maar op deze plek heb ik tenminste wel tijd om dingen op een rijtje te gaan zetten."

Geen tijd voor rouw

En dat is nodig, merkt ze. De afgelopen maanden moest er zo veel geregeld worden (een nieuw huis, een nieuwe auto, een nieuwe opvang voor de kinderen, zorgen voor eigen inkomsten) dat van rouwen nog geen sprake is geweest. Terwijl het verdriet elke dag voelbaar is. Ook bij haar twee kindjes die, zoals ze in mei vertelde, niet begrepen dat papa nooit meer zou thuiskomen. "Of dat besef er inmiddels wel is, weet ik niet. Ik vertel natuurlijk steeds weer dat papa er niet meer is, dat hij in de lucht is, maar ik weet niet wat ze écht begrijpen."

Ciske (3), samen met Claire Ciske (3), samen met Claire

Zoontje Ciske, inmiddels drie jaar oud, laat soms wel merken dat hij het moeilijk heeft met de nieuwe situatie. "Op een dag was hij net in bad geweest en toen begon het te regenen. Hij zei: 'Dit is papa, die huilt omdat hij mama mist.' Ik klapte helemaal dicht, ik kon niets meer zeggen."

'Hij mist het stoeien met Cyriel'

"En laatst was hij heel verdrietig toen hij boven in bed lag. Hij vertelde dat hij een nieuwe papa wilde, omdat hij geen papa meer heeft om mee te spelen. Hij mist het stoeien met Cyriel, denk ik. En ik ben een vrouw, ik kan dat gewoon niet zo goed. Dat maakt mij dan ook weer heel verdrietig."

Dan nu ook nog eens de feestdagen, de tijd waar Claire normaal gesproken samen met haar kinderen zou meevaren op het cruiseschip waar Cyriel de kapitein van was. Dat waren altijd romantische dagen, vol liefde. Nu zal ze thuis zijn, voor het eerst zonder haar man, zonder vuurwerk vanaf het dek. "Ik zie vooral op tegen de lange dagen, van die hele saaie lange dagen. We gaan niets doen, we hebben gewoonweg niets te vieren dit jaar. En een kerstboom heb ik ook niet in huis gehaald, dat zou me alleen maar herinneren aan het feit dat ik het dit jaar alleen moet vieren."

Claire en Lola, bij het pak van Cyriel Claire en Lola, bij het pak van Cyriel

Het is wel de harde werkelijkheid, dat weet ze ook. Maar dat beseffen, komt pas in het nieuwe jaar. Dan is het tijd om alles een plek te gaan geven, is het voornemen. "Die gedachte maakt mij wel onrustig. Natuurlijk wil ik stilstaan bij alles wat er is gebeurd, maar ik weet ook dat ik dan moet gaan beseffen dat het echt waar is. Dat het geen stomme droom is, maar dat Cyriel er écht niet meer is. Dat vind ik heel eng, maar ik weet dat het moet."

"En het zal gaan lukken, dat weet ik zeker. Dat komt juist door Cyriel, hij heeft vlak voor zijn overlijden gezegd dat ik sterk moet blijven, wat er ook gebeurt. En dat we het altijd samen zullen doen, en zo voelt het voor mij ook. Daarom kan ik het op de een of andere manier ook niet over mijn hart verkrijgen om bij de pakken neer te gaan zitten. Daarbij komt dat als je eenmaal in de put zit, het veel te veel moeite kost om er weer uit te komen. Dus dat gaan we niet doen, ook in het nieuwe jaar blijf ik rechtop staan. Samen met Cyriel."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore