'Helse pijn'

Gezinsuitje naar kasteel werd drama: Renske (39) per ongeluk door houten stok doorboord

21 november 2020 14:49 Aangepast: 25 november 2020 11:18
Renske bij het kasteel waar het ongeluk gebeurde.

Renske Konijnenbelt (39) uit Zwolle ging vorig jaar een dagje uit met haar gezin: ze bezochten een kasteel waar een historische slag werd nagespeeld. Door een fout van iemand die musketier speelde, werd Renske per ongeluk doorboord met een stok. "Ik schreeuwde en iedereen dacht: dit hoort bij de show."

Het was Tweede Pinksterdag, de zon scheen, de kinderen waren blij. Van tevoren hadden Renske en haar man nog tegen elkaar gezegd: "Het is een uur rijden, moeten we dat wel doen?" Maar Renske was vastberaden: ja, dit gaan we doen. Ze hadden er zin in. 

Op internet had Renske gelezen dat er die dag een historische slag werd nagespeeld bij kasteel Huis Bergh in 's-Heerenberg. Met echte musketiers en jonkvrouwen, kostuums, wapens; zoals het er in de middeleeuwen uitzag. 

 "We stonden keurig achter een rood lint. Ik heb er geen seconde bij stilgestaan dat er wat zou kunnen gebeuren."

Bij het kasteel werd een historische slag nagespeeld. Bij het kasteel werd een historische slag nagespeeld.

Zelfs haar brein registreerde de stok niet, die pijlsnel op haar afgevuurd werd. Hij schoot dwars door haar buikwand, haar endeldarm, dikke darm en dunne darm, en ketste af op haar staartbotje dat brak. Vervolgens eindigde de stok in haar linkerbil. Die stok was afkomstig van een musketier. Hij was even afgeleid en daardoor vergeten om zijn pompstok, waarmee je het kruit in het wapen aanstampt, weer uit zijn wapen te halen.

"Ik heb alles bewust meegemaakt. Ik voelde een helse pijn, alsof ik diep van binnen in brand stond. Het was afschuwelijk. In een reflex heb ik de stok eruit getrokken. Mensen zeiden: 'Je had hem er beter in kunnen laten zitten'. Maar je dénkt niet op zo'n moment."

Daarna rende ze het restaurant binnen dat daar op het terrein zat.

Later op camera's 

Wat haar man toen deed? Het publiek? Renske had geen flauw benul. Later, op camerabeelden (de slag werd gefilmd), ziet ze terug hoe haar dochter, die het zag gebeuren, achter haar aanrent, en haar man Renskes tas pakt en hun jongste zoontje van 4 bij de hand pakt om ook achter haar aan te gaan.  

"Er kwam ook een verpleegkundige naar me toe uit het publiek. Die had mijn schreeuw gehoord. Veel mensen dachten: dat hoort bij de show. Zij wist zeker: nee, dit is echt."

Wat is er gebeurd? 

De rechtbank in Zutphen heeft begin deze maand de 67-jarige man vrijgesproken die Renske verwondde met een houten stok. De man schoot per ongeluk een houten pompstok af met zijn musket. De stok wordt normaliter gebruikt om het wapen te laden, maar de man raakte afgeleid, waardoor hij de stok in het wapen liet zitten.

Volgens de rechtbank valt de man 'enige onoplettendheid of onvoorzichtigheid' te verwijten, maar niet zodanig dat hij strafrechtelijk aansprakelijk kan worden gesteld voor het veroorzaken van de ernstige gevolgen.

De rechter oordeelde: "Het is een ongelukkige samenloop van omstandigheden geweest."

Iedereen in het restaurant zei tegen Renske: rustig blijven, rustig blijven. "Ik kwam niet uit mijn woorden, maar wilde schreeuwen: hoe dan? Mijn wond was open, tijdens het uittrekken van de stok was onderhuids bindweefsel naar buiten gekomen, vreselijk om te zien. Mijn lijf was gewoon kapot. Ik wilde opstaan, wegrennen, weg van de pijn. Ik moet weg, ik moet weg, dacht ik."

Flinke operatie

Een ambulance bracht haar naar het ziekenhuis. Ze voelde elk bochtje, elke drempel, en heeft er maar één woord voor: hels. 

Soms, als ze zich erop concentreert, kan ze die pijn zich weer voor de geest halen. "Gek vind ik dat. Dat je je pijn dus kunt herinneren."

Een deel van de stok die Renske in haar lijf kreeg. Een deel van de stok die Renske in haar lijf kreeg.

In het ziekenhuis wordt Renske een paar uur lang geopereerd, de artsen zeiden achteraf dat ze geluk heeft gehad. Er zijn geen slagaders geraakt, geen vitale organen en er waren geen heftige bloedingen. Er werd een stuk van haar darmen afgehaald, alles werd aan elkaar gemaakt.

Twee dagen lag Renske op de ic, en in totaal twee weken in het ziekenhuis. "Ik sliep slecht uit angst voor pijn. Ik was nooit zo kleinzerig, had best een hoge pijngrens."

Positief blijven

Ze focuste zich overdag vooral op haar herstel, deed alle fysio-oefeningen, ademhalingsoefeningen, bleef grapjes maken, praten over wat er was gebeurd. Maar 's nachts kwamen de nachtmerries. Over dat Renske in gevaar is, om hulp roept, en dat niemand haar hoort. Of dat er iets met de kinderen gebeurt. "Er bleven in het ziekenhuis mensen bij mij slapen, omdat ik het anders niet trok. Ik word nog steeds verdrietig als ik eraan terugdenk."

Renske en haar man in het ziekenhuis. Renske en haar man in het ziekenhuis.

Maar waar ze ook veel aan terugdenkt, is de warmte die ze ontving. "Thuis blééf de deurbel gaan. Ik kreeg bloemen, kaartjes, cadeautjes. Van vrienden van vrienden van vrienden, van mensen die ik lang niet had gesproken."

De revalidatie duurde ruim een halfjaar, de wond heelde traag, ze zat veel thuis, was moe. "Als ik een stukje in mijn wijk wandelde, dacht ik: als die auto me maar niet aanrijdt. Als die fietser me maar ziet. Ik was overal bang voor, dat vrat energie."

Onbevangenheid was weg

Het duurde lang voordat die angst wegebde. "Er is één moment van onveiligheid geweest in mijn leven waarop ik de regie totaal kwijt was, en dat was heel ingrijpend. Het heeft mijn hele leven op de kop gezet. En ook dat van mijn gezin. Mijn kinderen hebben ook hulp nodig gehad om het te verwerken, ze hebben een gewonde moeder gezien die totáál in paniek was. De eerste keren dat we dagjes uitgingen, waren ze minder onbevangen. Zo van: ja, leuk dat klimpark, maar ook daar kunnen ongelukken gebeuren zoals met mama."

Het kasteel waar de historische slag werd nagespeeld. Het kasteel waar de historische slag werd nagespeeld.

Nu, anderhalf jaar later, gaat het beter. Renskes nachten zijn niet meer gevuld met nachtmerries. Dankzij de juiste mensen om haar heen, therapie, wilskracht en veerkracht. "Ik weiger mezelf als slachtoffer te zien."

"Ja, er is me iets ergs overkomen, maar die stok had ook mijn kind kunnen raken, mijn zoontje stond voor mij, met zijn gezicht op mijn navelhoogte. Of het had slechter af kunnen lopen met mij."

Gevoelig voor stress

Ze heeft een flink litteken, en haar darmen zijn gevoelig voor stress en drukte. "Ik heb soms buikpijn na het eten, een onrustige buik. Dat is nog even wennen, denk ik, ik heb een soort van 'ander' lijf nu."

Ook werken lukt weer: 24 uur in de week, in de hulpverlening. "Dat geeft energie. Dat dat weer lukt. Het leven oppakken." Dat er een rechtszaak is geweest over het ongeluk heeft Renske ook geholpen. Al was het alleen maar dat er onderzoek gedaan werd en ze haar verhaal kon doen. In de rechtbank las ze voor wat het ongeluk met haar en haar gezin heeft gedaan. 

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Vrijspraak voor 'musketier' die per ongeluk vrouw verwondde:

"Hoe kan ik boos zijn op iemand die zelf ook al intens schuldig voelt?" zei ze in de rechtszaal. En ook: "Ik zit in een spagaat, want dit is me wel aangedaan. Maar wel door iemand die dit nooit had gewild, en die elke dag wenste dat het beter met me ging."

Tegen de musketier die de stok afvuurde werd vorige maand een werkstraf van 80 uur geëist. Twee weken later deed de rechtbank in Zutphen uitspraak: de man werd vrijgesproken. "Daar heb ik vrede mee", zegt Renske. "Ik ben niet uit op wraak. Dit is nu eenmaal gebeurd."

Laat dit een waarschuwing zijn

Wel hoopt Renske, ze zegt het wel een paar keer, dat organisaties van evenementen hier lering uit trekken. En bezoekers ook. "Ik waande me veilig. Net zoals mensen zich op kermissen en in pretparken veilig wanen. Maar overal worden fouten gemaakt."

Een archieffoto van kasteel Huis Bergh in 's-Heerenberg. Een archieffoto van kasteel Huis Bergh in 's-Heerenberg.

Ze hoopt dat organisaties beter nadenken over de evenementen die ze organiseren. "Ik raakte gewond door een stok, en het had iedereen kunnen gebeuren die daar was. Je moet er rekening mee houden dat als je wapens gebruikt, er gewonden kunnen vallen. Je moet je publiek beschermen."

Pompstokken moeten worden verboden, vindt ze. Er moet betere controle komen. Op die wapens, maar ook op kostuums: deze musketier was afgeleid geraakt omdat er iets van zijn kostuum was gevallen.  

Kwetsbaar

Het is misschien wel een onderdeel van haar verwerkingsproces, zegt ze nu, dat ze haar verhaal doet.

Zelf heeft ze er ook van geleerd. Dat het leven in één klap, een letterlijke klap in haar geval, anders kan zijn. Dat je dankbaar moet zijn voor wat je hebt: gezondheid, familie, vrienden. Dat het lichaam kwetsbaar is, maar tegelijkertijd ook heel krachtig. "Ik sta weer. Ik loop weer. Ik lach weer."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore