Herdenken

Viaducten vernoemd naar omgekomen militairen: 'Nu wordt hij nooit vergeten'

30 april 2020 16:02 Aangepast: 30 april 2020 19:10
Kevin van de Rijdt (links) en Jeroen Severs kwamen allebei om in een hinderlaag. Beeld © Privefoto's

De komende jaren worden zo'n veertig bruggen en viaducten in Nederland vernoemd naar omgekomen militairen. "Nu weet ik zeker: mijn zoon wordt niet vergeten."

De Jeroen Severs-viaduct. "Klinkt best goed, toch?" zegt Greet Severs uit Zoelmond. "Ik vind het wel wat hebben."

In 2004 overleed haar zoon en militair Jeroen in een hinderlaag in Irak. Hij overleed ter plekke en is 29 jaar geworden. 

"In het begin was ik, behalve heel verdrietig en in shock, vooral heel bang dat hij vergeten zou worden", vertelt Greet aan RTL Nieuws. "Jeroen was een gewone jongen, zoals iedere andere jongen van 29. Dus wie kon mij beloven dat er niet alleen het eerste jaar aan hem werd gedacht?"

Militair Jeroen Severs (29) overleed in 2004 door een hinderlaag. Militair Jeroen Severs (29) overleed in 2004 door een hinderlaag.

Allemaal herdenkingen

Inmiddels is Greet zestien jaar verder. Zestien jaar vol verdriet, rouw, nieuw geluk, maar ook: veel herdenkingen. "Er is een gebouw naar hem vernoemd in Apeldoorn, hij heeft in een oorlogsmuseum een apart herdenkingshoekje gekregen, en hier in Zoelmond in onze wijk is een plantsoen met zijn naam. En nu dus die viaduct."

Dat is een initiatief van het Veteranen Platform, dat samenwerkt met Rijkswaterstaat, gemeenten, nabestaanden en Defensie. Gisteren is de eerste plaquette aangebracht, bij de ecoduct over de A28 bij het Drentse dorp Spier. Hij draagt de naam van overleden militair Marc Harders (23).

Greet weet nog niet precies wanneer de vernoeming naar haar zoon plaatsvindt, en welke viaduct het precies gaat worden, is ook nog niet bekend. Maar dat het gebeurt, is al prachtig. "Ze houden hem in leven."

Naar deze militairen worden dit jaar viaducten vernoemd:

- Eerste-luitenant Tom Krist: viaduct over A65

- Marinier Marc Harders: ecoduct over A28

- Korporaal Jeroen Houweling: viaduct over A7

- Kapitein-vlieger Michael Donkervoort: viaduct over A50

- Soldaat Jeffrey Broere (locatie onbekend)

- Wachtmeester Jeroen Severs (locatie onbekend)

- Korporaal Kevin van de Rijdt: viaduct over A58

Bron: Veteranen Platform

Erkenning

"Zo'n eerbetoon is een stukje herkenning, een houvast", zegt rouwtherapeut Riet Fiddelaers-Jaspers. "Ieder mens wil dat zijn of haar verdriet en gemis gezien wordt. Met zo'n benoeming gebeurt dat, en dat kan heel fijn zijn voor mensen."

Vooral in het geval van militairen die sneuvelen, zijn dit soort herdenkingsrituelen belangrijk voor nabestaanden. "Zo'n vernoeming toont hoe belangrijk iemands zoon of dochter was, wat zijn of haar betekenis was voor de wereld. Want een militair heeft wel de hoogste prijs betaald voor vrijheid."

Nee, dankje

Maar: niet iedere nabestaande zit op zo'n eerbetoon of monumentje te wachten. "Sommige mensen vinden het te confronterend. Sommige rouwenden stoppen hun verdriet achter een muur, en alleen dán kunnen ze functioneren. Als het verdriet is weggestopt."

Eén telefoontje van bijvoorbeeld de regering, met de vraag of ze een vernoeming willen naar hun overleden kind, en er komt volgens Fiddelaers-Jaspers al een barst in die muur.

Eerder werd er al een plantsoen naar Greets zoon vernoemd. Eerder werd er al een plantsoen naar Greets zoon vernoemd.

Dat herkent Paul van de Rijdt wel. Hij verloor zijn zoon Kevin, 26, in vijandelijk vuur in Afghanistan, in 2009. "Ik vind het heel mooi dat hij in leven wordt gehouden met herdenkingen, en vernoemingen, maar elke keer als ik zoiets zie, voel ik wel een paar seconden een schokje door mijn lijf en moet ik even slikken."

Dat gebeurde ook toen hij werd benaderd door iemand van Defensie. Of Paul en de familie het mooi zouden vinden als er een viaduct naar Kevin zou worden vernoemd. "Dat doet wat met je. Oók na zo veel jaar."

Elke keer iets zeggen

Ook Greet beaamt: het kost energie. Elke keer maar weer naar de opening toe, elke keer weer benaderd worden door instanties. "En dan ben ik ook nog eens zo iemand die op zo'n gelegenheid iets wil zeggen, als moeder-van." 

Kevin van de Rijdt overleed in een hinderlaag in 2009, in Afghanistan. Kevin van de Rijdt overleed in een hinderlaag in 2009, in Afghanistan.

Riet Fiddelaers-Jaspers stelt dat het belangrijk is dat nabestaanden altijd overal bij worden betrokken, en dat aan hen wordt gevraagd waar ze behoefte aan hebben. "Het kan ook zijn dat mensen bedanken voor dat soort initiatieven. Dat moet je dan ook accepteren, als instantie. Het is heel erg persoonlijk."

Troostrijk

Voor Greet en Paul is het troostend. Zónder al deze initiatieven, zou hun verdriet een stuk groter zijn. Greet: "Dan zou je je best weleens heel eenzaam kunnen voelen." 

Paul vindt het verdriet dat loskomt op een plek die naar zijn zoon is vernoemd, ook niet erg. "Ik vind het eigenlijk wel mooi. Ik weet nu al dat elke keer als ik over de viaduct van onze Kevin rijd, ik trots voel. Ja. Heel veel trots."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Schouderklopjes en staande ovatie voor veteranen in Terneuzen: 'Ben ontroerd'

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore