'Overal slangetjes, piepjes'

Kees-Jan (58) overleefde corona én de ic: 'Het is een traumatische plek'

31 maart 2020 17:16 Aangepast: 31 maart 2020 22:53
Kees-Jan Bus lag op de ic. Beeld © Privéfoto

Het aantal mensen op de intensive care stijgt hard, maar je hoort niet vaak dat coronapatiënten de ic gezond verlaten. Tot nu toe gebeurde dat met 40 patiënten. Kees-Jan Bus (58) uit Bakkum is één van hen. "Man. Ik had een wereldconditie. En ineens moesten artsen knokken voor mijn leven." Aan RTL Nieuws vertelt hij zijn verhaal.

Het geluid kan hij zo weer voor de geest halen, als hij wil. Moeiteloos. Al die piepjes, bliepjes. Al dat getik. Gezoem. "Gekmakend, al die apparaten", zegt hij. "Echt continu, hè, de hele tijd door. Ik deed geen oog dicht. Maar ja. Op een intensive care lig je ook niet om te slapen. Je in leven houden, dat is de énige prioriteit daar."

Kees-Jan Bus (58) uit Bakkum, vader van drie dochters en één zoon, was zo fit als een hoentje. Hij fietste zó 70 kilometer per rit, wandelde veel, werkte fulltime als interim-manager.

Geen overgewicht, geen medische geschiedenis, geen gezondheidsproblemen – geen vuiltje aan de lucht. En toch belandden hij en zijn familie in een 'hele slechte film'.

Eerlijk

"En ik denk dus", zegt hij aan de telefoon, "dat ik dáárom mijn verhaal vertel. Maar het moet een eerlijk verhaal worden, geen sensatieverhaal. Afgesproken?"

Afgesproken.

"Ik wil gewoon laten zien hoe dit virus je ineens kan pakken. Het kijkt niet naar je leeftijd, conditie. Jonge, gezonde mensen wanen zich onsterfelijk. Ik was ook jong, en gezond, maar niet onsterfelijk. De ic-arts zei naderhand: meneer Bus, dat was op het nippertje. Corona is een heel slecht lot uit de loterij. Het kan je slopen."

Klussen in Italië

Het begint 21 februari, als Kees-Jan met een paar vrienden die hij al heel lang kent, naar Italië vliegt om 'te klussen' in een huis van een van zijn beste vrienden. "Dat doen we al jaren, en eigenlijk is het een mooie vrijbrief om lekker wijn te drinken en uitgebreid te eten in de Italiaanse zon, in die prachtige omgeving."

"Ik fietste voorheen 70 kilometer per rit." "Ik fietste voorheen 70 kilometer per rit."

Na een 'heerlijke week' komen de vrienden 29 februari uitgerust weer thuis. Pas zeven dagen later, 5 maart, begint het. Althans, bij Kees-Jan, de rest heeft nergens last van. Maar Kees-Jan krijgt keelpijn, een 'gammel gevoel', spierpijn en ook koorts. "Ik sukkelde een paar dagen door, tot ik op maandag ineens 40,4 graden koorts had."

Hij belt de huisarts. "Maar de coronapaniek was toen nog niet echt aanwezig in ons land, en al helemaal niet in onze provincie. Dus ik kreeg te horen dat ik gewoon moest uitzieken. Bovendien was ik wel in Italië geweest, maar niet in risicogebied en hoestte ik niet, en dat was toch wel een bekend symptoom van corona."

Niet meer plassen

Dus ja, het woord schiet door zijn hoofd, maar nee, echte zorgen zijn er niet. Tot de koorts een week lang aanhoudt. Kees-Jan slaapt steeds slechter, valt af, kan moeilijk plassen. En dan ineens is er, behalve koorts, ook nog wat anders in huize Bus: wanhoop.

En nu ben ik het zat, zegt zijn vrouw. Ze belt de huisartsenpost, en voor ze het weten staat er een dokter in een beschermend pak in de woonkamer. "Als in een film", zegt Kees-Jan weer. En hij weet ook nog wat hij dacht. Fúck, het kan weleens echt corona zijn.

De huisarts luistert naar zijn longen en legt binnen een minuut haar stethoscoop weer neer. Een zware longontsteking, vermoedt ze, een extreem laag zuurstofpercentage in het bloed, zijn nieren functioneren niet meer goed.

Kortom: er gaan allerlei alarmbellen af, Kees-Jan moet direct naar het ziekenhuis, zijn 19-jarige zoon Floris brengt hem naar het ziekenhuis van de Noordwest Ziekenhuisgroep in Alkmaar. Kees-Jans vrouw en dochter kunnen niet mee. Zij voelen zich inmiddels ook flink beroerd – klachten die veel van corona weg hebben.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Deze mensen zijn genezen van het coronavirus en doen nu hun verhaal

In het ziekenhuis wordt een longfoto gemaakt. Hij krijgt extra zuurstof en er wordt getest. "Toen twijfelden we niet meer wat de uitslag zou zijn. Ik lag ook al in mijn eentje op de longafdeling, in een zaal waar normaal zes mensen in pasten."

Die zaal wordt afgesloten met een soort sluis. "Dan weet je hoe laat het is."

'U heeft inderdaad corona'

Niet veel later komt de uitslag: corona. Dat betekent dat ook Kees-Jans vrouw en dochter het zeer waarschijnlijk hebben. En Floris heeft het al gehad – die is maar een paar dagen een beetje grieperig geweest.

"Ik heb een grote familie, maar niemand mocht me opzoeken." "Ik heb een grote familie, maar niemand mocht me opzoeken."

Twee dagen lang ligt Kees-Jan op de longafdeling – of zijn het er drie? "Ik was echt heel verward, en nog steeds ben ik stukken kwijt." Twee dagen, zegt zijn vrouw als hij ernaar vraagt. Twee dagen longafdeling, waar hij antibiotica krijgt en zuurstof, en dan gaat het mis. Paniek: Kees-Jan heeft geen verhoging meer, maar extreme verlaging: 35 graden. Dat is het moment dat Kees-Jans zoon, Floris, de angst in de ogen van zijn vader ziet. En zelf ook breekt.

Levensbedreigend

"De artsen hadden het woord 'levensbedreigend' in de mond genomen. Ze sjeesden met mij door de gangen, naar de ic, en Floris was op dat moment in zijn eentje en wist niet of hij zijn vader nog levend zou terugzien."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Wil jij opgenomen worden op de intensive care? 'Praat erover'

"Ik weet nog dat ik naar lucht happend de ic werd binnengereden, door de sluizen heen. Het personeel zag er allemaal hetzelfde uit. Aan iedere arm werden meerdere dingen aangesloten. Een bloeddrukmeter, een infuus voor vocht. Plakkertjes voor de ECG op je borstkas. Er stond een muur aan apparaten achter me."

Hij kijkt naar zijn eigen armen en borstkas, ziet zijn eigen hartslag op een schermpje en denkt: nu ben ik aan de goden overgeleverd.

Allemaal corona

Kees-Jan lacht grimmig als hij eraan terugdenkt. "Ze zeiden tegen mijn zoon dat zijn vader de eerste coronapatiënt was hier op de ic met corona."

Maar Kees-Jan is niet lang de enige. "Ik heb drie keer een bed voorbij zien rijden met ernstig zieke patiënten. Ze lagen allemaal op hun buik. Allemaal corona. Allemaal aan de beademing. Toen besefte ik wel dat ik er nog redelijk geluk had: ik kreeg extra zuurstof, maar hoefde niet aan de beademing en moest rechtop zitten."

Wat maakt dat hij zich die afdeling – 'de vervelendste plek waar ik ooit ben geweest' – nog levendig kan herinneren.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Philips levert eerste 100 beademingsapparaten voor extra IC-bedden, 900 volgen snel

Net een aquarium

Alle patiënten liggen achter een soort glazen wand. Zes ic-bedden op een rij. "En achter dat glas zit het medisch personeel je continu te monitoren. Alsof ze in een aquarium zaten. Er wordt echt geknokt, door zowel de patiënten als het personeel. En als je op een knop drukt, dan moeten ze hun hele pak weer aan, maskers voor, om je te helpen. Echt: die doktoren en verpleegkundigen zijn de hele dag bezig met aankleden, zorgen, uitkleden. Aankleden, zorgen, uitkleden."

Daar heeft hij zich later nog weleens schuldig om gevoeld. "Dan had ik alleen een glaasje water nodig, en moest iemand daarvoor weer helemaal in zo’n pak worden gehesen."

Een verpleegkundige draagt een mondkapje op een ic-afdeling Een verpleegkundige draagt een mondkapje op een ic-afdeling

Vanwege het besmettingsgevaar mag er niemand bij hem. "Dat vond ik eigenlijk nog het vervelendst voor mijn familie. Weet je, ik lag daar, ik was het lijdend voorwerp, en ik dacht alleen maar: schiet maar op met al die piepende en zoemende hulpmiddelen, maak me alsjeblieft zo snel mogelijk beter."

"Maar in de familiekamer zat mijn zoon in zijn eentje, die het niet meer trok. Mijn twee dochters en hun partners hebben hem opgevangen, maar mijn vrouw en andere dochter zaten thuis. Ziek op de bank, te wachten op nieuws. En die ziekte is zo grillig, zo onvoorspelbaar. Niet te doen, eigenlijk."

Nog lang niet klaar met leven

"Het was onmenselijk", zegt de vrouw van Kees-Jan op de achtergrond van het telefoongesprek. "Ja. Onmenselijk", herhaalt Kees-Jan. Of hij zelf aan de dood heeft gedacht? "Het schiet door je hoofd, ja. En dan dacht ik ook: maar ik ben nog lang niet klaar met het leven!"

En hij voelde zich een 'melaatse'. "Dat is misschien een groot woord, maar het voelt heel gek dat je geen fysiek contact kan hebben." Overigens is dat gevoel er nog steeds, ook nu hij weer thuis is sinds een week. In totaal lag hij zeven dagen in het ziekenhuis, en drie dagen op de ic.

Pas 40 coronapatiënten ontslagen van ic

De cijfers over het aantal Nederlandse patiënten op de intensive care veranderen per minuut. Bij de publicatie van dit artikel waren 40 coronapatiënten ontslagen van de ic.

1127 coronapatiënten liggen op de ic voor behandeling. 168 mensen zijn op de ic overleden als gevolg van het virus.

Bron: Stichting NICE

Dolblij, maar ook bang

"Familie en goede vrienden zijn dolblij om me te zien, maar houden wel ruim afstand. Méér dan anderhalve meter. Wel vijf meter. Ik zou wel behoefte hebben aan meer duidelijkheid. Wanneer ben je nou officieel gezond en niet meer besmettelijk?"

"Maar goed. Ik snap die angst. Neem niemand iets kwalijk. Niemand wil ziek worden, en mijn omgeving heeft wel ingezien dat iedereen het kan krijgen."

"Er zijn nog zat mensen in Nederland die denken dat zij het niet kunnen krijgen. Nou, ik heb nieuws voor die mensen: ik heb het gekregen, en ik was ook jong en gezond."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Coronapatiënten Erasmus MC krijgen antistoffen van genezen mensen

Kees-Jan is door het spreekwoordelijke oog van de naald gekropen. “Ik knapte vrij snel op, had steeds minder zuurstof nodig. Ik weet nog hoe ik na een paar dagen van de ic werd afgereden en zei tegen de verpleegkundigen: 'Kunnen jullie een beetje langzaam rijden?'"

Bewust meemaken

"Ik wilde dit moment bewust meemaken. Ik ben met een rotvaart naar de ic gebracht, dat was heftig, maar nu was ik aan de beterende hand en kon ik naar de kunstwerkjes kijken die aan de muur van de gang hingen. En ja, ik heb gehuild. Dat mag je best weten."

Hij werd weer naar de kamer gebracht waar hij in eerste instantie binnenkwam, op de longafdeling. "Er lag een stapel van 15 centimeter hoog, allemaal kaarten voor mij. Die heb ik op mijn gemak bekeken, opgehangen. Al die lieve woorden. Dat was echt een euforisch moment, die ic verlaten en in een normale ziekenhuiskamer uitrusten."

Nu, als hij thuis op de bank beelden op het nieuws van een volle ic ziet, zapt hij weg. “Ik wil het niet zien. Ik heb op die plek mensen radeloos zien rondlopen, zo van: wat gebeurt hier allemaal? Het is echt geen afdeling om vrolijk van te worden. Mensen hangen tussen leven en dood."

Het is niet voor niets dat Kees-Jan twee gesprekken heeft gehad met de ziekenhuispsycholoog, over wat er is gebeurd. Om het een beetje te verwerken. En tegelijkertijd ben ik héél dankbaar dat de ic er is en al die topmensen in de gezondheidszorg. Wat kunnen die knokken, zeg. Dankzij hen ben ik er weer bovenop gekomen."

Waar zijn mijn spieren gebleven? 

Niet dat hij al de oude is. "Ik zat net op de bank en dacht: ja, waar zijn mijn spieren eigenlijk gebleven?” Maar samen met zijn vrouw – die er ook weer wat beter aan toe is – maakt hij wandelingen. Eerst door de tuin, honderd meter, tweehonderd meter, nu buiten. Hij heeft zelfs al weer gefietst. Niet de 70 kilometer die hij normaal doet, maar 30.

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Speciale afdeling voor stervende coronapatiënt: 'Hier is tijd voor waardig afscheid'

"Maar ik mag niet klagen. Ik geniet gek genoeg extra van het mooie weer, een rondje op de fiets, een wandeling, samen eten, de kinderen, aanhang, en onze kleinzoon. Ik hoorde eergisteren op het nieuws dat er op dat moment pas 20 mensen levend de ic hadden verlaten nadat ze corona hadden gehad. Pas 20! Toen keken we elkaar wel even aan van: één van hen ben ík gewoon."

Een film. Het was een film. Een slechte film, maar wel met een goed einde.

Dagelijkse update nieuwsbrief

Dagelijkse update

Wil jij iedere middag een selectie van het belangrijkste nieuws en de opvallendste verhalen in je mail? Meld je dan nu aan voor de dagelijkse update.

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore