Zij houden Nederland draaiende

'Ik wil werken. Ik wil helpen', zegt stewardess Tum

30 maart 2020 08:39 Aangepast: 04 april 2020 11:37
Stewardess Tum

Het zijn gekke tijden in Nederland. In deze serie laten we de mensen aan het woord die ons land draaiende houden. Vandaag Tum (47), die als stewardess meegaat met vluchten om gestrande Nederlanders alsnog thuis te brengen. "Er is een andere sfeer aan boord."

"Ik weet zeker dat als ik mensen zou vragen of ze in een een vol vliegtuig stappen, nu, dat ze nee zouden zeggen. Niemand wil urenlang met 400 passagiers om je heen zitten die onmogelijk op veilige afstand kunnen blijven. 

Ik wil dat ook niet, als ik heel eerlijk ben, maar ik heb wél gekozen voor deze baan en ik hou van mijn vak, dus ik doe het. Iedereen denkt dat er geen enkel vliegtuig meer de lucht in gaat, maar wij brengen mensen thuis. Nog steeds. En als je familielid nu ergens ter wereld vastzit, dan begrijp ik dat je maar één ding wil, en dat is diegene naar huis krijgen."

Miniatuurvoorbeeld
Aflevering 7:

'We zijn dag én nacht open', zegt Judith van de kinderopvang

"Ik ben nu met een aantal repatriëringsvluchten meegegaan, en elke keer merk ik, als een soort onderbuikgevoel: de sfeer is anders aan boord. De mensen zijn stil. Rustig. Gelaten. Ze kijken zorgelijk. Als iemand hoest, kijkt het hele vliegtuig om. Net zoals in de supermarkt."

Andere sfeer

"Er zitten geen toeristen die net een heerlijke vakantie hebben gehad, of die op het punt staan om een prachtige reis te gaan maken. Er zitten mensen in onze vliegtuigen die soms weken ergens hebben vastgezeten. Die niet wisten wanneer ze naar huis konden. En óf ze naar huis konden. Of ouders die hun gestrande dochter op gaan proberen te halen aan de andere kant van de wereld."

Zij houden Nederland draaiende

Premier Rutte zei in zijn toespraak op tv tegen heel Nederland: 'We moeten dit met z'n allen doen'. Maar hoe ziet dat er in het dagelijks leven uit? 

RTL Nieuws plaatst met deze serie dagelijks verhalen van de mensen die doorwerken. De mensen die ervoor zorgen dat onze samenleving, zo goed en zo kwaad als het gaat, door blijft draaien.

Teruglezen? 

Bekijk hier de eerdere afleveringen met juf Ilanit, buschauffeur Bart, pizzabezorger Bora, Niek van de voedselbank en drogist Lammie.

Tips, suggesties? Mail naar lisanne.van.sadelhoff@rtl.nl

"Ook mijn werk is veranderd. We dragen mondkapjes en handschoentjes. Allemaal niet stewardsessproof zoals normaal, maar nu is ook niet 'normaal'. We moeten zo veel mogelijk mensen gezond van A naar B krijgen. Het aantal contactmomenten is daarom ook geminimaliseerd: we komen veel minder vaak langs met eten en drinken."

"Ik ben trots op mijn vak." "Ik ben trots op mijn vak."
Dagelijkse update nieuwsbrief

Dagelijkse update

Wil jij iedere middag een selectie van het belangrijkste nieuws en de opvallendste verhalen in je mail? Meld je dan nu aan voor de dagelijkse update.

Bel me maar

"De mensen begrijpen dat wel, ik heb nog niemand erover horen klagen. Nu is ook niet echt een tijd om te klagen: we moeten het met z’n allen doen, en er met z’n allen wat van maken aan boord."

"Ik sta nu reserve, maar ik kan elk moment worden opgepiept voor een vlucht om mensen terug te halen. Ik heb mijn telefoon continu bij me, zelfs als ik naar de wc ga, en ik denk ook: bél maar. Ik wil werken. Ik wil helpen."

Concert tijdens quarantaine: 'Muziek brengt vrolijkheid'

Om de boel iets dragelijker te maken hield saxofonist Yarden Klayman een concert vanaf een dak in Tel Aviv.

"En tegelijkertijd vind ik het ook wel eng. Een land kan ineens zomaar zijn grenzen dichtgooien, terwijl wíj daar net met onze crew zijn geland. Ja, dan zit je daar, in deze onzekere tijden, waarvan je niet weet hoelang het duurt. Terwijl je gezin – mijn man, kinderen – in Nederland zijn."

Niet lullen maar poetsen

"Maar toch doe ik het. Mijn cabinecollega’s en ik zeggen weleens tegen elkaar: ‘Dit is waar we op zijn aangenomen’. Flexibiliteit, hart voor het bedrijf, niet lullen maar poetsen, huppetee, schouders eronder. We hebben een dienstverlenend beroep. Is er een probleem? Dan zoeken we naar een oplossing."

Miniatuurvoorbeeld
Aflevering 10:

'Al die mensen op hun buik in bed, griezelig', zegt ic-verpleegkundige Arie

"Het voelt goed om dit te doen. Aan het eind van zo’n repatriëringsvlucht heb ik een schorre stem van het praten. Je merkt nu juist hoe belangrijk het is om te luisteren." 

Dankbaarheid

"De verhalen worden steeds schrijnender en ernstiger. Je hoort ook steeds meer via sociale media verhalen van mensen die echt niet meer terug kunnen komen. Sommige mensen sturen mij ook berichtjes. Dan zeg ik: ‘Als ik een vliegtuig had gehad, was ik je persoonlijk op komen halen’. Maar ja, zo werkt het helaas niet."

Miniatuurvoorbeeld
Aflevering 9:

'We kunnen zelfs niet knuffelen', zegt woonbegeleider Danisha

"Ik voel ook meer dankbaarheid. We krijgen soms een staande ovatie van mensen zodra we zijn geland. Maar ik zie mezelf niet als held hoor. Nee joh. Ik verricht geen heldendaad, ik ben slechts één poppetje dat soms toevallig op een vlucht zit die Nederlanders terug naar huis haalt.

En elke keer als we dan weer een vliegtuig op Nederlandse bodem hebben laten laden, dan denk ik: fijn, deze lading hebben we alvast veilig thuisgebracht."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore