Exclusief interview

Broer van de koning, maar bovenal gewoon Constantijn: 'Ik kon vrij meedogenloos zijn'

13 oktober 2019 07:57 Aangepast: 13 oktober 2019 12:27
Constantijn en zijn zoon Claus-Casimir Beeld © RTL Nieuws

Prins Constantijn is prins, maar ook vader, broer, zoon, echtgenoot. Een man die zijn boodschappen bij de Appie doet. En sinds deze week 50 is. De prins die camera's op afstand houdt, blikt voor één keer met RTL Nieuws terug op zijn leven. "In de puberteit dacht ik weleens: vinden deze mensen mij leuk om wie ik ben, of om mijn naam?"

De RTL Nieuws Special 'Constantijn, meer dan een prins' wordt om 22:30 uur uitgezonden op RTL4 en is ook te zien op Videoland.

Nee, er is niet één moment geweest waarop Constantijn besefte: ik ben een prins. Althans, hij kan het zich niet meer herinneren. Wat hij nog wel weet? "Het moment dat mijn moeder vertelde dat ze koningin werd. Het was een bom die insloeg."

Ze werden met z’n drieën bij hun ouders geroepen: Willem-Alexander, Friso en Constantijn. We moeten jullie iets vertellen, was de boodschap.

'Mijn leven is over'

"Ik weet nog waar ik zat", vertelt de prins in zijn werkkamer in Den Haag. "Ik dacht: nu gaat alles veranderen. Mijn leven is over. Mijn vrijheid, onbezonnenheid. We zouden toen ook van Baarn naar Den Haag verhuizen."

Constantijn, de jongste broer van koning Willem-Alexander, staat eigenlijk nooit met zijn privéleven in de aandacht. Journalisten laat hij niet zo dichtbij komen. "Voor mijn werk wel. Maar het gaat nooit over mijn privéleven, overwegingen, of hoe ik in het leven sta. Dat is vrij zeldzaam. Het is niet ongemakkelijk, maar het is wel anders. Het is makkelijker om te praten over mijn werk. Over jezelf praten… ik vind het moeilijk."

De prins gaat gewoon naar de supermarkt. "Als ieder ander." De prins gaat gewoon naar de supermarkt. "Als ieder ander."

Uitzondering

Toch doet hij het, bij wijze van uitzondering, omdat het zijn vijftigste verjaardag is. Voormalig RTL Nieuws-presentatrice Diana Matroos, die hij kent van onder andere zijn werk, volgde hem een tijdje en was welkom op zijn kantoor en bij hem thuis. Onder etenstijd.

De afzuiger blaast, er staan al pannen op het fornuis, dochters Eloise (17) en Leonore (13) en zoon Claus-Casimir (15) zijn thuis. Constantijn maakt melanzane alla parmigiana, een Italiaans ovengerecht. Hij is net bezig met het grillen van de aubergines.

En daarna: aan tafel.

En eenmaal aan tafel: geen telefoons, vertellen zijn kinderen aan Diana.

"Soms is-ie heel streng", zegt Leonore: "En soms heel los." Claus-Casimir: "Heel streng? Niet echt. Of nou ja… Trouwens. Nu ik erover nadenk…" Leonore: "Soms heeft hij van die moods en dan maakt-ie alleen maar grappen."

Constantijn werd geboren in 1969, als zoon van prinses Beatrix en prins Claus en broertje van Friso (1968) en Willem-Alexander (1967). Tot hun moeder koningin werd, woonde het gezin in Baarn. Daarna verhuisden ze naar Den Haag. "Dat was de consequentie."

Was je vrijheid toen ook echt voorbij, zoals je verwachtte?

"Ten dele wel", zegt hij.

"Ik had ook het gevoel dat men naar mij keek. Zeker wat later, in de puberteit. Vinden mensen me nou leuk omdat ik ben wie ik ben, of om mijn naam? Dat vond ik wel een moeilijke periode."

Maar hij had altijd wel een groep goede vrienden. "Binnen die groep heb ik me altijd heel veilig gevoeld, en ook binnen de familie, dus ik heb het niet als heel nadelig ervaren."

Constantijn, Laurentien en hun kinderen. Constantijn, Laurentien en hun kinderen.

Arrogant? 

Soms, geeft hij toe, heeft hij zijn 'sensor' weleens te scherp afgesteld. Bijvoorbeeld tijdens zijn studententijd in Leiden. "Ik kon daar vrij meedogenloos in zijn. Als ik het gevoel had dat iemand net iets te aardig was, ging meteen het licht op rood. Ik denk dat mensen mij af en toe best arrogant vonden. Maar ik dacht dan: waarom ben jij zo geïnteresseerd? Achteraf zijn veel van die mensen trouwe vrienden geworden. Ik heb nu wel geleerd mijn oordeel uit te stellen."

Natuurlijk heeft Constantijn een koninklijke titel, maar hij doet ook gewoon boodschappen. Bij de Appie. Karretje voor zijn neus, nadenkend wat hij ook al weer nodig had. Het leven zoals ieder ander, noemt hij het zelf.

En ja, dan draaien mensen wel om. Ze spreken hem soms aan. "Dan denken ze: héé, wat doet die hier. Ze verwachten niet dat de broer van de koning in de supermarkt rondloopt."

Diana Matroos interviewt prins Constantijn onder andere in zijn werkkamer. Diana Matroos interviewt prins Constantijn onder andere in zijn werkkamer.

Terwijl Willem-Alexander zich voorbereidde op het koningschap, hadden jij en Friso dezelfde positie. Hebben jullie daar weleens over gesproken?

"We spraken wel met z’n drieën over wat die rol betekende. Misschien hebben we wel te weinig respect gehad voor die uitzonderingspositie van Alexander. Wij hadden zoiets van: we zijn hetzelfde, drie broers. We hebben weinig aan Alexander gevraagd hoe hij erin stond. Voor ons was het evident: dat is jouw toekomst. Het pad lag in die zin redelijk uitgestippeld voor hem."

'Soms lukt het niet'

Als de naam Friso valt, dan valt er ook een stilte. Een stilte die even duurt. "Ja", zegt Constantijn. "Dat gebeurt weleens. Ik kan het niet beschrijven. Soms kun je zó over hem praten" – hij wuift met zijn hand – "en het volgende moment lukt het totaal niet."

Friso is overal, zegt Constantijn, sinds hij in 2013 overleed na een skiongeluk. "Hij is een belangrijk deel van ons gezin. Ik ben peetoom van zijn oudste dochter, ik vertel ook af en toe verhalen over Friso.

De drie broers Willem-Alexander, Friso en Constantijn. De drie broers Willem-Alexander, Friso en Constantijn.

Als iemand verdwijnt...

Hij mist niet alleen zijn broer, maar ook een 'rationale, analytische sparringpartner' met verstand van investeren, ondernemen. Friso was degene die Constantijn aanmoedigde de stap van de overheid naar het bedrijfsleven te maken. "Daardoor ben ik met ondernemerschap en technologie in aanraking gekomen."

"Als iemand verdwijnt, herinner je je die persoon in zijn beste vorm", vervolgt Constantijn. "Toen mijn vader overleed… Ik herinner me hem niet meer als een zieke man, maar als een energieke vader die af en toe best wel lastig was." Hij glimlacht een beetje.

Prins Claus met zijn zonen Friso (l) en Constantijn. Prins Claus met zijn zonen Friso (l) en Constantijn.

Jouw vader heeft weleens aangegeven dat er meer van zijn talent gebruik had mogen worden gemaakt. Hoe heb jij dat ervaren?

"Mijn vader had wel meer talenten. Maar hij heeft ook altijd gezegd dat de kansen die hij kreeg in de positie waarin hij kwam heel groot zijn geweest. Maar hij is ook een hele periode ziek geweest, waardoor hij er niets van kón maken, waar hij worstelde met depressiviteit en later met parkinson. Die beperking is hem natuurlijk niet opgelegd door de constitutionele structuur."

Hoe is dat om als kind mee te maken?

"Ik begreep niet in welke wereld hij zat. Iemand kan op een moment heel normaal zijn, en ineens heel erg in de put zitten. Wij maakten dan weleens ruzie, en dat had dan enorme impact op hem. Hij trok het heel slecht als de familie niet in harmonie was. Terwijl het soms best goed is voor kinderen om een keer ruzie te maken. Ik vond het moeilijk om me in te leven en om te helpen in wat hij meemaakte. Daar voelde ik me redelijk machteloos over. Ik denk wij allemaal wel."

Niet onze aard

Er werd wel over gesproken binnen het gezin, maar niet heel diepgaand. "We gingen niet diep in op onze emotionele roerselen. Dat is niet onze aard."

Maar toen kwamen 'de vrouwen' in hun leven, Laurentien, Máxima en Mabel. Constantijn glimlacht. "Die hebben ons geholpen wat meer open te staan.

Prins Constantijn en zijn vrouw Laurentien tijdens Prinsjesdag in Den Haag. Prins Constantijn en zijn vrouw Laurentien tijdens Prinsjesdag in Den Haag.

'Met z'n allen'

Achttien jaar geleden trouwde Constantijn met Laurentien Brinkhorst. Ze kennen elkaar omdat hun moeders met elkaar omgingen in hun studententijd. "Ik heb erg veel geluk gehad met Laurentien. We staan hetzelfde in het leven."

Ze zijn niet alleen getrouwd en samen ouders, maar hebben ook samen een bedrijf, sinds twee jaar. Stichting Number 5 heet het. Ze ontwikkelen sociale initiatieven vanuit hun kantoor in Den Haag.

Twee keer per jaar treden ze als prinsenpaar in de openbaarheid: op Koningsdag en op Prinsjesdag – de dag waarop de leden van het koninklijk huis in vol ornaat uit de koets stappen. "Constitutioneel het belangrijkste moment van het jaar", zo noemt de prins het. "Daarom is het belangrijk dat we dat met z’n allen doen."

Prins Constantijn en zijn broers Willem-Alexander en Friso. Prins Constantijn en zijn broers Willem-Alexander en Friso.

'Kom op'

Het echtpaar woonde een aantal jaar met hun kinderen in Brussel, toen Constantijn daar bij de Europese Commissie werkte. Nu is Den Haag hun thuisbasis. Waar de prins elke zaterdag – als het éven kan – langs de lijn staat om Claus-Casimir aan te moedigen bij zijn voetbalwedstrijd. Een 'ritueel'.

"Daar geniet ik wel van. Ik vind het leuk dat hij zo enthousiast is." Maar ook denkt hij soms: kom op, harder erin. Doe eens een beetje fanatieker. "Het gaat er niet om dat je wint, maar dat je knokt."

Zijn zoon: "Maar het is echt niet leuk als je altijd verliest." Constantijn: "Het gaat om de inzet. Niet om het resultaat." "Heel cliché, pap." "Ja, dat is heel cliché."

"Ik heb geluk gehad met Laurentien", zegt prins Constantijn. "Ik heb geluk gehad met Laurentien", zegt prins Constantijn.

Langs de lijn

Zelf voetbalde Constantijn vroeger in Baarn. Maar zijn ouders waren niet van die typische langs-de-lijnouders. "Wel gingen we iedere zondag wandelen, naar mijn grootouders. Daar namen ze de tijd voor. En met mijn vader kastanjes poffen, als die er waren. Ik heb absoluut niet het gevoel dat ze ons hebben verwaarloosd."

Gastvrij. Dat woord komt in Constantijn op als hij aan zijn ouders denkt. Daar waren ze volgens hem geweldig in. "Ze hadden het gevoel dat wij buitenshuis niet zoveel vrijheid hadden als andere kinderen, dus ze zeiden altijd: je mag iedereen meenemen. Ze hebben ons behoorlijk wat ruimte en vertrouwen gegeven."

Iets wat hij meeneemt nu hij zelf vader is van kinderen die in de puberteit zijn, of zelfs al daar voorbij.

Een moment van loslaten…

"Ik vind niets leukers dan te zien dat ze volwassen worden, met een eigen mening, eigen problemen, een eigen belevingswereld, ook lós van ons. Ik vind loslaten niet zo'n probleem. Ik ben niet zo bezitterig. Laurentien ook niet. Hoe meer wij hun de ruimte kunnen laten om zichzelf te ontwikkelen, en zelfstandig in de wereld te staan, hoe leuker het wordt."

Maar hij geeft ook toe: een gezin is soms ook hard werken. "Heel veel ouders hebben te maken hebben met computerspelletjes, en vaak die telefoons. Dat we willen dat ze meer buiten zijn. Dat levert lange vervelende discussies op. Maar ik heb ook wel gemerkt dat je er als ouder niet heel veel impact op hebt. Die telefoon is ook weer nodig voor school, vriendjes."

Hij steekt liever positieve energie in de relatie met zijn kinderen, dan in het verbieden van dingen.

Voelt het leven als lid van het koningshuis soms als een gouden kooi?

"Nee. Nee. Echt niet. Je kunt het opzoeken, je kunt jezelf zielig vinden. Maar dat heeft helemaal geen zin. Als je gaat roepen 'ik zit in een gouden kooi', dan wat? Je moet zoeken naar kansen, je krijgt ook heel veel positieve dingen door de positie waarin ik zit."

En hij geeft toe: als hij met start-ups in het buitenland is, gaan er misschien deuren open die normaal niet opengaan. "Klinkt misschien wat banaal, maar het ís nu eenmaal zo. Op die manier vind ik het geen probleem om mijn positie te gebruiken."

Koning Willem-Alexander, koningin Máxima, prinses Laurentien en prins Constantijn in hun officiële rol. Koning Willem-Alexander, koningin Máxima, prinses Laurentien en prins Constantijn in hun officiële rol.

Geluk gehad

De prins wijst naar boven, boven zijn hoofd. "Ik heb het geluk gehad dat ik helemaal daar bovenin ben geboren en opgegroeid."

Maar hij voelt zich niet schuldig om die bevoorrechte positie. "Ik zou die positie iedereen gunnen, dus waarom zou ik me schuldig voelen?"

Wel is er een verantwoordelijkheidsgevoel. En dat gevoel is behoorlijk sterk. "Iedereen krijgt het leven zoals het hem aangeboden wordt. Daarna moet je het zelf maken. Ik heb de afgelopen vijftig jaar geprobeerd die bevoorrechte positie in te vullen met kennis en ervaring. Ik haal er plezier uit om er iets mee te doen, een waardevolle bijdrage te leveren aan Nederland, de medemens, maar ook mijn familie. Dat is hoe ik erin sta."

Interview: Diana Matroos  Tekst: Lisanne van Sadelhoff  

  

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`