Stichting Ambulance Wens

Lof en diepe dankbaarheid voor 'superheld' Kees met zijn ambulances

14 maart 2019 07:04 Aangepast: 14 maart 2019 07:33
Met zijn stichting heeft Kees Veldboer al duizenden laatste wensen vervuld. Beeld © Stichting Ambulance Wens

'Dit zijn superhelden' en 'die man verdient een lintje'. Zomaar wat reacties op ons artikel over Kees, die met zijn Stichting Ambulance Wens wensen van zieke mensen in vervulling laat gaan. Tientallen mensen schreven over de wensen die de stichting voor hen en hun dierbaren heeft vervuld.

Een van hen is Sanne Paauwe, die eind 2017 haar twee kinderen Lily (5) en Mike (3) verloor bij een auto-ongeluk. Zelf raakte ze daarbij zwaargewond. Zo zwaar, dat ze eigenlijk niet aanwezig kon zijn bij de afscheidsdienst van haar kinderen. 

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Kees laat stervenden nog één keer echt leven: 'En dan is het goed'

Sanne met haar twee kinderen Mike en Lily. Sanne met haar twee kinderen Mike en Lily.

"Ik ben ze heel dankbaar", vertelt Sanne. "Zonder hen had ik mijn kinderen nooit meer kunnen zien." De vrijwilligers brachten haar niet alleen naar de uitvaart, ze zorgden er ook voor dat Sanne twee dagen naar het rouwcentrum kon om afscheid te nemen van haar kinderen. 

"Ze bleven bij me, zodat ze me weer konden meenemen als er toch wat zou zijn. En na de uitvaart brachten ze me ook nog eens naar huis, nadat ik ontslagen was uit het ziekenhuis. Die mensen verdienen een lintje."

Stichting Ambulance Wens

De Stichting Ambulance Wens is opgericht door ambulancemedewerker Kees Veldboer. Hij begon met het vervullen van de laatste wensen van patiënten vanuit zijn woonkamer, met een ambulance die hij van zijn werkgever kreeg. Inmiddels is het elf jaar later en vervult zijn stichting zes wensen per dag – alleen al in Nederland.

Stefans vrouw, haar opa, Peter en Stefan op de bruiloft. Stefans vrouw, haar opa, Peter en Stefan op de bruiloft.

Toen Stefan Quaak in 2015 ging trouwen, was zijn vader Peter ernstig ziek. Hij had nierkanker, uitgezaaid naar zijn longen, lymfen en lever. "De dokters hadden hem opgegeven", vertelt Stefan. 

Dankzij de ambulancevrijwilligers kon zijn vader uiteindelijk toch bij de bruiloft zijn. "Dat was geweldig. Hij was ook nog eens mijn getuige, wat heel speciaal was." Op de bruiloft waren zelfs twee ambulances aanwezig, vertelt hij. "Met de opa van mijn vrouw ging het ook slecht, maar ook hij kon erbij zijn dankzij de stichting."

Mooiste dag

Peter overleed een dag na de bruiloft op 58-jarige leeftijd. "We gingen van geluk naar verdriet. Heel erg genieten konden we niet, maar de gedachte dat hij en de opa van mijn vrouw erbij konden zijn, dat is zo fijn. Mijn vader heeft er echt naartoe geleefd om die dag mee te maken. Daarna dacht hij waarschijnlijk dat het zo wel goed was."

Stefan vindt het moeilijk om onder woorden te brengen wat de stichting voor hem heeft betekend. Hij is er even stil van. "Het betekent zoveel voor de zieken en nabestaanden", zegt hij tenslotte. "Het maakt heel veel in me los. Door die mensen is het mijn mooiste dag geworden."

Nynke bij de ambulance en tijdens een huifkartocht op het familieweekend. Nynke bij de ambulance en tijdens een huifkartocht op het familieweekend.

Laatste familieweekend

"Deze mensen zijn geweldig", zegt Rosytha Bulen. Dankzij Kees' stichting kon haar moeder Nynke, die een hele agressieve hersentumor had, nog één keer een weekend weg met haar familie. 

"Mijn moeder keek zo naar het familieweekend uit, het heeft haar heel erg op de been gehouden", vertelt Rosytha. "Dat zeiden haar behandelaars ook. Eenmaal thuis, na het weekend, had ze niets meer om naar uit te kijken. Toen is het heel hard bergafwaarts met haar gegaan."

Nynke overleed uiteindelijk een maand later, op 65-jarige leeftijd. "Het heeft zoveel betekend, zowel voor mijn moeder als voor ons. Het klinkt zwaar, maar door de vrijwilligers, die zich zo belangeloos inzetten, heb ik een andere kijk op de samenleving gekregen. Ik denk dat ze zelf niet eens beseffen wat hun werk voor mensen betekent. Die mensen zijn in- en ingoed."

Enkele reacties op het artikel over Kees en Stichting Ambulance Wens:

"Respect voor jullie! Zo dankbaar dat deze stichting bestaat! Mijn zus is hierdoor met haar kids nog een keer naar Disney geweest en met heel de familie nog een weekje weg.. kort daarna is zij overleden♥️ onze dank is groot en herinneringen die heel dierbaar zijn!" - Inge Mouthaan

"Jullie doen fantastisch werk! Maken zoveel mensen en nabestaanden gelukkig door nog een laatste wens te vervullen. Mijn oma kon nog bij onze bruiloft zijn! Zonder jullie inzet was dit niet mogelijk! Kanjers! [...]" - Astrid van der Poll

"Zo fijn dat er mensen bestaan zoals Kees!!!! Mijn vader wilde voor zijn dood nog graag een keer naar de zee, maar zelf kon hij niet gaan... We zijn toen ook met een wensambulance gegaan! We gingen met hem in een speciale rolstoel het strand op, en hebben nog heerlijk gegeten bij het restaurant aan zee!!!  [...] Ik ben deze mensen enorm dankbaar!!! 🖤" - Ester van Rooyen

"Deze mensen doen fantastisch werk. Zij hebben het vorig jaar juni mogelijk gemaakt dat mijn vader aanwezig kon zijn bij de bruiloft van zijn oudste kleindochter. Dit was voor hem een onvergetelijk moment en gaf hem de kracht om door te blijven vechten. Helaas was hij te veel verzwakt, kwamen er steeds meer complicaties en is hij op 31 december overleden.  [...]" - Anita Vermaesen-Wezenberg

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Laatste wens: nog één keer naar Rijksmuseum

Kees' stichting heeft inmiddels meer dan 200 vrijwilligers, onder wie ambulancechauffeurs, politieagenten en brandweermannen, en heeft meer dan 12.000 wensen uitgevoerd. Benieuwd naar het verhaal van Kees? Dat kun je hier lezen.

`