Zondaginterview

Maud bouwde kinderdagcentrum voor 11-jarige dochter: 'Suus kan meer dan wachten op de volgende fles'

20 januari 2019 08:15 Aangepast: 20 januari 2019 08:55
Maud met haar dochter Suus. Beeld © Lvfphotography

De kinderen van Maud Halkes (46) gaan naar school, naar hockey en spreken met vrienden af. Behalve haar jongste dochter Suus (11). Zij zal nooit zelf naar school fietsen, een opleiding volgen of een baan krijgen. Suus heeft een ernstig meervoudige beperking. "Toch wil ik dat ook zij meedoet in de maatschappij."

Aan de kapstok in de hal van het kinderdagcentrum in Rijswijk hangen drie jassen. De verf zit vers op muren, de laatste hand aan de keuken wordt gelegd. Nog geen twee weken geleden opende KDC AandachtsLab haar deuren, speciaal voor kinderen zoals Suus.

Suus ligt in de ballenbak. Ze kijkt om zich heen en ziet haar moeder. Haar mondhoeken krullen omhoog, haar ogen twinkelen. Dan pakt ze een bal en gooit die rond. Suus heeft geen diagnose, geen enkele arts weet waarom Suus gehandicapt is. Haar ontwikkelingsniveau wordt geschat op zeven maanden. Ze kan niet praten en heeft 24 uur per dag zorg nodig. Maud: "Maar ze kan meer dan in een hoekje zitten en wachten op een nieuwe fles of een schone luier."

Suus op het nieuwe kinderdagcentrum in de ballenbak. "Hier hebben we één begeleider op twee kinderen zodat de kinderen zich optimaal kunnen ontwikkelen." Suus op het nieuwe kinderdagcentrum in de ballenbak. "Hier hebben we één begeleider op twee kinderen zodat de kinderen zich optimaal kunnen ontwikkelen."

'Ik miste specialisme'

Dat Suus zich kan ontwikkelen, zag Maud na een dolfijnondersteunde therapie op Curaçao een paar jaar eerder. In het begin duwde ze de dolfijn weg." Maud lacht. "Hadden we hier nou tien uur voor in het vliegtuig gezeten?" Maar na de twee weken intensieve therapie verbeterde het gedrag van Suus. Ze beet zichzelf niet meer zo vaak en maakte contact met de buitenwereld. "Ze keek ineens achterom om te zien waar ik was. En met een loopwagentje maakte ze daarna haar eerste stapjes."

Suus kan wel leren, het kost alleen giga veel tijd. "Ik zag de verbeteringen op Curaçao. Als Suus beter kan leren communiceren, zou dat super waardevol zijn." Suus ging al naar een kinderdagcentrum voor kinderen met een beperking. Maar in haar groepje zaten ook kinderen met autisme en gedragsproblemen. "De zorg was er prima, maar ik miste het specialisme voor kinderen zoals Suus en voldoende kwalitatieve tijd en aandacht om Suus haar ontwikkeling te stimuleren." Daarom is Maud het zelf gaan regelen.

"Suus geeft met haar lichaam aan als ze iets niet wil. Dan gaat ze bijten of huilen. Na de therapie met dolfijnen verbeterde haar gedrag." "Suus geeft met haar lichaam aan als ze iets niet wil. Dan gaat ze bijten of huilen. Na de therapie met dolfijnen verbeterde haar gedrag."

16 wassen in de week

Als Suus baat heeft bij intensieve therapie, dan hebben andere kinderen dat wellicht ook. Samen met een andere moeder ging Maud aan de slag. Ze bezochten veel soortgelijke dagcentra en praatten met specialistische scholen, kinderartsen, revalidatieartsen en kinderfysiotherapeuten. Daarna maakten ze een plan voor een eigen dagcentrum. Het kinderdagcentrum heeft nu drie kinderen, er is ruimte voor acht.

"Toen Suus twee was, hebben mijn man en ik samen de keuze gemaakt dat hij zou blijven werken en ik voor Suus zou zorgen. Maar na jarenlang zestien wassen in de week draaien, therapeuten aflopen en luiers bestellen, vind ik het heel fijn om mijn energie in dit project te stoppen.”

Maud met Suus toen ze nog een baby was. Maud met Suus toen ze nog een baby was.

Dagcentrum uit de grond stampen

Dat Maud kan organiseren blijkt wel tijdens het gesprek. Haar telefoon gaat constant. "Momentje hoor, even de aannemer opnemen. De kraan in de verschoningsruimte lekt." De voormalige kleuterschool is inmiddels omgebouwd tot dagcentrum voor gehandicapte kinderen. Het centrum heeft een snoezelruimte speciaal voor kinderen met een ernstig meervoudige beperking en het opberghok is ruim. "Dat moet ook wel. Elk kind heeft een rolstoel, een statafel, een loopwagen en een gewone rolstoel."

Bij het kinderdagcentrum komt een vast team van fysiotherapeuten, logopedisten en ergotherapeuten. Zij maken de therapie volledig op maat voor de kinderen. Maud wil dat het zorggeld dat ze vanuit de overheid krijgt, naar de kinderen gaat. "Het bestuur en de raad van toezicht werkt vrijwillig." Alle kosten voor de verbouwing van de opvang zijn betaald vanuit fondsen en acties. "Een schilder heeft de hele binnenboel gratis geschilderd. Toen hij dat voorstelde, dacht ik: ben jij in de war? Maar zijn motivatie kwam ook omdat hij zelf een gehandicapte broer had. Mensen zijn zo gul geweest. De ene naaide slabben, de ander zamelde geld in tijdens een hardloopwedstrijd. Fantastisch."

Maud met haar gezin. Maud met haar gezin.

Weerslag op gezin

Maar Maud geeft toe, haar harde werken heeft soms zijn weerslag op haar gezin. Maud heeft samen met haar man Seth nog drie andere kinderen. Floor (19), Pien (18) en Mees (15). "De afgelopen maanden is iedereen tekortgedaan. Ik wil altijd meer tijd en aandacht geven aan de andere kinderen." Daar voelt ze zich weleens schuldig over. "Maar ik weet dat dit tijdelijk is."

Niemand in het gezin klaagt. Iedereen helpt zelfs mee om van het dagcentrum een succes te maken. "Pien deed bijvoorbeeld de afgelopen weken de boodschappen en zorgde dat er eten op tafel stond, Seth stond in het weekend de vloer te boenen bij het kinderdagcentrum."

"Kamperen was niet zo'n succes, maar met z'n allen in een hostel doen we zeker. Hier hebben we voor het eerst met z'n allen een grote reis gemaakt naar Bonaire." "Kamperen was niet zo'n succes, maar met z'n allen in een hostel doen we zeker. Hier hebben we voor het eerst met z'n allen een grote reis gemaakt naar Bonaire."

'Voor een vakantie laden we een halve vrachtwagen vol spullen'

Daarnaast proberen ze net als andere gezinnen af en toe met z’n allen uit eten te gaan, naar theatervoorstellingen en op vakantie. Dat gaat alleen nét wat anders dan bij een doorsnee gezin. "Om 17.30 uur zitten we bijvoorbeeld in het restaurant, want Suus gaat om 19.30 uur naar bed."

Suus kan niet verschoond worden in een restaurant, dus als ze een vieze broek heeft, gaat het hele gezin naar huis. En als ze met z'n allen op vakantie gaan, wordt een halve vrachtwagen volgeladen. "Daar zit een speciale strandrolstoel in, een grote zwemband, haar sondevoeding, medicijnen, natuurlijk haar gewone rolstoel. Het is een hele organisatie."

"Voor een half uur paardrijden, zijn we drie uur onderweg." "Voor een half uur paardrijden, zijn we drie uur onderweg."

'Met een glimlach op het paard'

Ook wil Maud dat Suus, net als de andere kinderen in haar gezin, een hobby heeft. Want Mees roeit en Pien en Floor staan op het hockeyveld. "Ik wil Suus geen hobby ontnemen alleen maar omdat het voor haar ingewikkelder is." Daarom is Maud elke woensdag voor een half uurtje paardrijden, drie uur onderweg. "We moeten zelf met twee vrijwilligers helpen, dus heb ik met vriendinnen een rouleersysteem opgezet zodat Suus elke week met een stralende glimlach op dat paard zit."

Maud houdt niet van op de bank zitten en geeft toe dat ze misschien wat te weinig ontspant. "Zodra ik ’s ochtends wakker word, sta ik 'aan'. Dan schiet ik in de regelmodus. Daar krijg ik gigantisch veel energie van." In maart opent het kinderdagcentrum officieel, daarna wordt het waarschijnlijk wat rustiger. Of toch niet? "Het schoolplein moet nog worden aangepakt. En ik wil een zwembad waar de kinderen kunnen ontspannen. Dat zou ook fantastisch zijn."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`