Slachtofferhulp

Wim was vrijwilliger na stintongeluk Oss: 'De wereld stond op zijn kop'

07 december 2018 09:02 Aangepast: 07 december 2018 10:26
Wim Vermeulen was vrijwilliger voor Slachtofferhulp bij het spoordrama in Oss. Beeld © ANP

Wim Vermeulen zal het stintdrama in Oss waarschijnlijk nooit vergeten. Hij probeerde als vrijwilliger van Slachtofferhulp vooral te luisteren naar de mensen die het ongeluk voor hun ogen zagen gebeuren. Nederland kent miljoenen vrijwilligers, die net als Wim iets goeds doen voor de samenleving. Vandaag is de Dag van de Vrijwilliger.

De gepensioneerde politieman Wim Vermeulen (72) is nu twaalf jaar vrijwilliger bij Slachtofferhulp Nederland. Hij staat slachtoffers van verkeersongelukken, overvallen of andere misdrijven bij. Hoewel hij soms de meest verschrikkelijk dingen hoort zoals in Oss, vindt hij het dankbaar en prachtig werk. "Je kunt mensen echt helpen. Hun verhaal aanhoren waardoor ze hun emoties kwijt kunnen. Dat heb je op dat soort momenten nodig."

Miniatuurvoorbeeld
Lees meer:

'Op zo'n ongeluk als in Oss kán een hulpverlener zich niet voorbereiden'

Hij kan zich 20 september nog goed herinneren. Het was een van de heftigste momenten waarbij hij heeft geholpen. Een jonge vrouw bracht vijf kinderen naar school in een stint. Op een spoorwegovergang werd het voertuig gegrepen door een voorbijkomende trein. Vier jonge kinderen kwamen om het leven.

Lees verder onder het kader

Nederland vrijwilligersland

  • Vandaag is het de dag van de vrijwilliger. Volgens het Sociaal Cultureel Planbureau is Nederland het vrijwilligersland van Europa.
  • Bijna de helft van de Nederlanders (48.5 procent) van 15 jaar en ouder gaf in 2017 aan zich minstens een keer per jaar ingezet te hebben als vrijwilliger.
  • Gemiddeld besteedt een vrijwilliger 4,5 uur per week aan vrijwilligerswerk.
  • De meeste vrijwilligers zetten zich in voor sportverenigingen, scholen, jeugdorganisaties, levensbeschouwelijke organisaties en in de verzorging en verpleging.
  • In Noord-Overijssel doen de meeste mensen vrijwilligerswerk, 61 procent.
  • Veel organisaties zetten vandaag hun vrijwilligers in het zonnetje. Zo ook Slachtofferhulp Nederland. Die plaatst een paginagrote advertentie in de regionale kranten en het AD om de vrijwilligers te bedanken.

Spoed

Toevallig stond er die ochtend een werkoverleg gepland bij Slachtofferhulp. Toen Wim samen met een collega al op weg naar het kantoor was, werden ze gebeld dat er crisis was en ze haast moesten maken. "Op de radio hoorde ik toen net wat er aan de hand was." Eenmaal op kantoor werden de vrijwilligers meteen verdeeld over verschillende locaties waar hulp nodig was. "Dan moet je improviseren."

Wim ging zo snel mogelijk naar de voorschoolse opvang waar collega’s van de stintbestuurster waren. Daar zag hij ook ouders van kinderen. Hectisch was het, zegt hij. "Er was nog niet bekend hoeveel slachtoffers er waren en wat hun situatie was. We zaten aan tafel, maar het was rumoerig. Telefoons gingen de hele tijd af. We hebben zo veel mogelijk de rust proberen te bewaren."

Emotionele sfeer

Toen hij merkte dat hij daar niet veel meer kon doen, heeft hij met diverse mensen afgesproken contact te houden. Daarna gingen Wim en zijn collega naar een basisschool die aan het spoor ligt. Daar waren leerkrachten en ouders die het ongeluk voor hun ogen zagen gebeuren. "De sfeer was emotioneel. Toen we aankwamen, zagen we ze bij elkaar steun zoeken. Het was ingrijpend om te zien, hun wereld stond op zijn kop."

Velen leefden mee na het stintdrama in Oss

Honderden mensen bezochten de rampplek

Het eerste dat hij dan probeert te doen, is: luisteren, vooral luisteren hoe ze het beleefd hebben. "Niet op de klok kijken, maar zo lang blijven als het nodig is zodat ze hun verhaal kunnen vertellen." Ook hier probeerde hij de rust terug te krijgen zodat de paniek van de ouders niet zou overslaan op de kinderen.

Eerlijk zijn

Hij gaf ouders tips hoe ze het drama aan hun kinderen konden uitleggen. Een kort verhaal vertellen, emoties de ruimte geven, gaf hij de ouders mee. En eerlijk zijn. "Als kinderen vragen of er andere kinderen zijn overleden, dan moet je daar niet omheen draaien en dat toegeven. Kinderen kunnen daar heel natuurlijk mee omgaan."

Natuurlijk laat zo’n ongeluk Wim zelf ook niet onberoerd. "Het is goed als je zelf ook emoties hebt, zo kun je beter meeleven. Maar je moet niet mee gaan huilen."

Miniatuurvoorbeeld
Lees meer:

Leanne (32) is flexibel vrijwilliger: 'Past goed bij deze tijd'

Opleiding

Toen hij vrijwilliger werd, heeft hij een uitgebreide opleiding gedaan om te begrijpen hoe slachtoffers kunnen reageren en hoe je dat moet interpreteren. Hoe ze ongestoord hun emoties kwijt kunnen. "Soms is het makkelijker om dat bij een vreemde te doen zoals ik, dan bij een bekende die – hoe goed bedoeld ook – een oordeel of advies kan geven. Dat proberen wij juist niet te doen."

De weken na het stintdrama heeft Wim met een viertal ouders contact gehouden om te peilen hoe het met hen en met de kinderen gaat. "Dan merk je gaandeweg dat ze het steeds beter verwerken en dat je minder nodig bent. Ik verdwijn dan langzaam naar de achtergrond. Zo werkt het en dat is goed."

Reacties

De reacties die hij naderhand kreeg bij een georganiseerde bijeenkomst, waren heel fijn, vertelt hij. "Ik heb ouders handvatten kunnen bieden hoe ze met zo’n ongeluk om kunnen gaan. En tegelijkertijd heb ik ze een hart onder de riem kunnen steken door tijd voor ze te nemen. De dankbare reacties die je dan terugkrijgt… Ja, daar doe je het voor."

`