Sidney werd zomaar neergeschoten: 'Leven zoals ik wilde, is voorbij'

Hij werkte in de bioscoop in Groningen, reisde heel Europa door en leefde als een ware student die hield van stappen en lol maken met vrienden. De wereld lag open voor de 22-jarige Sidney. 

Tot die gitzwarte 15 oktober, vorig jaar. Als toevallige voorbijganger werd hij neergeschoten en doorzeefd met drie kogels. In één klap stond zijn leven stil en was hij al zijn dromen kwijt.

'Uren hulp'

Vandaag hoorde hij in de rechtbank van Groningen de straf voor dader Azim A.: 10 jaar cel en tbs met dwangverpleging. "Dit was de minimale straf voor mij", zegt Sidney. "Geen enkele straf is genoeg. Deze straf betekent niets, hooguit een klein beetje. Ik zal nooit kunnen accepteren wat mij is overkomen."

Het is soms zoeken naar woorden en vechten tegen de emoties. De gebeurtenis, een jaar geleden, doet zichtbaar veel met hem.

Kleine lichtpuntjes

Opstaan, aankleden, naar school gaan; alles wat vroeger zo normaal was, kost nu uren. Er zijn soms lichtpuntjes. "Ik kan sinds kort weer autorijden omdat mijn auto is aangepast. Daar ben ik erg blij mee. Het geeft weer iets van mijn vrijheid terug".

Willekeurig slachtoffer

Sidney fietste vorig jaar oktober nietsvermoedend naar huis toen hij werd aangehouden door een groep jongens. "Ze stonden om me heen. Begonnen wat te trekken en duwen. Daarna werd het zwart."

Liggend op straat werd hij wakker. Met drie kogels in zijn lichaam, afgevuurd door Azim A. Hij was een toevallig slachtoffer. 

Nooit meer lopen

In het ziekenhuis werd duidelijk dat Sidney een dwarslaesie heeft. Hij zal nooit meer kunnen lopen. "In het begin gaf ik mezelf de schuld: waarom was ik gestopt?"

Later kwam het besef. Het leven zoals hij dat wilde leven, kon niet meer. "Ik hield van reizen, maar zal nooit meer zo kunnen reizen als ik wil. Stappen is moeilijk. Mijn vrienden nemen me wel mee, maar veel kroegen in Groningen zijn rolstoelonvriendelijk. Alles is anders geworden."

'Vond schieten lekker'

Eén van de medeverdachten verklaarde later dat Azim A. het schieten 'lekker vond'. Sidney kan er nog steeds geen woorden voor vinden. "Het geeft aan wat voor man hij is", zegt hij na een lange stilte. 

De dader heeft nooit verklaard wat hem tot de daad bracht. Sidney was een willekeurige voorbijganger. Waarom hij het op Sidney gemunt had? "Ik zal het nooit weten, omdat hij niets wil zeggen". Daarna: "Het zegt veel over wie Azim is. Het is heel verdrietig voor mezelf dat ik het slachtoffer ben geworden. Het is goed voor Nederland dat deze man van straat is."

Altijd bang

De impact van de gebeurtenis is groot. Nog ieder moment.

"Ik ga niet makkelijk meer over straat. Ik kijk vaak achterom. Schrik van harde geluiden. Ik heb geen vertrouwen meer in mijn omgeving. Ben altijd bang dat me weer iets wordt aangedaan."

Geen hoop op genezing

Hoe Sidney zijn toekomst ziet? "Af en toe rooskleurig. En af en toe zie ik het nut niet meer." De enige zekerheid is uitzicht op jaarlijkse ziekenhuisbezoeken zonder dat er hoop is op genezing.

Desondanks blijft hij vooruit kijken. "Ik ben bezig met een studie en ik wil op een sport. Boksen lijkt me wel wat. Dat ik sinds kort weer zelf auto kan rijden doet me erg goed. Kan ik eindelijk weer zelf een filmpje pakken in de bios waar ik werkte. En hoef ik niet meer met de taxi. Want die kwam altijd te laat."