Inzameling

Nederland geeft massaal aan nabestaanden Oss: 'Ik gun ze de wereld'

25 september 2018 17:26 Aangepast: 25 september 2018 23:01
Herdenkingsplek in Oss Beeld © ANP

Anneroos dacht niet lang na over haar donatie. Ze gaf 100 euro aan de nabestaanden en slachtoffers van het bolderkarongeluk in Oss. “Ik heb zelf een dochtertje en krijg dit maar niet uit mijn hoofd. Het raakt me enorm", zegt ze tegen RTL Nieuws.

Anneroos Tiggeler is zeker niet de enige. Tot vandaag 16.00 uur stond de teller op 240.000 euro. En het blijft maar oplopen. Het geld gaat naar de nabestaanden van het ongeluk dat aan vier kinderen het leven kostte. Eén kind en de begeleidster raakten zwaargewond.

Empathie

Normaal geeft Anneroos bijna nooit geld aan goede doelen. "Je weet niet precies waar het terechtkomt", zegt ze. Dat is in dit geval anders. "Je weet aan wie je het geeft."

Hoogleraar Filantropie Rene Bekkers van de Vrije Universiteit deed veel onderzoek naar giften en goede doelen. Dat mensen zoveel geld geven, heeft één duidelijke reden: empathie. "Mensen zien een vreselijk ongeluk en denken: 'Dat had mijn kind kunnen zijn' of ze voelen op een andere manier betrokkenheid."

Invloed sociale media

Bekkers: "Mensen leven mee met anderen, in dit geval zelfs met mensen die ze niet eens kennen. Ze denken: 'ik kan niets doen, maar ik wil wel helpen'. Geld geven is dan het simpelste en in dit geval ook genoeg."

De spoorwegovergang in Oss waar het drama plaatsvond De spoorwegovergang in Oss waar het drama plaatsvond

Bekkers constateert dat Nederlanders steeds vaker geld geven aan dit soort incidentele acties. "Dat is vooral de invloed van sociale media. Mensen lezen er veel over. Een oproep gaat snel rond." Daarbij is een donatie met een muisklik gedaan.

Mensen doen elkaar ook na, zegt de hoogleraar. "Als anderen geven, ga jij dat ook doen. Je zag dat ook na 9/11 in de VS, toen mensen massaal bloed gingen geven, terwijl dat helemaal niet nodig was."

Lees door onder het kader

Een kleine greep uit de donaties:

Irma Tjemkes € 10,00: 'Heel veel sterkte voor iedereen die hier bij is betrokken. Door een kleine gift toon ik mijn medeleven.'

Anita Verstegen € 30,00: 'Ik wil alles doen wat het leed draaglijker kan maken. Super initiatief!' 

Kelly van den Brink € 15,00: 'Geen woorden voor, alleen maar tranen van verdriet.'

Ina Huizinga € 10,00: 'In gedachten bij iedereen die betrokken is bij dit verschrikkelijke ongeluk. Heel veel sterkte voor alle betrokkenen.'

Fam Hadouchi € 40,00: 'Als ouders van 2 jonge meiden zijn onze harten diep geraakt. Heel veel sterkte.'

Emiel Berends € 10,00: 'Ongeloof, verdriet, heel veel sterkte en kracht toegewenst.'

Linda van Beek € 10,00: 'Mijn grootste nachtmerrie....'

Karin Toonen Dekkers € 10,00: 'Woorden schieten tekort! Heel veel sterkte voor allemaal!'

Bron: doneeractie.nl

Het komt dichtbij, dacht ook de initiatiefnemer van de inzameling, Nick Nietveld. Als vader van een dochter van drie die ook regelmatig in een stint van het kinderdagverblijf zit, had hij het gevoel dat hij iets moest doen na het tragische ongeval in Oss.

Lees door onder video

Trein in botsing met bolderkar

Het ongeluk gebeurde donderdag 20 september

Buitenstaander

Dat het zo’n succes zou worden, had Nietveld nooit verwacht. "Ik ben eigenlijk maar een buitenstaander die iets goed wilde doen voor de mensen. Ik ging er vooral vanuit dat alle beetjes zouden helpen. Maar het gaat zo hard."

Het bedrag is al vier keer hoger dan het oorspronkelijke streefbedrag. Volgens hoogleraar Bekkers komt dat mede doordat er geen einddoel is. "Bij andere crowdfundings is er een concreet bedrag nodig: bijvoorbeeld 30.000 euro voor een medische behandeling. In dit geval is het hoe meer hoe beter, in de ogen van veel mensen."

Anoniem doneren

"Ik ben blij dat het zo gaat", zegt initiatiefnemer Nick. "Ik wil ook zeker geen held zijn, maar wil de mensen helpen'", zegt hij. Het geld dat binnenkomt, stuurt hij via een rekening van de gemeente Oss naar de nabestaanden. De drie hoogste bedragen (1600, 1500 en 1000 euro) zijn anoniem gedoneerd.  

Bekkers zegt dat anoniem doneren normaal is in Nederland. "In Amerika is dat anders. Daar zie je dat mensen zich willen profileren met hun gift. Hier speelt dat helemaal geen rol."

Lees door onder video

Bloemenzee blijft groeien

In Oss leggen mensen massaal bloemen en knuffels neer bij een herdenkingsplek.

Renaldo van den Brandt uit Almere besloot 25 euro te geven. "Mijn vrouw had ook al geld gestort. We wisten het niet van elkaar", zegt hij. Ook bij hun thuis ging het de afgelopen dagen nergens anders over. "We hebben een onmachtig gevoel. Je wil iets doen, maar je weet niet wat." 

Het maakt hem niet uit wat de families met het geld gaan doen. "Ik kan me voorstellen dat de ouders hun werk niet meer goed kunnen doen. Misschien kan dit geld hen helpen", zegt Renaldo.

Mooie uitvaart

Nick Nietveld beseft dat de nabestaanden nu vooral bezig zijn met het verdriet en het verwerken. "Ik wilde iets doen voor het plaatje erna. Er is geld nodig voor een mooie uitvaart en mogelijk ook aanpassingen in de huizen van de slachtoffers die nog in het ziekenhuis liggen. Nu er zoveel binnenkomt, is er wellicht ook wat geld over om straks bijvoorbeeld de machinist een beetje te helpen of om een gedenkteken te maken.''

Anneroos Tiggeler is blij dat ze geld doneerde: "Geld maakt niet gelukkig, en ik betwijfel of ze ooit nog gelukkig worden. Misschien kan dit geld hen wel een klein beetje helpen. Ik gun ze de wereld."

Gedenkplaats in Oss Gedenkplaats in Oss

Waarom rouwen we samen?

"Het nieuws over Oss heeft ons rechtstreeks in ons hart geraakt", zei Leoniek van der Maarel, rouwtherapeut, tegen RTL Nieuws. "Iedereen voelt de pijn."

Dat komt volgens haar door een paar dingen. "Allereerst zijn kinderen zó kwetsbaar. Ik hoorde gisteren een man op tv zeggen: 'Ze hadden nog helemaal niets meegemaakt'. Als zoiets met een bejaarde gebeurt, is dat óók vreselijk, maar dan ligt het wel meer in de lijn der leven", legt Van der Maarel uit.

Ten tweede is de willekeurigheid van het ongeval een reden dat Nederland in shock is ."Als iemand ziek wordt, dan is dat ook verdriet, maar dan is dat toch een ander soort pech dan zo'n ongeluk dat in een klein hoekje zit. Bij zoiets besef je meer: het had ook jóuw kind of neefje of nichtje kunnen zijn. Dat maakt dat we het op onszelf gaan betrekken."

Bovendien willen we in verdrietige situaties iets dóén: dat zit in onze aard, stelt de rouwtherapeut. "We kijken niet graag toe, we willen niet machteloos zijn en we willen graag zin geven aan zoiets verdrietigs." En dus willen we ons gevoel uiten, onze kinderen vasthouden, een pan soep brengen, een kaartje sturen. "Als je iemand kent, dan doe je dat. Maar we kunnen natuurlijk niet allemaal bij de ouders op de stoep gaan staan."

`