Baby begraven

Spijt van begraven kind: 'Al haar spulletjes staan thuis, alleen zij ligt onder de grond'

04 september 2018 14:59 Aangepast: 09 december 2018 11:19
Mariska en haar geliefde. Beeld © Privéfoto

Stel je voor: je kindje overlijdt plotseling en terwijl je worstelt met een immens groot verdriet, moet je ook nog eens halsoverkop besluiten of je een crematie of begrafenis wil. Een moeilijke beslissing, niet vreemd dus dat het geregeld voorkomt dat ouders spijt hebben van hun keuze.

Ook Mariska Hazenveld-Pelzer (32) heeft spijt van haar keuze van vijf jaar geleden. "Ik was 40 weken zwanger en tijdens de thuisbevalling ging het mis", vertelt ze aan RTL Nieuws. "De hartslag van mijn dochter was te laag. Ik moest naar het ziekenhuis voor controle, daar hebben ze mijn vliezen gebroken en bleek het vruchtwater bijna zwart te zijn omdat ze erin had gepoept."

Mariska met haar man en haar zoontje en een foto van overleden dochter Tessa. Mariska met haar man en haar zoontje en een foto van overleden dochter Tessa.

Spoedkeizersnede

Mariska ging voor een spoedkeizersnede naar de operatiekamer. "Ik lag onder algehele narcose. Toen ik wakker werd, bleek ze al anderhalf uur te zijn overleden. Mijn man heeft alles zien gebeuren. Hoe de artsen haar reanimeerden en drie spuiten in haar hartje hebben gedaan. Het was ontzettend pijnlijk."

Vol van verdriet om hun overleden kindje, moesten Mariska en haar partner besluiten wat ze met hun dochter gingen doen: cremeren of begraven? "We moesten binnen 24 uur beslissen en een grafje uitkiezen", zegt Mariska. "We kozen uiteindelijk voor begraven, omdat we het niet over ons hart konden verkrijgen om haar in een oven te stoppen. We hebben haar begraven op een plek waar ook veel familie ligt."

Spijt

Maar sinds een jaar is daar ineens de spijt. "We hebben haar graf heel mooi gemaakt, maar ik kan er mijn rust niet vinden", vertelt Mariska. "Ik heb heel sterk het gevoel dat ze thuis zou moeten zijn. Al haar spulletjes staan hier: het pakje dat ze aan had, het dekentje dat over haar heen lag, het mandje waar ze in het ziekenhuis in heeft gelegen, een mooie foto van haar en een haarlokje, alleen zijzelf ligt 4 meter onder de grond."

De spulletjes van Tessa thuis. De spulletjes van Tessa thuis.

Cijfers over herbegraven ontbreken, maar volgens Charlotte Ruijtenberg van Cadens Uitvaartverzorging komt het geregeld voor dat ouders terugkomen op hun beslissing, vertelt ze aan RTL Nieuws. "Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat een ouder onverwachts overlijdt en dat een kindje dan wordt opgegraven en bij het graf van de ouder wordt gestopt." 

Taboe

Volgens Ruijtenberg lijkt het taboe om terug te komen op een begrafenis te zijn verdwenen. "Er is sprake van een stukje bewustwording. Dat is anders dan tien jaar geleden. Vroeger werd er niet zo veel over gepraat."

Ook Mariska en haar geliefde zouden hun dochter graag opgraven en vervolgens cremeren, alleen geldt er een grafrust van tien jaar en kost opgraven veel geld. "Daarnaast moet je de crematie nog een keer betalen, want dat wordt natuurlijk niet vergoed door de uitvaartverzekering. Dat geld hebben we op dit moment niet. Voorlopig hebben we ons er dus bij neergelegd dat het niet kan."

Feestdagen

En tot die tijd bezoeken Mariska, haar man en haar 3-jarige zoontje het graf zo nu en dan. "Ik ben nu al een paar maanden niet geweest, omdat ik het niet goed aankan. Maar mijn man heeft het graf onlangs wel bezocht, om het weer mooi te maken. En met de feestdagen gaan we ook vaak, met Kerst zetten we bijvoorbeeld een kerstboompje neer. Maar wat zou ik haar graag gewoon bij ons in huis hebben."

Wanneer kom je in aanmerking voor een opgraving?

Voor het opgraven van stoffelijk overschot is een vergunning nodig. Hier moet de burgemeester toestemming voor geven. In Amsterdam zijn hier tientallen aanvragen per jaar voor. Volgens psycholoog Jos de Keijser, die gespecialiseerd is in complexe rouw, komt dit vaker voor in grote steden dan op het platteland. Een traditionele burgemeester geeft hier namelijk minder snel toestemming voor.

Voor de burgemeester is het vaak ook geen gemakkelijke keuze. Soms is er sprake van een echtscheiding of een conflict in de familie. Het is niet ongebruikelijk voor een burgemeester om extern advies te vragen. 

'Na twee maanden weer hetzelfde gevoel'

Als ouders willen dat hun kindje wordt opgegraven, moet er volgens De Keijser naar het motief worden gekeken. "Het kan ook zo zijn dat ze hun kindje nog niet los hebben gelaten. Door het kindje op te graven voor een nieuw afscheid, ben je er nog steeds mee bezig. Dan kan je het afscheid vermijden. Maar wellicht zit je dan twee maanden later weer met hetzelfde gevoel."  

Als iemand is overleden, kost dat tijd om te verwerken, legt De Keijser uit. Daarom moet je zeer zorgvuldig omgaan met een mogelijke opgraving. "Begraven is emotioneel erg zwaar, herbegraven is dat ook. Vaak kost het ook nog heel veel geld."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore