Olaf Koens

De Moskouse worstenwereld zit vol bandieten

09 november 2020 06:02

Vorige week is Moskouse worstenkoning omgelegd. Vladimir Magoerov, eigenaar van een reeks vleesfabrieken in de Russische hoofdstad, zat in de banja van zijn buitenhuis toen indringers hem besprongen. Wat er precies is voorgevallen blijft onduidelijk, maar Magoerov is met een kruisboog om het leven gebracht.

De Moskouse worstenwereld is bandietenbusiness. Een jaar of tien geleden mocht ik een kijkje achter de schermen nemen in een mjasokombinat, een vleesfabriek. Moskou was in die tijd de duurste stad ter wereld. En met de schamele woordprijs die ik verdiende als freelancer moest ik bijbeunen om het hoofd boven water te houden. Tegen betaling gaf ik rondleidingen, trad ik op als tolk. Het was een bonte stoet aan volk, van uitgebluste NRC-lezers tot tech-investeers, van theatergezelschappen tot – inderdaad – een vereniging van beenhouwers uit Nederland. Goudeerlijke worstendraaiers die door decennialang hard werken een klein vermogen hadden opgebouwd, en dat spaargeld ergens wilden investeren.

'Wat is er met die lange, is dat een flikker of wat?' vertaalde ik als 'Wat is iedereen vrolijk vandaag!'

Ik woonde in die tijd in een arm deel van de stad, niet ver van het mjasokombinat. In de winter, wanneer in de kou de lucht niet snel verdampt, walmde de geur van gerookte worst mijn kleine flatje in. In de vroege morgen moest ik de Nederlandse delegatie begeleiden naar de slachterij. De Russische delegatie bestond uit een reeks bandieten. Eentje zonder arm, de ander met een dwarslaesie, de derde zonder stembanden. We liepen langs de draaiende machines, langs de ratelende band waar gekeelde varkens aan hun achterpoten voorbijvlogen.

'Eerst maar eens wat drinken', merkte de directeur op. De gesprekken tussen de slagers en de Russische maffia moest ik simultaan-vertalen. Dat is al lastig genoeg, maar ik moest ook nog eens de boel een beetje in toom houden. 'Ben je gek, ik kan toch niet om negen uur 's ochtends al zitten zuipen?' vertaalde ik als 'Bedankt, maar dat mag niet van mijn dokter, ik heb een leveraandoening'. Het zijn de fijne kneepjes van het vak. 'Wat is er met die lange, is dat een flikker of wat?' vertaalde ik als 'Wat is iedereen vrolijk vandaag!'

De walm, samen met de wodka en het beeld van de gekeelde varkens, deed me bijna kokhalzen.

De gesprekken duurden lang. De Russische middenklasse zou alleen maar groeien, voorspelde de vleesmaffia. De concurrentie kon met wat extra investeringen uit het buitenland gemakkelijk worden opgekocht, en anders wisten ze ook nog wel een andere manier.

Eenmaal buiten probeerde ik opgelucht adem te halen. De geur van gerookte worst bleek niet een ambachtelijk houtskoolvuurtje te zijn, maar een chemische smaakstof die aan het gekookte varkensvlees in hectoliters kan worden toegevoegd. De walm, samen met de wodka en het beeld van de gekeelde varkens, deed me bijna kokhalzen. Met zijn enige arm zwaaide de fabrieksdirecteur ons uit. Van de Nederlandse investeringen in de Moskouse vleeswereld is zover ik weet nooit wat terecht gekomen. Misschien is dat maar goed ook.

Olaf Koens (1985) is correspondent voor RTL Nieuws in het Midden-Oosten, met als standplaats Istanbul. Na zijn studie filosofie ging hij in 2007 als correspondent aan de slag in Moskou. In 2015 werd hij uitgeroepen tot journalist van het jaar. Hij schreef de boeken 'Koorddansen in de Kaukasus', 'Oorlog en kermis' en 'Paarden vliegen businessclass'.