Ga naar de inhoud
Reportage bij Bachmoet

Op weg naar het front: 'Hé, maak eens een foto van ons!'

Olaf Koens en Pepijn Nagtzaam zijn voor RTL Nieuws in Oekraïne om verslag te doen van de oorlog. Ze zijn zo'n 40 kilometer van de stad Bachmoet vandaan, waar hard gevochten wordt. Pepijn schreef onderstaand verslag over onder meer zenuwachtige soldaten die naar het front gaan en gewonde soldaten die er net vandaan komen.

Het is rechtsaf bij het tankstation, dan rechtdoor, een paar heuvels over, een beetje doorrijden en je bent in Bachmoet. Dat is de Oekraïense stad waar nu al maanden om gevochten wordt tussen Oekraïne en Rusland. Om elk kruispunt wordt een wekenlang gevecht gevoerd, elke loopgraaf, elk huis wordt verdedigd.

De slag om Bachmoet wordt door de Oekraïners zelf omschreven als 'het meest bloedige, wrede en brute' gevecht tot nu toe. In deze video die we eerder maakten, is te zien hoe keihard de strijd is:

Keiharde strijd in Bachmoet 'laat zien hoe smerig oorlog is'

02:18
Keiharde strijd in Bachmoet 'laat zien hoe smerig oorlog is'

Rijden moet je hier vanwege de veiligheid snel doen. Het verkeer is een allegaartje - van stokoude Lada's die aangeduwd moeten worden tot nieuwe pantservoertuigen. Er rijden tanks, houwitzers, busjes vol kogelgaten, personenauto's met versplinterde ruiten, in het beste geval dichtgeplakt met plastic.

Bij het laatste tankstation voor de afslag richting Bachmoet kun je benzine en een kop koffie krijgen, daarna houdt het al snel op met de proviand. Een konvooi aan pantserwagens staat er verzameld, klaar om rechtsaf te slaan. De pantserwagens zien er nieuw uit, maar de soldaten zijn er niet gelukkig mee. Het pantser is niet dik genoeg, vindt een sergeant. 

De uitrustingen worden gecontroleerd. Scherfvesten gaan om, helmen worden aangesnoerd. De soldaten checken elkaars uitrustingen, ze kijken of alles goed zit. Een militair controleert z'n kalasjnikov, loopt de munitie in zijn borstzakken na. Een ander stopt nieuwe batterijen in zijn zaklamp. De mannen zijn nerveus. Er worden sigaretten gerookt, iemand maakt een grapje. Even klinkt er gelach, maar de spanning is nooit weg. 

Ze roepen. Of ik een foto van ze wil maken. Het zijn mannen, zoals je ze overal tegenkomt. Ze zouden in een garage kunnen werken, of in een kroeg, of als IT'er. De een steekt z'n armen de lucht in, een maakt handgebaren. Ze staan schouder aan schouder of de armen om elkaar. Een groepsfoto zoals iedereen ze maakt.

"Het gebulder van raketten doorbreekt de stilte."

Er worden veel foto's gemaakt bij het tankstation. Een groep Britten maakt nog een paar selfies. Ze doen humanitaire evacuaties - op hoge snelheid naar dorpjes aan de frontlijn om achtergebleven ouderen weg te halen. Veel tijd om te praten hebben ze niet, er is haast bij. Ze stappen in een gebutste Landrover en draaien de weg op. 

Twee Amerikanen met een grote ambulance willen ook nog snel op de foto. "Kun jij die foto niet maken? Jij bent een professional met camera'!", zegt een van hen lachend. Het zijn vrijwilligers die eerste hulp verlenen.

Het gebulder van raketten doorbreekt de stilte. Wanneer je goed luistert hoor je om de zoveel seconden knallen. Het zijn raketten, explosies. Als de klap luid is zijn het de Oekraïners die op de Russen schieten, ergens langs de kant van de weg. Is de klap dof, ver weg – dan zijn het de Russen. Dag in, dag uit bestoken ze de Oekraïense posities bij Bachmoet. 

Gewonde soldaten worden langs de kant van de weg op brancards overgedragen naar gereedstaande ambulances. De groene draagbaar heeft een ingesleten roodbruine, roestkleurige vlek. Hij gaat al lang mee. 

"Een laatste foto voor ze rechtsaf slaan, doorrijden en bij de frontlinie zijn."  

Ik maak foto's, op verzoek. Een aandenken. De mannen lachen. "Leve Oekraïne, leve de helden!", roepen ze. Een laatste foto voor ze rechtsaf slaan, doorrijden en bij de frontlinie zijn. 

Die avond zit ik ver van de frontlinie, in een hotel met elektriciteit en warm water. Ik ben op het kruispunt na het tankstation naar links gegaan. Ik vraag me af hoe het gaat met de mannen die naar rechts zijn afgeslagen. Meer dan een foto heb ik niet.