Ultraman Challenge

Niet meer 'die jongen in de rolstoel': verlamde Johannes (12) finisht triatlon

07 maart 2020 17:43 Aangepast: 07 maart 2020 22:13
Johannes samen met maatje Nico na de finish Beeld © Facebook

2 jaar oud was Johannes Balbaert toen hij een zwaar auto-ongeluk kreeg. De gevolgen waren zó ernstig dat hij nooit meer zou kunnen lopen. Nu, 10 jaar later, heeft hij het haast onmogelijke gepresteerd: het voltooien van een Ultraman Challenge: 10 kilometer zwemmen, 420 kilometer fietsen en 84 kilometer lopen.

"Het was heel zwaar", zegt Johannes, die vanaf zijn borst verlamd is, tegen RTL Nieuws. Natuurlijk heeft hij spierpijn, maar zelfs na zo'n prestatie heeft hij nog energie over: "Ik ben fysiek heel moe, maar ja, ik lig ook weer niet uitgeput op de grond."

De eindstreep haalde de 12-jarige samen met de 39-jarige triatleet Nico De Neef. Per onderdeel van de challenge hadden ze samen bedacht welke hulpmiddelen ze konden inzetten om de triatlon te voltooien.

Nico (L) en Johannes (R) na de finish Nico (L) en Johannes (R) na de finish

Zo zwom Johannes liggend op een kayak en fietsten ze samen op een tandem: Nico met zijn benen, Johannes met zijn armen. Tijdens het laatste onderdeel, het lopen, duwde Nico Johannes in een rolstoel voor zich uit. Zo kwamen ze gisteren over de finish. 

Eerder vertelden ze al samen aan RTL Nieuws over hun training en hoe de twee ondanks hun grote leeftijdsverschil een hechte vriendschap hebben gekregen. "Als atleet denk je al snel: ik heb het gehaald, dit is mijn tijd, nu door naar de volgende wedstrijd. Maar Johannes leert me stil te staan bij het moment", zei Nico toen. "Een knuffel omdat we het gehaald hebben, een lach, een traan. Hij geniet er echt van."

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Verlamde Johannes (12) weet zeker: ik kan net zo veel als ieder ander – en dus doet hij een ultra-triatlon

Dubbeltje op zijn kant

De triatlon was in Israël, waar het boven de 30 graden was. Dat zorgde voor problemen: in het verlamde deel van zijn lichaam kan hij warmte niet goed afvoeren, waardoor zijn lichaam oververhit dreigde te raken. Het was een dubbeltje op zijn kant, zegt zijn vader.

Het is allemaal goed gekomen. "Ik ben heel blij dat ik dit gedaan heb", zegt Johannes, alweer op het vliegveld voor de terugvlucht naar België waar hij woont. "Ik ben trots, niet alleen op mezelf, maar ook op Nico en het team dat mij heeft aangemoedigd. Het was een geweldige ervaring, iets dat ik in mijn hele leven nooit zal vergeten."

'Verschrikkelijk trots'

Ook zijn vader, Jurgen, is trots. 'Verschrikkelijk trots' zelfs. "Ook op Nico en de manier waarop hij met mijn zoon is omgegaan het voorbije jaar."

Jurgen heeft het zelfvertrouwen van zijn zoon ontzettend zien groeien. "Op zijn nieuwe school wordt hij nu zelfs gezien als een sportman in plaats van een jongetje in een rolstoel die geholpen moet worden. Hij is zó mentaal gegroeid. Echt, ik ben helemaal trots. Hij heeft zoveel doorzettingsvermogen. Ook zijn broers zijn apetrots, net als de rest van de familie."

Johannes mag ook trots zijn op zichzelf: de artsen staan versteld van wat de 12-jarige heeft bereikt. Die vertellen volgens vader Jurgen dat Johannes erin geslaagd is om niet alleen zijn conditie op peil te houden, maar dat hij zijn conditie ook heeft weten te verbeteren: en dat is voor iemand die voor zo'n groot deel van z'n lichaam verlamd is, een geweldige prestatie. 

Miniatuurvoorbeeld
Lees ook:

Fee blijft van het onmogelijke dromen: een baan als stewardess

'Mensen zien je zoals je werkelijk bent'

De 12-jarige hoopt dat hij anderen inspireert. "De boodschap die ik wil overbrengen aan mensen met een beperking is dat het mooi is als mensen je echt gaan zien zoals je bent, in plaats van een jongen of meisje in een rolstoel. Dat kun je bereiken door bijvoorbeeld te gaan sporten zoals ik. Daardoor gaan mensen je zien zoals je werkelijk bent."

Johannes vindt het heerlijk om te sporten en raadt het iedereen aan. Na de triatlon kreeg hij een 'dubbel gevoel'. hij vindt het jammer dat het zo snel voorbij is gegaan. "De bedoeling is dat het hier niet stopt. Er knaagt toch nog iets. De motivatie die je krijgt, telkens weer, als je over die finish komt, dat is een geweldig gevoel."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore