Vader spreekt voor het eerst

Maand na Christchurch ontwaakt Alen (5) uit coma: 'Maar ze herkent ons niet'

15 april 2019 11:38 Aangepast: 15 april 2019 19:38
Alen is ontwaakt uit haar coma, maar haar hersenen zijn beschadigd. Beeld © Wasseim Alsati

Wat was Wasseim Alsati trots op zijn meisje. Het was namelijk de eerste keer dat zijn 5-jarige dochter Alen met hem meeging naar de moskee, precies een maand geleden. Maar toen hoorde hij: 'Wasseim, rennen!'. Te laat. Hij en zijn dochter werden neergeschoten tijdens de aanslag in Christchurch. Wasseim heeft nu de kracht gevonden om er voor het eerst over te praten.

Brenton Tarrant opende op 15 maart het vuur in twee moskeeën in Nieuw-Zeeland. Er kwamen 50 mensen om het leven, nog eens tientallen mensen raakten gewond. Onder wie Wasseim Alsati en zijn dochter Alen. Vanuit het ziekenhuis vertelt hij tegen Radio New Zealand hoe het met hen gaat.

'Ik geloof in wonderen'

Alen is net ontwaakt uit haar coma, vertelt Wasseim. Maar als hem wordt gevraagd hoe het met haar gaat, breekt hij. "Ik vind het heel moeilijk om erover te praten." Alen werd door drie kogels geraakt en moest zeker zeven keer onder het mes na de aanslag. Haar hersenen zijn flink beschadigd. "Ze kan niet zien, ze kan niet horen, ze reageert niet op ons. Maar ik heb hoop en geloof in wonderen. Ze zal beter worden."

Doktoren kunnen nog niets zeggen over eventueel herstel, dat zal pas over een paar maanden duidelijk worden. "Maar ze heeft al wel even rechtop gezeten."

Alen en Wasseim voor de aanslag. Alen en Wasseim voor de aanslag.

Alen en Wasseim liepen op 15 maart hand in hand richting de moskee in Christchurch. Ze waren tien minuten te laat, omdat ze geen parkeerplek konden vinden. Ze hadden beiden geen idee wat voor gruwelijkheden zich binnen afspeelden. Totdat een vriend naar buiten kwam en schreeuwde dat ze weg moesten rennen. 

'Ik tilde haar net op tijd op'

Er was geen tijd meer om te vluchten, Tarrant kwam al naar buiten. Hij keek Wasseim niet in de ogen, maar keek naar het hoofd van Alen. "Ik kon haar net op tijd optillen, zodat ze niet in haar hoofd geraakt werd, maar in haar buik. Daarom leeft ze nog." Ook Wasseim werd geraakt in zijn buik en in zijn rug. "Toen schoot hij op een andere vrouw."

Dat was het moment dat Wasseim zijn dochter op de grond legde, naast een auto. Hij sloeg zijn arm om haar heen. "Ik was zo bang dat hij terug zou komen naar ons. Vanaf dat moment heb ik niet meer bewogen. We deden alsof we dood waren."

Alen voor de aanslag. Alen voor de aanslag.

Alen werd eerst blauw, daarna geel. Ze verloor ontzettend veel bloed. Twee onbekenden renden, toen Tarrant weg was, naar Wasseim en Alen toe. "Ze brachten ons naar het ziekenhuis en ik dacht dat Alen dood was. Ik voelde me zo slecht, ik kon haar niet redden." 

'Heel zwaar om te zien dat je kind zo veel pijn heeft'

Wasseim en Alen overleefden de aanslag, maar het gaat niet goed met ze. Wasseim heeft het psychisch heel zwaar, Alen heeft een hersenbeschadiging. "Ik heb heel veel pijnstillers, en om te zien dat je kind zo veel pijn heeft, is heel erg zwaar."

Wasseim haalt kracht uit de duizenden berichtjes, kaarten en knuffelberen die de twee krijgen. "En ik ben blij dat het hem niet is gelukt. Dat hij Nieuw-Zeeland niet in tweeën heeft gescheurd. Ik kan niet wachten tot we allemaal weer beter zijn en we terug naar huis mogen, terug naar Christchurch."

Maar, benadrukt Wasseim: "Blijf alsjeblieft voor ons bidden, want we hebben het zo hard nodig."

Wasseim is geëmotioneerd tijdens het gesprek met Radio New Zealand

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`