Ga naar de inhoud
Docu Michael Jackson

Waarom we bij misbruik de neiging hebben ouders de schuld te geven

Michael Jackson en James Safechuck. Beeld © Getty Images

Wie laat z'n kind nou achter bij een beroemdheid die je pas hebt ontmoet of denkt te kennen van tv? Kijkers van de documentaire Leaving Neverland verbaasden zich gisteravond over de moeders van de jongens die zeggen misbruikt te zijn door Michael Jackson.

Tijdens zijn logeerpartijtjes bij Michael zou Wade Robson als klein jongetje tot aan z'n veertiende tientallen keren zijn misbruikt. James Safechuck beweert hetzelfde te hebben meegemaakt. Michael zou zelfs een huwelijksceremonie voor hem hebben georganiseerd, compleet met diamanten ringen.

Op sociale media hebben kijkers er een stevige mening over. Waren hun moeders dan zo verblind door de roem van Michael dat ze hun zoons zo ongeveer in zijn armen achterlieten?

'Ik had dat nooit gedaan'

Het slachtoffer of de ouders de schuld geven. Klinisch psycholoog Iva Bicanic (hoofd van het Landelijk Psychotraumacentrum UMC en Centrum Seksueel Geweld) ziet dit vaker bij seksueel misbruik. "Die verwijten en beschuldigingen kunnen schadelijker zijn dan de gebeurtenis zelf."

In plaats van compassie te tonen hebben we meteen onze mening klaar, zegt Bicanic. "We zeggen: 'Ik zou mijn kind nooit daar naartoe brengen'. Maar begrijp goed dat in het geval van misbruik kinderen in dat web worden getrokken, en hun ouders ook. Achteraf is het makkelijk praten, benadrukt de psycholoog. "Die ouders valt echt niets te verwijten. Ze hebben iemand vertrouwd en die persoon heeft daar misbruik van gemaakt, dus dat is de persoon die schuldig is en niet die ouders." 

Wat
Lees ook:
Wat je moet weten voor je Leaving Neverland kijkt

Subtiel seksueel misbruik

Wat het extra ingewikkeld maakt, is dat er ook een categorie misbruik is die eigenlijk heel subtiel verloopt, en waar voor het slachtoffer een positieve kant zit aan de relatie met de dader. Bicanic: "Veel mensen denken bij seksueel misbruik dat het alleen maar gewelddadig is, met dreigen en pijn. Die categorie bestaat ook, maar vaak zit er bij seksueel misbruik in de relatie tussen de dader en het slachtoffer ook iets positiefs. Dat kind wordt afhankelijk gemaakt van de dader. Sommige daders creëren bewust een afhankelijkheidsrelatie, anderen niet. Maar wat er gebeurt is dat die loyaliteit zo sterk is, dat kinderen het daardoor niet vertellen, geen aangifte doen, de dader beschermen. Dat kan heel ver gaan. Dat kon je in de film heel goed zien." 

Michael Jackson-docu: 'Ik moest hem oraal bevredigen'

01:53
In de documentaire Leaving Neverland wordt Michael Jackson opnieuw beschuldigd van kindermisbruik. De familie van Michael is woedend en zegt dat het een geldkwestie is. "Zijn hele leven draaide om verbroedering."

'We voelen onze eigen kwetsbaarheid'

Hoe kun je verklaren dat kijkers de ouders van de jongens toch de schuld geven? "Als we die verhalen horen, voelen we onze eigen kwetsbaarheid als vader en moeder. Dat willen we natuurlijk niet voelen. Liever houden we de realiteit ver van ons bed en dat doen we door de ouders de schuld te geven. Zij hadden het moeten zien, ze hadden beter moeten weten, etcetera. Maar als die ouders hadden geweten dat hun kind op die school, of op die camping, of op die boerderij, of bij die buurman, of bij die opa, of bij die neef misbruikt ging worden, zouden ze hun kind never nooit hebben afgestaan. Die ouders gaan ten onder aan schuldgevoelens, ze worden er echt door verteerd." 

Dus probeer anders te denken, zegt Iva Bicanic. "Uiteindelijk, en ik snap dat dit naar is om te lezen, kan elk kind misbruikt worden. Elke ouder kan dus de ouder van een misbruikt kind worden. Dus ik zou heel graag een oproep willen doen: als je ouders kent van een misbruikt kind en je leest dit, doe of zeg dan iets wat troost biedt. Ga naar ze toe in plaats van te zwijgen, of ze de rug toe te draaien."

'Stomp
Lees ook:
'Stomp in je maag' door belastende documentaire Michael Jackson