Zondaginterview

Moeder Monique runt topsportgezin: 'We waren dit jaar maar 10 minuten samen'

17 november 2019 08:13 Aangepast: 18 november 2019 07:17
Monique Schuurs Beeld © Matthijs Voortman

Moeder Monique is de enige uit het hechte Limburgse gezin Schuurs die geen topsport doet of heeft gedaan. Toen haar zoon laatst moest invallen in de Champions League-wedstrijd van Ajax tegen Chelsea, durfde ze niet te kijken. Ook als haar dochter tennist, zit ze niet lekker op de tribune. "Het is sowieso beter dat ik niet kijk, want dan verliezen ze bijna altijd."

Monique is de moeder van de 26-jarige toptennister Demi Schuurs (twaalfde op wereldranglijst in het dubbelspel en speelster van het Nederlandse FED Cup-team) en voetballer Perr (19), die bij Ajax aan de weg timmert en in Jong Oranje speelt.

En ze is de vrouw van Lambert, die recordinternational handbal is (en nu nog handbalcoach). Ze hebben behalve Demi en Perr nog een dochter, Fleau (23) is de middelste. Zij heeft op het hoogste niveau in Nederland gehandbald.

Demi, Perr en Fleau Schuurs (foto:  Ermindo Armino) Demi, Perr en Fleau Schuurs (foto: Ermindo Armino)

Maar in dit interview in de gezellige woonkamer in het Limburgse Nieuwstadt draait het voor het eerst een keertje niet om hen. Het draait om moeder Monique, de drijvende kracht van het gezin, zoals dochter Demi het een keer noemde. "En dat is meer dan terecht", zegt haar man Lambert als hij tijdens het interview vraagt of hij er even bij mag zitten.

Evenwicht

"Wil je ook een stukje vlaai?", vraagt Monique aan hem en ze loopt naar de keuken. Dat geeft Lambert de ruimte om een paar mooie woorden over zijn vrouw te zeggen: "Ik vind het zo leuk dat Monique nu een keer in het middelpunt staat. Normaal ben ik het of de kinderen."

Monique brengt evenwicht in het sportgezin, vertelt hij. "Dat is superbelangrijk. Ik ben een doordrammer. Alles moet wijken voor de sport. Maar dat gaat natuurlijk niet. Monique relativeert dat. Ze laat ons zien dat er meer is dan sport. Ze wijst me er soms op dat ik de kinderen maar even met rust moet laten, als ik er nóg een keer bovenop wil duiken."

Belangrijker dan liefde

Lambert (57) en Monique (52) zijn al 35 jaar bij elkaar. Monique was 16 toen ze in de textieldrukkerij van de vader van Lambert ging werken. Lambert werkte er ook. Na een jaartje om elkaar heen draaien, werden ze een stel.

Hoewel er voor Lambert belangrijkere zaken waren dan de liefde. "Het was werk, handbal, dan heel lang niks en toen kwam ik", lacht Monique. "Hij was heel fanatiek. Nog steeds hoor. Bijna elke dag rent hij 15 kilometer. Ik ben erin meegegroeid. Het was niet anders."

Lambert Schuurs (links) als handballer van Sittardia in het jaar 2000. Lambert Schuurs (links) als handballer van Sittardia in het jaar 2000.

Ze ging vaak kijken bij zijn handbalwedstrijden. "Maar ik wist niets van handbal. Ik vond het wel gezellig op de tribune met andere meiden, maar als iemand me na afloop vroeg hoeveel het was geworden, dan kon ik dat niet zeggen."

Op tribune geen pretje

Nog steeds houdt Monique eigenlijk helemaal niet zo van sport. Met haar kinderen praat ze er bijna nooit over. "Mijn man deed dat vaker. Nog steeds. Ik hield me erbuiten. Ik zei vaker: je moet ook eens met een vriendinnetje afspreken. Er is meer dan sport."

Ze gaat wel vaak kijken, maar dat is ook niet altijd een pretje. "Ik zat een keer bij Demi op de tribune en toen balde ik mijn vuist, zo van: 'Kom op!' Vroeg ze na de wedstrijd waarom ik zo stom zat te doen."

Demi (rechts) met haar dubbelpartner. Demi (rechts) met haar dubbelpartner.

De spanning wordt Monique soms gewoon te veel. Toen zoon Perr onlangs inviel bij Ajax tegen Chelsea in de Champions League, had ze het niet meer. "Je hoopt altijd dat-ie gaat spelen", zegt Monique. "Maar als hij dan echt gaat invallen…" Ajax stond op dat moment met negen man door twee rode kaarten.

Monique is weggelopen, naar boven, naar de wc, weg van de tv, veel te spannend. "Ik ben zo bang  dat hij een blunder maakt. Of dat-ie een blessure oploopt." 

Het is toch je kind, met miljoenen ogen op zich gericht. "Perr zelf zegt dan tegen mij: doe toch normaal. Ik heb het later nog wel even rustig teruggekeken. Dan vind het ik het wel ontzettend leuk." En ze kon trots zijn, want het team sleepte een punt uit de strijd.

Monique met haar zoon Per. (foto:  Ermindo Armino) Monique met haar zoon Per. (foto: Ermindo Armino)

Het tekent moeder Monique. Tuurlijk is ze apetrots op de prestaties van haar kinderen. Alle drie. Ze praat vol liefde over hen. Ze staat altijd voor hen klaar. Nu, maar vooral ook vroeger.

600 kilometer per week

Toen dochter Demi een jaar of 10 was reed ze elke dag twee keer een uur om haar naar de tennisschool in het Belgische Bree te brengen. "Alleen voor Demi had ik al 600 kilometer per week op de teller."

Het was een flinke investering in tijd en geld. Elk jaar wel 25.000 euro. Soms kon het gezin Schuurs daardoor niet op vakantie of stelden ze reparaties aan het huis uit om de sportcarrières van hun kinderen te financieren. "Daar spraken we wel over, maar je doet uiteindelijk alles voor je kind."

Demi Schuurs in 2011 na het winnen van de US Open voor junioren. Demi Schuurs in 2011 na het winnen van de US Open voor junioren.

Het brengt bepaalde zorgen met zich mee, die andere ouders minder hebben. Toen Demi op haar 12de drie weken naar Bangladesh ging om te tennissen, moest Monique huilen. Heel hard huilen. "Demi begreep daar toen niks van. 'Ik kom toch gewoon weer terug', zei ze."  

Dat was natuurlijk wel zo. Maar een moeder die haar kind drie weken moet missen, da's niet niks. "Ik vond het echt verschrikkelijk dat zo'n kind dan alleen weg ging. Maar ja, nu kan ik denken: we hebben haar niet gedwongen of gedrild. Ze wilde het echt zelf. Ze had een enorme drive en focus. Ze wilde toptennisster worden."

En dat lukte. Demi hoort in het dubbelspel bij de besten van de wereld. Ze is het grootste deel van het jaar weg. Nog steeds heeft Monique wel angst dat er iets gebeurt of dat ze de weg kwijtraakt. "Tennisser zijn, is een heel eenzaam beroep."

Keerzijde van sport

Bij een toernooi in Turkije in 2012 werd moeders angst helaas werkelijkheid. Een fysiotherapeut vergreep zich aan Demi tijdens een massage. "Dat was heel naar. We wilden direct naar haar toe, maar dat wou ze per se niet. Ze wilde het zelf oplossen. Ze is toen wel een paar maanden van slag geweest."

Monique Schuurs en een portret van het gezin. Monique Schuurs en een portret van het gezin.

Dat is de keerzijde van de topsport, zegt Monique. "Demi is ook een keer gestalkt. En als ze een wedstrijd verliest, krijgt ze altijd nare berichtjes via social media van mensen die op haar wedstrijd hadden gegokt. Nu kan ze daar wat beter tegen. Maar ook voor een moeder doet dat wel pijn. Ik had de neiging om die mensen een berichtje terug te sturen: laat m'n kind met rust."

Perr naar Ajax

Over Perr hoefde Monique zich minder druk te maken. "Dat komt omdat hij in een team zit. Da's anders. Hij kan zich aan de andere jongens optrekken." In 2018 vertrok Perr van Fortuna naar het grote Ajax. Dat betekende dat hij als eerste het ouderlijk huis in Nieuwstadt ging verlaten. In eerste instantie had Monique liever gezien dat hij voor PSV had gekozen. "Dan had-ie gewoon thuis kunnen blijven wonen. Hij was pas 18 jaar. Uiteindelijk wil je je kinderen toch dichtbij je hebben. Maar achteraf heeft hij een superkeuze gemaakt om naar Ajax te gaan."

Perr Schuurs in actie voor Ajax. Perr Schuurs in actie voor Ajax.

Monique zag dat Perr het prima redde in Amsterdam. "Hij werd toch in het diepe gegooid. Ineens moest-ie zelf gaan koken. En de was doen. Hij doet het allemaal." Perr heeft van zijn ouders meegekregen dat hij met beide benen op de grond moet blijven staan. "Hij is niet arrogant geworden. Gewoon diezelfde Limburgse jongen. Maar hij mist ons wel."

Zelden is het hechte gezin Schuurs echt samen. "Dit jaar nog maar één keer", zegt Monique. "Dat was slechts 10 minuutjes, want Demi kwam en Perr moest weer weg. "Omdat het zo uniek was hebben we ook een foto gemaakt."

Unieke foto van het hele gezin Schuurs. Unieke foto van het hele gezin Schuurs.

Met kerst zijn ze wel 'compleet'. Er verschijnt een grijns op de mond van Monique. "Daar kijk ik erg naar uit. We zijn echt familiemensen."

Niet verliezen

Dan wordt er weinig over sport gepraat. Ze geven elkaar cadeautjes en doen spelletjes. Niemand wil verliezen. "Maar Perr is het fanatiekst", vertelt Monique. "Met Perr speel ik de laatste tijd vaak Skip-Bo. Dan wil hij absoluut niet verliezen. Dat gaan we met kerst vast ook weer doen."

Ondanks dat ze elkaar weinig zien, is er wel veel contact. Via de familieapp delen ze dagelijks hoe het gaat. De kinderen volgen elkaar op de voet en spreken elkaar regelmatig via Facetime of Whatsapp. Demi en Perr wisselen met elkaar hun topsportervaringen uit. "Ik weet niet waar het over gaat maar het is wel een fijn idee."

Demi, Perr en Fleau in de achtertuin in Nieuwstadt. Demi, Perr en Fleau in de achtertuin in Nieuwstadt.

Een dag na kerst roepen alweer de verplichtingen. Perr moet naar Amsterdam, Demi vertrekt naar Australië. 

Monique wil dolgraag mee, anders is Demi vijf of zes weken alleen, zegt ze. Maar ze twijfelt. Want ze heeft nog een dochter, Fleau. "Die werkt het hardst van ons allemaal met haar eigen kinderopvang. Ik kan haar niet zomaar in de steek laten, want ik help haar vaak."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`