Zondaginterview

Van junk naar gevangenisdirecteur: zo ontsnapte Hank aan de dood

09 juni 2019 08:17 Aangepast: 10 juni 2019 09:01
Hank Beeld © RTL Nieuws

Op het dieptepunt leefde hij op straat en was zijn volgende shot heroïne het enige waar hij voor leefde. Maar ondanks zijn verslaving wist Hank (56) zich op te werken tot gevangenisdirecteur. Verslaafd bleef hij, tot hij na een kitesurfongeluk het licht zag. Letterlijk. "Het liet me niet los."

'Zullen we in de tuin gaan zitten?' Niet zonder trots laat Hank het lustoord zien dat hij eigenhandig heeft aangelegd achter zijn huis in het Brabantse Nieuw-Vossemeer. Met een zwembad, een enorme vijver, een sauna. Allemaal te danken aan zijn ooit zo riante inkomen. Tegenwoordig verdient hij 'de helft van de helft', zegt hij, maar dat kan hem weinig schelen. "Het is allemaal materie."

Ongeluk

Op 31 augustus 2014 ziet hij wat hij het licht noemt. Hij gaat kitesurfen met zijn jongste zoon als hij de dood in de ogen kijkt. "Het was prachtig weer, windkracht 7, wij surfen op Grevelingenmeer. Wat ik me nog herinner, is dat ik de kite aan de trapeze deed en struikelde toen ik het water inliep. Het eerste wat je leert als je gaat kitesurfen is om alles los te laten als dat gebeurt. Maar ik probeerde mezelf op te vangen aan de bar van de kite. Dan gaat de vlieger bol staan en pakt die de wind."

Hank na het ongeluk. Hank na het ongeluk.

Hank vliegt meters de lucht in en komt met een doodsmak op de basaltkeien terecht. "Ik weet dat ik heel veel gilde en heel veel pijn had, verder zag ik alleen maar licht. Hoe ik op de kant ben gekomen is me onduidelijk. Het enige wat door me heenging was: zie je nou, hoogmoed komt voor de val."

Roken, blowen, coke

Hank is een geboren en getogen Brabander. Thuis is hij het middelste kind. Zijn oudere broer is hoogbegaafd, zijn zusje 'mooi en lief'. Hank is geen van beide. "Ik kreeg altijd op mijn donder." Wanneer zijn vader ziek thuis komt te zitten, verandert dat. Hoe meer zijn moeder gaat werken, hoe meer zijn vader gaat drinken. Ouderlijk gezag is er nauwelijks. De kinderen doen waar ze zin in hebben, straf blijft toch uit. Op zijn 11de rookt Hank zijn eerste sigaret, op zijn 13de zijn eerste jointje. En bij blowen blijft het niet.

Onder invloed van speed haalt Hank zijn mavodiploma. Cocaïne gebruikt hij op dat moment ook met regelmaat. Voor de kick. Samen met zijn broer voorziet hij andere jongens in het dorp van drugs. Hasj, speed, cocaïne. Zijn eerste heroïne-ervaring herinnert hij zich nog goed. 16 jaar was hij. "Een vriend had 'cocaïne' bij zich. Ik weet nog dat ik zei: wat een rare kleur heeft dat, joh. Maar hop, dat ging zo mijn neus in."

Hank in zijn jongere jaren. Hank in zijn jongere jaren.

Heroïneverslaafde tiener

Helemaal niet fijn eigenlijk, die eerste keer. Hij wordt er hartstikke sloom van. "Maar het was eigenlijk net als met bier. Dat vind je de eerste keer ook niet lekker, je blijft het gewoon proberen tot je dat wel vindt.” Daarna komen de LSD, de paddo’s. Alles wat voorhanden is, probeert Hank. Blowen, snuiven en trippen, zijn jeugd in een notendop.

Van de havo die hij na de mavo doet, komt 'niet zo gek veel terecht.' Hij komt vaker niet dan wel opdagen, rookt alleen maar wiet. "Eerst was ik een scholier, toen een drugsgebruikende scholier, toen een drugsgebruiker die af en toe naar school ging, en toen gewoon een drugsgebruiker. Op mijn 18de was ik zo verslaafd als de neten." 

Hij ging steeds vaker heroïne gebruiken en raakte lichamelijk afhankelijk. "Als je niet gebruikt, voel je je niet goed", legt hij uit. "Dan denk je: ik heb griep. Als ik weer scoorde, was dat over. Daarmee begint de ellende pas echt. Dan móét je dus gebruiken. En ook steeds meer om hetzelfde effect te bereiken." Op een gegeven moment gaat hij zelfs heroïne dealen om zijn eigen gebruik te financieren.

Dakloos op Hoog Catharijne

Maar hij is er naar eigen zeggen een ster in om zijn verslaving te verbergen. Hij regelt zo een baantje bij de gemeente, waar hij vervolgens weer wordt ontslagen omdat hij rekenmachines jat om zijn verslaving te bekostigen. Op zijn 24ste dringt het besef door dat het zo niet langer kan. Hij weegt dan 54 kilo en heeft geen enkel toekomstperspectief. Hij laat zich opnemen in een antroposofische afkickkliniek. Vergeefs.

Hank vroeger. Hank vroeger.

Drie weken later, als hij lichamelijk is afgekickt van de heroïne, stapt hij met 25 gulden op zak – 'afgetroggeld van een begeleider' – op de trein. Hij bedelt er in de trein nog 20 gulden bij, stapt uit op Utrecht Centraal, loopt winkelcentrum Hoog Catharijne in en koopt heroïne. Verder komt hij niet. Hij blijft op Hoog Catharijne hangen. Dagen, nachten. Weken, misschien wel maanden. "Ik weet het niet precies meer, ik moet eerlijk zeggen dat ik het ook moeilijk vind om daaraan terug te denken. Het is vechten voor je leven daar. Je moet op je heroïne slapen, anders word je geript."

Vader

Na dit dieptepunt komt hij opnieuw terecht in een afkickkliniek. Daar neemt hij zichzelf voor om vanaf dan voorgoed drugsvrij te blijven en mee te draaien in de maatschappij. "Maar niet als grijze muis. Ik wilde alles hebben wat het leven en de wereld mij konden bieden. Een groot huis, mooie kinderen, een zwembad, een sauna. Dat zou ik bereiken door met mensen te werken, zei ik tegen mezelf." Daar ben je veel te asociaal voor, zei zijn persoonlijk begeleider. "Hij confronteerde me met iets wat mijn vader altijd zei: dat kun jij toch niet. Mijn geldingsdrang nam het over. Ik zou weleens laten zien dat hij ongelijk had." 

Via die kliniek gaat Hank aan de slag in een tehuis voor doven en blinden, waar hij zijn huidige vrouw ontmoet, die er ook werkt. Ze weet van zijn drugsverleden, maar niet dat dat verleden voor Hank nog niet helemaal is afgesloten. In 1990 krijgen ze hun eerste zoon.

Hank met zijn huidige vrouw Claudia. Hank met zijn huidige vrouw Claudia.

Hank lijkt zijn leven dan op de rit te hebben. Hij begint een hbo-studie Inrichtingswerk (tegenwoordig SPH), gaat werken in de jeugdhulpverlening en later in een tbs-kliniek. Al die tijd is hij clean, op alcohol na. Maar wanneer hij een leidinggevende functie krijgt in een jeugdhulpinstelling en weer in aanraking komt met een gebruiker, geeft hij opnieuw toe aan zijn verslaving.

Tonnen per jaar

Hij is dan net opnieuw vader geworden van een tweede zoon. "Ik bleef wel mijn verantwoordelijkheden dragen, deed thuis mij best. Mijn vrouw wist van niets." Net als vroeger wordt hij niet voor zijn daden gestraft. Integendeel: alles gaat hem voor de wind. Hij krijgt een managementfunctie met veel verantwoordelijkheid, volgt opleidingen, begint een eigen zaak. Omdat hij zoveel op internaten heeft gewerkt, is hij bedreven in het omgaan met agressie en geweld. Samen met een oud-collega zet hij een trainings- en adviesbureau op waar hij naast zijn reguliere baan mee aan de slag gaat. In no time zetten ze drie ton per jaar om.

Hank met een nichtje. Hank met een nichtje.

Terwijl Hank nog steeds 'behoorlijk aan de coke' zit, wordt zijn dochter geboren. Hij werkt dan 90 uur per week. "Die cocaïne kwam toen goed uit." Met hun bedrijfje haalden ze een enorme opdracht binnen bij de Dienst Justitiële Inrichtingen. Ze mogen gijzelingstrainingen geven. Die klus is zo belangrijk voor Hank dat hij acuut stopt met gebruiken. Het geld klotst tegen de plinten. Na een jaar is de omzet gestegen naar vijf ton. Maar met het geld groeien ook de problemen tussen Hank en zijn compagnon. Het klapt tussen hen.

Clusterhoofdpijn

Via allerlei opleidingen en functies weet Hank zich weer op te werken binnen Justitie. Maar ondertussen ontwikkelt hij ondraaglijke clusterhoofdpijn. "Het was soms zo heftig dat ik met mijn hoofd tegen de muur aan stond te bonken om van de pijn af te komen. Ik heb momenten gehad dat ik van het dak af wilde springen, dan was ik tenminste ook daar vanaf." Hij vindt een minder permanente en vertrouwde oplossing: coke. Dat lijkt zijn hoofdpijn te temperen.

Hank aan het werk. Hank aan het werk.

Op dat moment is hij 'succesvol op alle fronten.' "Ik had een groot huis, een zwembad, een sauna, twee dikke auto’s, drie prachtige kinderen, een mooie vrouw en liep elke dag in pak. Ik verdiende goed, had alles wat ik wilde hebben, vond mezelf een hele meneer." 

Directeur

Als hij het aanbod krijgt om (plaatsvervangend) directeur te worden in het gevangeniswezen, besluit hij ervoor te gaan. Hij wordt clean, maar zijn hoofdpijn wordt erger. Terwijl hij de gevangenis runt, gebruikt hij als het even kan dagelijks cocaïne. Op een dag krijgt hij een conflict met een collega dat zo escaleert dat hij geen andere optie ziet dan op te stappen.

Via een aantal omwegen komt hij vervolgens terecht bij het ministerie van V en J, waar hij opklimt tot regievoerder binnen het ministerie van veiligheid en justitie. De coke is nooit ver weg.

Licht

Tot het kite-ongeluk. Daarna is zijn hele linkerkant 'naar de klote'. Hij heeft een hersenkneuzing, mist een stuk vel op zijn hoofd, een nekwervel zit verkeerd. "Ik had wel dood kunnen zijn." De gedachte aan dat licht laat hem niet los. Hij droomt over Jezus, 'met onmiskenbare kenmerken'. Thuis moet hij revalideren, kan helemaal niets. Niet lopen, niet plassen, niet douchen.

Hank voor het kitesurfen. Hank voor het kitesurfen.

Als hij op een avond met zijn zoon en een vriend The Godfather zit te kijken onder het genot van een fles whisky en zij over Jezus en de kerk beginnen te praten, knapt er iets. "Ik was dat geouwehoer helemaal beu. Schei uit daarmee, zei ik. Kom mee naar buiten, dan zal ik je laten zien wat 'God' is. De kosmos, de oerknal, míjn waarheid. Maar toen ik daar buiten stond en mijn armen omhoog spreidde, viel ineens alles op zijn plek. Ik kan het niet omschrijven. Ik ben naar binnen gelopen, heb de whisky in de kast gezet en die nooit meer aangeraakt. De zondag daarop ben ik met mijn zoon meegegaan naar de kerk en ik heb de hele dienst zitten janken. Alles wat er gezegd werd, ging over mij." 

Een andere man

Sindsdien gelooft hij in God. "Ik geloof niet alleen, ik wéét." Zijn clusterhoofdpijn is spontaan verdwenen, net als zijn zucht naar drank, drugs en vrouwen. Hank is – na nog twee hartinfarcten – grotendeels arbeidsongeschikt verklaard, maar afgezien daarvan is zijn leven mooier dan ooit. Zijn vrouw en hij zijn gelukkig, zijn kinderen zijn gezond, hij is opa geworden van drie kleinkinderen. De geboorte van zijn kleindochter is een wonder op zich, meent Hank. Ze kwam levenloos ter wereld.

Tegenwoordig geeft Hank bijbelstudies en predikt hij zijn waarheid aan wie het maar wil horen. Die oude Hank, dat was een ander. "Ik ben opnieuw geboren."

Hank en zijn dochter Kyra in zijn tuin. Hank en zijn dochter Kyra in zijn tuin.
`