Zondaginterview

Het leven na goud was zwaar voor Elis (24): 'Ik kon niet meer, wilde niet meer, werd er gek van'

03 februari 2019 08:09 Aangepast: 17 april 2019 08:43
Elis Ligtlee met haar hond Djax. Beeld © RTL Nieuws

Je bent 24 jaar en olympisch kampioen. De wereld ligt aan je voeten en alles is mooi. Toch? Niet voor baanwielrenster Elis Ligtlee. De periode na haar gouden plak was leuk, maar vooral loodzwaar. Zo zwaar zelfs dat ze eind vorig jaar besloot te stoppen. Wat is er gebeurd? "Ik kon niet meer, haalde er totaal geen plezier meer uit."

De zomer van 2016 is een sprookje voor Elis. Ze is ijzersterk, maar een gouden medaille op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro? Dat zou een gigantische stunt zijn. Ze is ook pas 22. Elis en haar fiets blijken een winnende combinatie. "Goud, datgene waar je altijd van gedroomd hebt, gebeurt gewoon. Dat is echt ongelooflijk."

Haar emoties vliegen alle kanten op na de gewonnen finale. "Ik wist echt niet wat ik moest doen. Huilen? Lachen? En toen ineens belde Mark Rutte al. Dan moet je natuurlijk ineens heel netjes zijn, haha. Ik weet niet eens meer wat ik gezegd heb. Waarschijnlijk gewoon dankjewel!"

Een korte samenvatting van de gouden race van Ligtlee:

Ligtlee versnelt, en niemand haalt haar nog in. Goud!

'Ik wilde laten zien waarom ik olympisch kampioen was'

Elis toont haar medaille trots als we bij haar op bezoek zijn. "Een herinnering die ik altijd zal koesteren", noemt ze het. Maar wie denkt dat haar leven na de gouden medaille één groot feest was, heeft het mis. Een zware blessure, een coach waarmee het niet klikte, Elis wilde niet meer. Eind vorig jaar maakte ze zelfs bekend te stoppen met fietsen. "Ik had zoveel stress, kon mijn nek amper nog bewegen. Toen het eruit was, voelde dat echt als een opluchting."

De periode na de Spelen was leuk en loodzwaar tegelijk, vertelt ze. Huldigingen, een plantsoen op haar oude middelbare school dat naar haar werd vernoemd, en ze werd geridderd. Maar er was ook die knieblessure: overbelasting. "Ik wilde aan iedereen laten zien waarom ik olympisch kampioen was geworden. Ik wilde me bewijzen. Maar door die blessure kon dat niet. Dat was echt heel erg lastig."

Nieuwe vriend

Ze voelde dat ze hulp nodig had ('Ik zoek eigenlijk nooit hulp') en zocht die bij toenmalig bondscoach Bill Huck. "Ik reikte mijn hand uit naar hem, maar hij heeft die hand nooit gepakt. Hij zei zelfs dat mijn olympische titel niets waard was. Dat het niets voorstelde. Ik verloor het vertrouwen in hem en viel echt in een put."

Er volgde nog wel een lichtpuntje. Tijdens het WK in maart 2018 pakte ze een bronzen medaille. En dat zonder perfecte voorbereiding. Kon ze dan toch terugkomen op topniveau? Het bleek eenmalig. In die periode ging ook haar relatie uit, snel daarna kreeg ze een nieuwe vriend, Emmo.

Ze wilde ook aan Emmo laten zien wie ze was, wie ze kon zijn op de fiets, maar dat lukte niet meer. "Ik heb nog wel een wedstrijd om de wereldbeker in Berlijn gefietst. Dat ging niet eens slecht, maar ik kon er niet meer enthousiast over vertellen. Dat was heel gek."

Elis had een mooie plek achter het koningspaar tijdens het maken van de foto's. Elis had een mooie plek achter het koningspaar tijdens het maken van de foto's.

Kerstmarkt in Düsseldorf

De beslissing om te stoppen was er niet één die ze in een dag heeft genomen. Stoppen, doorgaan, toch stoppen, toch doorgaan, het kwam meerdere keren langs. Tot ze met Emmo net na Sinterklaas op de kerstmarkt stond in Düsseldorf. "We hadden er weer een gesprek over, en toen kwam alles eruit. Ik wilde niet meer, kon niet meer, werd er helemaal gek van. Ik had er gewoon totaal geen plezier meer in."

Ze moest het gaan vertellen. Eerst aan haar ouders en broertje. Later aan haar team en het grote publiek. Ze twijfelde nog een laatste keer, maar het kon niet anders. Ze moest wel stoppen. "Ik had het eerste woord tegen mijn team nog niet uitgesproken of ik zat al te janken", zegt ze. "De berichten in de pers zijn ook heel gek om te zien. Er staat ook ineens overal dat je voormalig wielrenner bent."

Band met broertje

Haar stoppen was misschien nog wel het zwaarst voor haar broertje Sam. Ook hij is professioneel baanwielrenner. "We maakten al die reizen samen, hadden een doel samen. Als ik hem zo had zien struggelen had ik dat ook heel moeilijk gevonden. Hij was eerst boos, en toen ik vertelde dat ik ging stoppen, moest hij ook huilen. Nu heeft hij het geaccepteerd en het gaat goed met hem, en goed met mij."

Ze volgt de carrière van haar broertje op de voet. Hij gaat zich proberen te plaatsen voor Tokio 2020. "Ik hoop heel erg dat het gaat lukken. Hij is de jongste van de groep, dus hij heeft nog wel even tijd." Moeite om naar zijn wedstrijden te kijken heeft ze totaal niet. "Ik heb zelf mijn fiets niet meer aangeraakt, maar ik ga vaak mee om zijn wedstrijden te kijken."

Elis met haar broertje Sam in 2017. Elis met haar broertje Sam in 2017.

'Ik werd er niet meer gelukkig van'

Elis, 24 jaar oud, hoort nu vaak dat haar carrière zo kort was. Daar is ze het niet mee eens. "Wat is de ideale leeftijd om te stoppen? Ik heb achttien jaar gefietst. Eerst op de bmx, vanaf 2011 op de baan en ik heb altijd gepresteerd. Volgens mij is de ideale leeftijd om te stoppen als je er niet meer gelukkig van wordt. Ik werd er niet meer gelukkig van."

"Ik heb altijd gezegd: ik doe het niet meer als ik pelotonvulling word, en dat gevoel kreeg ik", zegt ze. Ook uit het trainen haalde ze geen voldoening meer. "Neem Theo Bos. Die is 36 en vindt het heerlijk om zichzelf kapot te trainen. Voor hem is het ook hobby. Zo zit ik niet in elkaar. Ik werd gek van alleen maar dat trainen, trainen, trainen en geen wedstrijden rijden. Het werd me gewoon te veel. Het waren allemaal dingen op een hoop die ervoor zorgden dat ik wilde stoppen."

Elis en haar gouden medaille. Elis en haar gouden medaille.

'Ik had ook zo'n coach nodig'

Spijt heeft ze niet, maar ook de nuchtere Elis wordt emotioneel. Laatst nog, bij de film Creed2 in de bioscoop. Ze ging met haar vriend, haar broertje en zijn vriendin.

Elis over de film: "Een Amerikaanse bokser is in die film echt de man. Op een gegeven moment komt er een Rus, één bonk spier, en die slaat hem helemaal aan gort, die Amerikaan zit vervolgens helemaal in de put. Zijn coach, Rocky, pakt hem bij de hand en neemt hem mee de woestijn in. Daar traint hij met bokszakken van autobanden, hij moet rennen op een bloedhete weg, en die Amerikaan komt weer helemaal terug. Ik zei tegen mijn vriend: ik had ook zo iemand nodig. Iemand die me had gezegd: ik ga jou terugbrengen waar je hoort. Ik zat aan het eind van de film gigantisch te janken, het was zo herkenbaar en heel gevoelig. Het raakte me echt heel erg."

Leven na de fiets

En nu dan? Hoe ziet het leven na de fiets eruit? Ligtlee geeft direct toe dat haar leefwereld kleiner is geworden. Ze moest haar auto inleveren en Eerbeek heeft geen NS-station. Maar een nieuwe focus in haar leven is er al. Ligtlee houdt van dieren. Haar nieuwste aanwinst: labrador Djax, 14 weken oud.

"Ik vind het heerlijk. Hij heeft veel aandacht nodig. Ik ben veel thuis dus dat kan ik hem geven." Ook kat 'Goldie' loopt nog ergens in huis rond. Goldie zeg je? Ja. Goldie kwam in huis na de gouden race van Elis in Rio. Over de naam hoefde ze niet lang na te denken.

Ligtlee tijdens een wedstrijd in 2011. Ligtlee tijdens een wedstrijd in 2011.

De toekomst van Ligtlee ligt voor de komende tijd in ieder geval in Eerbeek. Haar ouders, die van Emmo en de opa's en oma's wonen er ook. Een tijdje woonde Elis in Zutphen, maar al snel hadden de inwoners van Eerbeek door dat ze weleens terug zou kunnen komen. Dat is meteen dan wel weer het nadeel aan het dorp. "Ik ging daten met Emmo, en toen zagen mensen mijn auto weer staan. Nou, iedereen kent elkaar, en er wordt meteen weer over je geluld, haha!"

Personal trainer Elis?

In de tussentijd is Elis bezig met het uitvogelen van de volgende stap in haar leven. Het eerste idee is er al: "Personal training lijkt me wel wat, ik heb al een balletje opgegooid hier in het trainingscentrum in het dorp. Werken met mensen vind ik heerlijk. En volgende week heb ik een gesprek bij sportkoepel NOCNSF. Zij geven advies voor een leven na topsport. Als ik nu een keus maak, wil ik het echt zeker weten."

Het maakt haar vriend niet uit. Hoe cliché ook: als ze maar gelukkig is. En dat zijn ze in huize Ligtlee. Twee mensen, hond Djax, kat Goldie en, wellicht ooit, een kleintje. Elis: "Dat is wel een grote droom van ons."

Altijd weten wat er speelt?
Download de gratis RTL Nieuws-app en blijf op de hoogte.

Playstore Appstore

`