'Socialbesitas' rukt op

'Tien minuten niks horen vind ik lang'

01 oktober 2013 17:44

Wakker liggen omdat je telkens Facebook en Twitter moet checken? Bang om ieder berichtje te missen? Journalist Mayke Calis en verslavingsdeskundige Herm Kisjes vroegen voor hun boek Socialbesitas 500 jongeren en 100 ouders naar hun ervaringen met social media. Een overzicht van de reacties.

  • Conny (19 jaar): ‘Ik laat me snel verleiden een kijkje te nemen op Facebook en voor ik het weet ben ik weer een uur verder.’
  • Femke (21 jaar): ‘Vroeger las ik veel meer. Over mijn laatste boek heb ik drie maanden gedaan.’
  • Elsa (21 jaar): 'Ik ben eigenlijk altijd bereikbaar en let daardoor tijdens de lessen op school minder goed op’.
  • Sjoerd (17 jaar): 'Ook in kroegen zitten mensen te staren op hun mobiel. In plaats van dat sociale media ons socialer maken, worden we asocialer zonder dat we het door hebben.’
  • Saskia (22 jaar): 'Ik wilde naar bed, maar kon gewoon niet stoppen. In het begin was dat leuk. Maar na vijf uur internetten vroeg ik me af wat ik had bereikt.’
  • Tim (24 jaar): ’Als ze niet meteen antwoordde, dacht ik dat er iets was. Vroeg ik me af waarom ze niet reageerde, werd ik achterdochtig.'
  • Sanne (15 jaar): ‘Tien minuten niks horen vind ik lang.’
  • Jasmijn (13 jaar): ‘Alle populaire kinderen in de klas hebben een smartphone. Kinderen die dat niet hebben zijn toch een beetje buitenbeentjes.’
  • Linda (moeder van 12-jarige dochter): ‘Er zit wel iets verslavends in het telefoongebruik van mijn dochter. Toen ik hem een keer had afgenomen, werd ze kwaad, Alsof ik een junk zijn drugs afnam.’
  • Milou (12 jaar): ‘Als ik mijn telefoon een keer niet bij me heb, voelt het als een enorm gemis dat ik niet even kan kijken wat iedereen op Facebook zet.’
  • Thijs (vader van 2 zoons van 15 en 13): ‘Als ik zeg dat ze hun telefoons moeten wegleggen om een boek te gaan lezen, kijken ze me aan alsof ik compleet gestoord ben.’
  • Chantal (13 jaar): ‘Niemand tweette dat dit schelden op mij eigenlijk niet kon. Er was zelfs een meisje dat me ging volgen om meer over de ruzie te weten te komen.’ ‘Met Twitter durf je meer. Je hoeft diegene niet aan te kijken en je kunt het gewoon typen en verzenden.’ 
  • Marit (moeder van 16-jarige dochter): ‘Mijn dochter had vrij en zat te chatten met haar vriendin op de laptopschool. Ik vroeg of zij ook vrij had. Nee hoor, ze heeft nu wiskunde’
RTL Nieuws
`