Jos Heymans

De gulle Rutte

16 januari 2016 06:37

Op Twitter zag ik dat mensen boos zijn over een cadeautje dat het kabinet als voorzitter van de Europese Unie heeft geschonken aan alle 751 leden van het Europees Parlement. Die kregen gisteren een zwarte pot met deksel maar zonder gebruiksaanwijzing. Wat je ermee moet? Geen idee. Wat het kost? Misschien een paar euro, maar dan wel 751 keer en exclusief verzendkosten. Het gaat niet om enorme bedragen, maar het is wel weggegooid geld. Zonde. We zouden het toch sober houden, dat voorzitterschap, meneer Rutte?

Elke voorzitter wilde zijn voorganger aftroeven met nog mooiere cadeaus. Nederland, doorgaans zuinig, maakte aan dat imago een einde door alle regeringsleiders tijdens de top in 1997 een fiets cadeau te geven.

Vroeger toen alles beter was en het geld niet op kon, pakte een voorzitter fors uit. Regeringsleiders, ministers, eurocommissarissen, parlementariërs, ambtenaren maar ook journalisten werden overstelpt met presentjes. Elke voorzitter wilde zijn voorganger aftroeven met nog mooiere cadeaus. Nederland, doorgaans zuinig, maakte aan dat imago een einde door alle regeringsleiders tijdens de top in 1997 een fiets cadeau te geven.

Ook de journalisten kwamen er nooit bekaaid vanaf. Gaf Nederland een reiskoffer, dan wilde Ierland met een fles whisky en een grote zalm niet onder doen. Vanwege de houdbaarheid was de vis af te halen bij vertrek op het vliegveld. De reiskoffer op wieltjes veroorzaakte enige geluidsoverlast in de Amsterdamse binnenstad, toen 2000 journalisten min of meer tegelijkertijd met het koffertje vanaf het afhaalpunt naar het perscentrum zeulden.

Italianen gaven prachtige kunstboeken weg; in Frankrijk vlogen de flessen calvados je om de oren. Van Oostenrijk kregen we T-shirts en handdoeken, van de Finnen kookboeken met recepten voor kabeljauw en rendiervlees, van de Portugezen reisboeken over hun eigen land en een regenjas. Dat gaf rumoer onder de journalisten: maat L bleek een kindermaatje te zijn.

Het merendeel bestond uit goedbedoelde rotzooi; pennen, notitieblokjes, speldjes en stickers waarmee je je neefjes en nichtjes kon verblijden. 

Het merendeel bestond uit goedbedoelde rotzooi; pennen, notitieblokjes, speldjes en stickers waarmee je je neefjes en nichtjes kon verblijden. Sommige dingen heb ik, vraag me niet waarom, in de loop der jaren bewaard (zie de foto): een paraplu, een KLM-huisje, een cd (nooit afgespeeld), een miniflesje Ierse whisky (nog altijd gevuld), jeneverglaasjes, stropdassen voor de heren, sjaaltjes voor de dames en vooral tassen. Die komen altijd van pas; er past een laptop in.

Thumbnail

Eigenlijk was het onzinnig, al die cadeautjes. Er was geen enkele reden om het journaille te fêteren; invloed op de berichtgeving bereikte je er niet mee. En de cadeautjes aan de bobo's werden met het voorzitterschap duurder; het liep de spuigaten uit.

Eigenlijk was het onzinnig, al die cadeautjes. Er was geen enkele reden om het journaille te fêteren; invloed op de berichtgeving bereikte je er niet mee. 

De huidige Commissievoorzitter Juncker maakte er in 2005 stante pede een einde aan. Hij was in die tijd premier van Luxemburg, het land dat toen voorzitter was van de Europese Unie. Juncker vond het allemaal maar onzin. Het was geen bezuiniging; het geld dat was gereserveerd voor cadeautjes ging naar een goed doel.

Sindsdien worden er nog maar zelden cadeautjes uitgedeeld, behalve dan voor de bobo's. Buitenlandse Zaken heeft voor dit voorzitterschap 21.600 stropdassen besteld. Ze zijn er in twee varianten: één voor de 17.500 deelnemende ministers, delegatieleden en ambtenaren aan de 122 EU-bijeenkomsten die in Amsterdam plaatsvinden, en één voor de medewerkers. Die laatste groep varieert van beleidsambtenaren tot schippers van rondvaartboten, en van beveiligers tot cateraars. Ook heeft het ministerie 12.000 clutch bags aangeschaft. Ik weet niet wat het zijn, zal wel om goodie bags gaan.

PS: Van ontwerper Roderick Vos hoor ik zojuist dat de door hem ontworpen zwarte pot die de Europarlementariërs cadeau kregen, een bakelieten koektrommel moet voorstellen. Volgens de ontwerper, die de eervolle opdracht van Buitenlandse Zaken kreeg om een aantal EU-souvenirs te ontwerpen, "geeft de koektrommel het huis een tijdloze noot en heeft het in zich om net zo'n verzamelaarsstuk te worden." Opdat u het weet.