'Wilders op glijdende schaal'

De dubieuze vrienden van Wilders

21 juni 2014 06:00

Gaat het Geert Wilders lukken om in het Europees Parlement een blok te smeden van eensgezinde, anti-EU-partijen? Hij heeft nog maar een weekje om een zevende partij te vinden; het minimale aantal om een blok te kunnen vormen. En een blok is belangrijk. Het levert extra geld, extra spreektijd en belangrijke posten in de commissies op.

Aan elke partij zit wel een luchtje, soms tot op het onsmakelijke af.

Zonder blokvorming ben je kansloos in het Europees Parlement; je doet er niet toe, je invloed is nul. Met vier of vijf man tussen in totaal 751 leden bereik je niks. Dat heeft de PVV in de afgelopen periode aan den lijve ondervonden. De fractie was zo onbelangrijk, dat de animo om vergaderingen te bezoeken minimaal was. Euro-PVV’ers vond je vooral aan de bar.

Er zijn nu zes partijen die willen samenwerken: de PVV van Wilders, het Front National van Le Pen, het Vlaams Belang, de Oostenrijkse FPÖ, het Italiaanse Lega Nord en – sinds deze week – het Poolse KNP. Maar aan elke partij zit wel een luchtje, soms tot op het onsmakelijke af.

Le Pen zit nog altijd opgescheept met haar vader, Jean-Marie, ontkenner van de Holocaust. De laatste weken liet hij, tot ergernis van Wilders, opnieuw van zich horen. Hij stelde dat de immigratiegolf uit Afrika binnen drie maanden is te stoppen met het ebolavirus. En hij waarschuwde twee joodse criticasters dat 'de oven' de volgende keer wordt aangezet.

Le Pen zit nog altijd opgescheept met haar vader, Jean-Marie, ontkenner van de holocaust. 

Wilders neemt er afstand van; hij zal wel moeten om zijn joodse partijfinanciers niet voor het hoofd te stoten. Maar wat is die verbale afkeuring waard, nu meneer Le Pen in het EP is herkozen en straks lid is van dezelfde club als Wilders? Afstand nemen en tegelijk samenwerken in het Europarlement, dat is allesbehalve consistent.

Lega Nord heeft ook zo’n lekkertje, EP-lid Borghezio. Hij vindt de ideeën van de Noorse terrorist Breivik ‘ten diepste gezond’ en bestempelt de van massamoord verdachte Servische legerleider Mladic als een patriot. Het Vlaams Belang telt heel wat neo-nazi’s in zijn geledingen en FPÖ-leider Strache zegt dat homoseksualiteit een ziekte is. Het zijn standpunten en gedragingen, waarvan Wilders keer op keer zegt dat die niet thuishoren bij de PVV.

De laatste loot aan de Europese stam van Wilders is het Poolse KNP. Een partij die vrouwen minderwaardig vindt omdat ze minder intelligent zouden zijn. Het kiesrecht moet ze worden ontnomen en ook het recht op onderwijs is niet aan hen besteed. Bovendien meent partijleider Korwin-Mikke dat Hitler niet op de hoogte was van de Holocaust.

Ik begrijp best dat Wilders zijn vrienden niet voor het uitkiezen heeft; er zijn niet zoveel partijen die anti-Europees zijn en ook nog netjes. En partijen die dat wel zijn, het Britse UKIP bijvoorbeeld, kijken wel uit om samen te werken met clubs als het Front National. Ook Wilders had zijn rug recht kunnen houden, maar nee. Zijn ultieme verlangen om een anti-Europees blok te vormen, prevaleert. Samen de Europese Unie slopen, dé droom van Wilders. Met wie, dat doet er minder toe.

"Tot nu toe is het de PVV’er gelukt de kritiek uit zijn eigen fractie op de samenwerking met Front National en Vlaams Belang in de kiem te smoren. Maar het gemor is niet verstomd"

De PVV-leider verdedigt zijn partnerkeuze door te hameren op het gezamenlijk doel: een einde maken aan het geldverslindende Brussel. Dat zijn partners ook nog andere, dubieuze ideeën hebben, wimpelt hij weg. Want op die gebieden werkt hij niet samen.

Zijn partijgenoten volgen de buitenlandse flirts van Wilders met argwaan. Tot nu toe is het de PVV’er gelukt de kritiek uit zijn eigen fractie op de samenwerking met Front National en Vlaams Belang in de kiem te smoren. Maar het gemor is niet verstomd, zeker niet nu nieuwe vrienden zich hebben gemeld. Het beeld is dat Wilders bereid is met iedereen het bed in te duiken. Dat blijft aan hem kleven en kan hem nog eens opbreken.

Politiek columnist Jos Heymans over wat hem opvalt in de Haagse en Europese politiek.